Skip to content
View in the app

A better way to browse. Learn more.

Ηλεκτρονική Ταυτότητα Κτιρίων Forum Μηχανικών

A full-screen app on your home screen with push notifications, badges and more.

To install this app on iOS and iPadOS
  1. Tap the Share icon in Safari
  2. Scroll the menu and tap Add to Home Screen.
  3. Tap Add in the top-right corner.
To install this app on Android
  1. Tap the 3-dot menu (⋮) in the top-right corner of the browser.
  2. Tap Add to Home screen or Install app.
  3. Confirm by tapping Install.

Σαν Σήμερα

This event began 11/11/25 and repeats every year forever

Το 1826 η Αίγινα ορίζεται η πρώτη πρωτεύουσα του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για την πορεία της Επανάστασης και τη συγκρότηση της πολιτικής οργάνωσης του έθνους. Η επιλογή του νησιού δεν έγινε τυχαία, αλλά αντανακλούσε την ανάγκη για έναν τόπο ασφαλή, πολιτικά ουδέτερο και λειτουργικά κατάλληλο για τη δημιουργία δομών εξουσίας από το μηδέν. Εκείνη την εποχή, το Ναύπλιο – που θεωρούνταν η προφανής επιλογή – βρισκόταν σε αναβρασμό λόγω εμφύλιων συγκρούσεων, γεγονός που καθιστούσε την εγκατάσταση της κυβέρνησης επισφαλή.

Η Αίγινα, αν και μικρή, γνώρισε ταχύρρυθμη ανάπτυξη σε αυτό το σύντομο αλλά καθοριστικό διάστημα. Ο πληθυσμός της αυξήθηκε σημαντικά, καθώς άνθρωποι από διάφορα μέρη της Ελλάδας συρρέουν στο νησί αναζητώντας εργασία και συμμετοχή στη νέα διοικητική πραγματικότητα. Το νησί μετατρέπεται έτσι, έστω και προσωρινά, σε πολιτικό και κοινωνικό κέντρο της Επανάστασης.

Υπό την ηγεσία του Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος αναλαμβάνει καθήκοντα Κυβερνήτη στις 26 Ιανουαρίου 1828, η Αίγινα φιλοξενεί τις πρώτες διοικητικές υπηρεσίες, τα θεσμικά όργανα και το πρώτο κρατικό τυπογραφείο, όπου τυπώνονται επίσημα έγγραφα και νόμοι. Από αυτό το μικρό αλλά ιστορικά καθοριστικό κέντρο, αρχίζει η προσπάθεια συγκρότησης ενός ενιαίου κράτους που να υπερβαίνει τοπικές αντιθέσεις, στρατιωτικές φατρίες και τις εμφύλιες διαμάχες που είχαν εξασθενήσει την επανάσταση.

Η επιλογή της Αίγινας είχε και συμβολική διάσταση. Απομακρυσμένη από τα πεδία των συγκρούσεων, πρόσφερε τη σταθερότητα που απαιτούνταν για να στεριώσουν οι πρώτες λειτουργίες του κράτους – από την οικονομική οργάνωση μέχρι την εκπαίδευση και τη μέριμνα για τη δημόσια διοίκηση. Η εικόνα του Καποδίστρια να εργάζεται αδιάκοπα στο νησί αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της νεοελληνικής ιστορίας.

Το 1829, καθώς η κατάσταση σταδιακά σταθεροποιείται και η ανάγκη για μια πιο κεντρική και στρατηγικά ευνοϊκή πρωτεύουσα γίνεται εμφανής, η διοικητική έδρα μεταφέρεται στο Ναύπλιο. Παρ’ όλα αυτά, η Αίγινα διατηρεί τον ιδιαίτερο συμβολισμό της: είναι το σημείο από όπου άρχισε να οικοδομείται συστηματικά το ελληνικό κράτος, με θεσμούς, νόμους και οργανωμένη δημόσια διοίκηση.

Πηγή εξωτερικής φωτογραφίας: aeginaproject.com

Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο

1675: Ο Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς εισάγει τον ολοκληρωτικό λογισμό, χρησιμοποιώντας τον για να υπολογίσει το εμβαδόν κάτω από τη γραφική παράσταση μιας συνάρτησης y=f(x). Η ανακάλυψη αυτή αποτελεί θεμελιώδες βήμα στην ανάπτυξη του απειροστικού λογισμού και παράλληλα θεμελιώνει τις βάσεις για τη σύγχρονη μαθηματική ανάλυση.

