Το απόγευμα της 14ης Αυγούστου 2003, λίγο μετά τις 4, τα φώτα άρχισαν να σβήνουν το ένα μετά το άλλο σε ένα τεράστιο τμήμα των ΗΠΑ και του Καναδά. Από το Οχάιο και το Μίσιγκαν μέχρι τη Νέα Υόρκη και από εκεί στο Οντάριο, περίπου 50 εκατομμύρια άνθρωποι έμειναν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. Η συνολική απώλεια φορτίου έφτασε τα 61.800 MW και σε ορισμένες περιοχές η πλήρης αποκατάσταση χρειάστηκε έως και τέσσερις ημέρες.
Στη Νέα Υόρκη, το μετρό ακινητοποιήθηκε την ώρα που πλησίαζε η απογευματινή αιχμή. Περίπου 400 τρένα έμειναν σταματημένα, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες επιβάτες βρέθηκαν χωρίς τρόπο να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Τα φανάρια έσβησαν, οι δρόμοι γέμισαν αυτοκίνητα και πεζούς και άνθρωποι εγκλωβίστηκαν σε ανελκυστήρες.
Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβανόταν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά. Στο Τορόντο σταμάτησαν το μετρό και τα τραμ, επιβάτες απομακρύνονταν από ακινητοποιημένους συρμούς μέσα από τις σήραγγες και πολίτες βγήκαν στους δρόμους για να ρυθμίσουν μόνοι τους την κυκλοφορία στις διασταυρώσεις όπου τα φανάρια είχαν τεθεί εκτός λειτουργίας.
Από ένα πρόβλημα στο Οχάιο σε γενικευμένη κατάρρευση
Στην αρχή, το μέγεθος της διακοπής προκάλεσε φόβους ότι οι ΗΠΑ μπορεί να βρίσκονταν αντιμέτωπες με νέα τρομοκρατική επίθεση, λιγότερο από δύο χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Η επίσημη έρευνα ΗΠΑ και Καναδά, όμως, δεν βρήκε καμία ένδειξη σαμποτάζ, κυβερνοεπίθεσης ή τρομοκρατικής ενέργειας.

