Didonis

Επειδή δεν έχω εικόνα του ακινήτου και πως είναι η κατασκευή του.... Αυτό το μικρό τμήμα μπορεί να κατεδαφιστεί? Είναι στατικά εξαρτώμενο απ αυτό τμήμα του υπόλοιπου σπιτιού? Μπας και μπορεί να τεκμηριωθεί κι αυτό ως προ 75? Υ.Γ. και επ ευκαιρία.... το σκαρίφημα που ανέβασες δεν δείχνει (ή δεν είδα) Οικοδομική και Ρυμοτομική γραμμή.

Ερώτηση.... Αφού είναι υπέρβαση Δόμησης και Κάλυψης πως θα το "αντιμετωπίσεις" ως λοιπή παράβαση με αναλυτικό? Υ.Γ. και το το ακίνητο που περιγράφεις σ αυτό το θέμα είναι το ίδιο που αναφέρεις και εδώ?

Νέα απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας θέτει σε αμφισβήτηση τις παλαιές οικοδομικές άδειες, ακόμη και άνω των 40 ετών, που εκδόθηκαν και υλοποιήθηκαν κανονικά σε μία περίοδο άνω των τριών δεκαετιών από το 1975 έως το 2011, ως αυτοτελές τεκμήριο για την εξαίρεση ακινήτου από κυρωμένο δασικό χάρτη. Τα νέα δεδομένα για ακίνητα με παλιές οικοδομικές άδειες δημιουργεί η απόφαση του ΣτΕ 1157/2026, η οποία αφορά ακίνητο στην περιοχή της Παλλήνης, όπου υπήρχε οικοδομή ανεγερθείσα βάσει οικοδομικής άδειας του 1977. Η ιδιοκτήτρια προσέφυγε κατά της κύρωσης του δασικού χάρτη, στον οποίο η επίδικη έκταση είχε καταχωριστεί ως ΔΑ, δηλαδή εκχερσωμένη δασική έκταση. Η νέα απόφαση του ΣτΕ ναι μεν δικαίωσε ιδιοκτήτρια στην Παλλήνη απέναντι στον κυρωμένο δασικό χάρτη, αλλά ταυτόχρονα ανοίγει ένα κρίσιμο ζήτημα για χιλιάδες ιδιοκτήτες στους δασικούς χάρτες, καθώς ξεκαθαρίζει ότι το γεγονός ότι το Δημόσιο εξέδωσε μία οικοδομική άδεια πριν από 40 ή 45 χρόνια δεν αρκεί από μόνο του για να κλείσει σήμερα το δασικό ζήτημα. Ο νέος κανόνας που διατυπώνει η νέα απόφαση του ΣτΕ αφορά τις οικοδομικές άδειες μετά την 11η Ιουνίου 1975 και πριν από την έναρξη ισχύος του ν. 4030/2011. Πρόκειται δηλαδή για μία περίοδο άνω των τριών δεκαετιών, μέσα στην οποία εκδόθηκε μεγάλος αριθμός οικοδομικών αδειών, πολλές σε εκτός σχεδίου περιοχές, που σήμερα εμπίπτουν στους κυρωμένους δασικούς χάρτες και ανοίγει θέμα για τον δασικό χαρακτηρισμό αλλά και για τη νομιμότητα των οικοδομικών αδειών χιλιάδων ιδιοκτησιών σε όλη τη χώρα. ΣτΕ: «οι οικοδομικές άδειες δεν αρκούν από μόνες τους» «Οι άδειες αυτές, εφόσον έχουν εκδοθεί μετά την έναρξη ισχύος του Συντάγματος του 1975 […] δεν αρκούν από μόνες τους για να καταστήσουν αυτοθρόως νόμιμες τις επεμβάσεις που έχουν λάβει χώρα σε δασική έκταση», λέει συγκεκριμένα η νέα απόφαση του ΣτΕ, υπογραμμίζοντας ότι μετά τη συνταγματική τομή του 1975, η έκδοση μιας οικοδομικής άδειας από πολεοδομική αρχή δεν αρκεί μόνη της για να υπερκεράσει τη δασική προστασία. Το ΣτΕ συνδέει τη θέση αυτή με το άρθρο 24 παρ. 1 του Συντάγματος, το οποίο απαγορεύει τη μεταβολή του προορισμού των δασών και των δασικών εκτάσεων, εκτός εάν συντρέχουν οι συνταγματικά προβλεπόμενες εξαιρετικές προϋποθέσεις. Απαιτείται πλήρης απόδειξη του διοικητικού υποβάθρουΑπαιτείται, όπως αναφέρει η νέα απόφαση του ΣτΕ, «η συνεκτίμηση και άλλων στοιχείων και δεδομένων», τα οποία οφείλει να επικαλεστεί και να προσκομίσει ο ίδιος ο ιδιοκτήτης ενώπιον του Δικαστηρίου, υπογραμμίζοντας ως δύο κρίσιμα στοιχεία τα οποία πρέπει να συνοδεύουν την οικοδομική άδεια ως τεκμήριο εξαίρεσης του ακινήτου από τον κυρωμένο δασικό χάρτη ότι αυτά είναι: -«Η χορήγηση των οικοδομικών αδειών μετά από έκδοση βεβαίωσης της δασικής υπηρεσίας περί του μη δασικού χαρακτήρα της έκτασης». Και «η τήρηση των όρων αρτιότητας σύμφωνα με το ισχύον καθεστώς κατά τον χρόνο έκδοσης της σχετικής άδειας». Αυτό σημαίνει ότι ο ιδιοκτήτης πρέπει να αποδείξει όχι μόνο ότι έχει μία άδεια, αλλά και ότι η άδεια στηρίχθηκε σε νόμιμο και επαρκές διοικητικό υπόβαθρο. Κρίσιμη η βεβαίωση της δασικής υπηρεσίαςΗ πρώτη κρίσιμη απόδειξη είναι η θέση της αρμόδιας δασικής υπηρεσίας κατά τον χρόνο έκδοσης της άδειας. Η νέα απόφαση του ΣτΕ αναφέρει ρητά, ως ενδεικτικό στοιχείο, τη χορήγηση της άδειας κατόπιν βεβαίωσης της δασικής υπηρεσίας περί μη δασικού χαρακτήρα της έκτασης. Αυτό δεν σημαίνει ότι μόνο ένα συγκεκριμένο έγγραφο μπορεί να αποδείξει τον μη δασικό χαρακτήρα. Η απόφαση χρησιμοποιεί τη λέξη «ενδεικτικώς», αφήνοντας χώρο και για άλλες διοικητικές πράξεις ή στοιχεία. Καθίσταται όμως σαφές ότι ο ιδιοκτήτης δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά στην πολεοδομική άδεια, αλλά χρειάζεται να αποδεικνύει ποια ήταν η θέση της δασικής διοίκησης για την έκταση εκείνη την εποχή. Βεβαίωση Πολεοδομίας για τη νομιμότητα της άδειας και την αρτιότηταΤο δεύτερο σκέλος της νέας απόφασης του ΣτΕ αφορά την ίδια την πολεοδομική νομιμότητα της άδειας. Το ΣτΕ ζητεί να ελέγχεται εάν είχαν τηρηθεί οι όροι αρτιότητας σύμφωνα με το καθεστώς που ίσχυε, όταν εκδόθηκε η άδεια. