Σαν σήμερα, στις 11 Μαρτίου 2011, η Ιαπωνία βρέθηκε αντιμέτωπη με τη χειρότερη κρίση της μεταπολεμικής ιστορίας της: σεισμός 9,0 Ρίχτερ, γιγαντιαίο τσουνάμι και, λίγο αργότερα, η πυρηνική καταστροφή στη Φουκουσίμα Νταΐτσι. Η αλληλουχία αυτή άφησε πίσω της περίπου 20.000 νεκρούς και αγνοούμενους και οδήγησε στο σοβαρότερο πυρηνικό ατύχημα μετά το Τσερνόμπιλ, σε επίπεδο 7, την ανώτατη βαθμίδα της διεθνούς κλίμακας INES.
Δεκαπέντε χρόνια μετά, η Φουκουσίμα δεν είναι μια τραγωδία που απλώς μνημονεύεται κάθε Μάρτιο. Παραμένει μια ανοιχτή πληγή για την Ιαπωνία, γιατί το δυστύχημα δεν άλλαξε μόνο την ενεργειακή της πολιτική, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο οι Ιάπωνες αντιλαμβάνονται την ασφάλεια, το κράτος, την τεχνολογία και την ίδια την έννοια της επιστροφής στην κανονικότητα.
Το τσουνάμι έθεσε εκτός λειτουργίας τα κρίσιμα συστήματα ψύξης του πυρηνικού σταθμού, προκαλώντας τήξη καυσίμου σε τρεις αντιδραστήρες και εκτεταμένη διαρροή ραδιενεργών υλικών. Χιλιάδες άνθρωποι ξεριζώθηκαν από τα σπίτια τους και ολόκληρες κοινότητες μετατράπηκαν σε ζώνες εκκένωσης.
Ακόμη και σήμερα, η αποξήλωση του σταθμού παραμένει ένα έργο πρωτοφανούς δυσκολίας, με την ιαπωνική πλευρά να συνεχίζει να μιλά για ορίζοντα ολοκλήρωσης γύρω στο 2051.
Στο επίκεντρο βρίσκεται το λεγόμενο fuel debris, τα λιωμένα πυρηνικά καύσιμα και τα συντρίμμια που παραμένουν μέσα στους κατεστραμμένους αντιδραστήρες. Η πλήρους κλίμακας απομάκρυνσή τους έχει ήδη μετατεθεί ξανά και, σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις, δεν αναμένεται να αρχίσει πριν από το 2037 ή και αργότερα. Αυτό δείχνει πόσο δύσκολο είναι ακόμη και σήμερα να χαρτογραφηθεί με ακρίβεια τι ακριβώς βρίσκεται στο εσωτερικό των αντιδραστήρων.
Παράλληλα, συνεχίζεται η έντονη συζήτηση για την απόρριψη του επεξεργασμένου νερού από το εργοστάσιο στη θάλασσα. Η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας έχει αναφέρει ότι η διαδικασία που εφαρμόζει η Ιαπωνία παραμένει εντός των διεθνών προτύπων ασφαλείας, ενώ στις αρχές Μαρτίου 2026 επιβεβαίωσε ότι και η 18η παρτίδα είχε επίπεδα τριτίου πολύ κάτω από το ιαπωνικό επιχειρησιακό όριο. Ωστόσο, οι αντιδράσεις από αλιείς και τμήμα της κοινής γνώμης δεν έχουν κοπάσει.
Η εικόνα στην ίδια τη Φουκουσίμα είναι πιο σύνθετη από μια απλή αφήγηση επιστροφής στην κανονικότητα. Η απορρύπανση έχει προχωρήσει, όμως στα τέλη του 2025 περίπου 309 τετραγωνικά χιλιόμετρα σε επτά δήμους παρέμεναν ακόμη κλειστά για κατοίκηση. Την ίδια στιγμή, η ιαπωνική κυβέρνηση προωθεί σχέδιο για την τελική διάθεση του μολυσμένου εδάφους εκτός Φουκουσίμα, με τις τελικές αποφάσεις να τοποθετούνται γύρω στο 2035 και τη μεταφορά να προβλέπεται να ολοκληρωθεί έως το 2045.
Το ανθρώπινο αποτύπωμα της καταστροφής παραμένει εξίσου βαρύ. Σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι εξακολουθούν να ζουν ως εκτοπισμένοι ή να βρίσκονται μακριά από τις παλιές τους εστίες, ενώ ακόμη και σε περιοχές όπου οι περιορισμοί έχουν αρθεί, η επιστροφή είναι συχνά περιορισμένη. Σε ορισμένες κοινότητες έχει επιστρέψει μόνο ένα μέρος του προ του 2011 πληθυσμού, καθώς πολλοί έφτιαξαν τη ζωή τους αλλού ή συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν με δυσπιστία τις διαβεβαιώσεις περί ασφάλειας.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
1669: Εκρήγνυται η Αίτνα, προκαλώντας το θάνατο 15.000 ανθρώπων.