Η πραγματική εξήγηση ήταν λιγότερο θεαματική, αλλά ίσως πιο ανησυχητική: μια αλυσίδα τεχνικών και ανθρώπινων αστοχιών.
Η κοινή ερευνητική επιτροπή ΗΠΑ–Καναδά κατέληξε ότι η εταιρεία FirstEnergy δεν είχε αντιληφθεί εγκαίρως πόσο επικίνδυνα επιδεινωνόταν η κατάσταση στο δίκτυό της στο Οχάιο. Το σύστημα συναγερμών στο κέντρο ελέγχου είχε σταματήσει να λειτουργεί, με αποτέλεσμα οι χειριστές να μην ενημερώνονται για κρίσιμες μεταβολές. Παράλληλα, ανεπαρκώς κλαδεμένα δέντρα ήρθαν σε επαφή με γραμμές υψηλής τάσης και προκάλεσαν την αποσύνδεσή τους.
Το κρίσιμο σημείο ήρθε στις 16:05:57. Η γραμμή υψηλής τάσης Sammis–Star τέθηκε εκτός λειτουργίας και άρχισε η ανεξέλεγκτη αλυσιδωτή αντίδραση. Οι ροές ηλεκτρικής ενέργειας μεταφέρθηκαν από τη μία γραμμή στην άλλη, τα συστήματα προστασίας ενεργοποιούνταν διαδοχικά και το δίκτυο άρχισε να καταρρέει.
Μέσα σε μόλις επτά λεπτά, η διακοπή είχε εξαπλωθεί από την περιοχή Κλίβελαντ–Άκρον σε μεγάλο μέρος των βορειοανατολικών ΗΠΑ και του Καναδά. Στις 16:13 είχαν αποσυνδεθεί περισσότερες από 508 μονάδες παραγωγής σε 265 σταθμούς.
«Θα μπορούσε να είχε αποτραπεί»
Το πόρισμα της επίσημης έρευνας ήταν σαφές: το μπλακ άουτ θα μπορούσε να είχε αποτραπεί. Δεν έφταιγε ένα μόνο δέντρο ή ένας υπολογιστής, αλλά ένας συνδυασμός ανεπαρκούς συντήρησης, προβληματικής εποπτείας, κακής επικοινωνίας και αδυναμίας των αρμόδιων φορέων να αντιληφθούν εγκαίρως τι συνέβαινε στο διασυνδεδεμένο δίκτυο.
A darkened New York City is visible just before dawn through power lines from Jersey City, N.J., shown in foreground, with some lights visible, Friday, Aug. 15, 2003. The Empire State Building is in background. (AP Photo/George Widman)
Οι οικονομικές απώλειες μόνο στις ΗΠΑ υπολογίστηκαν μεταξύ 4 και 10 δισ. δολαρίων. Το συμβάν οδήγησε επίσης σε αυστηρότερη αντιμετώπιση των προτύπων αξιοπιστίας και σε σειρά μέτρων για τη λειτουργία και την εποπτεία του ηλεκτρικού συστήματος της Βόρειας Αμερικής.
Και η σύμπτωση εκείνου του Αυγούστου ήταν εντυπωσιακή. Μόλις δύο εβδομάδες αργότερα, στις 28 Αυγούστου, μεγάλο τμήμα του Λονδίνου έμεινε επίσης χωρίς ρεύμα, επηρεάζοντας 476.000 καταναλωτές και προκαλώντας χάος στις συγκοινωνίες. Τα δύο γεγονότα δεν συνδέονταν: στη βρετανική περίπτωση, η έρευνα εντόπισε μεταξύ άλλων ένα λανθασμένα τοποθετημένο ρελέ προστασίας.
Τι άλλο έγινε σαν σήμερα
1941: Ο Φράνκλιν Ρούζβελτ και ο Ουίνστον Τσόρτσιλ διακηρύσσουν την Ατλαντική Χάρτα, καθορίζοντας κοινές αρχές για τη μεταπολεμική διεθνή τάξη. Το κείμενο θεωρείται σημαντικός πρόδρομος της δημιουργίας των Ηνωμένων Εθνών.
1945: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν ανακοινώνει ότι η Ιαπωνία αποδέχθηκε τους όρους παράδοσης των Συμμάχων, σηματοδοτώντας ουσιαστικά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η επίσημη πράξη παράδοσης θα υπογραφεί στις 2 Σεπτεμβρίου.
1947: Το Πακιστάν αποκτά την ανεξαρτησία του από τη Βρετανία, στο πλαίσιο της διάλυσης της Βρετανικής Ινδίας και της δημιουργίας δύο ανεξάρτητων κρατών. Η διχοτόμηση συνοδεύεται από μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών και αιματηρές συγκρούσεις.
1974: Η Τουρκία εξαπολύει τη δεύτερη φάση της εισβολής στην Κύπρο, τον «Αττίλα 2», μετά το αδιέξοδο των συνομιλιών της Γενεύης. Μέχρι την εκεχειρία της 16ης Αυγούστου, οι τουρκικές δυνάμεις έχουν θέσει υπό τον έλεγχό τους περίπου το 37% του νησιού.
1980: Ξεκινά η μεγάλη απεργία στα ναυπηγεία του Γκντανσκ στην Πολωνία, με τον Λεχ Βαλέσα να αναδεικνύεται σε ηγετική μορφή. Οι κινητοποιήσεις θα οδηγήσουν στη γέννηση της «Αλληλεγγύης», του κινήματος που αμφισβήτησε την κομμουνιστική εξουσία.

1996: Ο 26χρονος Ελληνοκύπριος Σολωμός Σολωμού πέφτει νεκρός από πυρά ενώ επιχειρεί να κατεβάσει την τουρκική σημαία στη Δερύνεια, τρεις ημέρες μετά τη δολοφονία του εξαδέλφου του, Τάσου Ισαάκ.

2003: Σεισμός μεγέθους 6,4 Ρίχτερ ταρακουνά τη Λευκάδα, προκαλώντας περίπου 50 τραυματισμούς, πανικό στους χιλιάδες παραθεριστές και εκτεταμένες ζημιές σε σπίτια, υποδομές και το οδικό δίκτυο. 

