Το απόγευμα της 14ης Αυγούστου 2003, λίγο μετά τις 4, τα φώτα άρχισαν να σβήνουν το ένα μετά το άλλο σε ένα τεράστιο τμήμα των ΗΠΑ και του Καναδά. Από το Οχάιο και το Μίσιγκαν μέχρι τη Νέα Υόρκη και από εκεί στο Οντάριο, περίπου 50 εκατομμύρια άνθρωποι έμειναν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. Η συνολική απώλεια φορτίου έφτασε τα 61.800 MW και σε ορισμένες περιοχές η πλήρης αποκατάσταση χρειάστηκε έως και τέσσερις ημέρες.
Στη Νέα Υόρκη, το μετρό ακινητοποιήθηκε την ώρα που πλησίαζε η απογευματινή αιχμή. Περίπου 400 τρένα έμειναν σταματημένα, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες επιβάτες βρέθηκαν χωρίς τρόπο να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Τα φανάρια έσβησαν, οι δρόμοι γέμισαν αυτοκίνητα και πεζούς και άνθρωποι εγκλωβίστηκαν σε ανελκυστήρες.
Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβανόταν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά. Στο Τορόντο σταμάτησαν το μετρό και τα τραμ, επιβάτες απομακρύνονταν από ακινητοποιημένους συρμούς μέσα από τις σήραγγες και πολίτες βγήκαν στους δρόμους για να ρυθμίσουν μόνοι τους την κυκλοφορία στις διασταυρώσεις όπου τα φανάρια είχαν τεθεί εκτός λειτουργίας.
Από ένα πρόβλημα στο Οχάιο σε γενικευμένη κατάρρευση
Στην αρχή, το μέγεθος της διακοπής προκάλεσε φόβους ότι οι ΗΠΑ μπορεί να βρίσκονταν αντιμέτωπες με νέα τρομοκρατική επίθεση, λιγότερο από δύο χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Η επίσημη έρευνα ΗΠΑ και Καναδά, όμως, δεν βρήκε καμία ένδειξη σαμποτάζ, κυβερνοεπίθεσης ή τρομοκρατικής ενέργειας.