1826: Η Αίγινα γίνεται πρωτεύουσα του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους, υπό την ηγεσία του Ιωάννη Καποδίστρια. Ως προσωρινή πρωτεύουσα, η Αίγινα φιλοξενεί τις πρώτες διοικητικές δομές και θεσμούς του ελεύθερου ελληνικού κράτους, προτού η πρωτεύουσα μεταφερθεί στο Ναύπλιο το 1829.

1831: Ο Νατ Τέρνερ, ηγέτης μιας από τις μεγαλύτερες και πιο βίαιες εξεγέρσεις σκλάβων στις Ηνωμένες Πολιτείες, απαγχονίζεται στην πόλη Ιερουσαλήμ της Βιρτζίνια. Η εξέγερση προκάλεσε τον θάνατο περίπου 60 λευκών και οδήγησε σε μαζικά αντίποινα, με τον θάνατο και την εκτέλεση πολλών μαύρων, τόσο όσων συμμετείχαν όσο και άλλων που θεωρήθηκαν ύποπτοι ή συνεργάτες.

1912: Η Εθνοσυνέλευση των Σαμίων κηρύσσει επίσημα την ένωση της Σάμου με την Ελλάδα. Η απόφαση αυτή λαμβάνεται κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, όταν η Ελλάδα επεκτείνει τα σύνορά της, και αντανακλά το αίτημα των Σαμίων για απελευθέρωση από την οθωμανική επικυριαρχία και ένταξη στον εθνικό κορμό.

1912: Ο Ελληνικός Στρατός απελευθερώνει την Καστοριά και τη Χίο από τους Οθωμανούς.

1918: Η Γερμανία υπογράφει τη συμφωνία ανακωχής με τους Συμμάχους σε ένα βαγόνι στο δάσος της Κομπιέν, στη Γαλλία, στις 11 Νοεμβρίου. Η υπογραφή αυτή σηματοδοτεί τη λήξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

1923: Ο Αδόλφος Χίτλερ συλλαμβάνεται στο Μόναχο για προδοσία για τον ρόλο του στο «Πραξικόπημα της Μπιραρίας».

1950: Σμήνος ελληνικών πολεμικών αεροσκαφών αναχωρεί για την Κορέα για να συμμετάσχει στις επιχειρήσεις υπό τις δυνάμεις του ΟΗΕ, σηματοδοτώντας τη συμμετοχή της Ελλάδας στον Πόλεμο της Κορέας.

1961: Ανακοινώνεται η ανακάλυψη κρανίων και εργαλείων της προϊστορικής εποχής στο σπήλαιο Αλεπότρυπα της Μάνης, μια σημαντική αρχαιολογική ανακάλυψη που ρίχνει φως στη ζωή των προϊστορικών ανθρώπων στην περιοχή.

1965: Η λευκή μειονοτική κυβέρνηση του Ίαν Σμιθ στη Ροδεσία (νυν Ζιμπάμπουε) ανακηρύσσει μονομερώς την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο, επιδιώκοντας να διατηρήσει τον έλεγχο της χώρας παρά τις διεθνείς αντιδράσεις. Η απόφαση οδήγησε σε κυρώσεις και σε μακροχρόνιο αγώνα για την απελευθέρωση, που ολοκληρώθηκε το 1980 με την αναγνώριση της Ζιμπάμπουε.


1971: Το περιοδικό Rolling Stone δημοσιεύει τη σειρά άρθρων του Χάντερ Σ. Τόμσον με τίτλο «Fear and Loathing in Las Vegas». Τα άρθρα, που καταγράφουν τις εξωφρενικές περιπέτειες ενός ταξιδιού στο Λας Βέγκας, είναι γραμμένα στο ιδιαίτερο στιλ του Τόμσον, γνωστό ως «gonzo» δημοσιογραφία, που συνδυάζει μυθοπλασία με δημοσιογραφική αφήγηση. Αυτή η σειρά έγινε τόσο δημοφιλής ώστε εκδόθηκε αργότερα ως βιβλίο ενώ το «Φόβος και παράνοια στο Λας Βέγκας» μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο το 1998 σε σκηνοθεσία του Τέρι Γκίλιαμ, με πρωταγωνιστές τους Τζόνι Ντεπ και Μπενίσιο ντελ Τόρο.


