«Εδώ Αθήναι». Με αυτή τη φράση άρχισε η επίσημη ιστορία της κρατικής ραδιοφωνίας στην Ελλάδα, σαν σήμερα, στις 21 Μαΐου 1938. Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών βγήκε στον αέρα από τους ραδιοθαλάμους του Ζαππείου, σε μια εποχή όπου το ραδιόφωνο ήταν ακόμη ένα νέο, σχεδόν μαγικό μέσο για το ελληνικό κοινό.
Σύμφωνα με το Αρχείο της ΕΡΤ, εκείνο το βράδυ οι ακροατές περίμεναν μπροστά στις συσκευές τους για να ακούσουν το πρώτο επίσημο πρόγραμμα του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών. Η μετάδοση άρχισε μετά το σήμα του «Τσομπανάκου», με τα κουδούνια και τη φλογέρα, που έμελλε να συνδεθεί με την ιστορία της ελληνικής ραδιοφωνίας. Το πρόγραμμα περιλάμβανε τη μετάδοση της τελετής των επίσημων εγκαινίων στο Ζάππειο, αλλά και συναυλία της Ορχήστρας του Ραδιοφωνικού Σταθμού υπό τη διεύθυνση του Αντίοχου Ευαγγελάτου.
Η ημέρα εκείνη δεν ήταν η πρώτη επαφή της Ελλάδας με το ραδιόφωνο. Είχαν προηγηθεί από τη δεκαετία του 1920 πειραματισμοί και, κυρίως, η πρωτοβουλία του Χρήστου Τσιγγιρίδη στη Θεσσαλονίκη, ο οποίος θεωρείται από τις σημαντικότερες μορφές της πρώιμης ελληνικής ραδιοφωνίας. Ο σταθμός του λειτούργησε ιδιωτικά και άνοιξε τον δρόμο για τη διάδοση του μέσου, πριν η Αθήνα αποκτήσει τον επίσημο κρατικό σταθμό της.
Η λειτουργία του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών ήρθε σε μια περίοδο κατά την οποία το ραδιόφωνο άρχιζε να αποκτά κεντρικό ρόλο στην ενημέρωση, την ψυχαγωγία και την κρατική επικοινωνία. Λίγα χρόνια αργότερα, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ιδρύθηκε το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας, το ΕΙΡ, που ανέλαβε θεσμικά τη λειτουργία της δημόσιας ραδιοφωνίας.



Η φράση «Εδώ Αθήναι» έμεινε στη συλλογική μνήμη ως το ηχητικό σύμβολο μιας νέας εποχής. Από εκείνη τη στιγμή, οι ειδήσεις, η μουσική, οι ανακοινώσεις και οι φωνές των εκφωνητών μπορούσαν να φτάνουν ταυτόχρονα σε χιλιάδες σπίτια. Για την ιστορία των ελληνικών μέσων ενημέρωσης, η 21η Μαΐου 1938 δεν ήταν απλώς μια τεχνική εκκίνηση, αλλά η αρχή της οργανωμένης ραδιοφωνικής παρουσίας του κράτους στην καθημερινότητα των πολιτών.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
1864: Τα Επτάνησα ενώνονται επίσημα με το ελληνικό κράτος, μετά την απόφαση της Βρετανίας να παραχωρήσει την κυριαρχία των Ιονίων Νήσων στην Ελλάδα και τη σχετική διεθνή διευθέτηση με τις Μεγάλες Δυνάμεις. Η ένωση αφορά την Κέρκυρα, την Κεφαλονιά, τη Ζάκυνθο, τη Λευκάδα, την Ιθάκη, τους Παξούς και τα Κύθηρα και αποτελεί την πρώτη μεγάλη εδαφική επέκταση του νεοσύστατου ελληνικού βασιλείου μετά την ανεξαρτησία του. Το γεγονός είχε ιδιαίτερη πολιτική σημασία, καθώς συνδέθηκε και με την άνοδο στον ελληνικό θρόνο του Γεωργίου Α΄, ενώ ενίσχυσε την ιδέα της σταδιακής εθνικής ολοκλήρωσης.