2005: Η πτήση 522 της κυπριακής Helios Airways συντρίβεται στο Γραμματικό Αττικής, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους και οι 121 επιβαίνοντες. Πρόκειται για την πιο πολύνεκρη αεροπορική τραγωδία που έχει σημειωθεί στην Ελλάδα.
2015: Η Βουλή εγκρίνει το 3ο μνημόνιο με 222 ψήφους υπέρ, ενώ η ψηφοφορία προκαλεί βαθιά εσωκομματική κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ, με 32 βουλευτές του κόμματος να καταψηφίζουν τη συμφωνία.
Γεννήσεις

1909 – Μάνος Κατράκης, εμβληματικός Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου στο Καστέλι Κισάμου της Κρήτης. Ξεκίνησε το 1927 και ξεχώρισε για την επιβλητική φυσιογνωμία, την ακαταμάχητη φωνή και την ένταση του ρόλου σε έργα όπως «Ο καπετάν Μιχάλης», «Οιδίπους Τύραννος» και «Συνοικία το Όνειρο». Ιδρυτής του Ελληνικού Λαϊκού Θεάτρου (1955) και αγωνιστής της αριστεράς, υπέστη διώξεις και εξορίες εξαιτίας των πεποιθήσεών του.

1945 – Στιβ Μάρτιν (Steve Martin), εμβληματικός Αμερικανός κωμικός, ηθοποιός, συγγραφέας και μουσικός, γεννήθηκε στο Γουάκο του Τέξας στις 14 Αυγούστου. Ξεκίνησε ως σεναριογράφος στην εκπομπή «The Smothers Brothers Comedy Hour» (βραβείο Έμμυ) και γρήγορα καθιερώθηκε με το παράλογο, ευρηματικό του χιούμορ και sold out stand-up παραστάσεις τη δεκαετία του ’70. Άφησε στίγμα στον κινηματογράφο με ταινίες όπως «The Jerk», «Planes, Trains and Automobiles» και «Father of the Bride», κερδίζοντας πέντε βραβεία Γκράμι, ενώ ξεχωρίζει και ως δεξιοτέχνης μπάντζο και συγγραφέας.

1959 – Μάτζικ Τζόνσον (Magic Johnson), αμερικανός καλαθοσφαιριστής, γεννημένος στις 14 Αυγούστου στο Λάνσινγκ του Μίσιγκαν. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους πλέι μέικερ στην ιστορία του αθλήματος, καθιερώνοντας τη «Showtime» εποχή των Λος Άντζελες Λέικερς. Κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα NBA, τρία βραβεία MVP και ήταν 12 φορές All-Star, ενώ ως πρωτοετής οδήγησε τους Λέικερς σε τίτλο παίζοντας όλες τις θέσεις στον τελικό. Εντυπωσίασε με το ομαδικό του πνεύμα, το μοναδικό στιλ και την ηγετική του παρουσία, κλείνοντας την καριέρα του ως πρότυπο αθλητικής και κοινωνικής προσφοράς.

1966 – Χάλι Μπέρι (Halle Berry), αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο, γεννημένη στις 14 Αυγούστου στο Κλίβελαντ. Ξεκίνησε ως καλλιστείο και fashion model, διακρίθηκε στη Miss USA και Miss World το 1986, ενώ η καριέρα της απογειώθηκε ως πρωταγωνίστρια σε ταινίες όπως «Boomerang», «X-Men», «Die Another Day» και «Monster’s Ball» (2001), για την οποία βραβεύτηκε με Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου, η πρώτη και μοναδική Αφροαμερικανή τιμημένη με αυτόν τον τίτλο. Σήμα κατατεθέν της η δυναμική ερμηνεία και η ισχυρή προσωπικότητά της, έχοντας διακριθεί με Emmy, Golden Globe και SAG.

1983 – Μίλα Κούνις (Mila Kunis), Ουκρανοαμερικανίδα ηθοποιός, γεννημένη στις 14 Αυγούστου στο Τσερνίβτσι της Ουκρανίας. Μετανάστευσε οικογενειακώς στο Λος Άντζελες σε ηλικία 7 ετών. Έγινε γνωστή ως «Τζάκι Μπέρκχαρτ» στη σειρά «That ’70s Show» και ως φωνή της «Meg Griffin» στο «Family Guy». Ξεχώρισε με ρόλους σε ταινίες όπως «Forgetting Sarah Marshall», «Black Swan», «Friends with Benefits», «Ted» και «Bad Moms». Αναγνωρισμένη για την υποκριτική της ευλυγισία και την αδιαμφισβήτητη οθονική παρουσία, θεωρείται μία από τις πιο επιτυχημένες και αγαπητές ηθοποιούς της γενιάς της.
Θάνατοι