1822: Ξεκινά η επαναστατική κίνηση στη Χίο, όταν Σαμιώτες υπό τον Λυκούργο Λογοθέτη αποβιβάζονται στο νησί, υψώνουν την ελληνική σημαία και επιχειρούν να πιέσουν την οθωμανική φρουρά, παρασύροντας μέρος του ντόπιου πληθυσμού στην εξέγερση. Η οθωμανική αντίδραση θα είναι σφοδρή, οδηγώντας σύντομα στη Σφαγή της Χίου, με μαζικές σφαγές και αιχμαλωσίες του χριστιανικού πληθυσμού, γεγονός που συγκλονίζει την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και ενισχύει σημαντικά το φιλελληνικό ρεύμα υπέρ της Ελληνικής Επανάστασης.
1912: Το Κόμμα των Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου κερδίζει τις βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα, εξασφαλίζοντας συντριπτική κοινοβουλευτική πλειοψηφία και εδραιώνοντας την πολιτική του κυριαρχία. Η νίκη αυτή στηρίζει το φιλόδοξο πρόγραμμα θεσμικών, στρατιωτικών και διοικητικών μεταρρυθμίσεων και την ανασυγκρότηση του κράτους, που θα αποδειχθούν καθοριστικά για την προετοιμασία της χώρας ενόψει των Βαλκανικών Πολέμων και των εδαφικών επεκτάσεων που θα ακολουθήσουν.
1918: Καταγράφεται στις ΗΠΑ ένα από τα πρώτα γνωστά περιστατικά της ισπανικής γρίπης, που μέσα σε λίγους μήνες θα εξελιχθεί σε παγκόσμια πανδημία. Το κύμα του 1918–1919 θα αφήσει πίσω του δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς, επηρεάζοντας κοινωνίες, οικονομίες και την ίδια την εξέλιξη της δημόσιας υγείας στον 20ό αιώνα.
1941: Ο Φράνκλιν Ρούζβελτ υπογράφει τον νόμο Lend-Lease, ανοίγοντας τον δρόμο για μαζική αμερικανική στρατιωτική και υλική βοήθεια προς χώρες που πολεμούν τον Άξονα. Η ρύθμιση θα ενισχύσει αποφασιστικά τους Συμμάχους και θα σηματοδοτήσει την κλιμάκωση της αμερικανικής εμπλοκής στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
1956: Η 6η Πλατιά Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ στο Βουκουρέστι καθαιρεί τον Νίκο Ζαχαριάδη από τη θέση του γενικού γραμματέα, στο κλίμα της αποσταλινοποίησης μετά το 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ. Η αλλαγή ηγεσίας θα επηρεάσει βαθιά τη φυσιογνωμία και τις εσωτερικές ισορροπίες της Ελληνικής Αριστεράς για χρόνια.
1985: Ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ εκλέγεται γενικός γραμματέας του ΚΚΣΕ, μετά τον θάνατο του Κονσταντίν Τσερνιένκο. Η άνοδός του θα συνδεθεί με την περεστρόικα και τη γκλάσνοστ, οδηγώντας σε μεγάλες ανατροπές στην ΕΣΣΔ και στην πορεία προς το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.
1991: Αρχίζει στο Ειδικό Δικαστήριο η δίκη για το σκάνδαλο της Τράπεζας Κρήτης, με κεντρικά πολιτικά πρόσωπα να βρίσκονται στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης της εποχής. Η υπόθεση γίνεται σημείο αιχμής για το πολιτικό κλίμα των αρχών της δεκαετίας του 1990 και αφήνει έντονο αποτύπωμα στη συζήτηση για ευθύνη υπουργών και θεσμικές εγγυήσεις.
2004: Σειρά βομβιστικών επιθέσεων πλήττει προαστιακά τρένα και σταθμούς στη Μαδρίτη, σκοτώνοντας 191 ανθρώπους και τραυματίζοντας πάνω από 1.400. Η επίθεση, που αποδόθηκε σε εξτρεμιστικά ισλαμιστικά δίκτυα, επηρέασε άμεσα το πολιτικό κλίμα στην Ισπανία και αναζωπύρωσε τη συζήτηση για την τρομοκρατία στην Ευρώπη.
2011: Ισχυρός σεισμός μεγέθους 9,0 πλήττει τη βορειοανατολική Ιαπωνία και ακολουθεί τσουνάμι που σαρώνει παράκτιες περιοχές. Η καταστροφή οδηγεί στο πυρηνικό ατύχημα της Φουκουσίμα Νταΐιτσι και σε τεράστιες ανθρώπινες και υλικές απώλειες, με περίπου 16.000 νεκρούς και χιλιάδες αγνοούμενους.
Γεννήσεις