2002: Το σχέδιο Ανάν για την επίλυση του Κυπριακού, που εκπόνησε ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Κόφι Ανάν, παραδίδεται στην Κυπριακή Δημοκρατία, την τουρκοκυπριακή πλευρά και τις εγγυήτριες δυνάμεις (Ελλάδα, Τουρκία και Μεγάλη Βρετανία). Ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης και ο πρόεδρος της Κύπρου Γλαύκος Κληρίδης δηλώνουν ότι το σχέδιο είναι διαπραγματεύσιμο. Το αποκαλούμενο σήμερα «σχέδιο Ανάν Ι» προσέφερε στις δύο κοινότητες πολιτική ισότητα και τη δυνατότητα συνύπαρξης σε ένα ενιαίο κράτος, το οποίο θα ονομαζόταν «Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία» (United Cyprus Republic). Αν και το σχέδιο γέννησε ελπίδες για το μέλλον, τελικά απορρίφθηκε από τους Ελληνοκύπριους, σηματοδοτώντας μια από τις πιο διχαστικές στιγμές στην ιστορία του Κυπριακού.

2004: Η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης επιβεβαιώνει τον θάνατο του Γιάσερ Αραφάτ από άγνωστες αιτίες. Λίγα λεπτά αργότερα, εκλέγεται πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής ο Μαχμούντ Αμπάς.

2007: Εσωκομματικές εκλογές διεξάγονται στο ΠΑΣΟΚ, μετά την ήττα στις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου. Οι τρεις υποψήφιοι για την προεδρία είναι ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Ευάγγελος Βενιζέλος και ο Κώστας Σκανδαλίδης, με τον πρώτο να επανεκλέγεται.

Γεννήσεις

Kostas_Karyotakis.jpg

1896 – Κώστας Καρυωτάκης, Έλληνας ποιητής και χαρακτηριστικός εκπρόσωπος της μελαγχολικής ποίησης της γενιάς του ’20. Η γραφή του, διαποτισμένη από ειρωνεία, πικρία και υπαρξιακή αγωνία, εξέφρασε το αδιέξοδο και την απογοήτευση μιας εποχής. Έργα όπως οι συλλογές «Ποιήματα» και «Ελεγεία και Σάτιρες» άφησαν βαθύ αποτύπωμα στη νεοελληνική λογοτεχνία. Η τραγική αυτοκτονία του στην Πρέβεζα ενίσχυσε τον θρύλο γύρω από τη μορφή του.

giannhs-kalaitzhs.jpg

1945 – Γιάννης Καλαϊτζής, Έλληνας σκιτσογράφος, γνωστός για τα καυστικά πολιτικά του σχόλια και το ιδιαίτερο, αναγνωρίσιμο εικαστικό του ύφος. Συνεργάστηκε με εφημερίδες και περιοδικά όπως η «Ελευθεροτυπία» και το «Ποντίκι», σχολιάζοντας την επικαιρότητα με χιούμορ και οξυδέρκεια. Υπήρξε από τις πιο σημαντικές μορφές της ελληνικής πολιτικής γελοιογραφίας της Μεταπολίτευσης, ασκώντας κριτική με ευαισθησία, σατιρική ακρίβεια και βαθιά κοινωνική ματιά.

DEMI-MOORE.jpg

1962 – Ντέμι Μουρ (Demi Moore), Αμερικανίδα ηθοποιός, μία από τις πιο αναγνωρίσιμες παρουσίες του Χόλιγουντ στις δεκαετίες ’80 και ’90. Ξεχώρισε με τις επιτυχίες «Ghost» και «G.I. Jane», όπου ανέδειξε τόσο το δραματικό όσο και το δυναμικό της εύρος. Υπήρξε από τις πρώτες γυναίκες στην αμερικανική βιομηχανία που καθιέρωσαν υψηλές αμοιβές για πρωταγωνιστικούς ρόλους, συμβάλλοντας στη συζήτηση για τη θέση των γυναικών στο σινεμά.

Leonardo-DiCaprio.jpg

1974 – Λεονάρντο Ντι Κάπριο (Leonardo DiCaprio), Αμερικανός ηθοποιός, βραβευμένος με Όσκαρ, με έντονη παρουσία στο σύγχρονο Χόλιγουντ. Ξεχώρισε από νεαρή ηλικία και συνεργάστηκε με σκηνοθέτες όπως ο Μάρτιν Σκορσέζε. Πρωταγωνίστησε σε ταινίες όπως «Inception» και «The Revenant», για την οποία τιμήθηκε με Όσκαρ. Γνωστός και για την ακτιβιστική του δράση υπέρ του περιβάλλοντος, έχει αναδειχθεί σε παγκόσμιο πολιτιστικό σύμβολο.