1956 – Μπέρτολτ Μπρεχτ (Bertolt Brecht), κορυφαίος Γερμανός συγγραφέας, ποιητής και θεατρικός μεταρρυθμιστής, πέθανε στις 14 Αυγούστου στο Ανατολικό Βερολίνο σε ηλικία 58 ετών από καρδιακή προσβολή. Πατέρας του «επικού θεάτρου» και του Verfremdungseffekt («αποστασιοποίηση»), δημιούργησε εμβληματικά έργα όπως «Η Όπερα της πεντάρας», «Μάνα Κουράγιο», «Ο Γαλιλαίος», «Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν» και «Ο Κύκλος με την κιμωλία».

1972 – Νίκος Φέρμας, εμβληματικός Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου, γεννημένος στη Μυτιλήνη το 1905 με πραγματικό όνομα Νίκος Χατζηανδρέου. Καθιερώθηκε ως αρχέτυπο του ντόμπρου μάγκα και βιοπαλαιστή, μέσα από πάνω από 150 ταινίες στις δεκαετίες του ’50 και του ’60 («Ένας ήρωας με παντούφλες», «Λατέρνα φτώχεια και γαρύφαλλο», «Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος», «Καλώς ήλθε το δολάριο», «Λόλα»). Η αυθεντική λαϊκή του παρουσία τον έκανε αγαπημένη φιγούρα του ελληνικού σινεμά, αφήνοντας ανεξίτηλη σφραγίδα στους δεύτερους ρόλους. Πέθανε στην Αθήνα στις 14 Αυγούστου 1972, σε ηλικία 67 ετών.

1988 – Έντσο Φεράρι (Enzo Ferrari), θρυλικός Ιταλός οδηγός αγώνων και επιχειρηματίας, πέθανε στις 14 Αυγούστου στη Μόντενα, σε ηλικία 90 ετών. Ξεκίνησε την καριέρα του ως οδηγός της Alfa Romeo και γρήγορα καθιερώθηκε ως πρωτοπόρος στον χώρο της αυτοκίνησης ιδρύοντας τη Scuderia Ferrari το 1929 και αργότερα τη θρυλική εταιρεία Ferrari στη Μαρανέλο. Μέσα από καινοτομία και πάθος για την ταχύτητα, ανέδειξε τα αγωνιστικά αυτοκίνητα Ferrari σε σύμβολο νίκης και πολυτέλειας, κατακτώντας πάνω από 5,000 αγώνες και 25 παγκόσμιους τίτλους κατά τη διάρκεια της ζωής του.

1996 – Σολωμός Σολωμού, Κύπριος ακτιβιστής και εμβληματική μορφή του αγώνα κατά της τουρκικής κατοχής, δολοφονήθηκε στις 14 Αυγούστου 1996 στη Δερύνεια κατά την προσπάθεια του να κατεβάσει την τουρκική σημαία από φυλάκιο των κατοχικών δυνάμεων, λίγο μετά την κηδεία του εξαδέρφου του Τάσου Ισαάκ. Με το τσιγάρο στο στόμα ανέβηκε στον ιστό και δέχτηκε θανάσιμα πυρά μπροστά στις κάμερες, σε μια εικόνα που έκανε τον γύρο του κόσμου ως σύμβολο θάρρους και αντίστασης.
πηγή newsbeast.gr