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται βεβαίωση ή άλλο διοικητικό στοιχείο από την Πολεοδομία, από το οποίο να αποδεικνύεται ότι το ακίνητο πληρούσε τις τότε προϋποθέσεις αρτιότητας και ότι η άδεια εξακολουθεί να είναι ισχυρή. Στη συγκεκριμένη υπόθεση της Παλλήνης που εκδίκασε το ΣτΕ και δικαίωσε την ιδιοκτήτρια υπήρχε πράγματι σχετικό έγγραφο της Υπηρεσίας Δόμησης του Δήμου Παλλήνης . Πως δικαιώθηκε στον δασικό χάρτη η ιδιοκτήτρια στην υπόθεση της ΠαλλήνηςΣτη συγκεκριμένη υπόθεση της Παλλήνης, που εκδίκασε το ΣτΕ και δικαίωσε την ιδιοκτήτρια, το δικαστήριο συνεκτίμησε τρία βασικά στοιχεία, τα οποία είναι: ♦ Πρώτον, η ύπαρξη της οικοδομικής άδειας που είχε εκδοθεί νομίμως το 1977. ♦ Δεύτερον, έγγραφο της Υπηρεσίας Δόμησης του Δήμου Παλλήνης, από το οποίο προέκυπτε ότι η άδεια «δεν έχει ανακληθεί ή ακυρωθεί» και ότι είχαν τηρηθεί οι όροι αρτιότητας για την έκδοσή της. ♦ Τρίτον, έγγραφα του Δασαρχείου Πεντέλης, από τα οποία διαπιστωνόταν καταρχήν ότι η επίδικη έκταση «δεν φέρει δασικό χαρακτήρα». Η απόφαση αναφέρει ρητά ότι από το περιεχόμενο των στοιχείων που προσκομίστηκαν «κλονίζεται η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης» κατά το μέρος που αφορούσε τον χαρακτηρισμό της έκτασης ως ΔΑ. Το Δικαστήριο έκρινε ότι πέραν ύπαρξη της οικοδομικής άδειας το σύνολο των διοικητικών στοιχείων ήταν τέτοιο, ώστε να καθιστά ανεπαρκή την αιτιολογία της καταχώρισης του συγκεκριμένου ακινήτου στο κυρωμένο δασικό χάρτη ως «Δασικό Ακίνητο». Προσφυγή στο ΣτΕ, χωρίς να έχει προηγηθεί αντίρρηση στον δασικό χάρτηΣτην συγκεκριμένη υπόθεση της Παλλήνης, που εκδίκασε το ΣτΕ, έκρινε και το γεγονός ότι από την ιδιοκτήτρια πριν προσφύγει στο ανώτατο δικαστήριο δεν είχε υποβληθεί αντίρρηση στον Δασικό Χάρτη, προσκομίζοντας την οικοδομική άδεια του 1977 και τις βεβαιώσεις του Δασαρχείου και της Πολεοδομίας. Το ΣτΕ δέχθηκε ότι η μη προσκόμισή τους ήταν καταρχήν δικαιολογημένη, λόγω της «εύλογης πεποίθησης της αιτούσας» ότι, εξαιτίας ιδίως της ύπαρξης της οικοδομικής άδειας, η έκταση δεν θα μπορούσε να συμπεριληφθεί στον δασικό χάρτη. Παράλληλα όμως η απόφαση του δικαστηρίου υπογραμμίζει ότι η διαδικασία των αντιρρήσεων είναι σημαντική και εξηγεί με σαφήνεια πότε οι αντιρρήσεις είναι αναγκαίες. Στις αντιρρήσεις κρίνονται τα τεχνικά στοιχεία βλάστησηςΗ νομοθετική πρόβλεψη των αντιρρήσεων κατά του αναρτημένου δασικού χάρτη έχει, σύμφωνα με την απόφαση του ΣτΕ, συγκεκριμένο σκοπό, ώστε να μπορεί κάθε ενδιαφερόμενος ιδιοκτήτης να αμφισβητήσει τον δασικό χαρακτήρα συγκεκριμένης έκτασης ενώπιον ειδικού οργάνου με τις αναγκαίες τεχνικές γνώσεις. Στο στάδιο αυτό μπορούν να υποβληθούν και να αξιολογηθούν τεχνικής φύσεως ισχυρισμοί, όπως φωτοερμηνείες, αεροφωτογραφίες και δεδομένα σχετικά με τη βλάστηση. Εάν οι αντιρρήσεις απορριφθούν, η αιτιολογία της απόρριψής τους μπορεί στη συνέχεια να ελεγχθεί από το ΣτΕ, έκρινε το δικαστήριο θέτοντας συγκεκριμένους περιορισμούς για τη δικαστική επανεξέταση της υπόθεσης . Χωρίς αντιρρήσεις δεν εξετάζονται αργότερα φωτοερμηνείεςΕάν ο ιδιοκτήτης δεν ασκήσει αντιρρήσεις, μπορεί μεν να προσβάλει δικαστικά την κύρωση, αλλά δεν μπορεί τότε να εισαγάγει για πρώτη φορά τεχνικούς ισχυρισμούς που έπρεπε να είχαν εξεταστεί από την Επιτροπή Αντιρρήσεων κρίνει η νέα απόφαση του ΣτΕ. Και αναφέρει ότι δεν είναι παραδεκτή η επίκληση στοιχείων τεχνικής φύσεως σχετικών με τη βλάστηση και κατονομάζει ειδικά «εκθέσεις φωτοερμηνείας αεροφωτογραφιών κ.λπ.», δίνοντας το μήνυμα ότι η άσκηση αντιρρήσεων από τους ιδιοκτήτες αποτελεί κρίσιμη και καθοριστική διαδικασία για την αμφισβήτηση του δασικού χαρακτηρισμού ακινήτου στον δασικό χάρτη. Πότε και πως γίνεται προσφυγή και τι αποφασίζει το ΣτΕ για τον αποχαρακτηρισμό της έκτασηςΗ απόφαση του ΣτΕ αναδεικνύει πάντως ότι η μη άσκηση αντιρρήσεων δεν σημαίνει ότι ο ιδιοκτήτης χάνει κάθε δικαίωμα δικαστικής προστασίας, καθώς αναγνωρίζει ότι μπορεί να ασκηθεί αίτηση ακύρωσης στον ανώτατο δικαστήριο, με επίκληση διοικητικών πράξεων και άλλων νομικών στοιχείων, που δεν απαιτούν τεχνική αξιολόγηση της βλάστησης. Στην κατηγορία αυτή μπορούν να ενταχθούν οικοδομικές άδειες, έγγραφα δασικών υπηρεσιών, πράξεις Πολεοδομίας και άλλα στοιχεία που αποδεικνύουν πώς αντιμετωπιζόταν διοικητικά το ακίνητο. Παράλληλα στη νέα απόφαση υπογραμμίζεται ότι το ίδιο το ΣτΕ δεν κρίνει οριστικά ότι η έκταση είναι μη δασική αναφέροντας ότι όταν τα προσκομιζόμενα στοιχεία κλονίζουν την αιτιολογία της κύρωσης, το Δικαστήριο «την ακυρώνει, κατά το μέρος που αφορά το επίδικο ακίνητο, και αναπέμπει την υπόθεση στη Διοίκηση». Η Διοίκηση οφείλει στη συνέχεια να εξετάσει εκ νέου τον δασικό ή μη χαρακτήρα της έκτασης και να αναμορφώσει κατάλληλα τον δασικό χάρτη. Επανεξέταση της υπόθεσης με αεροφωτογραφίες και τοπογραφικάΣτην υπόθεση της Παλλήνης το ΣτΕ παρέπεμψε ρητά στη δυνατότητα να συνεκτιμηθούν και άλλα στοιχεία κατά την επανεξέταση από τη Διοίκηση. Η απόφαση αναφέρει χαρακτηριστικά ότι μπορούν να προσκομιστούν «αεροφωτογραφίες, τοπογραφικά διαγράμματα κ.