Φωτογραφία αρχείου AP από παλιότερη επέτειο του Ερυθρού Σταυρού στο Βερολίνο το 2013
1881: Ιδρύεται ο αμερικανικός Ερυθρός Σταυρός από την Κλάρα Μπάρτον, καθιερώνοντας έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους ανθρωπιστικούς οργανισμούς παγκοσμίως.
1904: Ιδρύεται στο Παρίσι η Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (FIFA), με πρώτο πρόεδρο τον Ρομπέρ Γκεράν, ανοίγοντας τον δρόμο για τη δημιουργία του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
1924: Κατατίθεται στη Βουλή των Ελλήνων ψήφισμα για την ίδρυση Γερουσίας, ως δεύτερο νομοθετικό σώμα, με στόχο την αναχαίτιση της πρωθυπουργικής παντοδυναμίας. Το μέτρο αυτό εντάσσεται στη γενικότερη προσπάθεια εκσυγχρονισμού και εξισορρόπησης της πολιτικής εξουσίας στη χώρα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Η Γερουσία, που τελικά ιδρύθηκε και λειτούργησε από το 1929 έως το 1935, αποτέλεσε σημαντικό θεσμικό αντίβαρο, αν και η ύπαρξή της υπήρξε σχετικά βραχύβια, καθώς καταργήθηκε με την επάνοδο της μοναρχίας.

1927: Ο Τσαρλς Λίντμπεργκ ολοκληρώνει την πρώτη σόλο πτήση χωρίς ενδιάμεσο σταθμό πάνω από τον Ατλαντικό Ωκεανό, πετώντας από τη Νέα Υόρκη ως το Παρίσι με το αεροπλάνο Spirit of St. Louis. Μετά από 33,5 ώρες ασταμάτητης πτήσης, προσγειώνεται στο αεροδρόμιο Λε Μπουρζέ, όπου τον υποδέχεται ένα πλήθος ενθουσιασμένων Παριζιάνων. Η ιστορική του επιτυχία τον καθιερώνει ως θρύλο της αεροπορίας και αποδεικνύει για πρώτη φορά ότι μια τέτοια τολμηρή πτήση είναι εφικτή.
1930: Ο υπουργός Παιδείας Γεώργιος Παπανδρέου εφαρμόζει εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, καθιερώνοντας το εξατάξιο και υποχρεωτικό δημοτικό σχολείο στην Ελλάδα. Η σημαντική αυτή τομή στο εκπαιδευτικό σύστημα αποσκοπούσε στην καταπολέμηση του αναλφαβητισμού και στη διασφάλιση ίσων ευκαιριών για όλα τα παιδιά της χώρας. Η μεταρρύθμιση αυτή αποτέλεσε τη βάση για τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής εκπαίδευσης, ενισχύοντας το μορφωτικό επίπεδο του πληθυσμού και θέτοντας τα θεμέλια για τη μετέπειτα ανάπτυξη του δημόσιου σχολείου.

1932: Η Αμέλια Έρχαρτ γίνεται η πρώτη γυναίκα που πραγματοποιεί σόλο και χωρίς στάση υπερατλαντική πτήση, απογειωνόμενη από τη Νέα Γη και προσγειωνόμενη στην Ιρλανδία. Με το αεροπλάνο της, ένα Lockheed Vega 5B, διανύει πάνω από 3.000 χιλιόμετρα σε περίπου 15 ώρες, αντιμετωπίζοντας δύσκολες καιρικές συνθήκες και τεχνικά προβλήματα. Η τολμηρή της πτήση όχι μόνο καταρρίπτει τα στερεότυπα της εποχής για τις γυναίκες, αλλά και την καθιερώνει ως παγκόσμιο σύμβολο θάρρους και πρωτοπορίας στην αεροπορία.
1938: Με τον τίτλο «Εδώ Αθήναι» ξεκινά η πρώτη επίσημη ραδιοφωνική εκπομπή στην Ελλάδα από τους ραδιοθαλάμους του Ζαππείου. Η ιστορική αυτή στιγμή σηματοδοτεί την απαρχή της ελληνικής ραδιοφωνίας και φέρνει για πρώτη φορά τη φωνή της ενημέρωσης, της ψυχαγωγίας και του πολιτισμού σε κάθε γωνιά της χώρας. Το ραδιόφωνο γίνεται σύντομα αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας των Ελλήνων, ενώ η φράση «Εδώ Αθήναι» παραμένει διαχρονικό σύμβολο της έναρξης μιας νέας εποχής στην επικοινωνία και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
1941: Κατά τη Μάχη της Κρήτης, οι Γερμανοί αλεξιπτωτιστές καταλαμβάνουν το αεροδρόμιο του Μάλεμε, σε μια κρίσιμη καμπή για την έκβαση της μάχης.
1971: Η Τσέλσι κατακτά το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης στο γήπεδο Καραϊσκάκη, νικώντας με 2-1 τη Ρεάλ Μαδρίτης στον επαναληπτικό τελικό. Στα προκριματικά είχε αποκλείσει τον Άρη.