1922 – Κορνήλιος Καστοριάδης (11 Μαρτίου 1922 – 26 Δεκεμβρίου 1997), Έλληνας-Γάλλος, φιλόσοφος, κοινωνικός θεωρητικός και ψυχαναλυτής, από τις πιο επιδραστικές μορφές της ευρωπαϊκής σκέψης του 20ού αιώνα. Συνδέθηκε με την ομάδα «Socialisme ou Barbarie» και άσκησε αιχμηρή κριτική στον σοβιετικό γραφειοκρατικό ολοκληρωτισμό και στις αυταπάτες του «ορθόδοξου» μαρξισμού. Κεντρικές έννοιες του έργου του είναι η αυτονομία και το «κοινωνικό φαντασιακό», με σημαντική επίδραση σε πολιτική θεωρία, κοινωνιολογία και φιλοσοφία των θεσμών.

1931 – Ρούπερτ Μέρντοχ, Αυστραλός-Αμερικανός, εκδότης και επιχειρηματίας των ΜΜΕ, δημιουργός ενός από τα πιο ισχυρά παγκόσμια μιντιακά δίκτυα μέσω της News Corp και της Fox. Συνδέθηκε με τίτλους και δίκτυα όπως The Wall Street Journal, The Times και Fox News, ασκώντας μεγάλη επιρροή στον τρόπο που παράγονται και διακινούνται ειδήσεις και πολιτική ατζέντα. Το 2023 αποχώρησε από την εκτελεστική ηγεσία των ομίλων, παραδίδοντας τη σκυτάλη στον Λάχλαν Μέρντοχ.
Θάνατοι

1955 – Αλεξάντερ Φλέμινγκ (6 Αυγούστου 1881 – 11 Μαρτίου 1955), Βρετανός, βακτηριολόγος, από τις πιο καθοριστικές μορφές της ιατρικής του 20ού αιώνα. Το 1928 παρατήρησε ότι ένας μύκητας ανέστειλε την ανάπτυξη βακτηρίων και οδηγήθηκε στην ανακάλυψη της πενικιλίνης, ανοίγοντας τον δρόμο για τα αντιβιοτικά και αλλάζοντας ριζικά τη θεραπεία των λοιμώξεων. Το 1945 τιμήθηκε με Νόμπελ Ιατρικής μαζί με τους Χάουαρντ Φλόρεϊ και Έρνστ Τσέιν, που συνέβαλαν στην ανάπτυξη και εφαρμογή της.

1978 – Σοφία Βέμπο (10 Φεβρουαρίου 1910 – 11 Μαρτίου 1978), Ελληνίδα, τραγουδίστρια και ηθοποιός, γνωστή ως «Τραγουδίστρια της Νίκης». Στον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 ταυτίστηκε με τραγούδια που εμψύχωσαν το μέτωπο και την κοινωνία και έμειναν σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής. Μεταπολεμικά συνέχισε στο μουσικό θέατρο και συνδέθηκε με το Θέατρο Βέμπο στην Αθήνα, αφήνοντας ισχυρό αποτύπωμα στη λαϊκή μνήμη και στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού.
Εορτολόγιο
Ευλόγιος, Ευλογία, Λουκρητία, Σωφρόνιος, Σωφρονία
Εθνικές Γιορτές – Επέτειοι
Ημέρα Μνήμης για τα θύματα της τρομοκρατίας στην Ευρώπη
Παγκόσμια Ημέρα Υδραυλικών Εγκαταστάσεων
πηγή newsbeast.gr