λπ.», ώστε η Διοίκηση να κρίνει εάν συντρέχουν οι προϋποθέσεις της παρ. 7 του άρθρου 3 του ν. 998/1979. Η τελική κρίση για την εξαίρεση από τη δασική νομοθεσία επιστρέφει επομένως στη Διοίκηση. Η εξαίρεση περιορίζεται στην αναγκαία επιφάνειαΑκόμη και όταν γίνει δεκτό ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις εξαίρεσης, αυτή δεν αφορά υποχρεωτικά ολόκληρο το ακίνητο. Η νέα απόφαση του ΣτΕ είναι απολύτως συγκεκριμένη: η εξαίρεση μπορεί να αφορά «μόνον κατά την απολύτως αναγκαία επιφάνειά της για την εφαρμογή της οικοδομικής άδειας». Αυτό σημαίνει ότι μία άδεια για συγκεκριμένο κτίσμα μέσα σε μεγάλη έκταση δεν συνεπάγεται αυτόματα εξαίρεση ολόκληρου του γηπέδου από τη δασική νομοθεσία. Διαφορετικό καθεστώς για άδειες πριν το 1975Για τις οικοδομικές άδειες που είχαν εκδοθεί πριν από την έναρξη ισχύος του Συντάγματος του 1975, η νομολογία του ΣτΕ είναι διαφορετική και σαφώς ευνοϊκότερη για τον ιδιοκτήτη. Με τη ΣτΕ 1935/2025 κρίθηκε ότι εκτάσεις οι οποίες είχαν νομίμως απολέσει τον δασικό χαρακτήρα τους πριν από την 11η Ιουνίου 1975, βάσει διοικητικών πράξεων που καλύπτονται από το τεκμήριο νομιμότητας, δεν μπορούν σήμερα να χαρακτηρίζονται ως δάση ή δασικές εκτάσεις ούτε μέσω της διαδικασίας κατάρτισης και κύρωσης δασικού χάρτη. Η συγκεκριμένη απόφαση αφορούσε έκταση 143 τ.μ., όπου είχαν ανεγερθεί με άδειες προ του 1975 ισόγεια κτίσματα – αποθήκη και πατητήρι – για τη λειτουργία οινοποιείου. Οι άδειες δεν είχαν ανακληθεί ή ακυρωθεί. Το ΣτΕ έκρινε ότι η Διοίκηση όφειλε να λάβει υπόψη τις άδειες αυτές και να εξετάσει εάν η έκταση έπρεπε να εξαιρεθεί από τη δασική νομοθεσία. Η ουσιαστική διαφορά βρίσκεται ακριβώς στη χρονική τομή του 1975. Οι προγενέστερες νόμιμες διοικητικές πράξεις μπορούν να αποδεικνύουν ότι η έκταση είχε ήδη νομίμως αλλάξει χαρακτήρα πριν από τη συνταγματική ενίσχυση της προστασίας των δασών. Αντίθετα, για τις άδειες μετά το 1975 εφαρμόζεται το αυστηρότερο πλαίσιο του άρθρου 24 του Συντάγματος και απαιτείται πρόσθετη τεκμηρίωση. Και στις δύο περιπτώσεις πάντως ισχύει ένα βασικό όριο, ότι η εξαίρεση μπορεί να αφορά μόνο την απολύτως αναγκαία επιφάνεια που συνδέεται με την εφαρμογή της συγκεκριμένης οικοδομικής άδειας και όχι αυτομάτως ολόκληρη την ιδιοκτησία. ΣτΕ 1157/2026: οικοδομική άδεια που εκδόθηκε μετά το 1975 δεν αρκεί από μόνη της για εξαίρεση από τη δασική νομοθεσία ΣτΕ 1935/2025: Νομιμοποιημένες οικοδομές πριν το 1975 δεν μπορούν να εμφανίζονται ως «δάση» πηγή ecopress.gr View full Άρθρου

Μια νέα ιδιοκτησιακή και πολεοδομική διαδικασία, μοντέλο γα χιλιάδες ακίνητα δίπλα σε ρέματα σε όλη τη χώρα, βρίσκεται σε εξέλιξη κατά μήκος του ρέματος της Πικροδάφνης, καθώς η Περιφέρεια Αττικής έχει ενεργοποιήσει τις διαδικασίες για αναγκαστική απαλλοτρίωση συνολικά 24 στρεμμάτων αστικής γης, σε 245 κτηματολογικές ιδιοκτησίες, στις οποίες καταγράφονται λωρίδες γης και κατασκευές από ισόγειες και διώροφες κατοικίες μέχρι αποθήκες, περιφράξεις, τοίχοι αντιστήριξης, πεζούλια και στέγαστρα, σε Άγιο Δημήτριο, Άλιμο και Παλαιό Φάληρο. Η μεγάλη αλλαγή: η φυσική κοίτη «εκτός συναλλαγής»Κρίσιμο στοιχείο στη νέα οριοθέτηση του ρέματος της Πικροδάφνης είναι η εφαρμογή του άρθρου 37 του ν. 4964/2022, με το οποίο τροποποιήθηκε το άρθρο 5 του ν. 4258/2014 για την οριοθέτηση των υδατορεμάτων. Η νέα διάταξη προβλέπει ότι κατά την οριοθέτηση ενός ρέματος, ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιείται, η ζώνη της φυσικής κοίτης, όπως αποτυπώνεται με τις όχθες και τη βαθιά γραμμή του ρέματος στο εγκεκριμένο τοπογραφικό διάγραμμα, τίθεται εκτός συναλλαγής και αποτελεί περιοχή εκτός πολεοδομικού σχεδιασμού. Παράλληλα προβλέπει ότι εκκρεμείς πράξεις αναλογισμού για εκτάσεις ή τμήματα αυτής της ζώνης ανακαλούνται αυτοδίκαια κατά το μέρος που δεν έχουν συντελεστεί. Από το καθεστώς της «γραμμής προστασίας» του ρέματος, με τη νέα οριοθέτηση και την κήρυξη αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, που ήδη βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη στο ρέμα της Πικροδάφνης, το τμήμα που ταυτίζεται με τη φυσική κοίτη, στην συγκεκριμένη περίπτωση για 24 στρέμματα αστικής γης, δεν αντιμετωπίζεται ως κανονικό πολεοδομικά αξιοποιήσιμο τμήμα ιδιοκτησίας. Η Πικροδάφνη δείχνει πώς εφαρμόζεται ο νόμος στην πράξηΣύμφωνα με το επίσημο ντοκουμέντο του Κτηματολογικού Πίνακα, της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων της Περιφέρειας Αττικής, με τίτλο: «τεχνική βοήθεια για την υποστήριξη της ΔΕΤΠΑ στον καθορισμό των απαιτούμενων ζωνών επίταξης ή απαλλοτρίωσης για τις ανάγκες κατασκευής του έργου “διευθέτηση ρέματος Πικροδαφνης” (Κτηματολόγιο χ.θ. 0+000 έως χ.θ. 4+805,00)», που έχει εκπονήσει η εταιρία «ΓΑΙΑΚΟΜ –Σύμβουλοι Μηχανικοί», σημειώνεται σημαντικός αριθμός ιδιοκτησιακών εγγραφών στις οποίες μέρος της εμφανιζόμενης ιδιοκτησίας συμπίπτει με τη φυσική κοίτη του ρέματος και γι’ αυτό εξαιρείται από τις συναλλαγές, βάσει του ν. 4258/2014 που προβλέπει ότι «η φυσική κοίτη τίθεται «εκτός συναλλαγής. Σύμφωνα με το ίδιο επίσημο ντοκουμέντο του Κτηματολογικού Πίνακα εφαρμόζεται ακόμη η «αυτοαποζημίωση» για ιδιοκτήτες που θα κληθούν να πληρώσουν, καθώς ωφελούνται για τμήμα η το σύνολο της έκτασης του ακινήτου τους από τη νέα οριοθέτηση και το νέο αντιπλημμυρικό έργο, καταγράφονται στα «επικείμενα» πλήθος κατασκευών μέσα στις ρυμοτομούμενες ή απαλλοτριούμενες εκτάσεις, τα αυθαίρετα κτίσματα γα τα οποία υπάρχει πρωτόκολλο κατεδάφισης και καταγράφονται συνολικά και ξεχωριστά τα δημόσια και ιδιωτικά ακίνητα. “Σκούπα” σε λωρίδες γης και κατασκευές από ισόγειες και διώροφες κατοικίες μέχρι πεζούλια και στέγαστραΣυγκεκριμένα στον Κτηματολογικό Πίνακα καταγράφονται 245 διακριτές κτηματολογικές εγγραφές ιδιοκτησίας, με ξεχωριστό Κ.