Θάνατοι

GIANNHS-RITSOS.jpg

1990 – Γιάννης Ρίτσος, Έλληνας ποιητής και από τους σπουδαιότερους της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Με τεράστια παραγωγή και βαθιά ανθρωπιστική ματιά, εξέφρασε τον πόνο, την ελπίδα και τους αγώνες του λαού. Ο «Επιτάφιος», που μελοποιήθηκε από τον Μίκη Θεοδωράκη, έγινε σύμβολο κοινωνικής συγκίνησης. Έγραψε επίσης έργα όπως «Ρωμιοσύνη» και «Τέταρτη Διάσταση». Η ποίησή του παραμένει διαχρονική και ζωντανή στη συλλογική μνήμη.

Yasser-Arafat.jpg

2004 – Γιάσερ Αραφάτ (Yasser Arafat), Παλαιστίνιος πολιτικός και ηγέτης της Παλαιστινιακής Αρχής, κεντρική μορφή στον αγώνα για την παλαιστινιακή αυτοδιάθεση. Ιδρυτικό μέλος της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, διετέλεσε σύμβολο της παλαιστινιακής αντίστασης αλλά και αμφιλεγόμενη προσωπικότητα στη διεθνή πολιτική. Το 1994 βραβεύτηκε με Νόμπελ Ειρήνης, μαζί με τους Ράμπιν και Πέρες, για τις Συμφωνίες του Όσλο.

mina-adamaki.jpg

2022 – Μίνα Αδαμάκη, Ελληνίδα ηθοποιός, αγαπημένη στο κοινό για τους ρόλους της σε τηλεοπτικές σειρές και στο θέατρο. Ξεχώρισε ιδιαίτερα στη σειρά «Είμαστε στον αέρα» και αργότερα στο «Παρά Πέντε», όπου άφησε έντονο αποτύπωμα με τον ζεστό και χιουμοριστικό της χαρακτήρα. Με ευγένεια, διακριτικότητα και συνέπεια στην τέχνη της, κέρδισε την εκτίμηση του κοινού και των συναδέλφων της.


Εορτολόγιο

Βικέντιος, Βίκτωρας, Δράκων, Μηνάς, Μίνος

Εθνικές Γιορτές – Επέτειοι

Ημέρα της Ιδιωτικής Ασφάλισης
Ημέρα του Οριγκάμι

πηγή newsbeast.gr

Recommended Comments

Σάμος 1912: Η ιστορική ένωση με την Ελλάδα – Ο Θεμιστοκλής Σοφούλης και τα 78 χρόνια της Ηγεμονίας

Στις 11 Νοεμβρίου 1912 η Σάμος κήρυξε την ένωσή της με την Ελλάδα, ολοκληρώνοντας έναν μακροχρόνιο αγώνα για ελευθερία και εθνική αποκατάσταση.

WhatsApp-Image-2026-11-09-at-215054-1536x864.avif

Η 11η Νοεμβρίου 1912 αποτελεί μία από τις σημαντικότερες ημερομηνίες στην ιστορία της Σάμου και του ελληνισμού του Αιγαίου. Εκείνη την ημέρα, η Εθνοσυνέλευση των Σαμίων, με πρόεδρο τον Θεμιστοκλή Σοφούλη, ανακήρυξε την ένωση του νησιού με την Ελλάδα.

Ήταν η δικαίωση ενός αγώνα που είχε αρχίσει από την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και συνεχίστηκε επί δεκαετίες, παρά τις διεθνείς διπλωματικές ισορροπίες και την οθωμανική επικυριαρχία.

Η Σάμος είχε κατορθώσει να διατηρήσει την ελευθερία της κατά την Επανάσταση, αλλά δεν είχε συμπεριληφθεί στα σύνορα του πρώτου ανεξάρτητου ελληνικού κράτους. Αντίθετα, είχε υποχρεωθεί να αποδεχθεί ένα ιδιότυπο καθεστώς αυτονομίας υπό τον σουλτάνο.

Χρειάστηκαν 78 χρόνια Ηγεμονίας, αλλεπάλληλες πολιτικές συγκρούσεις και μία νέα επανάσταση για να γίνει πραγματικότητα η ένωση.

Η Σάμος στην Επανάσταση του 1821

Η ιστορία της ένωσης δεν αρχίζει το 1912, αλλά σχεδόν έναν αιώνα νωρίτερα.

Τον Απρίλιο του 1821, οι Σαμιώτες ξεσηκώθηκαν εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με κεντρική φυσιογνωμία τον Λυκούργο Λογοθέτη, έναν από τους σημαντικότερους αγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης.