1986: Γεννιούνται στην Ελλάδα τα πρώτα τρίδυμα με εξωσωματική γονιμοποίηση, ένα από τα οποία είναι ο μετέπειτα τραγουδιστής Κωνσταντίνος Αργυρός.
1991: Ο πρώην πρωθυπουργός της Ινδίας Ρατζίβ Γκάντι δολοφονείται σε συγκέντρωση στο Μαντράς. Είναι ο δεύτερος της οικογένειας που πέφτει θύμα δολοφονίας, μετά τη μητέρα του Ίντιρα Γκάντι.




1995: Πραγματοποιείται η πρώτη κατεδάφιση με δυναμίτη στην Ελλάδα, στο ημιτελές 15ώροφο κτίριο του Ερυθρού Σταυρού στη λεωφόρο Μεσογείων.
1998: Ο δικτάτορας της Ινδονησίας Σουχάρτο παραιτείται μετά από 32 χρόνια εξουσίας, υπό το βάρος κοινωνικών αναταραχών και οικονομικής κρίσης.




2005: Η Έλενα Παπαρίζου κερδίζει για την Ελλάδα τον 50ό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, με το τραγούδι «My Number One», υπογράφοντας την πρώτη νίκη της χώρας στον θεσμό. Η εκρηκτική της εμφάνιση στη σκηνή του Κιέβου ενθουσιάζει το ευρωπαϊκό κοινό και φέρνει την Ελλάδα στην κορυφή της μουσικής Ευρώπης. Η νίκη αυτή σηματοδοτεί μια ιστορική στιγμή για την ελληνική ποπ σκηνή, γεμίζοντας υπερηφάνεια τους Έλληνες σε όλο τον κόσμο και ανοίγοντας τον δρόμο για τη διοργάνωση της Eurovision στην Αθήνα το 2006. Το «My Number One» παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και αγαπημένα τραγούδια της διοργάνωσης.
2006: Το Μαυροβούνιο αποφασίζει μέσω δημοψηφίσματος την ανεξαρτησία του, βάζοντας τέλος στην ομοσπονδία με τη Σερβία και ανοίγοντας νέο κεφάλαιο στην ιστορία της Βαλκανικής.

2023: Πραγματοποιούνται βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα, με το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής για πρώτη φορά από το 1990. Πρώτο κόμμα ανεδείχθη η Νέα Δημοκρατία (40,79%), δεύτερο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ (20,07%), τρίτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ (11,46%), τέταρτο κόμμα το ΚΚΕ (7,23%) και πέμπτο η Ελληνική Λύση (4,45%) (Δείτε τα αποτελέσματα εδώ). Κανένα κόμμα δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την απαιτούμενη κοινοβουλευτική πλειοψηφία για τον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης και ανακοινώθηκαν νέες εκλογές για τις 25 Ιουνίου.
Γεννήσεις

1902 – Λεωνίδας Ζέρβας, Έλληνας χημικός. Γεννήθηκε στις 21 Μαΐου 1902 και πέθανε στις 10 Ιουλίου 1980. Υπήρξε διεθνούς κύρους επιστήμονας στη βιοχημεία και τη φαρμακευτική χημεία, με σημαντική συμβολή στη σύνθεση πεπτιδίων. Μαζί με τον Μαξ Μπέργκμαν ανέπτυξε τη μέθοδο Μπέργκμαν – Ζέρβα, η οποία αποτέλεσε βασικό εργαλείο για τη μελέτη πρωτεϊνών και την εξέλιξη της σύγχρονης βιοϊατρικής έρευνας.

