Το απόγευμα της 14ης Αυγούστου 2003, λίγο μετά τις 4, τα φώτα άρχισαν να σβήνουν το ένα μετά το άλλο σε ένα τεράστιο τμήμα των ΗΠΑ και του Καναδά. Από το Οχάιο και το Μίσιγκαν μέχρι τη Νέα Υόρκη και από εκεί στο Οντάριο, περίπου 50 εκατομμύρια άνθρωποι έμειναν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. Η συνολική απώλεια φορτίου έφτασε τα 61.800 MW και σε ορισμένες περιοχές η πλήρης αποκατάσταση χρειάστηκε έως και τέσσερις ημέρες.
Στη Νέα Υόρκη, το μετρό ακινητοποιήθηκε την ώρα που πλησίαζε η απογευματινή αιχμή. Περίπου 400 τρένα έμειναν σταματημένα, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες επιβάτες βρέθηκαν χωρίς τρόπο να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Τα φανάρια έσβησαν, οι δρόμοι γέμισαν αυτοκίνητα και πεζούς και άνθρωποι εγκλωβίστηκαν σε ανελκυστήρες.
Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβανόταν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά. Στο Τορόντο σταμάτησαν το μετρό και τα τραμ, επιβάτες απομακρύνονταν από ακινητοποιημένους συρμούς μέσα από τις σήραγγες και πολίτες βγήκαν στους δρόμους για να ρυθμίσουν μόνοι τους την κυκλοφορία στις διασταυρώσεις όπου τα φανάρια είχαν τεθεί εκτός λειτουργίας.
Από ένα πρόβλημα στο Οχάιο σε γενικευμένη κατάρρευση
Στην αρχή, το μέγεθος της διακοπής προκάλεσε φόβους ότι οι ΗΠΑ μπορεί να βρίσκονταν αντιμέτωπες με νέα τρομοκρατική επίθεση, λιγότερο από δύο χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Η επίσημη έρευνα ΗΠΑ και Καναδά, όμως, δεν βρήκε καμία ένδειξη σαμποτάζ, κυβερνοεπίθεσης ή τρομοκρατικής ενέργειας.