Event details

Σαν σήμερα, στις 28 Ιανουαρίου 1967, ένας από τους πιο αναγνωρισμένους διεθνώς Έλληνες γλύπτες της γενιάς του, ο Κεφαλλονίτης Γεράσιμος Σκλάβος, βρίσκει τραγικό θάνατο μέσα στο εργαστήριό του, στο Levallois-Perret του Παρισιού, όταν ένα ογκώδες γλυπτό του μετακινείται και τον καταπλακώνει.
Η είδηση τότε δεν παίρνει μεγάλη έκταση γιατί ο ίδιος ο Σκλάβος δεν είχε προλάβει να γίνει «καθιερωμένος» με τον τρόπο που θα το υπαγόρευε η πορεία του. Ήταν 39 ετών, είχε ήδη ανοίξει πόρτες που για πολλούς Έλληνες καλλιτέχνες της εποχής έμοιαζαν απροσπέλαστες, και δούλευε με μια εμμονή στο υλικό, στον όγκο και στο φως που έμελλε να σφραγίσει ολόκληρη τη διαδρομή του.
Η μοιραία νύχτα στο ατελιέ
Το σκηνικό της τραγωδίας έχει κάτι σχεδόν κινηματογραφικό. Εκείνο το βράδυ, στο ατελιέ του δεν υπάρχει φως λόγω καμένης ασφάλειας. Προσπαθώντας να ανέβει στον επάνω χώρο, σκοντάφτει σε ένα μεγάλο γλυπτό από γκρίζο γρανίτη, το έργο που οι πηγές αναφέρουν ως «Η φίλη που δεν έμενε» ή στη γαλλική του εκδοχή «Une amie qui n’est pas restée là». Το γλυπτό μετακινείται, στρίβει, πέφτει πάνω του και του συνθλίβει τον θώρακα και τον αυχένα.
Στη βιογραφία του καταγράφεται και μια λεπτομέρεια που βαραίνει σαν ειρωνεία: την ίδια μέρα έχει ολοκληρώσει άλλο έργο του, την «Η τελευταία ενόραση», και έχει γράψει τη φράση «Κι αν μείνει μες στο σκοτάδι, γράψε με τα μάτια της ψυχής».
Ένας Κεφαλλονίτης στην καρδιά της παρισινής πρωτοπορίας
Ο Σκλάβος γεννιέται στα Ντομάτα Κεφαλονιάς το 1927. Σπουδάζει γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλο τον Μιχάλη Τόμπρο και συνεχίζει στο Παρίσι, στη Σχολή Καλών Τεχνών και στην Ακαδημία Γκραντ Σωμιέρ, σε μια περίοδο που η πόλη είναι ακόμη εργαστήριο ιδεών, τεχνικών και συγκρούσεων αισθητικής.
Συνδέεται με πρόσωπα του διεθνούς καλλιτεχνικού κύκλου, ενώ η βαρόνη Alix de Rothschild τού παραχωρεί ατελιέ στο Levallois-Perret το 1962, μια κίνηση που δείχνει πως δεν αντιμετωπίζεται ως «εξωτικός Έλληνας» της παρισινής σκηνής, αλλά ως δημιουργός με προοπτική.
Οι μεγάλοι όγκοι, η φωτιά και το «Δελφικό φως»
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 ο Σκλάβος περνά στην αφαιρετική τέχνη και δουλεύει με σκληρά υλικά όπως γρανίτη και μάρμαρο, σμιλεύοντας όγκους όπου η γεωμετρία συναντά τη φύση.
Στην πορεία επινοεί την τηλεγλυπτική, μια τεχνική-εργαλείο που του επιτρέπει να «δαμάζει» πολύ σκληρές πέτρες, δείχνοντας πως για εκείνον η καινοτομία είναι πράξη πάνω στην ύλη.
Κομβικό έργο αυτής της εμμονής είναι το «Δελφικό Φως», που δημιουργεί το 1965-1966 στους Δελφούς. Ο ίδιος γράφει: «Στους Δελφούς λαμπάδιασε η ψυχή μου.»
Πριν από τον θάνατό του έχει ήδη διεθνή παρουσία με ατομικές εκθέσεις και συμμετοχές σε μεγάλες διοργανώσεις, ενώ ξεχωρίζει η διάκρισή του στην Μπιενάλε Νέων του Παρισιού το 1963, με Α΄ Βραβείο γλυπτικής και βραβείο νέων καλλιτεχνών.
Μετά τον θάνατό του ακολουθούν τιμητικές εκθέσεις, μεταξύ άλλων στο Μουσείο Ροντέν και στα Cahiers d’Art, σαν μια σιωπηλή επιβεβαίωση πως «ήταν εδώ».
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
814: Ο Καρλομάγνος πεθαίνει από πλευρίτιδα στο Άαχεν ως ο πρώτος αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Τον διαδέχεται ο γιος του, Λουδοβίκος ο Ευσεβής, ως βασιλιάς της αυτοκρατορίας των Καρολιδών.
1813: Η «Περηφάνια και Προκατάληψη» της Τζέιν Όστεν εκδίδεται για πρώτη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η πρώτη έκδοση κυκλοφορεί σε τρεις τόμους και το βιβλίο γίνεται με τα χρόνια ένα από τα πιο επιδραστικά της αγγλικής λογοτεχνίας.