1921 – Αντρέι Ζαχάροφ (Andrei Sakharov), Σοβιετικός φυσικός και ακτιβιστής. Γεννήθηκε στις 21 Μαΐου 1921 και πέθανε στις 14 Δεκεμβρίου 1989. Συμμετείχε στην ανάπτυξη της σοβιετικής βόμβας υδρογόνου, όμως αργότερα εξελίχθηκε σε μία από τις σημαντικότερες φωνές υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην ΕΣΣΔ. Τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης το 1975, το οποίο οι σοβιετικές αρχές δεν του επέτρεψαν να παραλάβει.

1972 – The Notorious B.I.G. (Christopher George Latore Wallace), Αμερικανός ράπερ. Γεννήθηκε στις 21 Μαΐου 1972 και πέθανε στις 9 Μαρτίου 1997. Υπήρξε από τις πιο επιδραστικές μορφές του East Coast hip hop και καθόρισε τον ήχο της δεκαετίας του ’90 με το άλμπουμ Ready to Die. Η καριέρα του διακόπηκε βίαια όταν δολοφονήθηκε στο Λος Άντζελες, σε ηλικία 24 ετών.

1986 – Κωνσταντίνος Αργυρός, Έλληνας τραγουδιστής. Γεννήθηκε στις 21 Μαΐου 1986 και ανήκει στους πιο επιτυχημένους καλλιτέχνες της σύγχρονης ελληνικής ποπ-λαϊκής σκηνής. Έχει σημειώσει διαδοχικές ραδιοφωνικές και διαδικτυακές επιτυχίες, με τραγούδια που γνώρισαν μεγάλη απήχηση, ενώ η παρουσία του στις ζωντανές εμφανίσεις και στη δισκογραφία τον έχει καθιερώσει ως ένα από τα εμπορικά ισχυρά ονόματα της γενιάς του.
Θάνατοι

1999 – Φρέντυ Γερμανός, Έλληνας τραγουδιστής. Γεννήθηκε στις 21 Μαΐου 1986 και ανήκει στους πιο επιτυχημένους καλλιτέχνες της σύγχρονης ελληνικής ποπ-λαϊκής σκηνής. Έχει σημειώσει διαδοχικές ραδιοφωνικές και διαδικτυακές επιτυχίες, με τραγούδια που γνώρισαν μεγάλη απήχηση, ενώ η παρουσία του στις ζωντανές εμφανίσεις και στη δισκογραφία τον έχει καθιερώσει ως ένα από τα εμπορικά ισχυρά ονόματα της γενιάς του.

2018 – Χάρρυ Κλυνν (κατά κόσμον Βασίλης Τριανταφυλλίδης), Έλληνας ηθοποιός, σατιρικός καλλιτέχνης και σκηνοθέτης. Γεννήθηκε στις 7 Μαΐου 1940 και πέθανε στις 21 Μαΐου 2018. Υπήρξε από τις χαρακτηριστικότερες φωνές της πολιτικής και κοινωνικής σάτιρας στη μεταπολιτευτική Ελλάδα. Με δίσκους, θεατρικές παραστάσεις, κινηματογραφικές και τηλεοπτικές εμφανίσεις, διαμόρφωσε ένα ιδιαίτερο ύφος που τον έκανε σημείο αναφοράς της ελληνικής ποπ κουλτούρας.
Εορτολόγιο
Ελένη, Έλενος, Κωνσταντίνος, Κωνσταντίνα
Εθνικές Γιορτές – Επέτειοι
Διεθνής Ημέρα Τσαγιού
Ευρωπαϊκή Ημέρα Νατούρα 2000
Παγκόσμια Ημέρα Πολιτιστικής Ποικιλομορφίας για τον Διάλογο και την Ανάπτυξη