Η πραγματική εξήγηση ήταν λιγότερο θεαματική, αλλά ίσως πιο ανησυχητική: μια αλυσίδα τεχνικών και ανθρώπινων αστοχιών.
Η κοινή ερευνητική επιτροπή ΗΠΑ–Καναδά κατέληξε ότι η εταιρεία FirstEnergy δεν είχε αντιληφθεί εγκαίρως πόσο επικίνδυνα επιδεινωνόταν η κατάσταση στο δίκτυό της στο Οχάιο. Το σύστημα συναγερμών στο κέντρο ελέγχου είχε σταματήσει να λειτουργεί, με αποτέλεσμα οι χειριστές να μην ενημερώνονται για κρίσιμες μεταβολές. Παράλληλα, ανεπαρκώς κλαδεμένα δέντρα ήρθαν σε επαφή με γραμμές υψηλής τάσης και προκάλεσαν την αποσύνδεσή τους.
Το κρίσιμο σημείο ήρθε στις 16:05:57. Η γραμμή υψηλής τάσης Sammis–Star τέθηκε εκτός λειτουργίας και άρχισε η ανεξέλεγκτη αλυσιδωτή αντίδραση. Οι ροές ηλεκτρικής ενέργειας μεταφέρθηκαν από τη μία γραμμή στην άλλη, τα συστήματα προστασίας ενεργοποιούνταν διαδοχικά και το δίκτυο άρχισε να καταρρέει.
Μέσα σε μόλις επτά λεπτά, η διακοπή είχε εξαπλωθεί από την περιοχή Κλίβελαντ–Άκρον σε μεγάλο μέρος των βορειοανατολικών ΗΠΑ και του Καναδά. Στις 16:13 είχαν αποσυνδεθεί περισσότερες από 508 μονάδες παραγωγής σε 265 σταθμούς.
«Θα μπορούσε να είχε αποτραπεί»
Το πόρισμα της επίσημης έρευνας ήταν σαφές: το μπλακ άουτ θα μπορούσε να είχε αποτραπεί. Δεν έφταιγε ένα μόνο δέντρο ή ένας υπολογιστής, αλλά ένας συνδυασμός ανεπαρκούς συντήρησης, προβληματικής εποπτείας, κακής επικοινωνίας και αδυναμίας των αρμόδιων φορέων να αντιληφθούν εγκαίρως τι συνέβαινε στο διασυνδεδεμένο δίκτυο.
A darkened New York City is visible just before dawn through power lines from Jersey City, N.J., shown in foreground, with some lights visible, Friday, Aug. 15, 2003. The Empire State Building is in background. (AP Photo/George Widman)
Οι οικονομικές απώλειες μόνο στις ΗΠΑ υπολογίστηκαν μεταξύ 4 και 10 δισ. δολαρίων. Το συμβάν οδήγησε επίσης σε αυστηρότερη αντιμετώπιση των προτύπων αξιοπιστίας και σε σειρά μέτρων για τη λειτουργία και την εποπτεία του ηλεκτρικού συστήματος της Βόρειας Αμερικής.
Και η σύμπτωση εκείνου του Αυγούστου ήταν εντυπωσιακή. Μόλις δύο εβδομάδες αργότερα, στις 28 Αυγούστου, μεγάλο τμήμα του Λονδίνου έμεινε επίσης χωρίς ρεύμα, επηρεάζοντας 476.000 καταναλωτές και προκαλώντας χάος στις συγκοινωνίες. Τα δύο γεγονότα δεν συνδέονταν: στη βρετανική περίπτωση, η έρευνα εντόπισε μεταξύ άλλων ένα λανθασμένα τοποθετημένο ρελέ προστασίας.
Τι άλλο έγινε σαν σήμερα
1941: Ο Φράνκλιν Ρούζβελτ και ο Ουίνστον Τσόρτσιλ διακηρύσσουν την Ατλαντική Χάρτα, καθορίζοντας κοινές αρχές για τη μεταπολεμική διεθνή τάξη. Το κείμενο θεωρείται σημαντικός πρόδρομος της δημιουργίας των Ηνωμένων Εθνών.
1945: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν ανακοινώνει ότι η Ιαπωνία αποδέχθηκε τους όρους παράδοσης των Συμμάχων, σηματοδοτώντας ουσιαστικά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η επίσημη πράξη παράδοσης θα υπογραφεί στις 2 Σεπτεμβρίου.
1947: Το Πακιστάν αποκτά την ανεξαρτησία του από τη Βρετανία, στο πλαίσιο της διάλυσης της Βρετανικής Ινδίας και της δημιουργίας δύο ανεξάρτητων κρατών. Η διχοτόμηση συνοδεύεται από μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών και αιματηρές συγκρούσεις.
1974: Η Τουρκία εξαπολύει τη δεύτερη φάση της εισβολής στην Κύπρο, τον «Αττίλα 2», μετά το αδιέξοδο των συνομιλιών της Γενεύης. Μέχρι την εκεχειρία της 16ης Αυγούστου, οι τουρκικές δυνάμεις έχουν θέσει υπό τον έλεγχό τους περίπου το 37% του νησιού.
1980: Ξεκινά η μεγάλη απεργία στα ναυπηγεία του Γκντανσκ στην Πολωνία, με τον Λεχ Βαλέσα να αναδεικνύεται σε ηγετική μορφή. Οι κινητοποιήσεις θα οδηγήσουν στη γέννηση της «Αλληλεγγύης», του κινήματος που αμφισβήτησε την κομμουνιστική εξουσία.

1996: Ο 26χρονος Ελληνοκύπριος Σολωμός Σολωμού πέφτει νεκρός από πυρά ενώ επιχειρεί να κατεβάσει την τουρκική σημαία στη Δερύνεια, τρεις ημέρες μετά τη δολοφονία του εξαδέλφου του, Τάσου Ισαάκ.

2003: Σεισμός μεγέθους 6,4 Ρίχτερ ταρακουνά τη Λευκάδα, προκαλώντας περίπου 50 τραυματισμούς, πανικό στους χιλιάδες παραθεριστές και εκτεταμένες ζημιές σε σπίτια, υποδομές και το οδικό δίκτυο. 