1826: Στη ναυμαχία του Αράξου, ο στόλος υπό τον Ανδρέα Μιαούλη αντιμετωπίζει τις οθωμανικές δυνάμεις που επιχειρούν να σφίξουν τον θαλάσσιο αποκλεισμό και τις αναγκάζει να υποχωρήσουν προς την Πάτρα, ανοίγοντας για λίγο τον δρόμο του ανεφοδιασμού προς το πολιορκούμενο Μεσολόγγι με τρόφιμα, πυρομαχικά και ενισχύσεις, σε μια κρίσιμη καμπή της Γ’ πολιορκίας.
1855: Γίνεται το πρώτο ταξίδι με ατμομηχανή από τον Ατλαντικό στον Ειρηνικό Ωκεανό κατά μήκος του Παναμά στην Κεντρική Αμερική, μετά την ολοκλήρωση της σιδηροδρομικής γραμμής, Panama Railway. Η γραμμή θα αποδειχθεί κομβική για τη διασύνδεση των ακτών, πριν από τη διάνοιξη της Διώρυγας του Παναμά.
1896: Καταγράφεται η πρώτη κλήση για παραβίαση του ορίου ταχύτητας στη Μεγάλη Βρετανία. Ο Γουόλτερ Άρνολντ τιμωρείται με πρόστιμο ενός σελινίου, επειδή συλλαμβάνεται να τρέχει με το αυτοκίνητό του με ταχύτητα 12 χλμ./ώρα, ενώ το όριο ταχύτητας είναι 3 χλμ./ώρα.
1900: Επιδημία τύφου ξεσπά στην Αθήνα.
1908: Καθίσταται υποχρεωτικό το μάθημα της Γυμναστικής για τους φοιτητές. Διάσταση Συγκλήτου και υπουργείου Παιδείας για το θέμα.
1909: Τα αμερικανικά στρατεύματα εγκαταλείπουν την Κούβα, εκτός από τη βάση του Γκουαντάναμο. Η αποχώρηση των δυνάμεων από την Κούβα ολοκληρώνεται τις επόμενες εβδομάδες.
1961: Κατά τις ανασκαφές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στη Βεργίνα, υπό τον Μανόλη Ανδρόνικο, έρχεται στο φως και τεκμηριώνεται η ανακάλυψη του «ανακτόρου των Αιγών» (γνωστού παλαιότερα και ως ανάκτορο των «Παλατιτσίων»), ενός μνημειακού συγκροτήματος που συνδέεται με τη μακεδονική βασιλική έδρα και την εποχή του Φιλίππου Β΄. Το κτήριο, από τα σημαντικότερα της κλασικής Ελλάδας, θεωρείται κεντρικό για την κατανόηση της πολιτικής και τελετουργικής ζωής των Μακεδόνων και θα αποτελέσει έναν από τους πιο εμβληματικούς αρχαιολογικούς πυρήνες της αρχαίας Μακεδονίας.
1967: Ο διεθνούς φήμης Κεφαλλονίτης γλύπτης, Γεράσιμος Σκλάβος, βρίσκει τραγικό θάνατο στο εργαστήριό του, στο Παρίσι, όταν τον καταπλακώνει ένα γλυπτό του.
1976: Ο υπουργός παιδείας, Γεώργιος Ράλλης, εισηγείται επισήμως τη χρήση της δημοτικής γλώσσας στην εκπαίδευση και σε όλες τις βαθμίδες της δημόσιας διοίκησης. Σε σύσκεψη υπό την προεδρία του πρωθυπουργού, Κωνσταντίνου Καραμανλή, αποφασίζεται επίσης η κατάργηση της διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών από το πρωτότυπο στο Γυμνάσιο, ενώ η υποχρεωτική εκπαίδευση καθίσταται 9ετής.
1982: Ο Αμερικανός στρατηγός, Τζέιμς Ντόζιερ, διασώζεται από τις ιταλικές αντιτρομοκρατικές δυνάμεις, έπειτα από 42 μέρες ομηρίας του στα χέρια των Ερυθρών Ταξιαρχιών. Η επιχείρηση διάσωσης στην Πάντοβα γίνεται χωρίς να πέσει πυροβολισμός.
1986: Το διαστημικό λεωφορείο «Challenger» εκρήγνυται 73 δευτερόλεπτα μετά την απογείωσή του, μπροστά στους έντρομους τηλεθεατές, με αποτέλεσμα να χάσουν την ζωή τους και τα επτά μέλη του πληρώματος, ανάμεσά τους και μια δασκάλα.
1996: Στην κλιμάκωση της κρίσης στα Ίμια, αφού Τούρκοι δημοσιογράφοι της «Χουριέτ» έχουν υψώσει τουρκική σημαία στη Μεγάλη Ίμια, το περιπολικό του Πολεμικού Ναυτικού «Αντωνίου» υποστέλλει την τουρκική και υψώνει την ελληνική, κίνηση που γίνεται ενώ η πολιτική γραμμή προς τις Ένοπλες Δυνάμεις είναι η αποφυγή κάθε κλιμάκωσης. Το ίδιο βράδυ, Έλληνες βατραχάνθρωποι αποβιβάζονται στη Μεγάλη Ίμια για να φυλάξουν τη σημαία, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τα τουρκικά πολεμικά που βρίσκονται στην περιοχή, σε ένα σκηνικό που θα οδηγήσει σε περαιτέρω ένταση τις επόμενες ημέρες.
2000: Αρχίζει να λειτουργεί το μετρό της Αθήνας. Εγκαινιάζεται η πρώτη γραμμή, η οποία συνδέει τη Δάφνη με τα Σεπόλια.