Η πραγματική εξήγηση ήταν λιγότερο θεαματική, αλλά ίσως πιο ανησυχητική: μια αλυσίδα τεχνικών και ανθρώπινων αστοχιών.
Η κοινή ερευνητική επιτροπή ΗΠΑ–Καναδά κατέληξε ότι η εταιρεία FirstEnergy δεν είχε αντιληφθεί εγκαίρως πόσο επικίνδυνα επιδεινωνόταν η κατάσταση στο δίκτυό της στο Οχάιο. Το σύστημα συναγερμών στο κέντρο ελέγχου είχε σταματήσει να λειτουργεί, με αποτέλεσμα οι χειριστές να μην ενημερώνονται για κρίσιμες μεταβολές. Παράλληλα, ανεπαρκώς κλαδεμένα δέντρα ήρθαν σε επαφή με γραμμές υψηλής τάσης και προκάλεσαν την αποσύνδεσή τους.
Το κρίσιμο σημείο ήρθε στις 16:05:57. Η γραμμή υψηλής τάσης Sammis–Star τέθηκε εκτός λειτουργίας και άρχισε η ανεξέλεγκτη αλυσιδωτή αντίδραση. Οι ροές ηλεκτρικής ενέργειας μεταφέρθηκαν από τη μία γραμμή στην άλλη, τα συστήματα προστασίας ενεργοποιούνταν διαδοχικά και το δίκτυο άρχισε να καταρρέει.
Μέσα σε μόλις επτά λεπτά, η διακοπή είχε εξαπλωθεί από την περιοχή Κλίβελαντ–Άκρον σε μεγάλο μέρος των βορειοανατολικών ΗΠΑ και του Καναδά. Στις 16:13 είχαν αποσυνδεθεί περισσότερες από 508 μονάδες παραγωγής σε 265 σταθμούς.
«Θα μπορούσε να είχε αποτραπεί»
Το πόρισμα της επίσημης έρευνας ήταν σαφές: το μπλακ άουτ θα μπορούσε να είχε αποτραπεί. Δεν έφταιγε ένα μόνο δέντρο ή ένας υπολογιστής, αλλά ένας συνδυασμός ανεπαρκούς συντήρησης, προβληματικής εποπτείας, κακής επικοινωνίας και αδυναμίας των αρμόδιων φορέων να αντιληφθούν εγκαίρως τι συνέβαινε στο διασυνδεδεμένο δίκτυο.
A darkened New York City is visible just before dawn through power lines from Jersey City, N.J., shown in foreground, with some lights visible, Friday, Aug. 15, 2003. The Empire State Building is in background. (AP Photo/George Widman)
Οι οικονομικές απώλειες μόνο στις ΗΠΑ υπολογίστηκαν μεταξύ 4 και 10 δισ. δολαρίων. Το συμβάν οδήγησε επίσης σε αυστηρότερη αντιμετώπιση των προτύπων αξιοπιστίας και σε σειρά μέτρων για τη λειτουργία και την εποπτεία του ηλεκτρικού συστήματος της Βόρειας Αμερικής.
Και η σύμπτωση εκείνου του Αυγούστου ήταν εντυπωσιακή. Μόλις δύο εβδομάδες αργότερα, στις 28 Αυγούστου, μεγάλο τμήμα του Λονδίνου έμεινε επίσης χωρίς ρεύμα, επηρεάζοντας 476.000 καταναλωτές και προκαλώντας χάος στις συγκοινωνίες. Τα δύο γεγονότα δεν συνδέονταν: στη βρετανική περίπτωση, η έρευνα εντόπισε μεταξύ άλλων ένα λανθασμένα τοποθετημένο ρελέ προστασίας.
Τι άλλο έγινε σαν σήμερα
1941: Ο Φράνκλιν Ρούζβελτ και ο Ουίνστον Τσόρτσιλ διακηρύσσουν την Ατλαντική Χάρτα, καθορίζοντας κοινές αρχές για τη μεταπολεμική διεθνή τάξη. Το κείμενο θεωρείται σημαντικός πρόδρομος της δημιουργίας των Ηνωμένων Εθνών.
1945: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν ανακοινώνει ότι η Ιαπωνία αποδέχθηκε τους όρους παράδοσης των Συμμάχων, σηματοδοτώντας ουσιαστικά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η επίσημη πράξη παράδοσης θα υπογραφεί στις 2 Σεπτεμβρίου.
1947: Το Πακιστάν αποκτά την ανεξαρτησία του από τη Βρετανία, στο πλαίσιο της διάλυσης της Βρετανικής Ινδίας και της δημιουργίας δύο ανεξάρτητων κρατών. Η διχοτόμηση συνοδεύεται από μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών και αιματηρές συγκρούσεις.
1974: Η Τουρκία εξαπολύει τη δεύτερη φάση της εισβολής στην Κύπρο, τον «Αττίλα 2», μετά το αδιέξοδο των συνομιλιών της Γενεύης. Μέχρι την εκεχειρία της 16ης Αυγούστου, οι τουρκικές δυνάμεις έχουν θέσει υπό τον έλεγχό τους περίπου το 37% του νησιού.
1980: Ξεκινά η μεγάλη απεργία στα ναυπηγεία του Γκντανσκ στην Πολωνία, με τον Λεχ Βαλέσα να αναδεικνύεται σε ηγετική μορφή. Οι κινητοποιήσεις θα οδηγήσουν στη γέννηση της «Αλληλεγγύης», του κινήματος που αμφισβήτησε την κομμουνιστική εξουσία.