2005: Η πτήση 522 της κυπριακής Helios Airways συντρίβεται στο Γραμματικό Αττικής, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους και οι 121 επιβαίνοντες. Πρόκειται για την πιο πολύνεκρη αεροπορική τραγωδία που έχει σημειωθεί στην Ελλάδα.
2015: Η Βουλή εγκρίνει το 3ο μνημόνιο με 222 ψήφους υπέρ, ενώ η ψηφοφορία προκαλεί βαθιά εσωκομματική κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ, με 32 βουλευτές του κόμματος να καταψηφίζουν τη συμφωνία.
Γεννήσεις

1909 – Μάνος Κατράκης, εμβληματικός Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου στο Καστέλι Κισάμου της Κρήτης. Ξεκίνησε το 1927 και ξεχώρισε για την επιβλητική φυσιογνωμία, την ακαταμάχητη φωνή και την ένταση του ρόλου σε έργα όπως «Ο καπετάν Μιχάλης», «Οιδίπους Τύραννος» και «Συνοικία το Όνειρο». Ιδρυτής του Ελληνικού Λαϊκού Θεάτρου (1955) και αγωνιστής της αριστεράς, υπέστη διώξεις και εξορίες εξαιτίας των πεποιθήσεών του.

1945 – Στιβ Μάρτιν (Steve Martin), εμβληματικός Αμερικανός κωμικός, ηθοποιός, συγγραφέας και μουσικός, γεννήθηκε στο Γουάκο του Τέξας στις 14 Αυγούστου. Ξεκίνησε ως σεναριογράφος στην εκπομπή «The Smothers Brothers Comedy Hour» (βραβείο Έμμυ) και γρήγορα καθιερώθηκε με το παράλογο, ευρηματικό του χιούμορ και sold out stand-up παραστάσεις τη δεκαετία του ’70. Άφησε στίγμα στον κινηματογράφο με ταινίες όπως «The Jerk», «Planes, Trains and Automobiles» και «Father of the Bride», κερδίζοντας πέντε βραβεία Γκράμι, ενώ ξεχωρίζει και ως δεξιοτέχνης μπάντζο και συγγραφέας.

1959 – Μάτζικ Τζόνσον (Magic Johnson), αμερικανός καλαθοσφαιριστής, γεννημένος στις 14 Αυγούστου στο Λάνσινγκ του Μίσιγκαν. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους πλέι μέικερ στην ιστορία του αθλήματος, καθιερώνοντας τη «Showtime» εποχή των Λος Άντζελες Λέικερς. Κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα NBA, τρία βραβεία MVP και ήταν 12 φορές All-Star, ενώ ως πρωτοετής οδήγησε τους Λέικερς σε τίτλο παίζοντας όλες τις θέσεις στον τελικό. Εντυπωσίασε με το ομαδικό του πνεύμα, το μοναδικό στιλ και την ηγετική του παρουσία, κλείνοντας την καριέρα του ως πρότυπο αθλητικής και κοινωνικής προσφοράς.

1966 – Χάλι Μπέρι (Halle Berry), αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο, γεννημένη στις 14 Αυγούστου στο Κλίβελαντ. Ξεκίνησε ως καλλιστείο και fashion model, διακρίθηκε στη Miss USA και Miss World το 1986, ενώ η καριέρα της απογειώθηκε ως πρωταγωνίστρια σε ταινίες όπως «Boomerang», «X-Men», «Die Another Day» και «Monster’s Ball» (2001), για την οποία βραβεύτηκε με Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου, η πρώτη και μοναδική Αφροαμερικανή τιμημένη με αυτόν τον τίτλο. Σήμα κατατεθέν της η δυναμική ερμηνεία και η ισχυρή προσωπικότητά της, έχοντας διακριθεί με Emmy, Golden Globe και SAG.

1983 – Μίλα Κούνις (Mila Kunis), Ουκρανοαμερικανίδα ηθοποιός, γεννημένη στις 14 Αυγούστου στο Τσερνίβτσι της Ουκρανίας. Μετανάστευσε οικογενειακώς στο Λος Άντζελες σε ηλικία 7 ετών. Έγινε γνωστή ως «Τζάκι Μπέρκχαρτ» στη σειρά «That ’70s Show» και ως φωνή της «Meg Griffin» στο «Family Guy». Ξεχώρισε με ρόλους σε ταινίες όπως «Forgetting Sarah Marshall», «Black Swan», «Friends with Benefits», «Ted» και «Bad Moms». Αναγνωρισμένη για την υποκριτική της ευλυγισία και την αδιαμφισβήτητη οθονική παρουσία, θεωρείται μία από τις πιο επιτυχημένες και αγαπητές ηθοποιούς της γενιάς της.
Θάνατοι

1956 – Μπέρτολτ Μπρεχτ (Bertolt Brecht), κορυφαίος Γερμανός συγγραφέας, ποιητής και θεατρικός μεταρρυθμιστής, πέθανε στις 14 Αυγούστου στο Ανατολικό Βερολίνο σε ηλικία 58 ετών από καρδιακή προσβολή. Πατέρας του «επικού θεάτρου» και του Verfremdungseffekt («αποστασιοποίηση»), δημιούργησε εμβληματικά έργα όπως «Η Όπερα της πεντάρας», «Μάνα Κουράγιο», «Ο Γαλιλαίος», «Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν» και «Ο Κύκλος με την κιμωλία».