Event details

Την Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 1923 οι Έλληνες κοιμήθηκαν… και ξύπνησαν Πέμπτη 1 Μαρτίου. Δεκατρείς ολόκληρες μέρες «εξαφανίστηκαν» από το ημερολόγιο, όταν το κράτος αποφάσισε επιτέλους να ευθυγραμμιστεί με τον υπόλοιπο δυτικό κόσμο και να υιοθετήσει το Γρηγοριανό ημερολόγιο για όλες τις πολιτικές και διοικητικές του υποθέσεις.
Ένα διάταγμα που «κατάπιε» τις μέρες
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την επανάσταση του 1922, η Ελλάδα τελούσε υπό στρατιωτική διοίκηση, μέσα σε κλίμα ήττας, προσφυγιάς και ανάγκης για «εκσυγχρονισμό» με κάθε τρόπο. Στις 18 Ιανουαρίου 1923 οι αρχές εξέδωσαν διάταγμα: το παλιό Ιουλιανό ημερολόγιο που χρησιμοποιούσε ακόμη το ελληνικό κράτος θα αντικαθίστατο από το Γρηγοριανό, με ένα άλμα 13 ημερών. Έτσι, αποφασίστηκε ότι η 15η Φεβρουαρίου 1923 (Ιουλιανό) θα ακολουθείται όχι από 16, αλλά από την 1η Μαρτίου 1923 (Γρηγοριανό). Μια ολόκληρη «ουρά» του Φλεβάρη –από 16 έως 28– δεν υπήρξε ποτέ σε κρατικά έγγραφα, συμβόλαια ή εφημερίδες.
Γιατί ήμασταν 13 μέρες «πίσω»;
Το Ιουλιανό ημερολόγιο, που πήγαζε από την εποχή του Ιουλίου Καίσαρα, είχε σταδιακά «φύγει» από την αστρονομική πραγματικότητα, με αποτέλεσμα να χάνει περίπου τρεις μέρες κάθε τετρακόσια χρόνια. Η Καθολική Εκκλησία είχε διορθώσει αυτό το πρόβλημα ήδη από το 1582 με το Γρηγοριανό ημερολόγιο, αλλά η ορθόδοξη και κυρίως η ελληνική πλευρά αντιστεκόταν για αιώνες, θεωρώντας την αλλαγή σχεδόν θρησκευτική υποχώρηση προς τη Ρώμη. Έτσι, όταν στις αρχές του 20ού αιώνα όλη σχεδόν η Ευρώπη είχε περάσει στο «νέο» ημερολόγιο, η Ελλάδα συνέχιζε να ζει 13 μέρες πίσω από το Λονδίνο, το Παρίσι, τη Ρώμη και –πλέον– και από πολλές άλλες ορθόδοξες χώρες που είχαν ήδη προχωρήσει.
Σκηνές καθημερινής… χρονικής σύγχυσης
Ξένοι που ζούσαν στην Ελλάδα τότε περιέγραφαν με χιούμορ πόσο παράξενο ήταν να ζεις «διπλή ζωή» ανάμεσα σε δύο ημερολόγια: γιόρτες που επαναλαμβάνονταν, γενέθλια που μπορούσαν να «έχουν δύο ημερομηνίες», γράμματα που μπορούσαν να… προχρονολογηθούν χωρίς να σε προδώσει η σφραγίδα του ταχυδρομείου. Όλα αυτά, με το διάταγμα του 1923, τελείωσαν απότομα: ο Φεβρουάριος εκείνης της χρονιάς έμεινε επίσημα με μόλις 15 ημέρες, κι όσοι είχαν προγραμματίσει γάμους, συμβόλαια ή δίκες για τις «χαμένες» μέρες, απλώς… βρέθηκαν στον αέρα και αναγκάστηκαν να προσαρμοστούν. Για τον μέσο πολίτη, το σοκ ήταν πρακτικό αλλά και ψυχολογικό: οι άνθρωποι συνειδητοποιούσαν ότι η ίδια τους η ζωή, γραμμένη σε ημερομηνίες, μπορούσε να αλλάξει με μια υπογραφή.