1996: Ο 26χρονος Ελληνοκύπριος Σολωμός Σολωμού πέφτει νεκρός από πυρά ενώ επιχειρεί να κατεβάσει την τουρκική σημαία στη Δερύνεια, τρεις ημέρες μετά τη δολοφονία του εξαδέλφου του, Τάσου Ισαάκ.

2003: Σεισμός μεγέθους 6,4 Ρίχτερ ταρακουνά τη Λευκάδα, προκαλώντας περίπου 50 τραυματισμούς, πανικό στους χιλιάδες παραθεριστές και εκτεταμένες ζημιές σε σπίτια, υποδομές και το οδικό δίκτυο. 

2005: Η πτήση 522 της κυπριακής Helios Airways συντρίβεται στο Γραμματικό Αττικής, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους και οι 121 επιβαίνοντες. Πρόκειται για την πιο πολύνεκρη αεροπορική τραγωδία που έχει σημειωθεί στην Ελλάδα.
2015: Η Βουλή εγκρίνει το 3ο μνημόνιο με 222 ψήφους υπέρ, ενώ η ψηφοφορία προκαλεί βαθιά εσωκομματική κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ, με 32 βουλευτές του κόμματος να καταψηφίζουν τη συμφωνία.
Γεννήσεις

1909 – Μάνος Κατράκης, εμβληματικός Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου στο Καστέλι Κισάμου της Κρήτης. Ξεκίνησε το 1927 και ξεχώρισε για την επιβλητική φυσιογνωμία, την ακαταμάχητη φωνή και την ένταση του ρόλου σε έργα όπως «Ο καπετάν Μιχάλης», «Οιδίπους Τύραννος» και «Συνοικία το Όνειρο». Ιδρυτής του Ελληνικού Λαϊκού Θεάτρου (1955) και αγωνιστής της αριστεράς, υπέστη διώξεις και εξορίες εξαιτίας των πεποιθήσεών του.

1945 – Στιβ Μάρτιν (Steve Martin), εμβληματικός Αμερικανός κωμικός, ηθοποιός, συγγραφέας και μουσικός, γεννήθηκε στο Γουάκο του Τέξας στις 14 Αυγούστου. Ξεκίνησε ως σεναριογράφος στην εκπομπή «The Smothers Brothers Comedy Hour» (βραβείο Έμμυ) και γρήγορα καθιερώθηκε με το παράλογο, ευρηματικό του χιούμορ και sold out stand-up παραστάσεις τη δεκαετία του ’70. Άφησε στίγμα στον κινηματογράφο με ταινίες όπως «The Jerk», «Planes, Trains and Automobiles» και «Father of the Bride», κερδίζοντας πέντε βραβεία Γκράμι, ενώ ξεχωρίζει και ως δεξιοτέχνης μπάντζο και συγγραφέας.

1959 – Μάτζικ Τζόνσον (Magic Johnson), αμερικανός καλαθοσφαιριστής, γεννημένος στις 14 Αυγούστου στο Λάνσινγκ του Μίσιγκαν. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους πλέι μέικερ στην ιστορία του αθλήματος, καθιερώνοντας τη «Showtime» εποχή των Λος Άντζελες Λέικερς. Κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα NBA, τρία βραβεία MVP και ήταν 12 φορές All-Star, ενώ ως πρωτοετής οδήγησε τους Λέικερς σε τίτλο παίζοντας όλες τις θέσεις στον τελικό. Εντυπωσίασε με το ομαδικό του πνεύμα, το μοναδικό στιλ και την ηγετική του παρουσία, κλείνοντας την καριέρα του ως πρότυπο αθλητικής και κοινωνικής προσφοράς.

1966 – Χάλι Μπέρι (Halle Berry), αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο, γεννημένη στις 14 Αυγούστου στο Κλίβελαντ. Ξεκίνησε ως καλλιστείο και fashion model, διακρίθηκε στη Miss USA και Miss World το 1986, ενώ η καριέρα της απογειώθηκε ως πρωταγωνίστρια σε ταινίες όπως «Boomerang», «X-Men», «Die Another Day» και «Monster’s Ball» (2001), για την οποία βραβεύτηκε με Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου, η πρώτη και μοναδική Αφροαμερικανή τιμημένη με αυτόν τον τίτλο. Σήμα κατατεθέν της η δυναμική ερμηνεία και η ισχυρή προσωπικότητά της, έχοντας διακριθεί με Emmy, Golden Globe και SAG.