1972 – Νίκος Φέρμας, εμβληματικός Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου, γεννημένος στη Μυτιλήνη το 1905 με πραγματικό όνομα Νίκος Χατζηανδρέου. Καθιερώθηκε ως αρχέτυπο του ντόμπρου μάγκα και βιοπαλαιστή, μέσα από πάνω από 150 ταινίες στις δεκαετίες του ’50 και του ’60 («Ένας ήρωας με παντούφλες», «Λατέρνα φτώχεια και γαρύφαλλο», «Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος», «Καλώς ήλθε το δολάριο», «Λόλα»). Η αυθεντική λαϊκή του παρουσία τον έκανε αγαπημένη φιγούρα του ελληνικού σινεμά, αφήνοντας ανεξίτηλη σφραγίδα στους δεύτερους ρόλους. Πέθανε στην Αθήνα στις 14 Αυγούστου 1972, σε ηλικία 67 ετών.

1988 – Έντσο Φεράρι (Enzo Ferrari), θρυλικός Ιταλός οδηγός αγώνων και επιχειρηματίας, πέθανε στις 14 Αυγούστου στη Μόντενα, σε ηλικία 90 ετών. Ξεκίνησε την καριέρα του ως οδηγός της Alfa Romeo και γρήγορα καθιερώθηκε ως πρωτοπόρος στον χώρο της αυτοκίνησης ιδρύοντας τη Scuderia Ferrari το 1929 και αργότερα τη θρυλική εταιρεία Ferrari στη Μαρανέλο. Μέσα από καινοτομία και πάθος για την ταχύτητα, ανέδειξε τα αγωνιστικά αυτοκίνητα Ferrari σε σύμβολο νίκης και πολυτέλειας, κατακτώντας πάνω από 5,000 αγώνες και 25 παγκόσμιους τίτλους κατά τη διάρκεια της ζωής του.

1996 – Σολωμός Σολωμού, Κύπριος ακτιβιστής και εμβληματική μορφή του αγώνα κατά της τουρκικής κατοχής, δολοφονήθηκε στις 14 Αυγούστου 1996 στη Δερύνεια κατά την προσπάθεια του να κατεβάσει την τουρκική σημαία από φυλάκιο των κατοχικών δυνάμεων, λίγο μετά την κηδεία του εξαδέρφου του Τάσου Ισαάκ. Με το τσιγάρο στο στόμα ανέβηκε στον ιστό και δέχτηκε θανάσιμα πυρά μπροστά στις κάμερες, σε μια εικόνα που έκανε τον γύρο του κόσμου ως σύμβολο θάρρους και αντίστασης.
πηγή newsbeast.gr