Event details

«Μανούλα μου γλυκιά, είμαι αθώος…» φώναξε με σπαραγμό ο Αριστείδης Παγκρατίδης πριν εκτελεστεί στο Σέιχ Σου το 1968. Η φράση αυτή έμεινε χαραγμένη στη συλλογική μνήμη μιας Ελλάδας που αναρωτιόταν αν είχε καταδικάσει έναν αθώο. Δύο χρόνια νωρίτερα, σαν σήμερα στις 22 Φεβρουαρίου 1966, ο Παγκρατίδης είχε καταδικαστεί από το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης σε τετράκις θάνατο και ισόβια κάθειρξη για μια σειρά φόνων και ληστειών που συγκλόνισαν τη Θεσσαλονίκη τη δεκαετία του 1950.
Η υπόθεση ξεκινά τον Φεβρουάριο του 1959, όταν δύο ζευγάρια δέχονται φονικές επιθέσεις με πέτρες, αφήνοντας πίσω τρεις νεκρούς και δύο τραυματίες. Λίγο αργότερα, μια νεαρή νοσοκόμα δολοφονείται με τον ίδιο τρόπο στο Δημοτικό Νοσοκομείο. Ο φόβος κυριεύει τη Θεσσαλονίκη, με τις εφημερίδες να μιλούν για τον «δράκο του Σέιχ Σου». Για χρόνια, οι έρευνες δεν αποδίδουν καρπούς, μέχρι τον Δεκέμβριο του 1963, όταν ο 23χρονος Αριστείδης Παγκρατίδης συλλαμβάνεται για απόπειρα βιασμού σε ορφανοτροφείο.
Το προφίλ του και το ποινικό του μητρώο τον καθιστούν ιδανικό ύποπτο. Μετά από πολυήμερη ανάκριση, ομολογεί τα εγκλήματα, μόνο για να ανακαλέσει αμέσως μετά, καταγγέλλοντας ότι η ομολογία αποσπάστηκε με βασανιστήρια.
Η δίκη του το 1966 αποτέλεσε πεδίο έντονων αμφισβητήσεων και αντιπαραθέσεων γύρω από τη δικαιοσύνη. Οι επιζώντες των επιθέσεων δεν τον αναγνώρισαν ποτέ ως δράστη, ενώ το αποτύπωμα που βρέθηκε στο σώμα ενός θύματος δεν ταυτοποιήθηκε με το δικό του. Ο εισαγγελέας πρότεινε ισόβια και όχι τη θανατική ποινή, αναγνωρίζοντας ελλείψεις στα αποδεικτικά στοιχεία. Ωστόσο, το δικαστήριο επέβαλε την εσχάτη των ποινών, εν μέσω φημών ότι η υπόθεση έπρεπε να κλείσει γρήγορα για να κατευναστεί η κοινή γνώμη.
Η εκτέλεση του Παγκρατίδη το 1968 έγινε κεκλεισμένων των θυρών και χωρίς προειδοποίηση στους οικείους του. Χρόνια αργότερα, καταθέσεις αστυνομικών και δημοσιογραφικές αποκαλύψεις έριξαν φως σε έναν διαφορετικό ένοχο: τον Ιωάννη Σερεσλή, που φέρεται να ομολόγησε τα εγκλήματα το 1971, αλλά η υπόθεση θάφτηκε για να μη διαταραχθεί η κοινωνική ηρεμία. Μέχρι σήμερα, ο «δράκος του Σέιχ Σου» παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα αινίγματα της ελληνικής ποινικής δικαιοσύνης.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
1630: Ο Ινδιάνος Κουαντεκίνα γνωρίζει στους Βρετανούς αποίκους το ποπ κορν.
1821: Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης περνά τον Προύθο και μπαίνει στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες, ανοίγοντας το πρώτο οργανωμένο μέτωπο της Επανάστασης εκτός του ελλαδικού χώρου. Από το Ιάσιο επιχειρεί να κινητοποιήσει Έλληνες και άλλους Χριστιανούς των Βαλκανίων, ποντάροντας και στην εντύπωση διεθνούς στήριξης. Παρότι το εγχείρημα θα καταλήξει σε ήττα, μένει ως ισχυρό πολιτικό και συμβολικό σήμα έναρξης του Αγώνα.