2008: Ανήμερα του θανάτου του αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου κηρύσσεται τετραήμερο πένθος. Το μεσημέρι η σορός του μεταφέρεται στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Αθήνας για λαϊκό προσκύνημα.
2008: Την Αθήνα επισκέπτεται ο Μπιλ Γκέιτς. Ο ιδρυτής της Microsoft έχει συναντήσεις με τον Κώστα Καραμανλή και τον Γιώργο Παπανδρέου, εγκαινιάζει το Κέντρο Καινοτομίας της εταιρείας του και κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο Μέγαρο Μουσικής, προβλέπει: «Το πληκτρολόγιο και το ποντίκι θα είναι σύντομα είδη προς εξαφάνιση, καθώς αντικαθιστώνται από πιο φυσικές μορφές επικοινωνίας, όπως η φωνή και η αφή».
2015: Στο πρώτο Υπουργικό Συμβούλιο της νέας ελληνικής κυβέρνησης, ο Αλέξης Τσίπρας δεσμεύεται ότι δεν θα συνεχίσει τις πολιτικές της λιτότητας. Σε μία συμβολική κίνηση, απομακρύνονται τα κάγκελα γύρω από τη Βουλή.
2020: Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ και ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου αποκαλύπτουν ένα ειρηνευτικό σχέδιο που αναπτύχθηκε από την αμερικανική κυβέρνηση τα τελευταία τρία χρόνια. Το σχέδιο αναγνωρίζει την κυριαρχία του Ισραήλ επί των μεγάλων εβραϊκών οικισμών στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, όπως και την προσάρτηση της Κοιλάδας του Ιορδάνη, σε αντάλλαγμα για το πάγωμα των νέων ισραηλινών οικισμών σε συγκεκριμένες περιοχές για μία τετραετία. Ο Πρόεδρος της Παλαιστίνης Μαχμούντ Αμπάς απορρίπτει το σχέδιο ως «ανοησία», ενώ ο αρχηγός της αντιπολίτευσης του Ισραήλ Μπένι Γκαντς εκφράζει την υποστήριξή του για το σχέδιο.
Γεννήσεις



814 – Καρλομάγνος (Charlemagne), Φράγκος μονάρχης, βασιλιάς των Φράγκων και κατόπιν αυτοκράτορας στη Δύση, που έθεσε τα θεμέλια για την ανασύνταξη της Ευρώπης μετά την πτώση της Ρώμης. Ενοποίησε τεράστια εδάφη, κατέκτησε τους Λομβαρδούς και στέφθηκε «Αυτοκράτορας των Ρωμαίων» το 800 από τον πάπα Λέοντα Γ΄. Προώθησε διοικητικές μεταρρυθμίσεις και την «Καρολίγγεια Αναγέννηση» στην παιδεία και τα γράμματα, με κέντρο το Άαχεν.