Event details

Σαν σήμερα πριν από 27 χρόνια, ένα ιδιωτικό αεροσκάφος προσγειώνεται στο τότε αεροδρόμιο του Ελληνικού και, για λίγες ώρες, η Αθήνα βρίσκεται στο κέντρο μιας υπόθεσης που που εξελίχθηκε γρήγορα σε διπλωματική κρίση: ο ηγέτης του PKK, Αμπντουλάχ Οτσαλάν, έχει φτάσει στην Ελλάδα. Η άφιξη θα μείνει στην Ιστορία ως η αρχή μιας αλυσίδας επιλογών, διαρροών και αυτοσχεδιασμών, που καταλήγουν λίγες εβδομάδες αργότερα στη σύλληψή του στο Ναϊρόμπι και σε πολιτικό σεισμό στην Αθήνα.
Το παρασκήνιο πριν από την άφιξη
Τους μήνες που προηγούνται, ο Οτσαλάν βρίσκεται σε μια διαρκή μετακίνηση. Μετά την απομάκρυνσή του από τη Συρία το φθινόπωρο του 1998, επιχειρεί να βρει πολιτικό καταφύγιο στην Ευρώπη, περνά από τη Ρωσία και καταλήγει στη Ρώμη, όπου ζητά άσυλο, χωρίς τελικά να εξασφαλίσει καθεστώς προστασίας. Η διεθνής πίεση γύρω από το όνομά του είναι τέτοια, ώστε κάθε ενδεχόμενο φιλοξενίας του μετατρέπεται σε υπόθεση υψηλού ρίσκου για όποια κυβέρνηση εμπλέκεται.
Η προσγείωση στο Ελληνικό και η πρώτη νύχτα
Σύμφωνα με εκτενείς περιγραφές της εποχής, ο Οτσαλάν φτάνει στην Αθήνα με Lear jet, συνοδευόμενος από τον απόστρατο Αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού Αντώνη Ναξάκη, πρόσωπο που θα ταυτιστεί με τη μεταφορά του στην Ελλάδα. Στο VIP του αεροδρομίου, το αεροσκάφος εμφανίζεται να μεταφέρει «Ρώσο υφυπουργό», μέχρι τη στιγμή που οι ελληνικές υπηρεσίες αντιλαμβάνονται ποιος βρίσκεται πραγματικά στο αεροπλάνο. Η πρώτη του διανυκτέρευση αποδίδεται σε σπίτι κοντά στην Αθήνα, στη Νέα Μάκρη, σε ένα κλίμα απόλυτης μυστικότητας που δύσκολα θα κρατήσει.
Η κρισιμότητα της υπόθεσης αποτυπώνεται και στο ότι η τουρκική διπλωματία, σε δημόσια τοποθέτηση της 1ης Φεβρουαρίου 1999, αναφέρεται σε πληροφορίες ότι ο «αρχηγός της οργάνωσης» έχει φτάσει «στο αεροδρόμιο της Αθήνας» με ιδιωτικό αεροπλάνο, ενώ σημειώνει και τις εκατέρωθεν διαψεύσεις της περιόδου.
Οι επόμενες μέρες, οι μετακινήσεις και το αδιέξοδο
οι κινήσεις που ακολούθησαν ήταν διαδοχικές και υπό αυξανόμενη πίεση. Περιγραφές κάνουν λόγο για επαφές με την ηγεσία της ΕΥΠ και για ξεκάθαρο μήνυμα ότι πρέπει να φύγει από τη χώρα. Ακολουθούν πτήσεις και απόπειρες μεταφοράς του σε άλλες ευρωπαϊκές κατευθύνσεις, με άρνηση αδειών υπερπτήσης ή προσγείωσης, επιστροφές στην Ελλάδα και μεταφορά του στην Κέρκυρα για λόγους ασφαλείας. Το νήμα είναι συνεχές: κάθε πόρτα που κλείνει, μετατρέπει την επόμενη κίνηση σε πιο πιεστική.
Από την Αθήνα στο Ναϊρόμπι
Η κρίσιμη στροφή έρχεται όταν ο Οτσαλάν καταλήγει στην Κένυα. Στις 2 Φεβρουαρίου 1999 μεταφέρεται στο Ναϊρόμπι και, σύμφωνα με την εκδοχή που περιγράφεται στο υλικό του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, τον παραλαμβάνουν άνθρωποι της Ελληνικής Πρεσβείας και τον μεταφέρουν στην κατοικία του Έλληνα πρέσβη. Εκεί παραμένει όσο αναζητείται τρίτη χώρα, μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου 1999, όταν Κενυάτες αξιωματούχοι τον οδηγούν στο αεροδρόμιο και συλλαμβάνεται μετά την επιβίβασή του στο αεροσκάφος.