1822: Στη Νάουσα εκδηλώνεται η μακεδονική εξέγερση, με τοπικούς οπλαρχηγούς και προκρίτους να περνούν από την προετοιμασία στις ένοπλες συγκρούσεις. Η αντίδραση της Οθωμανικής διοίκησης θα είναι άμεση, οδηγώντας σε πολιορκία και σκληρή καταστολή. Το αποτύπωμα που αφήνει στην ιστορική μνήμη θα συνδεθεί με τον Χαλασμό της πόλης λίγους μήνες αργότερα.
1848: Ξεσπά στο Παρίσι η Φεβρουαριανή Επανάσταση, με διαδηλώσεις που τροφοδοτούνται από οικονομική δυσπραγία, ανεργία και πολιτική κρίση. Το καθεστώς του Λουδοβίκου Φιλίππου καταρρέει και η Γαλλία περνά στη Β΄ Δημοκρατία. Το κύμα των εξελίξεων λειτουργεί ως ντόμινο, εμπνέοντας εξεγέρσεις και μεταρρυθμιστικά αιτήματα σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
1917: Ξεσπούν απεργιακές κινητοποιήσεις στη Ρωσία, οι οποίες θα εξελιχθούν στη Φεβρουαριανή Επανάσταση, σηματοδοτώντας το τέλος της τσαρικής κυριαρχίας. Οι διαδηλώσεις και οι απεργίες ξεκινούν από τις εργατικές τάξεις της Αγίας Πετρούπολης, με βασικά αιτήματα την κατάργηση της απολυταρχίας, τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και τον τερματισμό του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η κατάσταση κλιμακώνεται και οδηγεί στην καθαίρεση του Τσάρου Νικολάου Β’, βάζοντας τέλος στη δυναστεία των Ρομανόφ και ανοίγοντας τον δρόμο για τις ριζικές κοινωνικοπολιτικές αλλαγές που θα ακολουθήσουν, κορυφώνοντας με την Οκτωβριανή Επανάσταση.
1928: Ο πρώην δικτάτορας Θεόδωρος Πάγκαλος καλείται να απολογηθεί ενώπιον της αρμόδιας ανακριτικής επιτροπής της Βουλής για την κατηγορία που τον βαρύνει, περί εσχάτης προδοσίας και ανατροπής του Πολιτεύματος.
1940: Ενθρονίζεται στο Θιβέτ ο νέος πεντάχρονος Δαλάι Λάμα.
1943: Η ναζιστική Γερμανία εκτελεί τη Σόφι Σολ, τον Χανς Σολ και τον Κρίστοφ Προμπστ, μέλη της αντιστασιακής ομάδας «Λευκό Ρόδο». Οι νεαροί είχαν ταυτιστεί με την ιδέα της ειρηνικής αντίστασης μέσω προκηρύξεων και δημόσιας καταγγελίας των εγκλημάτων του καθεστώτος. Η υπόθεσή τους περνά στην Ιστορία ως σύμβολο ηθικού θάρρους απέναντι στην κρατική τρομοκρατία.
1966: Ο Αριστείδης Παγκρατίδης, ο αποκαλούμενος «δράκος του Σέιχ Σου», καταδικάζεται σε πολλαπλές θανατικές ποινές και ισόβια για εγκλήματα που είχαν συγκλονίσει τη Θεσσαλονίκη τη δεκαετία του 1950. Η υπόθεση δεν κλείνει ποτέ πραγματικά στη συλλογική συνείδηση, λόγω καταγγελιών για πιεσμένη ομολογία και αδύναμα αποδεικτικά στοιχεία. Έτσι, παραμένει σημείο αναφοράς στη συζήτηση για τα όρια και τα λάθη της ποινικής δικαιοσύνης στην Ελλάδα.