Α. (ΚΑΔΕ). Η συνολική έκταση που εμφανίζεται στο τέλος του πίνακα ως «Συνολική έκταση απαλλοτριούμενων εκτάσεων» ανέρχεται σε 23.976,78 τ.μ., δηλαδή περίπου 24 στρέμματα. ♦ Συνολικά 67 κτηματολογικές ιδιοκτησίες εμφανίζονται ως δημόσιες ή δημοτικές, και είναι: 44 εγγραφές του Δήμου Παλαιού Φαλήρου, 8 του Δήμου Αγίου Δημητρίου, 2 του Δήμου Αλίμου, και 13 του Ελληνικού Δημοσίου. ♦ Οι άλλες 178 κτηματολογικές εγγραφές, αφορούν ιδιωτικές ιδιοκτησίες, κυρίως φυσικά πρόσωπα, συγκυρίους και κληρονόμους, δεδομένου ότι μία κτηματολογική εγγραφή μπορεί να συνδέεται με περισσότερα του ενός ΚΑΕΚ ή επιμέρους τμήματα. Η απαλλοτρίωση αφορά σε ακάλυπτες λωρίδες εδάφους αλλά και σε ολόκληρα ή τμήματα κτιρίων. Σε τουλάχιστον 36 από τις 245 ιδιοκτησίες καταγράφονται προς απαλλοτρίωση κατηγορίες κατασκευών, όπως ισόγειες και σε ορισμένες περιπτώσεις διώροφες κατοικίες, αποθήκες, ισόγεια κτίσματα με ελλενίτ, λαμαρινοσκεπή ή κεραμοσκεπή κτίσματα, στέγαστρα, τμήματα κτιρίων από οπλισμένο σκυρόδεμα. Επίσης σε πολλές δεκάδες ιδιοκτησίες καταγράφονται μάντρες από σκυρόδεμα, τσιμεντόλιθους ή πέτρα, συρματοπλέγματα, μεταλλικά κάγκελα, τοίχοι αντιστήριξης, πεζούλια, στέγαστρα και άλλες μικρότερες κατασκευές, καθώς και δέντρα και φυτεύσεις, που αποζημιώνονται ως επικείμενα. Τι είναι και πως γίνεται η εφαρμογή του θεσμού της «αυταποζημίωσης»Στον επίσημο Κτηματολογικό πίνακα η πλήρης ονομασία της στήλης είναι «Εμβαδά που βαρύνουν (ΑΥΤΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ) ή το Δημόσιο, όταν συντρέχει η περίπτωση περιορισμού λόγω Ε/2». Η αυταποζημίωση είναι έννοια του δικαίου των απαλλοτριώσεων και του καταμερισμού της αποζημίωσης. Στην πράξη σημαίνει ότι για συγκεκριμένο τμήμα της απαλλοτριούμενης έκτασης μπορεί να θεωρηθεί ότι ο ίδιος ο παρόχθιος ιδιοκτήτης επιβαρύνεται με την αποζημίωση, επειδή θεωρείται ότι το εναπομένον ακίνητό του ωφελείται από το έργο. Η «αυτοαποζημίωση» είναι από τα ζητήματα πρώτης γραμμής για ιδιοκτήτες, που αφενός μεν χάνουν τμήμα της έκτασης του ακινήτου τους στη νέα οριοθέτηση του ρέματος αφετέρου δε καλούνται να πληρώσουν σημαντικά χρηματικά ποσά, ως ανταποδοτική ωφέλεια της αντιπλημμυρικής θωράκισης της περιουσίας τους. Και αναμένεται να αναδειχθεί ως σημαντικό στοιχείο τριβής στην τελική εξέταση των ενστάσεων 0αντιρρήσεων, που κλήθηκαν να υποβάλλουν όλοι οι ενδιαφερόμενοι ιδιοκτήτες, αν εντοπίσουν λάθη στη νέα οριοθέτηση, καταθέτοντας αίτηση. Σημειώνεται πάντως ότι η νομολογία έχει κρίνει ότι η πραγματική ωφέλεια του εναπομένοντος ακινήτου είναι κρίσιμο στοιχείο και ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να αμφισβητήσει την υποχρέωση αυταποζημίωσης, ιδίως όταν το έργο δεν δημιουργεί πραγματική ωφέλεια ή προκαλεί αντίθετα επιβάρυνση, όπως απώλεια οικοδομησιμότητας. Κάτι που προοιωνίζεται νέο κύκλο δικαστικών προσφυγών για το ρέμα της Πικροδάφνης. Σε εξέλιξη η “μάχη” των ενστάσεων και αντιρρήσεων για την οριστικοποίηση του κτηματολογικού φακέλουΗ διαδικασία ενεργοποίησης του ιδιοκτησιακού σκέλους για το ρέμα της Πικροδάφνης έγινε επισήμως τον Μάρτιο του 2026, με τη δημοσίευση πρόσκλησης της Περιφέρειας προς τους ενδιαφερόμενους ιδιοκτήτες, την οποία αναδημοσίευσαν και Δήμοι στην επίσημη ιστοσελίδα τους, προσθέτοντας τα στοιχεία των τεχνικών υπηρεσιών τους προς εξυπηρέτηση των ενδιαφερομένων. Οι ιδιοκτήτες κλήθηκαν να διατυπώσουν αντιρρήσεις για την προτεινόμενη απαλλοτρίωση, να ελέγξουν την ακρίβεια του διαγράμματος και να ζητήσουν διορθώσεις, υποβάλλοντας ενστάσεις –αντιρρήσεις απευθείας στη Διεύθυνση Τεχνικών Έργων της Περιφέρειας είτε στον Δήμο της περιοχής τους. Παράλληλα δόθηκε η δυνατότητα, σύμφωνα με το άρθρο 2 του ν. 2882/2001, να ζητήσουν ελεύθερη εξαγορά του ακινήτου από την Περιφέρεια, υποβάλλοντας τους τίτλους τους αντί να αναμένουν την πλήρη διαδικασία αναγκαστικής απαλλοτρίωσης. Για την ολοκλήρωση της διαδικασίας ορίστηκε για τους ιδιοκτήτες αποκλειστική προθεσμία 30 ημερών η οποία έληξε στις 22 Ιουλίου 2026, προκειμένου να ακολουθήσει το στάδιο της τελικής εξέτασης των ενστάσεων αντιρρήσεων και των πιθανόν διορθώσεων, το οποίο αναμένεται να ολοκληρωθεί πριν το τέλος του έτους. Το επόμενο κρίσιμο στάδιο είναι η οριστικοποίηση του κτηματολογικού φακέλου μετά την εξέταση των ενστάσεων και η ολοκλήρωση της κήρυξης της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης. Ακολουθούν ο προσδιορισμός της αποζημίωσης, η αναγνώριση των δικαιούχων, η καταβολή ή παρακατάθεση των ποσών και η συντέλεση της απαλλοτρίωσης. Χωρίς την εξασφάλιση της απαιτούμενης γης, το μεγάλο κατασκευαστικό έργο δεν μπορεί να προχωρήσει κανονικά. “Κλειδώμένη” στα εκτελεστέα έργα του 2026, με 27 εκατ ευρώ, η «Διευθέτηση Ρέματος Πικροδάφνης»Η διαδικασία για τον «καθορισμό των απαιτούμενων ζωνών επίταξης ή απαλλοτρίωσης» δρομολογήθηκε για την υλοποίηση του έργου «Διευθέτησης Ρέματος Πικροδάφνης», το οποίο έχει καταχωρηθεί στο Πρόγραμμα Εκτελεστέων Έργων της Περιφέρειας Αττικής για το 2026, με συνολικό προϋπολογισμό 27 εκατ. ευρώ και φορέα υλοποίησης την Περιφέρεια Αττικής. Πρόκειται για σημαντική αύξηση έναντι του παλαιότερου σχεδιασμού, όταν η Περιφέρεια έκανε λόγο για «Ανάπλαση Ρέματος Πικροδάφνης