Το νησί οργανώθηκε πολιτικά και στρατιωτικά, συγκρότησε δυνάμεις άμυνας και αντιμετώπισε επανειλημμένες οθωμανικές απειλές.

Η γεωγραφική του θέση, απέναντι από τις μικρασιατικές ακτές, καθιστούσε τη Σάμο ιδιαίτερα ευάλωτη. Η μικρή απόσταση από την οθωμανική επικράτεια διευκόλυνε τις επιχειρήσεις εναντίον της.

Ωστόσο, οι Σαμιώτες κατόρθωσαν να αποκρούσουν τις προσπάθειες υποταγής τους.

Καθοριστική υπήρξε η ναυμαχία της Σάμου, τον Αύγουστο του 1824, όταν ο ελληνικός στόλος, με πρωταγωνιστή τον Κωνσταντίνο Κανάρη, συνέβαλε στην αποτροπή της οθωμανικής απόβασης.

Η Σάμος παρέμεινε ουσιαστικά ελεύθερη σε όλη τη διάρκεια της Επανάστασης.

Κι όμως, η διπλωματία επρόκειτο να ανατρέψει όσα είχαν κατακτηθεί με τα όπλα.

Γιατί η Σάμος έμεινε έξω από το ελληνικό κράτος

Όταν οι Μεγάλες Δυνάμεις διαμόρφωσαν τα σύνορα του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους, η Σάμος δεν συμπεριλήφθηκε σε αυτά.

Το Πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1830 και οι επόμενες διπλωματικές ρυθμίσεις άφησαν το νησί εκτός ελληνικής επικράτειας.

Για τους Σαμιώτες, που είχαν πολεμήσει και διατηρήσει την ελευθερία τους, η απόφαση ήταν οδυνηρή.

Οι κάτοικοι αντιστάθηκαν στην επιστροφή υπό οθωμανική κυριαρχία, αλλά η διεθνής πολιτική δεν επέτρεψε την ένωση με την Ελλάδα.

Η λύση που επιβλήθηκε ήταν η δημιουργία αυτόνομης Ηγεμονίας, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή το 1834.

Έτσι άρχισε μια περίοδος που θα διαρκούσε μέχρι το 1912.

Η Ηγεμονία της Σάμου: Αυτονομία χωρίς εθνική ανεξαρτησία

Το καθεστώς της Ηγεμονίας ήταν ιδιαίτερο για τα δεδομένα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η Σάμος απέκτησε σημαντική εσωτερική αυτονομία, δική της διοίκηση, αντιπροσωπευτικούς θεσμούς και ιδιαίτερη σημαία.

Ο ηγεμόνας ήταν χριστιανός, αλλά διοριζόταν από τον σουλτάνο. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία διατηρούσε την επικυριαρχία της, ενώ το νησί κατέβαλλε ετήσιο φόρο υποτέλειας.

Η διοίκηση ασκούνταν από τον ηγεμόνα και τοπικά όργανα, με τη Γενική Συνέλευση να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην πολιτική ζωή.

Πρώτος ηγεμόνας υπήρξε ο Στέφανος Βογορίδης.

Κατά τη διάρκεια της Ηγεμονίας, η Σάμος γνώρισε σημαντική οικονομική και πνευματική ανάπτυξη.

Το εμπόριο, η ναυτιλία, η αμπελουργία, η οινοπαραγωγή, η βυρσοδεψία και αργότερα η καπνοβιομηχανία αποτέλεσαν βασικούς πυλώνες της τοπικής οικονομίας.

Παράλληλα αναπτύχθηκαν η εκπαίδευση, οι δημόσιοι θεσμοί και η πολιτιστική δραστηριότητα.

Ωστόσο, η αυτονομία δεν σήμαινε εθνική ανεξαρτησία.

Για ένα μεγάλο μέρος του σαμιακού πληθυσμού, η ένωση με την Ελλάδα παρέμενε ο τελικός στόχος.

Θεμιστοκλής Σοφούλης: Ο αρχαιολόγος που έγινε ηγέτης της ένωσης

Ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με την ιστορική εξέλιξη του 1912 ήταν ο Θεμιστοκλής Σοφούλης.

Γεννήθηκε στο Βαθύ της Σάμου το 1860 και σπούδασε φιλοσοφία και αρχαιολογία.

Ασχολήθηκε με την επιστημονική έρευνα και συμμετείχε στις αρχαιολογικές ανασκαφές στο Ηραίο, έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους του ελληνικού κόσμου.