1993: Η «Ορχήστρα των Χρωμάτων», υπό τον Μάνο Χατζιδάκι, δίνει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών συναυλία με σαφές πολιτικό φορτίο απέναντι στην άνοδο του νεοναζισμού. Στο πλαίσιο της βραδιάς παρουσιάζεται και το κείμενο του συνθέτη «Σκέψεις και παρατηρήσεις για το αναζωογονημένο φαινόμενο του νεοναζισμού». Η παρέμβαση αυτή καταγράφεται ως ηχηρή στιγμή πολιτιστικής στάσης, σε μια περίοδο που η δημόσια συζήτηση άρχιζε να «βλέπει» ξανά το πρόβλημα.
1997: Στη Σκωτία, Βρετανοί επιστήμονες ανακοινώνουν την ύπαρξη της Ντόλι, ενός κλωνοποιημένου ενήλικου προβάτου.
2003: Λεωφορείο του ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης με προορισμό την Αθήνα πέφτει από γέφυρα στον Αλιάκμονα, προκαλώντας 16 νεκρούς. Το σοκ είναι πανελλαδικό και αναδεικνύει με ωμό τρόπο τις ευαλωτότητες της οδικής ασφάλειας, από τις συνθήκες του δρόμου έως την κατάσταση των οχημάτων. Το δυστύχημα μένει ως μία από τις πιο βαριές τραγωδίες των ελληνικών δρόμων της εποχής.
2006: Πραγματοποιείται η μεγαλύτερη ληστεία στην ιστορία της Μεγάλης Βρετανίας. Μια ομάδα τουλάχιστον έξι ατόμων κλέβει από μια αποθήκη ασφαλείας 53 εκατ. λίρες.
2009: Οι Βασίλης Παλαιοκώστας και Αλκέτ Ριζάι δραπετεύουν ξανά από τις φυλακές Κορυδαλλού με ελικόπτερο, σε μια επιχείρηση που θυμίζει κινηματογραφικό σενάριο. Η υπόθεση εκθέτει τις δικλίδες ασφαλείας του σωφρονιστικού συστήματος και προκαλεί πολιτική πίεση για αλλαγές. Παράλληλα, τροφοδοτεί για χρόνια τη δημόσια συζήτηση γύρω από «τρύπες» στη φύλαξη και την ευκολία με την οποία μπορεί να παρακαμφθεί.
2013: Η Αθήνα χτυπιέται από σφοδρή νεροποντή, με πλημμυρισμένους δρόμους, υπερχειλίσεις ρεμάτων και μεγάλης κλίμακας προβλήματα στην καθημερινότητα. Μια νεαρή γυναίκα χάνει τη ζωή της, ενώ οι κλήσεις στην Πυροσβεστική εκτοξεύονται και πολλές περιοχές μένουν με ζημιές σε κατοικίες και υποδομές. Το γεγονός επαναφέρει στο προσκήνιο τη χρόνια συζήτηση για αντιπλημμυρικά έργα και ανθεκτικότητα της πόλης.
2015: Σοβαρά επεισόδια σημειώνονται πριν από την έναρξη του αγώνα Παναθηναϊκού – Ολυμπιακού για τη Super League, με εισβολή οπαδών του «τριφυλλιού» στον αγωνιστικό χώρο.
2020: Στην Ιταλία καταγράφονται οι πρώτοι θάνατοι από τον νέο κορονοϊό, με την είδηση να σηματοδοτεί την αρχή της ευρωπαϊκής κλιμάκωσης της πανδημίας. Οι εξελίξεις στη Λομβαρδία και στο Βένετο λειτουργούν ως καμπανάκι για τις υγειονομικές αρχές σε όλη την ήπειρο. Μέσα σε λίγες εβδομάδες, η χώρα θα βρεθεί στο επίκεντρο μιας κρίσης που θα αλλάξει την καθημερινότητα και τις πολιτικές αποφάσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.
2021: Οι Daft Punk, το γαλλικό ντουέτο ηλεκτρονικής μουσική, ανακοινώνουν τη διάλυσή τους έπειτα από 28 χρόνια.
Γεννήσεις