Κράτος, Εκκλησία και το έτος χωρίς Χριστούγεννα
Η αλλαγή αφορούσε αρχικά μόνο τις «λαϊκές» –δηλαδή πολιτικές και διοικητικές– υποθέσεις. Η Εκκλησία, που είχε αντιδράσει σθεναρά στη σύγκλιση με το Γρηγοριανό ημερολόγιο, κράτησε το παλιό εκκλησιαστικό σύστημα, με αποτέλεσμα για ένα διάστημα να συνυπάρχουν δύο «χρόνοι»: ο πολιτικός και ο θρησκευτικός. Αυτό γέννησε το παράδοξο του «χρονιάς χωρίς Χριστούγεννα»: στο κοσμικό ημερολόγιο, το 1923 δεν είχε Χριστούγεννα, καθώς η εορτή μεταφέρθηκε –μετά τη συμβιβαστική απόφαση της Ιεράς Συνόδου– στο νέο σύστημα τον Ιανουάριο του 1924. Ιστορικοί και χρονικογράφοι μιλούν για το «χριστουγεννιάτικο κενό» και για έναν λαό που έβλεπε τα πιο ιερά σημεία του χρόνου να μετακινούνται ξαφνικά.
Οι «παλαιοημερολογίτες» και η πληγή που έμεινε
Παρά τον επίσημο συμβιβασμό ανάμεσα σε κράτος και Εκκλησία, ένα κομμάτι του ποιμνίου αρνήθηκε να αποδεχθεί το νέο ημερολόγιο. Οι λεγόμενοι Παλαιοημερολογίτες επέμειναν ότι η αλλαγή αποτελεί προδοσία της ορθόδοξης παράδοσης, κρατώντας μέχρι σήμερα το παλαιό ημερολόγιο στις θρησκευτικές τους τελετές και γιορτές. Έτσι, η απόφαση του 1923 δεν ήταν μόνο μια τεχνική διόρθωση ενός λάθους λίγων λεπτών τον χρόνο, αλλά και η απαρχή ενός σχίσματος που συνεχίζει να αφήνει ίχνη στον θρησκευτικό χάρτη της Ελλάδας.
1 Μαρτίου: η μέρα που «κλέψαμε» χρόνο
Σήμερα, όταν κοιτάμε το ημερολόγιο της 1ης Μαρτίου, σπάνια θυμόμαστε ότι, πριν από έναν αιώνα, αυτή η ημερομηνία ήρθε στην Ελλάδα 13 μέρες νωρίτερα από όσο θα «έπρεπε». Κι όμως, εκείνη η βίαιη μετατόπιση του χρόνου λέει πολλά για μια χώρα που προσπαθούσε να σταθεί ξανά στα πόδια της, να μοιάσει στη Δύση, αλλά και να συμφιλιωθεί με μια Εκκλησία που φοβόταν μήπως χάσει τον έλεγχο του ιερού χρόνου. Η 1η Μαρτίου 1923 είναι, τελικά, η μέρα που αποφασίσαμε ότι ο χρόνος μας –όπως και η θέση μας στον κόσμο– δεν μπορούσε να μένει άλλο 13 μέρες πίσω.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
86 π.Χ.: Ο Λούκιος Κορνήλιος Σύλλας, επικεφαλής των ρωμαϊκών λεγεώνων, εισέρχεται στην Αθήνα, καταλαμβάνοντας την πόλη έπειτα από πολιορκία. Ο Σύλλας ανατρέπει τον τύραννο Αριστίωνα, ο οποίος είχε εγκαθιδρυθεί με την υποστήριξη του βασιλιά του Πόντου, Μιθριδάτη ΣΤ’. Η άλωση της Αθήνας σηματοδοτεί το τέλος της αντίστασης της πόλης στη Ρώμη, ενώ η λεηλασία της αφήνει ανεξίτηλα σημάδια στην άλλοτε λαμπρή εστία του ελληνικού πολιτισμού.