1983 – Μίλα Κούνις (Mila Kunis), Ουκρανοαμερικανίδα ηθοποιός, γεννημένη στις 14 Αυγούστου στο Τσερνίβτσι της Ουκρανίας. Μετανάστευσε οικογενειακώς στο Λος Άντζελες σε ηλικία 7 ετών. Έγινε γνωστή ως «Τζάκι Μπέρκχαρτ» στη σειρά «That ’70s Show» και ως φωνή της «Meg Griffin» στο «Family Guy». Ξεχώρισε με ρόλους σε ταινίες όπως «Forgetting Sarah Marshall», «Black Swan», «Friends with Benefits», «Ted» και «Bad Moms». Αναγνωρισμένη για την υποκριτική της ευλυγισία και την αδιαμφισβήτητη οθονική παρουσία, θεωρείται μία από τις πιο επιτυχημένες και αγαπητές ηθοποιούς της γενιάς της.
Θάνατοι

1956 – Μπέρτολτ Μπρεχτ (Bertolt Brecht), κορυφαίος Γερμανός συγγραφέας, ποιητής και θεατρικός μεταρρυθμιστής, πέθανε στις 14 Αυγούστου στο Ανατολικό Βερολίνο σε ηλικία 58 ετών από καρδιακή προσβολή. Πατέρας του «επικού θεάτρου» και του Verfremdungseffekt («αποστασιοποίηση»), δημιούργησε εμβληματικά έργα όπως «Η Όπερα της πεντάρας», «Μάνα Κουράγιο», «Ο Γαλιλαίος», «Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν» και «Ο Κύκλος με την κιμωλία».

1972 – Νίκος Φέρμας, εμβληματικός Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου, γεννημένος στη Μυτιλήνη το 1905 με πραγματικό όνομα Νίκος Χατζηανδρέου. Καθιερώθηκε ως αρχέτυπο του ντόμπρου μάγκα και βιοπαλαιστή, μέσα από πάνω από 150 ταινίες στις δεκαετίες του ’50 και του ’60 («Ένας ήρωας με παντούφλες», «Λατέρνα φτώχεια και γαρύφαλλο», «Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος», «Καλώς ήλθε το δολάριο», «Λόλα»). Η αυθεντική λαϊκή του παρουσία τον έκανε αγαπημένη φιγούρα του ελληνικού σινεμά, αφήνοντας ανεξίτηλη σφραγίδα στους δεύτερους ρόλους. Πέθανε στην Αθήνα στις 14 Αυγούστου 1972, σε ηλικία 67 ετών.

1988 – Έντσο Φεράρι (Enzo Ferrari), θρυλικός Ιταλός οδηγός αγώνων και επιχειρηματίας, πέθανε στις 14 Αυγούστου στη Μόντενα, σε ηλικία 90 ετών. Ξεκίνησε την καριέρα του ως οδηγός της Alfa Romeo και γρήγορα καθιερώθηκε ως πρωτοπόρος στον χώρο της αυτοκίνησης ιδρύοντας τη Scuderia Ferrari το 1929 και αργότερα τη θρυλική εταιρεία Ferrari στη Μαρανέλο. Μέσα από καινοτομία και πάθος για την ταχύτητα, ανέδειξε τα αγωνιστικά αυτοκίνητα Ferrari σε σύμβολο νίκης και πολυτέλειας, κατακτώντας πάνω από 5,000 αγώνες και 25 παγκόσμιους τίτλους κατά τη διάρκεια της ζωής του.