Για τον ρόλο των ΗΠΑ και ειδικότερα της CIA γράφτηκαν πολλά εκείνη την περίοδο. Το ασφαλές είναι να αναφερθεί ότι έχουν καταγραφεί δημοσιογραφικές αναφορές για αμερικανική συνδρομή σε επίπεδο πληροφοριών και διπλωματικών κινήσεων, χωρίς να υπάρχει μία ενιαία, επίσημα τεκμηριωμένη εκδοχή που να επιβεβαιώνει καθοριστική επιχειρησιακή εμπλοκή.
Η σύλληψη, οι αντιδράσεις και η πολιτική έκρηξη στην Αθήνα
Η είδηση της σύλληψης πέφτει σαν ηλεκτροσόκ. Στην Ελλάδα, ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης ζητά παραιτήσεις σε κορυφαίο επίπεδο και από την κυβέρνηση αποχωρούν ο Θεόδωρος Πάγκαλος, ο Φίλιππος Πετσάλνικος και ο Αλέκος Παπαδόπουλος, μέσα σε κλίμα που περιγράφεται ως «εθνική ταπείνωση» στα διεθνή δημοσιεύματα της περιόδου.
Την ίδια στιγμή, στην άλλη πλευρά, ο τρόπος που μιλούν δημόσια για το παρασκήνιο αποκαλύπτει πολλά για το τι θεωρείται «απαγορευμένο» να ειπωθεί. Χαρακτηριστική μένει η φράση που αποδίδεται στον Τούρκο πρωθυπουργό Μπουλέντ Ετζεβίτ: «Ας φάμε το σταφύλι και ας μην ρωτάμε από πού ήρθε.»
Στην Αθήνα, τις μέρες μετά τη σύλληψη, καταγράφονται συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις με συμμετοχή Κούρδων και Ελλήνων που έβλεπαν την υπόθεση ως πολιτικό φιάσκο και ως πλήγμα για τη χώρα. Σε χρονολογικές καταγραφές των διαδηλώσεων εκείνων των ημερών αναφέρεται συγκέντρωση της τάξης των 10.000 στην Αθήνα, καθώς και προληπτική κράτηση εκατοντάδων Κούρδων σε στρατόπεδο. Επειδή οι αριθμοί διαφέρουν ανά πηγή, κράτησέ το ως «σύμφωνα με καταγραφές της περιόδου» και όχι ως απόλυτο μέγεθος.
Το αποτύπωμα
Χρόνια μετά, η υπόθεση καταλήγει και σε δικαστική αποτίμηση στην Ελλάδα, με δημοσιεύματα να σημειώνουν ότι το 2003 οι κατηγορούμενοι που συνδέθηκαν με τη μυστική είσοδο του Οτσαλάν αθωώθηκαν, ενώ η συνολική υπόθεση καταγράφηκε ως μία από τις πιο επώδυνες στιγμές της Ελληνικής διπλωματίας εκείνης της περιόδου.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
474: Ο Ζήνων στέφεται συναυτοκράτορας στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, με συναυτοκράτορα τον ανήλικο Λέοντα Β’.
1595: Θεωρείται ότι ανεβαίνει για πρώτη φορά το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» του Σαίξπηρ.
1845: Δημοσιεύεται για πρώτη φορά το «Το Κοράκι» του Έντγκαρ Άλλαν Πόε, που θα γίνει σύμβολο της γοτθικής λογοτεχνίας.
1870: Δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Αλήθεια» ότι το 1869 είναι το έτος εισαγωγής στην Ελλάδα του ποδηλάτου, του «περίεργου τούτου και δύσκολου άμα είδους παιδιάς και ταχυδρομίας», με εισαγωγείς του το βασιλιά Γεώργιο Α’ και τον Παύλο Δαμαλά, γιατρό και δήμαρχο Πειραιώς.
1886: Ο Γερμανός μηχανικός, Καρλ Μπεντς, λαμβάνει το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το πρώτο βενζινοκίνητο αυτοκίνητο, βάζοντας τον «λίθο» για τη μετέπειτα αυτοκρατορία της Mercedes-Benz.
1891: Η πριγκίπισσα Λιλιουοκαλάνι ανακηρύσσεται βασίλισσα της Χαβάης. Θα είναι η τελευταία μονάρχης στην ιστορία της χώρας.
1907: Ιδρύεται ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων και Βιοτεχνών (ΣΕΒ).
1911: Δριμύτατος χειμώνας σε ολόκληρη την Ελλάδα επιφέρει το θάνατο δύο ανθρώπων, αρκετούς τραυματισμούς, ναυάγια ατμόπλοιων και διακοπή στις συγκοινωνίες.