1732 – Τζορτζ Ουάσινγκτον (22 Φεβρουαρίου 1732 – 14 Δεκεμβρίου 1799), Αμερικανός, στρατιωτικός και πολιτικός, κεντρική μορφή της Αμερικανικής Επανάστασης και πρώτος πρόεδρος των ΗΠΑ (1789–1797). Ως αρχιστράτηγος του Ηπειρωτικού Στρατού ηγήθηκε στον πόλεμο ανεξαρτησίας και έγινε σύμβολο ενότητας για το νέο κράτος. Προήδρευσε της Συνταγματικής Συνέλευσης του 1787 και, ως πρόεδρος, έθεσε κρίσιμα προηγούμενα για τη λειτουργία του θεσμού, αποχωρώντας οικειοθελώς μετά από δύο θητείες.

1788 – Άρθουρ Σοπενχάουερ (22 Φεβρουαρίου 1788 – 21 Σεπτεμβρίου 1860), Γερμανός, φιλόσοφος, από τις πιο επιδραστικές μορφές της νεότερης ευρωπαϊκής σκέψης. Στο έργο «Ο κόσμος ως βούληση και παράσταση» περιγράφει τη «βούληση» ως βαθύτερη, τυφλή δύναμη πίσω από την ύπαρξη, διαμορφώνοντας μια απαισιόδοξη αλλά διεισδυτική θεώρηση της ανθρώπινης επιθυμίας. Επηρέασε βαθιά τη φιλοσοφία, την ψυχολογία και τη λογοτεχνία, αφήνοντας ισχυρό αποτύπωμα σε στοχαστές και δημιουργούς του 19ου και 20ού αιώνα.

1922 – Λάκης Σάντας (22 Φεβρουαρίου 1922 – 30 Απριλίου 2011), Έλληνας, αντιστασιακός, σύμβολο της ελληνικής Αντίστασης. Τον Μάιο του 1941, μαζί με τον Μανώλη Γλέζο, αποκαθήλωσε τη ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη, σε μια πράξη υψηλού συμβολισμού που έγινε διεθνές μήνυμα ότι η Κατοχή δεν θα μείνει αναπάντητη. Αργότερα διώχθηκε και φυλακίστηκε, ενώ στη μεταπολεμική περίοδο παρέμεινε σημείο αναφοράς της ιστορικής μνήμης για την Αντίσταση.

1928 – Γρηγόρης Αυξεντίου (22 Φεβρουαρίου 1928 – 3 Μαρτίου 1957), Κύπριος, αγωνιστής της ΕΟΚΑ, από τις πιο εμβληματικές μορφές του αντιαποικιακού αγώνα. Ως υπαρχηγός της οργάνωσης ξεχώρισε για τη δράση του και την ικανότητα οργάνωσης αντάρτικων ομάδων. Περικυκλώθηκε στο κρησφύγετό του κοντά στο μοναστήρι του Μαχαιρά και σκοτώθηκε όταν οι Βρετανοί χρησιμοποίησαν εμπρηστικά μέσα, αρνούμενος να παραδοθεί, γεγονός που τον καθιέρωσε ως σύμβολο αυτοθυσίας σε Κύπρο και Ελλάδα.

1949 – Νίκι Λάουντα (22 Φεβρουαρίου 1949 – 20 Μαΐου 2019), Αυστριακός, οδηγός αγώνων και επιχειρηματίας, τρεις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Formula 1 (1975, 1977, 1984). Έγραψε ιστορία με Ferrari και McLaren και έγινε σύμβολο επιμονής μετά το σοκαριστικό ατύχημα στο Νίρμπουργκρινγκ το 1976, όταν επέστρεψε στους αγώνες σε λίγες εβδομάδες. Μετά την ενεργό δράση του παρέμεινε ισχυρή παρουσία στο άθλημα ως παράγοντας και δραστηριοποιήθηκε επιχειρηματικά, ιδίως στον χώρο των αερομεταφορών.

1974 – Τζέιμς Μπλαντ (22 Φεβρουαρίου 1974 – –), Άγγλος, τραγουδοποιός, που έγινε παγκοσμίως γνωστός με το «You’re Beautiful» («Είσαι όμορφη») και το άλμπουμ «Back to Bedlam», από τα πιο επιτυχημένα της δεκαετίας του 2000. Η μελωδική pop-rock γραφή του και η χαρακτηριστική ερμηνεία του τον καθιέρωσαν σε διεθνές επίπεδο, με τραγούδια που ακούστηκαν έντονα και στην Ελλάδα. Συνέχισε με επιτυχίες όπως το «Goodbye My Lover» και διατήρησε σταθερό κοινό μέσα από περιοδείες και δισκογραφία.

