Jump to content

Καυσόξυλα και πέλετ έγιναν είδη πολυτελείας


atsianos
 Κοινοποίηση

Recommended Posts

Διπλασιασμός τιμών αλλά και ελλείψεις, ενώ ακόμα δεν έχουν αρχίσει τα κρύα n Ολο και περισσότεροι καταναλωτές ζητούν, εκτός από τα καυσόξυλα για τζάκι, και μικρά ξύλα για ξυλόσομπες με φούρνο, ώστε να μειώσουν την κατανάλωση ρεύματος και στο μαγείρεμα.

Με τις τιμές του φυσικού αερίου και του πετρελαίου να έχουν εκτοξευτεί σε δυσθεώρητα ύψη, οι καταναλωτές στρέφονται μαζικά προς τα καυσόξυλα για να εξασφαλίσουν τη θέρμανσή τους ενόψει ενός δύσκολου χειμώνα. Οπως επισημαίνουν οι έμποροι ξυλείας, η ζήτηση είναι τεράστια, ενώ στην αγορά υπάρχει διάχυτος φόβος για έλλειψη αποθεμάτων το επόμενο χρονικό διάστημα. Φόβος τόσο ισχυρός, ώστε κάνουν λόγο για… τον πόλεμο των ξύλων του 2022. Η ανησυχία εντείνεται από το γεγονός ότι γειτονικές χώρες από τις οποίες η Ελλάδα προμηθευόταν φτηνά καυσόξυλα, όπως η Βουλγαρία – η οποία αντιπροσώπευε το 30% της διακίνησης στην εγχώρια αγορά -, σταμάτησαν τις εξαγωγές προκειμένου να διοχετεύουν τις προμήθειές τους στον ντόπιο πληθυσμό.

Ως εκ τούτου, οι τιμές των καυσόξυλων έχουν πάρει «φωτιά». Σε ορισμένες περιοχές διαμορφώνονται έως και σε διπλάσια επίπεδα σε σχέση με πέρυσι, με το κυβικό μέτρο να πωλείται αυτή τη στιγμή έναντι περίπου 130 ευρώ. «Σε έναν μήνα κανείς δεν γνωρίζει πού μπορεί να έχει φτάσει», λένε με νόημα εκπρόσωποι του κλάδου, κρούοντας παράλληλα τον κώδωνα του κινδύνου. Σημαντική άνοδο σημειώνει και η τιμή του πέλετ, το οποίο κοστίζει ακόμη και 600 ευρώ ανά τόνο, όταν η αντίστοιχη ποιότητα πέρυσι πωλείτο έναντι περίπου 280 ευρώ.

«Ουσιαστικά η ζήτηση φέτος δεν σταμάτησε ποτέ», λένε οι έμποροι ξυλείας που μιλούν στα «ΝΕΑ». «Από τα τέλη Ιουλίου άρχισε να υπάρχει έντονο ενδιαφέρον από τους καταναλωτές και μόλις μπήκε ο Αύγουστος καταλάβαμε τι πρόκειται να συμβεί το φθινόπωρο και τον χειμώνα. Πλέον ο πελάτης παραγγέλνει σήμερα – σε μαγαζιά μεγάλα και οργανωμένα – και κανείς δεν ξέρει πότε θα παραλάβει. Τους λέμε να τηλεφωνήσουν σε 20-25 μέρες και βλέπουμε», λέει από την πλευρά του στα «ΝΕΑ» ο Ιωάννης Σακελλαράκης, πρόεδρος του Συλλόγου Εμπόρων Στερεών Καυσίμων Αττικής. «Το πρόβλημα είναι μεγάλο και όσο προχωρά ο χειμώνας θα είναι ακόμη μεγαλύτερο. Ο κόσμος έχει πέσει πάνω στο καυσόξυλο, λόγω του ότι είναι φτηνότερη ύλη, όμως το να μην υπάρχει ανταγωνισμός με άλλες μορφές θέρμανσης είναι τεράστιο πρόβλημα. Δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν όλοι. Σε λίγο θα πέφτει… ξύλο μέσα στα μαγαζιά», συνεχίζει ο ίδιος.