από Λ. Βουλιαγμένης έως εκβολή» με προϋπολογισμό 13,95 εκατ. ευρώ και είχε ανακοινώσει ότι δρομολογείται η ένταξή του σε χρηματοδοτικό πρόγραμμα. Η εγγραφή των 27 εκατ. ευρώ στο Πρόγραμμα Εκτελεστέων Έργων του 2026 αποτυπώνει τον προγραμματισμό και το χρονοδιάγραμμα που ακολουθεί η Περιφέρεια Αττικής, προς υλοποίηση των απαλλοτριώσεων και την δρομολόγηση του αντιπλημμυρικού έργου. Ωστόσο υπάρχουν πολλά ανοιχτά θέματα προς αντιμμετώπιση, μεταξύ των οποίων είναι εάν έχει ήδη εξασφαλιστεί και δεσμευθεί το σύνολο της απαιτούμενης χρηματοδότησης, περιλαμβανομένων των αποζημιώσεων απαλλοτρίωσης. Τα επόμενα βήματα που πρέπει να ακολουθηθούν είναι: περιβαλλοντική αδειοδότηση και οριοθέτηση του ρέματος, ολοκλήρωση μελετών, σύνταξη τελικού κτηματολογικού πίνακα και διαγράμματος, πρόσκληση για ελεύθερη εξαγορά, δημοσιοποίηση των απαλλοτριώσεων και υποβολή αντιρρήσεων από τους ιδιοκτήτες. Γιατί η Πικροδάφνη αφορά όλα τα ρέματαΗ πραγματική σημασία της Πικροδάφνης βρίσκεται στο ότι συνδέει σε μία ενιαία διαδικασία οριοθέτηση ρέματος, πολεοδομικά δικαιώματα, Κτηματολόγιο, απαλλοτρίωση, κτίσματα και αντιπλημμυρικό έργο. Σε αντίστοιχες περιπτώσεις σε ολόκληρη τη χώρα, όταν προχωρούν οριοθετήσεις ή έργα διευθέτησης, μπορεί να αποδειχθεί ότι τμήματα ιδιοκτησιών που επί δεκαετίες εμφανίζονταν σε τίτλους ή κτηματολογικές εγγραφές συμπίπτουν με τη φυσική κοίτη. Ο ν. 4964/2022 καθιστά αυτή τη διάκριση πλέον απολύτως κρίσιμη: άλλο το ιδιοκτησιακό περίγραμμα ενός ακινήτου και άλλο η έκταση που μπορεί τελικά να παραμένει εντός συναλλαγής και πολεοδομικής αξιοποίησης μετά την οριοθέτηση του ρέματος. Η Πικροδάφνη είναι έτσι κάτι περισσότερο από ένα αντιπλημμυρικό έργο. Είναι μία υπόθεση που δείχνει πώς η προστασία των ρεμάτων μετατρέπεται πλέον σε βαθιά ιδιοκτησιακή, πολεοδομική και οικονομική διαδικασία, με άμεσες συνέπειες για ιδιοκτήτες, μηχανικούς, δήμους και φορείς υλοποίησης δημόσιων έργων. Του Αργύρη Δεμμερτζή πηγή ecopress.gr View full Άρθρου

ο ερειπωμένο εδώ και περισσότερο από μισόν αιώνα Μέγαρο Αθηνογένους. Η γειτονική (και γαστρονομική υπεραγορά λίαν συντόμως) Στοά Αρσακείου. Tο Μέγαρο Κούπα, το Αρχοντικό Σερπιέρη και το Μέγαρο Σλήμαν-Μελά στην οδό Πανεπιστημίου. Το Μέγαρο Πρόκες φον Οστεν στη Φειδίου, πιο γνωστό ως το μέχρι πρότινος ερειπιώδες κτίριο του Ελληνικού Ωδείου. Το Μέγαρο Αλμυράντη στη γωνία Κολοκοτρώνη και Βουλής και η κλειστή από το 2002 Μπενάκειος Βιβλιοθήκη. Η κάποτε ακμαία Διπλάρειος Σχολή στην πλατεία Θεάτρου, το πάλαι ποτέ υπερπολυτελές Ατενέ Παλάς στη Σταδίου, όπως και η οικία Σούτσου λίγο πιο κάτω. Δεν έχει τέλος ο κατάλογος των επώνυμων αλλά και των λιγότερο γνωστών διατηρητέων μεγάρων του 19ου και του πρώτου μισού του 20ού αιώνα που αποδελτιώσαμε με τη συμβολή και τη γνώση του συναδέλφου Νίκου Βατόπουλου και έχουν ζωστεί τους τελευταίους μήνες με σκαλωσιές και παραπετάσματα, εξασφαλίζοντας έναν δεύτερο (ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, τρίτο ή και τέταρτο) κύκλο ζωής στη μεγάλη ιστορία τους. Ανάμεσά τους, η σημερινή έδρα του Συμβουλίου της Επικρατείας στο ιστορικό κτίριο του Αρσακείου ή η αναγέννηση των κτιρίων του παλιού Χρηματιστηρίου σε Πεσμαζόγλου και Σοφοκλέους. Η παλιά εμπορική καρδιά της Αθήνας, από το Σύνταγμα μέχρι την Ομόνοια, είναι γεμάτη με μικρότερα ή μεγαλύτερα εργοτάξια που μας προετοιμάζουν για μια κυοφορούμενη αναζωογόνηση αυτού που μετά την κρίση εξελίχθηκε σε (και σε μεγάλο βαθμό παραμένει έως σήμερα) μια μαύρη τρύπα ερημοποιημένου δημόσιου χώρου με αδιανόητα –για κέντρο ευρωπαϊκής πρωτεύουσας– συρρικνωμένο κοινωνικό και εμπορικό αποτύπωμα. Τουρισμός, αρχιτεκτονικές υπεραξίες που δεν βρίσκονται εύκολα σε άλλα σημεία του λεκανοπεδίου και η προ δύο ετών απόφαση δύο μεγάλων τραπεζικών οργανισμών (Πειραιώς και Eurobank) να ματαιώσουν τη μετακόμισή τους στο Ελληνικό, παραμένοντας στο κέντρο της Αθήνας, τροφοδοτούν με τα απαραίτητα κεφάλαια την κατασκευαστική υπεραιμία και αναδεικνύουν κτίρια κύρους πρώτης γραμμής. Ωστόσο, δεν μπορεί κάποιος να αγνοήσει δύο σοβαρές παραμέτρους της καλοδεχούμενης κινητικότητας. Η πρώτη είναι το συντριπτικό ποσοστό συμβολής του ιδιωτικού τομέα συγκριτικά με τους δημόσιους φορείς και οργανισμούς – με την εξαίρεση του υπουργείου Πολιτισμού που βρίσκεται πίσω από την αποκατάσταση του Ελληνικού Ωδείου και της οικίας του Αλεξάνδρου Σούτσου στην οδό Σταδίου (θα στεγάσει το Θεατρικό Μουσείο). Εξίσου αποθαρρυντική είναι η απουσία σοβαρών κινήτρων που θα έδιναν ώθηση σε άλλους επενδυτές κάτω από ένα οργανωμένο σχέδιο άμεσης ανάταξης του κέντρου της πόλης. Οσο απουσιάζουν αυτά τα θεμελιώδη, επιμένει η εντύπωση της αποσπασματικότητας επειδή ακριβώς λείπει ο συντονισμός με την προς το παρόν εκκωφαντικά απούσα κρατική διοίκηση και τον ανάλογο σχεδιασμό. Για την ώρα, ο μήνας του μέλιτος της τουριστικής Αθήνας συνεχίζεται απτόητος, με τα νέα ξενοδοχεία να αντιπροσωπεύουν ένα σεβαστό τμήμα της κατασκευαστικής υπερδραστηριότητας. Το Μέγαρο Σλήμαν-Μελά προορίζεται για την αθηναϊκή ναυαρχίδα του ξενοδοχειακού ομίλου Mitsis Hotels, νέα εποχή και για το Μέγαρο Αλμυράντη, οικείο στους παλαιότερους Αθηναίους από τα χρόνια που φιλοξενούσε