1975 – Ντρου Μπάριμορ (22 Φεβρουαρίου 1975 – –), Αμερικανίδα, ηθοποιός και παραγωγός, από τις πιο αναγνωρίσιμες σταρ που μεγάλωσαν μπροστά στην κάμερα. Έγινε διάσημη ως παιδί με το «E.T.» και αργότερα καθιερώθηκε ως πρωταγωνίστρια σε κωμωδίες και ρομαντικές ταινίες με μεγάλη απήχηση. Με τους «Charlie’s Angels» απέκτησε νέο, μαζικό κοινό, ενώ ως παραγωγός μέσω της Flower Films υπέγραψε επιτυχημένα projects. Έχει τιμηθεί με Χρυσή Σφαίρα.

1985 – Γιώργος Πρίντεζης (22 Φεβρουαρίου 1985 – –), Έλληνας, καλαθοσφαιριστής, από τις πιο εμβληματικές μορφές του Ολυμπιακού στη σύγχρονη εποχή και σταθερό στέλεχος της Εθνικής Ελλάδας. Συνδέθηκε με τις κορυφαίες ευρωπαϊκές επιτυχίες της ομάδας και ειδικά με το καθοριστικό καλάθι στον τελικό της EuroLeague το 2012, μια φάση που έμεινε ιστορική. Κατέκτησε και το τρόπαιο το 2013, ξεχώρισε για το παιχνίδι στο χαμηλό ποστ και την ψυχραιμία στα κρίσιμα, και έγινε σύμβολο συνέπειας για χρόνια.
Θάνατοι

1973 – Κατίνα Παξινού (17 Δεκεμβρίου 1900 – 22 Φεβρουαρίου 1973), Ελληνίδα, ηθοποιός θεάτρου και κινηματογράφου, η πρώτη Ελληνίδα που τιμήθηκε με Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία «Για ποιον χτυπά η καμπάνα» (1943). Διέπρεψε σε μεγάλους δραματικούς ρόλους και θεωρείται από τις κορυφαίες ερμηνεύτριες της γενιάς της, με ισχυρή παρουσία στο ελληνικό θέατρο και διεθνή ακτινοβολία σε μια εποχή που κάτι τέτοιο ήταν σπάνιο για Ελληνίδα καλλιτέχνιδα.

1987 – Άντι Γουόρχολ (6 Αυγούστου 1928 – 22 Φεβρουαρίου 1987), Αμερικανός, καλλιτέχνης και πρωτοπόρος της ποπ αρτ, που μετέτρεψε εικόνες της μαζικής κουλτούρας σε «υψηλή» τέχνη. Τα πορτρέτα της Μέριλιν Μονρόε και έργα όπως τα «Campbell’s Soup Cans» έγιναν σύμβολα μιας νέας αισθητικής, ενώ το The Factory λειτούργησε ως θρυλικό εργαστήριο όπου συναντήθηκαν τέχνη, διασημότητα, μόδα και μουσική. Η επιρροή του φτάνει μέχρι τη σύγχρονη εικόνα των ΜΜΕ.

2020 – Κική Δημουλά (6 Ιουνίου 1931 – 22 Φεβρουαρίου 2020), Ελληνίδα, ποιήτρια, από τις σημαντικότερες λογοτεχνικές φωνές της σύγχρονης Ελλάδας και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Με γλώσσα καθημερινή αλλά πυκνή, έδωσε βάρος σε θέματα όπως ο χρόνος, η απώλεια, η μνήμη και η μοναξιά, κερδίζοντας κοινό πολύ πέρα από τον στενό κύκλο της ποίησης. Τιμήθηκε με σημαντικές διακρίσεις και τα βιβλία της μεταφράστηκαν, ενώ συλλογές όπως το «Το λίγο του κόσμου» συνδέθηκαν με μια ολόκληρη εποχή αναγνωστών.
Γιορτάζουν
Εθνική Ημέρα Δράσης κατά των Δηλητηριασμένων Δολωμάτων
Ευρωπαϊκή Ημέρα για τα Θύματα Εγκλημάτων
Ημέρα Μνήμης Πεσόντων Αστυνομικών
Παγκόσμια Ημέρα Κατάποσης Σπαθιών
Παγκόσμια Ημέρα Σκέψης
πηγή newsbeast.gr

Event details