Ο Ιωάννης Σακελλαράκης επισημαίνει ότι οι τιμές στα στερεά καύσιμα είχαν παραμείνει σχεδόν σταθερές στην Ελλάδα για περίπου επτά χρόνια. Φέτος στην Αττική σημειώνεται αύξηση του κόστους τους κατά 30%, καθώς «τα καυσόξυλα από οξιά, δρυ, πεύκο και ελιά πωλούνταν πέρυσι χύδην έναντι 90-110 ευρώ το κυβικό μέτρο και φέτος πωλούνται από 120 έως 130 ευρώ, ενώ το στοιβαχτό ξύλο πέρυσι κόστιζε 120-140 ευρώ ανά κυβικό μέτρο και φέτος 140-160 ευρώ».

ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΣΤΑ ΒΟΡΕΙΑ

Στη Βόρεια Ελλάδα, μάλιστα, οι αυξήσεις είναι ακόμη μεγαλύτερες. Καθώς οι περιοχές αυτές βρίσκονται κοντά στην πηγή της ξυλείας, είχαν τη δυνατότητα να πωλούν σε χαμηλότερες τιμές. Οπως λέει στα «ΝΕΑ» ο Κώστας Τσιλχοροζίδης, ιδιοκτήτης μάντρας καυσόξυλων στις Σέρρες, «πέρυσι στην περιοχή μας ο μεσές (δρυς) πωλείτο 85 ευρώ το κυβικό μέτρο και φέτος έχει πάει στα 130 ευρώ, δηλαδή αύξηση σχεδόν 70%, ενώ η οξιά από 75 ευρώ έχει φτάσει στα 120 ευρώ. Μιλάμε για χύμα ξύλο. Στο πέλετ είναι ακόμη χειρότερα τα πράγματα – το καλής ποιότητας πέλετ που πέρυσι κόστιζε γύρω στα 300 ευρώ το βρίσκεις πια στα 550 ή και στα 600 ευρώ», περιγράφει. Είναι εντυπωσιακό, δε, ότι σε ορισμένες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας έχει επιστρέψει μια παλιά συνήθεια: όλο και περισσότεροι καταναλωτές ζητούν, εκτός από τα καυσόξυλα για τζάκι, και μικρά ξύλα για ξυλόσομπες με φούρνο, ώστε να μειώσουν την κατανάλωση ρεύματος και στο μαγείρεμα.

«Ολοι φέτος γύρισαν στο ξύλο, ό,τι ποσότητα έχουμε πωλείται. Ειδικά στη Βόρεια Ελλάδα, όπου οι θερμοκρασίες είναι πιο υψηλές, η ζήτηση είναι τεράστια. Και το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχουν αποθέματα. Η μόνη λύση είναι να βγει ο Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ και να πει ότι μειώνει τον φόρο του πετρελαίου στα 0,80 ευρώ ούτως ώστε να μην πέφτουν όλοι οι καταναλωτές πάνω στο καυσόξυλο, δεν το θέλουμε αυτό», συνεχίζει ο Κώστας Τσιλχοροζίδης.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ

Την εικόνα αυτή επιβεβαιώνει και ο Γιάννης Καφετζής, έμπορος καυσόξυλων και πέλετ στην Ξάνθη, ο οποίος κάνει λόγο για διπλασιασμό των τιμών. «Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Υπάρχει έλλειψη στην πρώτη ύλη, ενώ η αύξηση των τιμών της ενέργειας έχει επηρεάσει τα πάντα. Παρότι δεν πουλάμε με τον τόνο, το λέω για να το καταλάβει ο κόσμος, πως πέρυσι ο τόνος σε οξιά και μεσέ κόστιζε 120 ευρώ και φέτος 240 και 280 ευρώ. Και στα πέλετ συνέβη το ίδιο. Αυτό που πέρυσι είχε 280 ευρώ, φέτος πήγε στα 550 ευρώ. Δεν ξέρουμε πού θα φτάσουμε, δεν ξέρουμε καν αν θα ξεμείνουμε από ξύλα τον χειμώνα. Θα είναι πολύ δύσκολα», σημειώνει και προσθέτει: «Τις άλλες χρονιές έμπαιναν στη χώρα μεγάλες ποσότητες από τη Ρωσία και την Ουκρανία που φέτος δεν μπαίνουν, ενώ και η Βουλγαρία δεν κάνει εξαγωγές».