Νέα Υόρκη σκεπασμένη στα χιόνια, 1936
1940: Στην Οσάκα, σύγκρουση τρένων πυροδοτεί πυρκαγιά μεγάλης κλίμακας και εκατοντάδες θύματα, σε μία από τις πιο πολύνεκρες σιδηροδρομικές τραγωδίες της Ιαπωνίας.
1941: Ο Αλέξανδρος Κορυζής αναλαμβάνει πρωθυπουργός της Ελλάδας μετά τον θάνατο του Ιωάννη Μεταξά.

1964: Κάνει πρεμιέρα η ταινία «Dr. Strangelove».
1967: Στο Σαν Φρανσίσκο γίνεται το Mantra-Rock Dance με Τζάνις Τζόπλιν, Grateful Dead και Άλλεν Γκίνσμπεργκ, στιγμιότυπο της αντικουλτούρας των 60s.
1976: Βόμβα του «Επαναστατικού Λαϊκού Αγώνα» προκαλεί ζημιές στην έκθεση της βιομηχανίας «Πίτσος», στην Αθήνα.
1976: Δικαστήριο της Ρώμης χαρακτηρίζει ως προσβάλλουσα τα χρηστά ήθη την ταινία του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι «Το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι». Ο σκηνοθέτης, ο παραγωγός και οι ηθοποιοί της ταινίας, μεταξύ των οποίων και ο Μάρλο Μπράντο, απειλούνται με σύλληψη αν εμφανιστούν στην πόλη.

1979: Η 16χρονη, Μπρέντα Σπένσερ, σκοτώνει δύο άτομα και τραυματίζει άλλα εννέα, όταν πυροβολεί από το σπίτι της το παρακείμενο δημοτικό σχολείο του Κλίβελαντ, στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια. Το όπλο τής το είχε χαρίσει ο πατέρα της ως χριστουγεννιάτικο δώρο. Στους αστυνομικούς που τη συλλαμβάνουν δικαιολογείται με τη φράση «Δεν μου αρέσουν οι Δευτέρες» («I Don’t Like Mondays»). Με αφορμή το περιστατικό αυτό οι Boomtown Rats θα γράψουν το ομώνυμο τραγούδι.

1996: Ο νέος πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κώστας Σημίτης, στέλνει μήνυμα προς την Τουρκία, ότι σε οποιαδήποτε πρόκληση η χώρα θα αντιδράσει άμεσα και δυναμικά, με αφορμή την κρίση των Ιμίων. Η ομόλογός του της γειτονικής χώρας, Τανσού Τσιλέρ, ζητά διαπραγματεύσεις για το καθεστώς των βραχονησίδων του Αιγαίου. Τουρκικά πολεμικά πλοία παραβιάζουν τα ελληνικά χωρικά ύδατα και πλησιάζουν τα Ίμια. Γίνονται διαβήματα από την Ελλάδα σε Ευρωπαϊκή Ένωση και ΗΠΑ.

1999: Ο ηγέτης του PKK, Αμπνουλάχ Οτσαλάν, φτάνει στην Αθήνα. Το αεροσκάφος που τον μετέφερε προσγειώθηκε στις 29 Ιανουαρίου 1999, ημέρα Παρασκευή, στο αεροδρόμιο του Ελληνικού.
2000: Την πρώτη ημέρα λειτουργίας του μετρό της Αθήνας, η χρήση του μέσου από το επιβατικό κοινό ξεπερνάει κάθε ρεκόρ. Μόνο μέχρι το μεσημέρι υπολογίζεται ότι σχεδόν 1.000.000 επιβάτες χρησιμοποίησαν το Μετρό.
2002: Στο State of the Union, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Γ. Μπους χρησιμοποιεί τη φράση «Axis of Evil» («Άξονας του Κακού») για να περιγράψει κράτη όπως το Ιράκ, το Ιράν και η Βόρεια Κορέα, υποστηρίζοντας ότι, μαζί με «τρομοκρατικούς συμμάχους», απειλούν την παγκόσμια ειρήνη καθώς επιδιώκουν όπλα μαζικής καταστροφής. Η διατύπωση αυτή γίνεται σημείο καμπής στη μετα-11ης Σεπτεμβρίου ρητορική της Ουάσινγκτον και επηρεάζει καθοριστικά τη δημόσια και διπλωματική συζήτηση για την «αντιτρομοκρατία» τα επόμενα χρόνια.

2022: Πεθαίνει η Τζωρτζίνα Δασκαλάκη στο Νοσοκομείο Παίδων, ύστερα από απόπειρα δολοφονίας από τη μητέρα της, Ρούλα Πισμπιρίγκου. Η Τζωρτζίνα εισήχθη στο Καραμάνδειο τον Απρίλιο του 2021, όπου της έκαναν ΚΑΡΠΑ αλλά διαγνώσθηκε υποξική ισχαιμική εγκεφαλοπάθεια. Μετά το θάνατό της, ασκήθηκε ποινική δίωξη στη μητέρα που τελικά καταδικάστηκε σε ισόβια.