1862: Ο Κυβερνητικός Στρατός καταστέλλει με αιματηρό τρόπο την Ναυπλιακή Επανάσταση, μια εξέγερση που ξέσπασε στο Ναύπλιο και σε άλλες περιοχές της Πελοποννήσου κατά της βασιλείας του Όθωνα. Η επανάσταση, αν και αρχικά είχε τη στήριξη φιλελεύθερων στοιχείων και στρατιωτικών, απέτυχε, καθώς η κυβέρνηση έστειλε ισχυρές δυνάμεις για να την καταπνίξει. Ωστόσο, το κλίμα δυσαρέσκειας κατά του βασιλιά εντάθηκε, οδηγώντας λίγους μήνες αργότερα στην έκπτωσή του και την αποπομπή του από τον ελληνικό θρόνο.
1923: Τίθεται σε ισχύ στην Ελλάδα το Γρηγοριανό Ημερολόγιο. Η 16η Φεβρουαρίου 1923 ονομάζεται 1η Μαρτίου.
1935: Φιλοβενιζελικό στρατιωτικό κίνημα καταστέλλεται από τον Γεώργιο Κονδύλη, με τη στήριξη της κυβέρνησης του Παναγή Τσαλδάρη. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος διαφεύγει στην Ιταλία, ενώ πολλοί αξιωματικοί και πολιτικοί συλλαμβάνονται ή εκτελούνται. Το αποτυχημένο κίνημα ανοίγει τον δρόμο για την παλινόρθωση της μοναρχίας λίγους μήνες αργότερα.
1938: Ιδρύεται από τον Κορεάτη επιχειρηματία, Λι Μπιούνγκ-τσουλ, η Samsung (τρία αστέρια στα κορεάτικα). Με την πάροδο του χρόνου θα εξελιχθεί σε μια από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές παγκοσμίως με δραστηριότητα σε πολλούς τομείς (ναυπηγήσεις, ασφάλειες, ηλεκτρονικά κ.α).
1947: Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αρχίζει τις εργασίες του, με πρώτο διευθυντή το βέλγο, Καμίγ Γκιτ.
1952: Ο Νίκος Μπελογιάννης, κρατώντας ένα γαρύφαλλο όπως κάθε μέρα κατά τη διάρκεια της δίκης, ακούει τον πρόεδρο του στρατοδικείου να ανακοινώνει ότι μαζί με επτά συντρόφους του (Δημήτρης Μπάτσης, Ηλίας Αργυριάδης, Νίκος Καλούμενος, Τάκης Λαζαρίδης, Χαρίλαος Τουλιάτος, Μιλτιάδης Μπισμπιάνος και Έλλη Ιωαννίδου) καταδικάζεται σε θάνατο.
1953: Ο Ιωσήφ Στάλιν καταρρέει όταν τον χτυπά εγκεφαλικό. Τέσσερις μέρες αργότερα θα πεθάνει.
1959: Επίσημη έναρξη της λειτουργίας του ΠΡΟΠΟ στην Ελλάδα.
1963: Αποφασίζεται η επιβολή προστίμου στους βουλευτές, που θα απουσιάζουν αδικαιολόγητα από τις συνεδριάσεις της ελληνικής Βουλής.
1973: Το άλμπουμ των Pink Floyd, «The Dark Side Of The Moon», κυκλοφορεί στις ΗΠΑ. Θα παραμείνει στα charts επί 740 εβδομάδες.
2000: Η συνεχής πτώση του γενικού δείκτη τιμών στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών πυροδοτεί πολιτική αντιπαράθεση ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Οι μικροεπενδυτές χάνουν πολλά δισεκατομμύρια, καθώς οι περισσότεροι δανείζονταν χρήματα για την αγορά των μετοχών όταν ο δείκτης ήταν ακόμη ψηλά.
2002: «Αντίο» λένε οι Έλληνες στη δραχμή, καθώς το ευρώ είναι πια το μοναδικό νόμισμα της χώρας. Η δραχμή, πλέον, περνά στην ιστορία και παύει οριστικά η κυκλοφορία της στην ελληνική επικράτεια.
2006: Ανοίγει ο δρόμος για την αποτέφρωση των νεκρών και στην Ελλάδα, μετά την ψήφιση από τη Βουλή της σχετικής διακομματικής τροπολογίας. Η ψηφισθείσα διάταξη προβλέπει κατ’ αρχάς ότι μπορεί να γίνει αποτέφρωση νεκρών, ημεδαπών ή αλλοδαπών, των οποίων οι θρησκευτικές πεποιθήσεις την επιτρέπουν. Δεν αποκλείει όμως και τους χριστιανούς ορθοδόξους, κατά παρέκκλιση της εκκλησιαστικής παράδοσης, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα τελείται εξόδιος ακολουθία.
2021: Ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί καταδικάζεται σε φυλάκιση 3 ετών για διαφθορά, έχοντας καταδικαστεί για την απόπειρα να προσφέρει εργασία σε έναν εισαγγελέα με αντάλλαγμα την παροχή πληροφοριών για μια εγκληματολογική έρευνα αναφορικά με το πολιτικό του κόμμα.
2021: Συλλαμβάνεται ο πρώην πρόεδρος της Μπαρτσελόνα Ζοζέπ Μαρία Μπαρτομέου και άλλα τρία ανώτερα στελέχη, καθώς οι Mossos d’Esquadra ερευνούν τα γραφεία της ομάδας.
Γεννήσεις