1996 – Σολωμός Σολωμού, Κύπριος ακτιβιστής και εμβληματική μορφή του αγώνα κατά της τουρκικής κατοχής, δολοφονήθηκε στις 14 Αυγούστου 1996 στη Δερύνεια κατά την προσπάθεια του να κατεβάσει την τουρκική σημαία από φυλάκιο των κατοχικών δυνάμεων, λίγο μετά την κηδεία του εξαδέρφου του Τάσου Ισαάκ. Με το τσιγάρο στο στόμα ανέβηκε στον ιστό και δέχτηκε θανάσιμα πυρά μπροστά στις κάμερες, σε μια εικόνα που έκανε τον γύρο του κόσμου ως σύμβολο θάρρους και αντίστασης.
πηγή newsbeast.gr

Event details

Το 1826 η Αίγινα ορίζεται η πρώτη πρωτεύουσα του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για την πορεία της Επανάστασης και τη συγκρότηση της πολιτικής οργάνωσης του έθνους. Η επιλογή του νησιού δεν έγινε τυχαία, αλλά αντανακλούσε την ανάγκη για έναν τόπο ασφαλή, πολιτικά ουδέτερο και λειτουργικά κατάλληλο για τη δημιουργία δομών εξουσίας από το μηδέν. Εκείνη την εποχή, το Ναύπλιο – που θεωρούνταν η προφανής επιλογή – βρισκόταν σε αναβρασμό λόγω εμφύλιων συγκρούσεων, γεγονός που καθιστούσε την εγκατάσταση της κυβέρνησης επισφαλή.
Η Αίγινα, αν και μικρή, γνώρισε ταχύρρυθμη ανάπτυξη σε αυτό το σύντομο αλλά καθοριστικό διάστημα. Ο πληθυσμός της αυξήθηκε σημαντικά, καθώς άνθρωποι από διάφορα μέρη της Ελλάδας συρρέουν στο νησί αναζητώντας εργασία και συμμετοχή στη νέα διοικητική πραγματικότητα. Το νησί μετατρέπεται έτσι, έστω και προσωρινά, σε πολιτικό και κοινωνικό κέντρο της Επανάστασης.
Υπό την ηγεσία του Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος αναλαμβάνει καθήκοντα Κυβερνήτη στις 26 Ιανουαρίου 1828, η Αίγινα φιλοξενεί τις πρώτες διοικητικές υπηρεσίες, τα θεσμικά όργανα και το πρώτο κρατικό τυπογραφείο, όπου τυπώνονται επίσημα έγγραφα και νόμοι. Από αυτό το μικρό αλλά ιστορικά καθοριστικό κέντρο, αρχίζει η προσπάθεια συγκρότησης ενός ενιαίου κράτους που να υπερβαίνει τοπικές αντιθέσεις, στρατιωτικές φατρίες και τις εμφύλιες διαμάχες που είχαν εξασθενήσει την επανάσταση.
Η επιλογή της Αίγινας είχε και συμβολική διάσταση. Απομακρυσμένη από τα πεδία των συγκρούσεων, πρόσφερε τη σταθερότητα που απαιτούνταν για να στεριώσουν οι πρώτες λειτουργίες του κράτους – από την οικονομική οργάνωση μέχρι την εκπαίδευση και τη μέριμνα για τη δημόσια διοίκηση. Η εικόνα του Καποδίστρια να εργάζεται αδιάκοπα στο νησί αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της νεοελληνικής ιστορίας.
Το 1829, καθώς η κατάσταση σταδιακά σταθεροποιείται και η ανάγκη για μια πιο κεντρική και στρατηγικά ευνοϊκή πρωτεύουσα γίνεται εμφανής, η διοικητική έδρα μεταφέρεται στο Ναύπλιο. Παρ’ όλα αυτά, η Αίγινα διατηρεί τον ιδιαίτερο συμβολισμό της: είναι το σημείο από όπου άρχισε να οικοδομείται συστηματικά το ελληνικό κράτος, με θεσμούς, νόμους και οργανωμένη δημόσια διοίκηση.
Πηγή εξωτερικής φωτογραφίας: aeginaproject.com
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
1675: Ο Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς εισάγει τον ολοκληρωτικό λογισμό, χρησιμοποιώντας τον για να υπολογίσει το εμβαδόν κάτω από τη γραφική παράσταση μιας συνάρτησης y=f(x). Η ανακάλυψη αυτή αποτελεί θεμελιώδες βήμα στην ανάπτυξη του απειροστικού λογισμού και παράλληλα θεμελιώνει τις βάσεις για τη σύγχρονη μαθηματική ανάλυση.
1826: Η Αίγινα γίνεται πρωτεύουσα του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους, υπό την ηγεσία του Ιωάννη Καποδίστρια. Ως προσωρινή πρωτεύουσα, η Αίγινα φιλοξενεί τις πρώτες διοικητικές δομές και θεσμούς του ελεύθερου ελληνικού κράτους, προτού η πρωτεύουσα μεταφερθεί στο Ναύπλιο το 1829.
1831: Ο Νατ Τέρνερ, ηγέτης μιας από τις μεγαλύτερες και πιο βίαιες εξεγέρσεις σκλάβων στις Ηνωμένες Πολιτείες, απαγχονίζεται στην πόλη Ιερουσαλήμ της Βιρτζίνια. Η εξέγερση προκάλεσε τον θάνατο περίπου 60 λευκών και οδήγησε σε μαζικά αντίποινα, με τον θάνατο και την εκτέλεση πολλών μαύρων, τόσο όσων συμμετείχαν όσο και άλλων που θεωρήθηκαν ύποπτοι ή συνεργάτες.