Σταδιακά εγκατέλειψε την αποκλειστική ενασχόλησή του με την επιστήμη και στράφηκε στην πολιτική.

Αναδείχθηκε σε ηγετική μορφή του κινήματος που διεκδικούσε περισσότερες ελευθερίες, περιορισμό των αυταρχικών πρακτικών της ηγεμονικής διοίκησης και τελικά ένωση με την Ελλάδα.

Ο Σοφούλης δεν υπήρξε απλώς ένας τοπικός πολιτικός παράγοντας.

Συνδύαζε τη μόρφωση με την οργανωτική ικανότητα και την πολιτική αποφασιστικότητα.

Αργότερα θα διαδραμάτιζε πρωταγωνιστικό ρόλο και στην κεντρική πολιτική σκηνή της Ελλάδας, φτάνοντας μέχρι το αξίωμα του πρωθυπουργού.

Η εξέγερση του 1908 και η σύγκρουση με τον ηγεμόνα

Η τελευταία περίοδος της Ηγεμονίας χαρακτηρίστηκε από έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις.

Ο ηγεμόνας Ανδρέας Κοπάσης ακολούθησε πολιτική που προκάλεσε ισχυρές αντιδράσεις, ιδιαίτερα εξαιτίας της ενίσχυσης της οθωμανικής στρατιωτικής παρουσίας.

Το 1908 ξέσπασαν σοβαρές συγκρούσεις ανάμεσα στους υποστηρικτές του Σοφούλη και στις δυνάμεις της ηγεμονικής διοίκησης.

Η εξέγερση καταπνίγηκε και ο Σοφούλης αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Σάμο.

Η εξορία του, όμως, δεν έβαλε τέλος στο ενωτικό κίνημα.

Αντίθετα, η πολιτική ένταση αυξήθηκε.

Τον Μάρτιο του 1912, ο ηγεμόνας Ανδρέας Κοπάσης δολοφονήθηκε από τον Σταύρο Μπαρέτη.

Η δολοφονία αποτέλεσε ένα ακόμη δραματικό επεισόδιο στην πορεία προς την ανατροπή του ηγεμονικού καθεστώτος.

Σεπτέμβριος 1912: Η επανάσταση που άλλαξε την ιστορία

Τον Σεπτέμβριο του 1912, ο Θεμιστοκλής Σοφούλης επέστρεψε στη Σάμο και τέθηκε επικεφαλής του επαναστατικού κινήματος.

Η επιστροφή του κινητοποίησε τους ενωτικούς και ενίσχυσε την ένοπλη εξέγερση.

Οι επαναστατικές δυνάμεις συγκρούστηκαν με τα οθωμανικά στρατεύματα και κατόρθωσαν να επιβάλουν την αποχώρησή τους από το νησί.

Στις 23 Σεπτεμβρίου 1912 ολοκληρώθηκε η απομάκρυνση των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων.

Η Ηγεμονία είχε πλέον ουσιαστικά καταρρεύσει.

Ο Σοφούλης αναδείχθηκε επικεφαλής της νέας πολιτικής πραγματικότητας και πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης των Σαμίων.

Την ίδια περίοδο, στα Βαλκάνια διαμορφώνονταν εξελίξεις που θα άλλαζαν τον χάρτη της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι και η μεγάλη ευκαιρία

Τον Οκτώβριο του 1912 ξέσπασε ο Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος.

Η Ελλάδα, μαζί με τη Σερβία, τη Βουλγαρία και το Μαυροβούνιο, βρέθηκε αντιμέτωπη με την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Οι ελληνικές στρατιωτικές επιτυχίες και ιδιαίτερα η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης στις 26 Οκτωβρίου 1912 δημιούργησαν κλίμα ενθουσιασμού σε ολόκληρο τον ελληνισμό.

Στο Αιγαίο, ο ελληνικός στόλος εξασφάλιζε σταδιακά τον έλεγχο της θάλασσας και προχωρούσε στην απελευθέρωση νησιών.

Για τους Σαμιώτες είχε φτάσει η ιστορική στιγμή.

Το αίτημα της ένωσης δεν ήταν πλέον μόνο μια εθνική επιδίωξη. Είχε αποκτήσει πραγματικές στρατιωτικές και διπλωματικές προϋποθέσεις.

11 Νοεμβρίου 1912: Η ιστορική απόφαση

Στις 11 Νοεμβρίου 1912 συγκλήθηκε έκτακτη Εθνοσυνέλευση στον προαύλιο χώρο του ναού του Αγίου Σπυρίδωνα, στο Βαθύ.