1912 – Τζάκσον Πόλοκ (Jackson Pollock), Αμερικανός ζωγράφος και πρωτοπόρος του αφηρημένου εξπρεσιονισμού, που άλλαξε ριζικά την έννοια της ζωγραφικής πράξης. Καθιέρωσε την τεχνική «drip painting», δουλεύοντας συχνά με τον καμβά στο πάτωμα και «χτίζοντας» εικόνες με ρυθμό και κίνηση, γι’ αυτό και συνδέθηκε με το λεγόμενο action painting. Ανήκει στον πυρήνα της Νεοϋορκέζικης πρωτοπορίας και η επιρροή του στη σύγχρονη τέχνη θεωρείται τεράστια.

1948 – Μηνάς Χατζησάββας, Έλληνας ηθοποιός θεάτρου, τηλεόρασης και κινηματογράφου. Σπούδασε υποκριτική στη σχολή «Le Cours Simon» στο Παρίσι και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1969. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του «Ελεύθερου θεάτρου» και συνεργάστηκε επί χρόνια με το Εθνικό Θέατρο και το Ανοιχτό Θέατρο. Στην τηλεόραση ξεχώρισε σε σειρές όπως «Αναστασία» και «Νυχτερινό δελτίο». Πέθανε το 2015.

1955 – Νικολά Σαρκοζί (Nicolas Sarkozy), Γάλλος πολιτικός, πρόεδρος της Γαλλίας την περίοδο 2007-2012 και από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές της γαλλικής Δεξιάς. Προηγήθηκαν κορυφαίοι κυβερνητικοί ρόλοι, όπως υπουργός Εσωτερικών, ενώ η προεδρία του σφραγίστηκε από την κρίση του 2008 και μεγάλες μεταρρυθμίσεις, όπως στο ασφαλιστικό. Μετά την αποχώρησή του βρέθηκε στο επίκεντρο σοβαρών δικαστικών υποθέσεων και καταδικάστηκε για διαφθορά και επιρροή, με ποινή που εκτελείται υπό ηλεκτρονική επιτήρηση.

1978 – Τζιανλουίτζι Μπουφόν (Gianluigi Buffon), Ιταλός τερματοφύλακας, θρύλος του παγκόσμιου ποδοσφαίρου και επί χρόνια σημείο αναφοράς της Εθνικής Ιταλίας. Κατέκτησε το Μουντιάλ του 2006 ως βασικός, σε μια από τις κορυφαίες αμυντικές πορείες της διοργάνωσης. Έγραψε ιστορία κυρίως με τη Γιουβέντους, όπου έγινε αρχηγός, κατέκτησε πολλαπλούς τίτλους και σημείωσε ρεκόρ συμμετοχών, ενώ πέρασε και από Πάρμα και Παρί Σεν Ζερμέν.
Θάνατοι

814 – Καρλομάγνος (Charlemagne), Φράγκος μονάρχης, βασιλιάς των Φράγκων και από τις πιο καθοριστικές μορφές της μεσαιωνικής Ευρώπης. Ενοποίησε τεράστια εδάφη στη Δυτική και Κεντρική Ευρώπη, έγινε και βασιλιάς των Λομβαρδών και στέφθηκε αυτοκράτορας το 800 από τον πάπα Λέοντα Γ΄, εγκαινιάζοντας το νέο αυτοκρατορικό κύρος της Δύσης. Οργάνωσε διοίκηση με μεταρρυθμίσεις και προώθησε την «Καρολίγγεια Αναγέννηση» στην παιδεία και τα γράμματα, με κέντρο το Άαχεν.

2008 – Χριστόδουλος, Έλληνας αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος (1998-2008), από τις πιο αναγνωρίσιμες εκκλησιαστικές μορφές της εποχής του. Ξεχώρισε για την έντονη επικοινωνιακή παρουσία και την προσπάθεια να φέρει την Εκκλησία πιο κοντά στους νέους και στα σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα. Συγκρούστηκε δημόσια με την κυβέρνηση στο θέμα της αφαίρεσης του θρησκεύματος από τις ταυτότητες, κινητοποιώντας μαζικά την κοινή γνώμη. Πέθανε στις 28 Ιανουαρίου 2008 από καρκίνο.
Εορτολόγιο
Εφραίμ, Εφραιμία, Χάρις
Εθνικές Γιορτές – Επέτειοι
Ευρωπαϊκή Ημέρα Προστασίας των Προσωπικών Δεδομένων
πηγή newsbeast.gr

Event details