το υαλοπωλείο Ermitage, ξενοδοχείο τεσσάρων αστέρων και το ιστορικό κτίριο της εφημερίδας «Εστία» στην οδό Ανθίμου Γαζή, προς αξιοποίηση το παλιό Ambassadeur στην οδό Σωκράτους, «απόβαση» της διεθνούς αλυσίδας Radisson με τρία επώνυμα κτίρια και δύο μεγάλες μονάδες, ενώ σε τροχιά αναγέννησης βρίσκεται και ένα από τα πρώτα καταλύματα της οθωνικής Αθήνας, το ερειπωμένο, σήμερα, ξενοδοχείο «Βύρων» στην οδό Αιόλου, με μέτωπο στην πλατεία Αγίας Ειρήνης. Μέγαρο Αθηνογένους, Σταδίου 50 Ενα από τα διάσημα ερείπια της Αθήνας, αλλά και από τα πιο κομψά και ιστορικά κτίρια της οδού Σταδίου, το Μέγαρο Αθηνογένους (1875-1880), αποκαθίσταται διατηρώντας την αυτοτέλειά του, καθώς στο βάθος του οικοπέδου πρόκειται να ανεγερθεί οκταώροφο κτίριο γραφείων. Το έργο υπογράφει το αρχιτεκτονικό γραφείο Athens Creative. Το Μέγαρο Αθηνογένους, πιθανώς έργο του Γάλλου αρχιτέκτονα Ευγένιου Τρουμπ, αποτελεί δείγμα εκλεκτικιστικής αρχιτεκτονικής συγγενούς με δύο κατεδαφισμένα κτίρια της πλατείας Συντάγματος (Μέγαρα Βούρου και Σκουλούδη). Πρώην Ατενέ Παλάς, Σταδίου και Κολοκοτρώνη 1 Ταυτισμένο με την τουριστική ανάπτυξη μετά τον πόλεμο, το άλλοτε αριστοκρατικό ξενοδοχείο Ατενέ Παλάς (Αθήναιον Μέλαθρον) είχε εγκαινιαστεί το 1953 στη γωνία Σταδίου και Κολοκοτρώνη. Εργο του αρχιτέκτονος Εμμανουήλ Βουρέκα, είχε χτιστεί στη βάση του παλαιότερου νεοκλασικού μεγάρου, στην ίδια θέση, του Μεγάρου Αφεντούλη, που ήταν το πρώτο κτίριο στην Ελλάδα κατασκευασμένο με μπετόν αρμέ (1907). Εκεί στεγάστηκαν διαδοχικά την προπολεμική περίοδο τα ξενοδοχεία Ιλιον Πάλας και Σπλέντιτ. Σήμερα, το μεγάλο αυτό μέγαρο ανακατασκευάζεται για να στεγάσει έως το 2028 τη διοίκηση και υπηρεσίες της Eurobank. Radisson RED Mitropoleos Square Athens, Μητροπόλεως και Υπατίας Δύο όμορα διατηρητέα κτίρια της παλιάς Αθήνας αποκαθίστανται και ενώνονται εσωτερικά για να γεννήσουν το Radisson RED Mitropoleos Square Athens. Στη σκιά της Μητρόπολης, το ξενοδοχείο θα ανοίξει τον Μάιο του 2026 με ισχυρή ιστορική ταυτότητα ως προς τις αρχιτεκτονικές όψεις, καθώς αναδεικνύεται το επί δεκαετίες ερειπωμένο γωνιακό κτίριο της αθηναϊκής μπελ επόκ, με τη χαρακτηριστική καμπύλη, και το γειτονικό επί της Υπατίας μεσοπολεμικό μέγαρο του Μοντερνισμού, στέγη άλλοτε της ασφαλιστικής εταιρείας «Αστήρ», έργο του αρχιτέκτονος Ξενοφώντα Αγγελίδη (1936). Στοά Αρσακείου, Σταδίου 44-46 Η ριζική αποκατάσταση του νέου Αρσακείου με την εγκάρσια στοά που ενώνει τη Σταδίου και την Πανεπιστημίου είναι ένα από τα πιο φιλόδοξα έργα. Είναι ολιστική πρόταση επανάχρησης με έμφαση στη γαστρονομία και στη διασύνδεση παραγωγών, κοινωνίας και εμπορίου. Η επένδυση της Legendary Food στο ιστορικό μέγαρο, ιδιοκτησίας Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας, επιχειρεί να επαναφέρει ισορροπία εμπορικής και κοινωνικής δραστηριότητας στην οδό Σταδίου. Η επαναφορά της Στοάς Αρσακείου με εμπορικά καταστήματα επί της Σταδίου και συνεργασία με το συστεγαζόμενο Θέατρο Τέχνης αναμένεται να αλλάξει αυτό το κομμάτι της πόλης. Πολυκατοικία Παπαλεονάρδου, Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά Ταυτισμένη με το πρόσωπο της Μαρίας Κάλλας, επειδή έζησε εκεί για οκτώ από τα νεανικά της χρόνια (1937-1945) η διασημότερη Ελληνίδα του 20ού αιώνα, η Πολυκατοικία Παπαλεονάρδου βγαίνει από την πολυετή σκιά της για να στεγάσει μέχρι το τέλος του 2026 την Ακαδημία Λυρικής Τέχνης Μαρία Κάλλας, όνειρο ζωής της υψιφώνου Βάσως Παπαντωνίου. Μεσοπολεμικό έργο του αρχιτέκτονος Κωνσταντίνου Κιτσίκη, εκφράζει μορφολογικά μια μεταβατική εποχή που προωθεί μια σύνδεση παλαιοτέρων και νεοτέρων μορφών. Τη νέα εποχή του κτιρίου υπογράφει το αρχιτεκτονικό γραφείο NPL Architects. Athens Capital Suites, Ζαλοκώστα 7-9 Μία από τις πιο αξιόλογες προπολεμικές πολυκατοικίες της Αθήνας φιλοξενεί εδώ και λίγους μήνες 19 υπερπολυτελείς επιπλωμένες σουίτες του παρακείμενου ξενοδοχείου πέντε αστέρων Athens Capital Hotel – MGallery Collection. Πρόθεση των επενδυτών (όμιλος Λάμψα) ήταν η εσωτερική διαμόρφωση του κτιρίου αλλά και η διακόσμηση των πολυτελών διαμερισμάτων να παραμείνουν, κατά το δυνατόν, πιστές στο μεσοπολεμικό κλίμα όπως αποτυπώνεται στα σχέδια του αρχιτέκτονος Αδριανού Λαζαρίμου, αναγνωρίσιμα από τις ενδιαφέρουσες διακοσμητικές λεπτομέρειες. Η πολυκατοικία χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της Κατοχής ως κρησφύγετο, αλλά και ως τόπος ανάκρισης και βασανιστηρίων από τους Γερμανούς. Fresh Hotel, Αθηνάς 59 Το τριώροφο νεοκλασικό κτίριο, το οποίο ενοποιήθηκε με την αρχική πτέρυγα του Fresh Hotel της οδού Σοφοκλέους, λειτουργούσε ως ξενοδοχείο ήδη από το 1900 με το όνομα «Τρίπολη» και στη συνέχεια (από το 1937) με την επωνυμία «Πίνδαρος». Το 1988 χαρακτηρίστηκε σύγχρονο αρχιτεκτονικό μνημείο, παρ’ όλα αυτά παρέμεινε κενό για πολλά χρόνια, ακολουθώντας την παρατεταμένη συνθήκη απαξίωσης της ευρύτερης περιοχής. Η ανακαίνιση του κτιρίου συνοδεύτηκε από την προσθήκη δύο επιπλέον ορόφων υπό την μορφή ενός μοντέρνου γυάλινου όγκου που το ενώνει αισθητικά και λειτουργικά με το αρχικό κτίριο του Fresh του 2004. Ξενοδοχείο στο Κουκάκι, Λεωφ. Συγγρού 74 Από τα παλαιότερα αλλά και τα πλέον απαξιωμένα κτίρια