1912: Η Εθνοσυνέλευση των Σαμίων κηρύσσει επίσημα την ένωση της Σάμου με την Ελλάδα. Η απόφαση αυτή λαμβάνεται κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, όταν η Ελλάδα επεκτείνει τα σύνορά της, και αντανακλά το αίτημα των Σαμίων για απελευθέρωση από την οθωμανική επικυριαρχία και ένταξη στον εθνικό κορμό.
1912: Ο Ελληνικός Στρατός απελευθερώνει την Καστοριά και τη Χίο από τους Οθωμανούς.
1918: Η Γερμανία υπογράφει τη συμφωνία ανακωχής με τους Συμμάχους σε ένα βαγόνι στο δάσος της Κομπιέν, στη Γαλλία, στις 11 Νοεμβρίου. Η υπογραφή αυτή σηματοδοτεί τη λήξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.
1923: Ο Αδόλφος Χίτλερ συλλαμβάνεται στο Μόναχο για προδοσία για τον ρόλο του στο «Πραξικόπημα της Μπιραρίας».
1950: Σμήνος ελληνικών πολεμικών αεροσκαφών αναχωρεί για την Κορέα για να συμμετάσχει στις επιχειρήσεις υπό τις δυνάμεις του ΟΗΕ, σηματοδοτώντας τη συμμετοχή της Ελλάδας στον Πόλεμο της Κορέας.
1961: Ανακοινώνεται η ανακάλυψη κρανίων και εργαλείων της προϊστορικής εποχής στο σπήλαιο Αλεπότρυπα της Μάνης, μια σημαντική αρχαιολογική ανακάλυψη που ρίχνει φως στη ζωή των προϊστορικών ανθρώπων στην περιοχή.
1965: Η λευκή μειονοτική κυβέρνηση του Ίαν Σμιθ στη Ροδεσία (νυν Ζιμπάμπουε) ανακηρύσσει μονομερώς την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο, επιδιώκοντας να διατηρήσει τον έλεγχο της χώρας παρά τις διεθνείς αντιδράσεις. Η απόφαση οδήγησε σε κυρώσεις και σε μακροχρόνιο αγώνα για την απελευθέρωση, που ολοκληρώθηκε το 1980 με την αναγνώριση της Ζιμπάμπουε.
1971: Το περιοδικό Rolling Stone δημοσιεύει τη σειρά άρθρων του Χάντερ Σ. Τόμσον με τίτλο «Fear and Loathing in Las Vegas». Τα άρθρα, που καταγράφουν τις εξωφρενικές περιπέτειες ενός ταξιδιού στο Λας Βέγκας, είναι γραμμένα στο ιδιαίτερο στιλ του Τόμσον, γνωστό ως «gonzo» δημοσιογραφία, που συνδυάζει μυθοπλασία με δημοσιογραφική αφήγηση. Αυτή η σειρά έγινε τόσο δημοφιλής ώστε εκδόθηκε αργότερα ως βιβλίο ενώ το «Φόβος και παράνοια στο Λας Βέγκας» μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο το 1998 σε σκηνοθεσία του Τέρι Γκίλιαμ, με πρωταγωνιστές τους Τζόνι Ντεπ και Μπενίσιο ντελ Τόρο.
2002: Το σχέδιο Ανάν για την επίλυση του Κυπριακού, που εκπόνησε ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Κόφι Ανάν, παραδίδεται στην Κυπριακή Δημοκρατία, την τουρκοκυπριακή πλευρά και τις εγγυήτριες δυνάμεις (Ελλάδα, Τουρκία και Μεγάλη Βρετανία). Ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης και ο πρόεδρος της Κύπρου Γλαύκος Κληρίδης δηλώνουν ότι το σχέδιο είναι διαπραγματεύσιμο. Το αποκαλούμενο σήμερα «σχέδιο Ανάν Ι» προσέφερε στις δύο κοινότητες πολιτική ισότητα και τη δυνατότητα συνύπαρξης σε ένα ενιαίο κράτος, το οποίο θα ονομαζόταν «Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία» (United Cyprus Republic). Αν και το σχέδιο γέννησε ελπίδες για το μέλλον, τελικά απορρίφθηκε από τους Ελληνοκύπριους, σηματοδοτώντας μια από τις πιο διχαστικές στιγμές στην ιστορία του Κυπριακού.
2004: Η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης επιβεβαιώνει τον θάνατο του Γιάσερ Αραφάτ από άγνωστες αιτίες. Λίγα λεπτά αργότερα, εκλέγεται πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής ο Μαχμούντ Αμπάς.
2007: Εσωκομματικές εκλογές διεξάγονται στο ΠΑΣΟΚ, μετά την ήττα στις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου. Οι τρεις υποψήφιοι για την προεδρία είναι ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Ευάγγελος Βενιζέλος και ο Κώστας Σκανδαλίδης, με τον πρώτο να επανεκλέγεται.
Γεννήσεις