Πρόεδρός της ήταν ο Θεμιστοκλής Σοφούλης.

Μπροστά σε πλήθος συγκεντρωμένων Σαμιωτών, η Συνέλευση αποφάσισε την ένωση του νησιού με το ελεύθερο ελληνικό βασίλειο.

Το ιστορικό ψήφισμα διακήρυττε την ένωση της Σάμου με την Ελλάδα, ώστε να αποτελέσουν ένα ενιαίο και αδιαίρετο ελληνικό κράτος.

Η ελληνική σημαία υψώθηκε στο ηγεμονικό μέγαρο.

Οι εκδηλώσεις ενθουσιασμού ήταν πρωτοφανείς.

Για τους κατοίκους του νησιού, η ημέρα εκείνη σήμαινε το τέλος μιας μακράς περιόδου κατά την οποία η Σάμος, αν και ελληνική ως προς τη γλώσσα, την ιστορία και την εθνική συνείδηση της μεγάλης πλειονότητας του πληθυσμού της, παρέμενε έξω από τα σύνορα της Ελλάδας.

Το ψήφισμα απευθύνθηκε στον βασιλιά Γεώργιο Α΄ και στον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, με αίτημα να αποδεχθούν την ένωση.

Το πρωτότυπο ιστορικό τεκμήριο διασώζεται στο Αρχείο Ελευθερίου Βενιζέλου.

Γιατί η Ελλάδα δεν αποδέχθηκε αμέσως την ένωση

Παρά τον ενθουσιασμό στη Σάμο, η ελληνική κυβέρνηση δεν προχώρησε αμέσως στην επίσημη αποδοχή της απόφασης.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος έπρεπε να λάβει υπόψη τις στρατιωτικές επιχειρήσεις που βρίσκονταν σε εξέλιξη και τις διεθνείς διπλωματικές ισορροπίες.

Η Ελλάδα πολεμούσε την Οθωμανική Αυτοκρατορία και η τελική τύχη των νησιών του Αιγαίου δεν είχε ακόμη κριθεί.

Μια βεβιασμένη ενέργεια θα μπορούσε να δημιουργήσει πρόσθετες δυσκολίες.

Η στάση της Αθήνας δεν σήμαινε εγκατάλειψη του σαμιακού αιτήματος.

Αντίθετα, στόχος ήταν να εξασφαλιστούν οι προϋποθέσεις για την οριστική και ασφαλή ενσωμάτωση.

Μάρτιος 1913: Ο ελληνικός στόλος φτάνει στη Σάμο

Η καθοριστική εξέλιξη σημειώθηκε στις 2 Μαρτίου 1913.

Ελληνικά πολεμικά πλοία, με επικεφαλής το θωρηκτό «Σπέτσαι», κατέπλευσαν στη Σάμο.

Η αποβίβαση ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στο Βαθύ συνοδεύτηκε από πανηγυρικές εκδηλώσεις.

Η παρουσία του ελληνικού στόλου επισφράγισε την ένωση και τερμάτισε οριστικά το προηγούμενο καθεστώς από στρατιωτική και πολιτική άποψη.

Η διαδικασία ενσωμάτωσης, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε διοικητικά μέσα σε μία ημέρα.

Η Σάμος συνέχισε να διοικείται μεταβατικά από προσωρινή κυβέρνηση, με πρόεδρο τον Θεμιστοκλή Σοφούλη.

Η πλήρης ένταξη στο διοικητικό σύστημα του ελληνικού κράτους ολοκληρώθηκε κατά το 1914.

Έτσι εξηγείται γιατί στην ιστοριογραφία συναντάμε τρεις διαφορετικούς σταθμούς: το 1912 ως έτος ανακήρυξης της ένωσης, το 1913 ως έτος στρατιωτικής και πολιτικής επισφράγισής της και το 1914 ως περίοδο ολοκλήρωσης της διοικητικής ενσωμάτωσης.

Ο Θεμιστοκλής Σοφούλης στην ελληνική πολιτική

Μετά την ένωση, ο Θεμιστοκλής Σοφούλης συνέχισε τη δημόσια δράση του στην Ελλάδα.

Συνεργάστηκε με τον Ελευθέριο Βενιζέλο και εντάχθηκε στο Κόμμα των Φιλελευθέρων.

Διετέλεσε βουλευτής, υπουργός, πρόεδρος της Βουλής και πρωθυπουργός.