της λεωφόρου Συγγρού, το διώροφο, σήμερα, μεσοπολεμικό κτίσμα (1928-1932) ήταν αρχικά ένα ταπεινό μονώροφο λιθόκτιστο κτίριο ύψους δέκα μέτρων με ξύλινη στέγη. Κατασκευάστηκε ως βιοτεχνία παραγωγής μακαρονιών, ενώ μεταπολεμικά στέγασε την αντιπροσωπεία των ιταλικών αυτοκινήτων Autobianchi. Η κλασικίζουσα όψη έχει χαρακτηριστεί νεότερο μνημείο από το υπουργείο Πολιτισμού και θα διατηρηθεί από το επενδυτικό σχήμα της Blend Development, που σχεδιάζει την κατασκευή επταώροφου ξενοδοχείου 4 αστέρων, με την ανέγερση νέου κτιρίου στο βάθος του οικοπέδου που επικοινωνεί με την οδό Φαλήρου. Διπλάρειος Σχολή, Πλατεία Θεάτρου 3 και Μενάνδρου 6 Ταυτισμένη με το στιβαρό μεσοπολεμικό κτίριο τεχνικής εκπαίδευσης της Ελληνικής Βιοτεχνικής Εταιρείας, που εδώ και λίγα χρόνια έχει αποχωρήσει από την ιστορική έδρα της, η πλατεία Θεάτρου έγινε στις αρχές της οικονομικής κρίσης συνώνυμο της ραγδαίας υποβάθμισης της ευρύτερης περιοχής. Εδώ και λίγα χρόνια η εικόνα αλλάζει και η μετατροπή της Διπλαρείου Σχολής σε Radisson Theatrou Square Athens αναμένεται να συμβάλει αποφασιστικά στη νέα εποχή που συνδέεται με τις άλλες περιφερειακές επενδύσεις στον άξονα της οδού Αθηνάς και στις παρόδους της. Η νέα μονάδα των 173 δωματίων προγραμματίζεται να υποδεχθεί τους πρώτους πελάτες της τον Μάιο του 2026. Ξενοδοχείο Βύρων, Αιόλου 38, πλατεία Αγίας Ειρήνης Από τα ελάχιστα σωζόμενα κτίρια κατοικίας της οθωνικής περιόδου, οικοδομήθηκε το 1839 σε πρώιμο νεοκλασικό ρυθμό, λίγα, μόλις, χρόνια μετά την ανακήρυξη της Αθήνας σε πρωτεύουσα του νεοσύστατου κράτους. Από τίτλους ιδιοκτησίας προκύπτει ότι πρώτος ιδιοκτήτης του κτιρίου ήταν ο οπλαρχηγός του 1821 Τσάμης Καρατάσος ύστερα από βασιλική δωρεά για την προσφορά του στον απελευθερωτικό αγώνα. Ηδη από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα άρχισε να χρησιμοποιείται ως κατάλυμα, αρχικά με την επωνυμία «Ανατολή» και σε δεύτερο χρόνο ως ξενοδοχείο «Βύρων». Με αυτή την ονομασία θα επιστρέψει το καλοκαίρι του 2027 στη ζωή της πόλης χάρη στην επένδυση της εταιρείας ARDH. Plex, Κεραμεικού 28 Αγνώστου αρχιτέκτονος, με ρίζες στην προπολεμική εβραϊκή κοινότητα της Αθήνας, το νεοκλασικό κτίριο της οδού Κεραμεικού έχει περάσει από διαδοχικές φάσεις ακμής και παρακμής. Ο μεικτός χαρακτήρας του (καταστήματα στο ισόγειο, διαμερίσματα στον όροφο) εξηγεί εν μέρει τις πολλαπλές μεταμορφώσεις του στον χρόνο, από αρτοποιείο και πλεκτήριο μέχρι χώρος τέχνης. Πρόσφατα αγοράστηκε από τη δημιουργική ομάδα του «Bios» με τη φιλοδοξία να εξελιχθεί τα επόμενα χρόνια σε δυναμικό κύτταρο καλλιτεχνικής παραγωγής και έκφρασης. Την ευθύνη της μελέτης αποκατάστασης του Plex έχουν οι DECA Architecture. Αρχοντικό Σερπιέρη, Πανεπιστημίου 23 και Εδουάρδου Λω Σε περίοπτη θέση απέναντι από την Ακαδημία Αθηνών, το αρχοντικό Σερπιέρη μάς θυμίζει ότι η οδός Πανεπιστημίου υπήρξε επίσης δρόμος μεγαλοαστικών κατοικιών. Στέγη της ιταλικής οικογενείας Σερπιέρη, που ίδρυσε την Εταιρεία Μεταλλίων Λαυρίου, το νεοκλασικό αρχοντικό χτίστηκε το 1880-81 σε σχέδια του στρατιωτικού αρχιτέκτονος Αναστασίου Θεοφιλά. Από το 1929 και για πολλές δεκαετίες στέγασε την Αγροτική Τράπεζα και απέκτησε επιπλέον όροφο. Στη δεκαετία του 1980 αποκαλύφθηκαν οι πρωτότυπες οροφογραφίες. Η αποκατάστασή του από την Τράπεζα Πειραιώς θα επαναφέρει στη ζωή ένα από τα σημαντικά ιδιωτικά μέγαρα της Αθήνας του 19ου αιώνα. Μπενάκειος Βιβλιοθήκη, Ανθίμου Γαζή 2 Στην οδό Ανθίμου Γαζή, πίσω από την Παλαιά Βουλή, η Μπενάκειος Βιβλιοθήκη, κλειστή επί σειράν ετών, αποκαθίσταται εκ βάθρων από τη Βουλή των Ελλήνων, στην οποία ανήκει. Συγκρότημα κτιρίων νεοκλασικού ύφους, που χτίστηκε τμηματικά στην περίοδο 1911-1925 (με χορηγία Εμμανουήλ Μπενάκη), η Μπενάκειος Βιβλιοθήκη είναι από τα λίγα έργα αποκατάστασης διατηρητέων κτιρίων στο κέντρο της Αθήνας που εκτελεί το Δημόσιο. Η νέα περίοδος της Μπενακείου θα αναδεικνύει την ιστορική ταυτότητα του κτιρίου και θα εκσυγχρονίσει τη βιβλιοθήκη με όλα τα σύγχρονα συστήματα. του Δημήτρης Ρηγόπουλος πηγή kathimerini.gr View full Άρθρου

Αρχιτεκτονικά κτήρια που καθόρισαν την ατμόσφαιρα εμβληματικών ταινιών, στέγασαν μεγάλους κινηματογραφικούς έρωτες και πέρασαν μαζί τους στην ιστορία. @ One Lumière Instagram @ One Lumière Instagram @ One Lumière Instagram @ One Lumière Instagram Villa Albergoni Η σταρ του βραβευμένου «Να με φωνάζεις με τ’ όνομά σου» (2017), του Luca Guadagnino, δεν είναι άλλη από την εξοχική έπαυλη του 17ου αιώνα κοντά στην γραφική Crema της Λομβαρδίας, που στο φιλμ αποτελεί την κατοικία της οικογένειας Perlmann και το σκηνικό για το ανέμελο, ζωηρό καλοκαίρι του 1983. Ο σκηνοθέτης ήθελε να δίνει την αίσθηση ενός σπιτιού «για τον πολιτισμό και την απόλαυση, όχι για την επίδειξη πλούτου, αλλά πλούσιο σε ιστορία». Το πέτυχε με τη συνδρομή της interior designer Violante Visconti di Modrone, η οποία συνέλεξε παλιές υδρόγειες σφαίρες, χάρτες, χαρακτικά και πίνακες από αντικερί και παλαιοπωλεία, αλλά και έπεισε τον Guadagnino να συμπεριλάβει στην ταινία τον φθαρμένο κόκκινο καναπέ που υπήρχε ήδη εκεί. en.wikiarquitectura.com en.wikiarquitectura.com en.wikiarquitectura.com Elrod House Ο Αμερικανός αρχιτέκτονας