1896 – Κώστας Καρυωτάκης, Έλληνας ποιητής και χαρακτηριστικός εκπρόσωπος της μελαγχολικής ποίησης της γενιάς του ’20. Η γραφή του, διαποτισμένη από ειρωνεία, πικρία και υπαρξιακή αγωνία, εξέφρασε το αδιέξοδο και την απογοήτευση μιας εποχής. Έργα όπως οι συλλογές «Ποιήματα» και «Ελεγεία και Σάτιρες» άφησαν βαθύ αποτύπωμα στη νεοελληνική λογοτεχνία. Η τραγική αυτοκτονία του στην Πρέβεζα ενίσχυσε τον θρύλο γύρω από τη μορφή του.








1945 – Γιάννης Καλαϊτζής, Έλληνας σκιτσογράφος, γνωστός για τα καυστικά πολιτικά του σχόλια και το ιδιαίτερο, αναγνωρίσιμο εικαστικό του ύφος. Συνεργάστηκε με εφημερίδες και περιοδικά όπως η «Ελευθεροτυπία» και το «Ποντίκι», σχολιάζοντας την επικαιρότητα με χιούμορ και οξυδέρκεια. Υπήρξε από τις πιο σημαντικές μορφές της ελληνικής πολιτικής γελοιογραφίας της Μεταπολίτευσης, ασκώντας κριτική με ευαισθησία, σατιρική ακρίβεια και βαθιά κοινωνική ματιά.