1445 – Σάντρο Μποττιτσέλλι (1445 – 17 Μαΐου 1510), Ιταλός, ζωγράφος, από τα πιο εμβληματικά ονόματα της Ιταλικής Αναγέννησης και κορυφαίος εκπρόσωπος της Φλωρεντινής σχολής. Συνδέθηκε με έργα-σύμβολα όπως «Η Γέννηση της Αφροδίτης» και «Η Άνοιξη», που θεωρούνται κλασικά δείγματα της αναγεννησιακής τέχνης και ξεχωρίζουν για τη χάρη, τη λεπτότητα και τη μυθολογική τους θεματολογία. Το έργο του παραμένει σημείο αναφοράς στα μεγάλα μουσεία και στη συλλογική εικόνα της Αναγέννησης.

1810 – Φρεντερίκ Σοπέν (1810 – 17 Οκτωβρίου 1849), Πολωνός, συνθέτης και πιανίστας, από τις πιο εμβληματικές μορφές της ρομαντικής μουσικής και ο κατεξοχήν ποιητής του πιάνου. Το έργο του, με νυχτερινά, μαζούρκες, πολωνέζες, βαλς και σπουδές, ανανέωσε ριζικά τη γραφή για το πιάνο και άφησε ανεξίτηλο στίγμα στην παγκόσμια μουσική παράδοση. Επειδή η ακριβής ημερομηνία γέννησής του παραμένει αντικείμενο διαφωνίας στις πηγές, ασφαλές θεωρείται το έτος 1810.

1842 – Νικόλαος Γύζης (1 Μαρτίου 1842 – 4 Ιανουαρίου 1901), Έλληνας, ζωγράφος, από τα σημαντικότερα ονόματα της ελληνικής ζωγραφικής του 19ου αιώνα και κεντρικός εκπρόσωπος της Σχολής του Μονάχου. Το έργο του κινήθηκε από ηθογραφικές και ιστορικές σκηνές μέχρι αλληγορικές και θρησκευτικές συνθέσεις, με πίνακες όπως «Το κρυφό σχολειό» και «Μετά την καταστροφή των Ψαρών» να συνδέονται έντονα με την ελληνική ταυτότητα και ιστορική μνήμη.

1896 – Δημήτρης Μητρόπουλος (1 Μαρτίου 1896 – 2 Νοεμβρίου 1960), Έλληνας, διευθυντής ορχήστρας, πιανίστας και συνθέτης, από τις ιστορικές μορφές της κλασικής μουσικής του 20ού αιώνα. Διηύθυνε κορυφαίους μουσικούς οργανισμούς, με κορυφαίο σταθμό τη Φιλαρμονική της Νέας Υόρκης, και ξεχώρισε για τις ερμηνείες του σε συμφωνικό ρεπερτόριο και έργα σύγχρονων συνθετών. Έμεινε επίσης γνωστός για το ότι διηύθυνε συχνά χωρίς παρτιτούρα, από μνήμης.
Θάνατοι

1862 – Νικόλαος Λεωτζάκος (1820 ή 1821 – 1 Μαρτίου 1862), Έλληνας, στρατιωτικός, γνωστός κυρίως για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του στην αντιοθωνική εξέγερση του 1862. Διακρίθηκε νωρίτερα στις επιχειρήσεις του 1854 στη Θεσσαλία, αποκτώντας φήμη γενναίου αξιωματικού, ενώ το όνομά του συνδέθηκε οριστικά με τα «Κυθνιακά», όπου σκοτώθηκε στην Κύθνο. Η δράση και ο θάνατός του τον κατέστησαν συμβολική μορφή των κινημάτων που οδήγησαν λίγο αργότερα στην έξωση του Όθωνα.
Εορτολόγιο
Κυριακή της Ορθοδοξίας, Ευδοκία, Παράσχος, Χαρίσιος
πηγή newsbeast.gr

Event details