John Lautner, protégé του Frank Lloyd Wright και πρωτεργάτης του οργανικού μοντερνισμού, είναι ο αγαπημένος του σινεμά. Οι απίθανες κατοικίες που έχει σχεδιάσει πρωταγωνιστούν συχνά στη μεγάλη οθόνη, όπως το Elrod House, που εμφανίστηκε το 1971 στην ταινία του Τζέιμς Μποντ «Τα διαμάντια είναι παντοτινά». Ο διακοσμητής εσωτερικών χώρων Arthur Elrod ανέθεσε την κατασκευή της κατοικίας το 1968, ένα εξωπραγματικό σπίτι σε μια βραχώδη κορυφογραμμή στο Palm Springs, με πανοραμική θέα στην έρημο, μια πισίνα σε σχήμα ημισέληνου που μοιάζει να ισορροπεί στην πλαγιά και μια κυκλική οροφή από σκυρόδεμα που θυμίζει εξωγήινο σκάφος. Η καλτ σκηνή μάχης ανάμεσα στον μυστικό πράκτορα και τις δολοφόνους με τα μπικίνι δίνει την εντύπωση ότι γράφτηκε για να αναδείξει την απεριόριστη φαντασία της αρχιτεκτονικής του Lautner. www.en.wikipedia.org @ imdb.com @ A Single Man, © 2009 – Columbia/TriStar @ imdb.com @ A Single Man, © 2009 – Columbia/TriStar Schaffer House Η οικογένεια Schaffer συνήθιζε να κάνει πικνίκ κάτω από τις τεράστιες βελανιδιές, ώσπου το 1949 αποφάσισε ότι θέλει να ζήσει μόνιμα εκεί, στο Glendale, στους πρόποδες των Verdugo Mountains, λίγα μίλια βορειοδυτικά του Λος Άντζελες. Πρόκειται για ένα ακόμη έργο του John Lautner, ο οποίος ενσωμάτωσε το τοπίο στον σχεδιασμό: ένα σπίτι που μοιάζει να σχεδιάστηκε για να κάνει συντροφιά στα δέντρα. Ξύλο σεκόγιας, γυαλί, κόκκινο τούβλο και σκυρόδεμα συνδυάστηκαν σε μια κατοικία που αναπτύσσεται οριζόντια και αποτελεί καμάρι της mid-century αρχιτεκτονικής της Καλιφόρνιας. Η φήμη της απογειώθηκε το 2009, όταν εμφανίστηκε στο σκηνοθετικό ντεμπούτο του Tom Ford, «Ένας άνδρας μόνος» (2009): ένα φωτογενές καταφύγιο, αδιαχώριστο από το φύλλωμα των δέντρων, που στέγασε την απεριόριστη, κρυφή λύπη του καθηγητή που ενσάρκωνε ο Colin Firth. @ Grueslayer/wikipedia.org @ Grueslayer/wikipedia.org @ Grueslayer/wikipedia.org @ Grueslayer/wikipedia.org Sheats-Goldstein Residence Φωτογραφίσεις των Helmut Newton και Herb Ritts, εμφανίσεις στο σινεμά, δωρεά στο μουσείο LACMA. Η δόξα της εμβληματικής κατοικίας Sheats-Goldstein Residence, που σχεδιάστηκε από τον John Lautner για την οικογένεια Sheats το 1962 και δέκα χρόνια μετά αγοράστηκε από τον δισεκατομμυριούχο και superfan του NBA, James Goldstein, μοιάζει παντοτινή. Ο Goldstein, σε συνεργασία με τον αρχιτέκτονα, αποκατέστησε όλα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της και, όπως λέει, για να μην πάθει κάτι όταν αυτός θα έχει φύγει από τη ζωή, δώρισε την κατοικία στο Μουσείο Τέχνης της Κομητείας του Λος Άντζελες (LACMA). Όμως το σπίτι «που δεν έχει ούτε μία γωνία 90 μοιρών», με την εμβληματική επικλινή στέγη που αναδύεται από τροπικούς κήπους, την οροφή από σκυρόδεμα με τους κυκλικούς φωταγωγούς, τον γυάλινο τοίχο στο καθιστικό που ακυρώνει τον σαφή διαχωρισμό ανάμεσα στο μέσα και το έξω, την απέραντη θέα στα φώτα της πόλης και τον ωκεανό, τα χτιστά έπιπλα και τα σκαλιά που οδηγούν σε καταπράσινες οάσεις και κρυφές λίμνες, θα μείνει για πάντα στην ιστορία ως το σπίτι της πολυαγαπημένης καλτ ταινίας “Ο Μεγάλος Λεμπόφσκι” (1998) των αδελφών Coen, με τον Dude/Jeff Bridges αραχτό στον καναπέ, σαν στο σπίτι του. @ wikipedia.org @ casemuseo.it @ casemuseo.it @ casemuseo.it Villa Necchi Campiglio Τα συναισθήματα και τα ένστικτα σαρώνουν στο αριστούργημα «Είμαι ο έρωτας» (2009), του Luca Guadagnino, ένα έργο με σκηνές που θυμίζουν όπερα και πλάνα που μοιάζουν με πίνακες ζωγραφικής. Πολλές από αυτές είναι γυρισμένες στην Villa Necchi Campiglio, που χτίστηκε τη δεκαετία του 1930 στο Μιλάνο και στην ταινία αποτελεί την κατοικία της πάμπλουτης οικογένειας Recchi. Σε στυλ ιταλικού ρασιοναλισμού, σχεδιάστηκε από τον Piero Portaluppi, έναν αρχιτέκτονα που θεωρείται διαμορφωτής της αρχιτεκτονικής ταυτότητας της πόλης. Για την εποχή διέθετε προηγμένες ανέσεις, όπως πισίνα και ασανσέρ, ενώ εξέφραζε μια νέα αντίληψη της πολυτέλειας, με την έμφαση να δίνεται στην τεχνολογική καινοτομία και τα εκλεκτά υλικά. Ψηλά ταβάνια, επενδύσεις από ξύλο καρυδιάς, ξύλινα δάπεδα με περίτεχνα μοτίβα, έπιπλα σχεδιασμένα κατά παραγγελία και σημαντικές συλλογές τέχνης την καθιστούν ένα κόσμημα της αρχιτεκτονικής του Μεσοπολέμου. Σήμερα λειτουργεί ως σπίτι-μουσείο, με πάνω από 80.000 επισκέπτες ετησίως. της Μάρθας Κορινθίουπηγή newmoney.gr View full Άρθρου

Μετατροπή συντεταγμένων (ΕΓΣΑ87/HATT) Ένα πολύ απλό προγραμματάκι άμεσης μετατροπής συντεταγμένων από/σε GPS/ΕΓΣΑ87/HATT με δυνατότητα εξαγωγής των αποτελεσμάτων σε AUTOCAD (μορφήDXF) Συγγραφέας Δ. Παπαγεωργίου @dpap Πληροφορίες αρχείου Υποβολέας Didonis Υποβλήθηκε 09/04/26 Category Εφαρμογές - Βοηθήματα Προβολή αρχείου

θα βρεις χρήσιμο εδώ για αυτό

καλησπέρα @athanasiachrysanth Ναι θα πρέπει να ενταχθεί στον 4495 ώστε να έχει απαλλαγεί πρόστιμα διατήρησης που λογικά υπάρχουν από την διαδικασία εξαίρεσης από κατεδάφιση, Δεν μπορεί όμως να "τακτοποιήσει" πέραν της Ρυμοτομικής Γραμμής. Τα τμήματα (αν υπάρχουν) στην πρασιά είναι υπό όρους και προϋποθέσεις. Πρώτα απ όλα.... έχει κάνει έστω αρχική υπαγωγή με πληρωμένο παράβολο στον 4495 κι αν ναι ημερομηνία αρχικής πληρωμής παραβόλου υπαγωγής. .