Σύμφωνα, μάλιστα, με ορισμένους επαγγελματίες του κλάδου, όχι μόνο δεν γίνονται εξαγωγές από τη γειτονική χώρα, αλλά βούλγαροι έμποροι έρχονται στην Ελλάδα και «χτυπούν» καλύτερες τιμές στις δημοπρασίες ξυλείας με αποτέλεσμα να βγάζουν εκτός συνόρων ένα κομμάτι της εγχώριας παραγωγής. «Τις εξαγωγές σταμάτησαν επίσης η Αλβανία και η Ρουμανία, ενώ και οι περιοχές που βρίσκονται κοντά στην πηγή των ξύλων όπως η Βόρεια Ελλάδα ή η Κρήτη κρατούν το μεγαλύτερο μέρος των αποθεμάτων τους για τους ντόπιους με αποτέλεσμα να εντείνεται η έλλειψη στην υπόλοιπη χώρα», καταλήγει ο Ιωάννης Σακελλαράκης.

Πηγή: b2green.gr


View full Άρθρου

Link to comment
Share on other sites

Πριν χρόνια η προτροπή ήταν για αντικατάσταση λεβητών πετρελαίου με αυτούς του φυσικού αερίου. Που να φανταστεί τότε κανείς τι θα μπορούσε να γίνει μετά από χρόνια με την τεράστια αύξηση τιμής. Βλ΄έπω πολλούς από το καλοκαίρι να προμηθεύονται ξυλόσομπες (αυτές με το φούρνο). Δεν θα θίξω το θέμα της ρύπανσης (θυμόμαστε όλοι τι γινόταν στον νυχτερινό ουρανό Αθήνας, Θεσσαλονίκης και άλλων μεγάλων ελληνικών πόλεων στα πρώτα χρόνια της οικονομικής κρίσης, όπου ο κόσμος έκαιγε ότι έβρισκε (ακόμα και ξύλα με βερνίκια, χρώματα, φορμαλδεύδη κλπ τοξικές ουσίες με αποτέλεσμα να μην μπορεί κανείς να αναπνεύσει). Από τη στιγμή που η ζήτηση για καυσόξυλα έχει πολλαπλασιαστεί, η τιμή ανεβαίνει κατακόρυφα και φυσικά η απόδοση ενός ανοιχτού συστήματος θέρμανσης με καυσόξυλα δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να φτάσει αυτή των άλλων συστημάτων (πετρελαίου, Φ.Α). Η εμπειρία έχει δείξει ότι καυσόξυλα   ΄΄ίσως να συμφέρουν όταν κάποιος μπορεί και τα κόβει μόνος του (πχ αγρότες από τα κλαδέματά τους στο μάζεμα ελιών κλπ). Το να είναι κάποιος στην πόλη, να πάει να αγοράσει ξυλόσομπες, να περνάει μπουριά στους τοίχους και να αγοράζει 200 Ευρώ τον τόνο τα ξύλα, μάλλον σαν λύση απελπισίας μοιάζει, η οποία μας γυρίζει στα πέτρινα -οικονομικά- χρόνια περασμένων δεκαετιών στην χώρα μας.

Link to comment
Share on other sites

Δημιουργήστε έναν λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Πρέπει να είστε μέλος για να αφήσετε ένα σχόλιο

Δημιουργία λογαριασμού

Εγγραφείτε για έναν νέο λογαριασμό στην κοινότητά μας. Είναι εύκολο!

Εγγραφή νέου λογαριασμού

Είσοδος

Έχετε ήδη λογαριασμό? Συνδεθείτε εδώ.

Είσοδος Τώρα
 Κοινοποίηση

×
×
  • Δημιουργία Νέου...