Ανέλαβε για πρώτη φορά την πρωθυπουργία το 1924, ενώ επέστρεψε στην κορυφή της κυβέρνησης κατά τη δύσκολη περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου.

Πέθανε στις 24 Ιουνίου 1949, σε ηλικία 88 ετών, ενώ βρισκόταν στην πρωθυπουργία.

Η πολιτική του διαδρομή υπήρξε μακρά και σύνθετη, αλλά για τη Σάμο το όνομά του παραμένει πρωτίστως συνδεδεμένο με την ένωση του 1912.

Τι άλλαξε στη Σάμο μετά την ένωση

Η ένταξη στην Ελλάδα αποτέλεσε την εκπλήρωση ενός ιστορικού εθνικού στόχου.

Παράλληλα, όμως, προκάλεσε σημαντικές αλλαγές στην οικονομική και κοινωνική ζωή.

Κατά την περίοδο της Ηγεμονίας, η Σάμος είχε αναπτύξει ισχυρούς εμπορικούς δεσμούς με τα μικρασιατικά παράλια, τη Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη.

Με την ενσωμάτωσή της στο ελληνικό κράτος, οι διοικητικές και οικονομικές σχέσεις προσανατολίστηκαν σταδιακά προς την Αθήνα.

Η Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και η εγκατάσταση προσφύγων στο νησί διαμόρφωσαν μια νέα πραγματικότητα.

Η Σάμος απέκτησε πλέον τη θέση της ως ακριτικό νησί της ελληνικής επικράτειας, διατηρώντας ταυτόχρονα την ιδιαίτερη ιστορική και πολιτιστική φυσιογνωμία της.

Η επέτειος που τιμάται κάθε 11 Νοεμβρίου

Η 11η Νοεμβρίου παραμένει ημέρα ιστορικής μνήμης και υπερηφάνειας για τους Σαμιώτες.

Οι εκδηλώσεις για την επέτειο της ένωσης υπενθυμίζουν όχι μόνο την απόφαση του 1912, αλλά και τον αγώνα των προηγούμενων γενεών.

Από τον Λυκούργο Λογοθέτη και τους αγωνιστές του 1821 μέχρι τον Θεμιστοκλή Σοφούλη και τους επαναστάτες του 1912, η ιστορία της Σάμου αποτελεί ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο της ελληνικής εθνικής ολοκλήρωσης.

Είναι επίσης μια ιστορία που δείχνει ότι οι στρατιωτικές νίκες δεν αρκούν πάντοτε για να καθορίσουν τα σύνορα ενός κράτους.

Η διπλωματία, οι διεθνείς συσχετισμοί και η επιμονή των τοπικών κοινωνιών μπορούν να καθυστερήσουν για δεκαετίες την πραγματοποίηση ενός εθνικού στόχου.

Η Σάμος χρειάστηκε σχεδόν έναν αιώνα από την Επανάσταση του 1821 για να ενωθεί με την Ελλάδα.

Και η 11η Νοεμβρίου 1912 έμεινε στην ιστορία ως η ημέρα που οι ίδιοι οι Σαμιώτες διακήρυξαν επίσημα ότι το νησί τους ανήκει στο ελληνικό κράτος.

Πηγές ιστορικής τεκμηρίωσης: Ψηφιακό Αρχείο Ελευθερίου Βενιζέλου, Γενικά Αρχεία του Κράτους – Τμήμα Σάμου, Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, ιστορικές μελέτες Χρίστου Λάνδρου, ΕΡΤ

ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ

πηγή huffingtonpost.gr

Δημιουργήστε έναν λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Καλώς όρισες

Σε 2 λεπτά μπορείς να κάνεις εγγραφή στο eBuildingID.gr και να έχεις πλήρη πρόσβαση ΄σε όλο το περιεχόμενο και υπηρεσίες.

Θα μπορείς να συμμετέχεις στον διάλογο με ερωτήσεις - απαντήσεις.

Να κατεβάσεις χρήσιμα αρχεία και εφαρμογές από τα Download

χωρίς υποχρέωση και Δωρεάν.

Tell a friend

Love Ηλεκτρονική Ταυτότητα Κτιρίων Forum Μηχανικών? Tell a friend!

Account

Navigation

Search

Search

Configure browser push notifications

Chrome (Android)
  1. Tap the lock icon next to the address bar.
  2. Tap Permissions → Notifications.
  3. Adjust your preference.
Chrome (Desktop)
  1. Click the padlock icon in the address bar.
  2. Select Site settings.
  3. Find Notifications and adjust your preference.