1962 – Ντέμι Μουρ (Demi Moore), Αμερικανίδα ηθοποιός, μία από τις πιο αναγνωρίσιμες παρουσίες του Χόλιγουντ στις δεκαετίες ’80 και ’90. Ξεχώρισε με τις επιτυχίες «Ghost» και «G.I. Jane», όπου ανέδειξε τόσο το δραματικό όσο και το δυναμικό της εύρος. Υπήρξε από τις πρώτες γυναίκες στην αμερικανική βιομηχανία που καθιέρωσαν υψηλές αμοιβές για πρωταγωνιστικούς ρόλους, συμβάλλοντας στη συζήτηση για τη θέση των γυναικών στο σινεμά.








1974 – Λεονάρντο Ντι Κάπριο (Leonardo DiCaprio), Αμερικανός ηθοποιός, βραβευμένος με Όσκαρ, με έντονη παρουσία στο σύγχρονο Χόλιγουντ. Ξεχώρισε από νεαρή ηλικία και συνεργάστηκε με σκηνοθέτες όπως ο Μάρτιν Σκορσέζε. Πρωταγωνίστησε σε ταινίες όπως «Inception» και «The Revenant», για την οποία τιμήθηκε με Όσκαρ. Γνωστός και για την ακτιβιστική του δράση υπέρ του περιβάλλοντος, έχει αναδειχθεί σε παγκόσμιο πολιτιστικό σύμβολο.







Θάνατοι

1990 – Γιάννης Ρίτσος, Έλληνας ποιητής και από τους σπουδαιότερους της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Με τεράστια παραγωγή και βαθιά ανθρωπιστική ματιά, εξέφρασε τον πόνο, την ελπίδα και τους αγώνες του λαού. Ο «Επιτάφιος», που μελοποιήθηκε από τον Μίκη Θεοδωράκη, έγινε σύμβολο κοινωνικής συγκίνησης. Έγραψε επίσης έργα όπως «Ρωμιοσύνη» και «Τέταρτη Διάσταση». Η ποίησή του παραμένει διαχρονική και ζωντανή στη συλλογική μνήμη.








2004 – Γιάσερ Αραφάτ (Yasser Arafat), Παλαιστίνιος πολιτικός και ηγέτης της Παλαιστινιακής Αρχής, κεντρική μορφή στον αγώνα για την παλαιστινιακή αυτοδιάθεση. Ιδρυτικό μέλος της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, διετέλεσε σύμβολο της παλαιστινιακής αντίστασης αλλά και αμφιλεγόμενη προσωπικότητα στη διεθνή πολιτική. Το 1994 βραβεύτηκε με Νόμπελ Ειρήνης, μαζί με τους Ράμπιν και Πέρες, για τις Συμφωνίες του Όσλο.








2022 – Μίνα Αδαμάκη, Ελληνίδα ηθοποιός, αγαπημένη στο κοινό για τους ρόλους της σε τηλεοπτικές σειρές και στο θέατρο. Ξεχώρισε ιδιαίτερα στη σειρά «Είμαστε στον αέρα» και αργότερα στο «Παρά Πέντε», όπου άφησε έντονο αποτύπωμα με τον ζεστό και χιουμοριστικό της χαρακτήρα. Με ευγένεια, διακριτικότητα και συνέπεια στην τέχνη της, κέρδισε την εκτίμηση του κοινού και των συναδέλφων της.







Εορτολόγιο
Βικέντιος, Βίκτωρας, Δράκων, Μηνάς, Μίνος
Εθνικές Γιορτές – Επέτειοι
Ημέρα της Ιδιωτικής Ασφάλισης
Ημέρα του Οριγκάμι
πηγή newsbeast.gr

Event details