2025: Σύγκρουση επιβατικού αεροσκάφους με στρατιωτικό ελικόπτερο πάνω από τον Ποτόμακ προκαλεί 67 θανάτους κοντά στο Ronald Reagan Washington National Airport.
Γεννήσεις

1860 – Αντόν Τσέχοφ (Anton Chekhov), Ρώσος θεατρικός συγγραφέας και διηγηματογράφος, γιατρός στο επάγγελμα, από τις πιο καθοριστικές μορφές του ρεαλισμού και της νεότερης δραματουργίας. Με λεπτή ειρωνεία και βαθιά ανθρωπιά ανανέωσε το θέατρο, δίνοντας βάρος στις σιωπές και στα ανείπωτα. Έγραψε κλασικά έργα όπως «Ο γλάρος», «Θείος Βάνιας», «Τρεις αδελφές» και «Ο βυσσινόκηπος», ενώ τα διηγήματά του θεωρούνται υπόδειγμα οικονομίας και παρατήρησης.

1946 – Αλέκα Κανελλίδου, Ελληνίδα τραγουδίστρια με χαρακτηριστική, αισθαντική φωνή και ισχυρή παρουσία από τα 60s. Μεγαλώνει στην Πλάκα σε οικογένεια μουσικών και γίνεται ευρύτερα γνωστή όταν τραγουδά το «Crazy Girl» στην ταινία «Οι θαλασσιές οι χάντρες» (1967), ντουμπλάροντας τη Ζωή Λάσκαρη. Το 1974 κερδίζει Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το «Άσε με να φύγω», ενώ δισκογραφικά ξεχωρίζουν τα άλμπουμ «Για λίγους» και «Νύχτα είναι θα περάσει».

1954 – Όπρα Γουίνφρεϊ (Oprah Winfrey), Αμερικανίδα παρουσιάστρια, παραγωγός και επιχειρηματίας των media, από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες της τηλεόρασης παγκοσμίως. Έγινε σύμβολο με το «The Oprah Winfrey Show», που κράτησε 25 σεζόν (1986-2011) και διαμόρφωσε το σύγχρονο talk show. Ίδρυσε τη Harpo Productions και αργότερα το δίκτυο OWN, ενώ η λέσχη βιβλίου της επηρέασε εκδοτικές επιτυχίες και η φιλανθρωπία της έχει τεράστιο αποτύπωμα.

1985 – Αθηνά Ωνάση, Γαλλο-Ελληνίδα κληρονόμος και αθλήτρια ιππασίας (άλματα), η μοναδική επιζώσα απόγονος του Αριστοτέλη Ωνάση, κόρη της Χριστίνας Ωνάση και του Τιερί Ρουσέλ. Στα 18 της απέκτησε τον έλεγχο της κληρονομιάς και στράφηκε στον αγωνιστικό στίβο της ιππασίας, με συμμετοχές σε διεθνείς διοργανώσεις. Παντρεύτηκε τον Βραζιλιάνο αναβάτη Άλβαρο ντε Μιράντα Νέτο το 2005 και χώρισε το 2017.
Θάνατοι

1941 – Ιωάννης Μεταξάς, Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός, πρωθυπουργός και δικτάτορας με το καθεστώς της 4ης Αυγούστου (1936-1941). Κατάργησε τον κοινοβουλευτισμό, επέβαλε λογοκρισία και διώξεις, ενώ ίδρυσε και την ΕΟΝ ως οργανωτικό πυλώνα του καθεστώτος. Συνδέθηκε ιστορικά με την απόρριψη του ιταλικού τελεσιγράφου στις 28 Οκτωβρίου 1940, το «Όχι», που οδήγησε την Ελλάδα στον ελληνοϊταλικό πόλεμο. Πέθανε αιφνιδίως εν μέσω της σύρραξης.

1963 – Ρόμπερτ Φροστ (Robert Frost), Αμερικανός ποιητής, από τις πιο αναγνωρίσιμες φωνές της Αμερικανικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα, που ένωσε την καθημερινή γλώσσα με φιλοσοφικό βάθος, συχνά μέσα από εικόνες της αγροτικής Νέας Αγγλίας. Κέρδισε τέσσερα Πούλιτζερ και έγραψε ποιήματα-σύμβολα όπως «The Road Not Taken» και «Stopping by Woods on a Snowy Evening». Το 1961 απήγγειλε ποίημα στην ορκωμοσία του Τζον Κένεντι.
Εορτολόγιο
Βαρσαμία, Βαρσιμαίος

Event details