Events
- With All Calendars
- Download iCalendar export
- Subscribe to iCalendar feed
ALL
DAY
-
12 March 2195
Σαν ΣήμεραThis event began 09/09/26 and repeats every day forever
Λίγες εβδομάδες μετά την πτώση της δικτατορίας, όταν η Ελλάδα είχε επιστρέψει στη δημοκρατία, ένα ερώτημα παρέμενε σε εκκρεμότητα: θα λογοδοτούσαν οι πρωταίτιοι του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967;
Σαν σήμερα, στις 9 Σεπτεμβρίου 1974, ο δικηγόρος Αλέξανδρος Λυκουρέζος κατέθεσε μήνυση κατά των πρωταιτίων της Χούντας για εσχάτη προδοσία. Ήταν η πρώτη σχετική νομική ενέργεια και αποτέλεσε την αφετηρία μιας διαδικασίας που, μέσα στους επόμενους μήνες, θα οδηγούσε τους πραξικοπηματίες στο εδώλιο.
Η κίνηση είχε ιδιαίτερη βαρύτητα. Η δικτατορία είχε καταρρεύσει μόλις τον Ιούλιο, μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, και η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή επιχειρούσε να αποκαταστήσει τους δημοκρατικούς θεσμούς χωρίς να διαταράξει την εύθραυστη πολιτική ισορροπία της πρώτης περιόδου της Μεταπολίτευσης.
Από τη μήνυση στην ποινική δίωξη
Η μήνυση έγινε στις 9 Σεπτεμβρίου αλλά υπήρχε ένα σοβαρό νομικό ζήτημα: η αμνηστία που είχε δοθεί μετά την πτώση του καθεστώτος για τα πολιτικά εγκλήματα της περιόδου της δικτατορίας δεν είχε αρχικά διατυπωθεί με τρόπο που να εξαιρεί σαφώς τους ίδιους τους πραξικοπηματίες.
Το θεσμικό τοπίο ξεκαθάρισε στις 3 Οκτωβρίου 1974, όταν η κυβέρνηση εξέδωσε Συντακτική Πράξη που όριζε ότι η αμνηστία δεν κάλυπτε τους «πρωταιτίους» του πραξικοπήματος και καθιστούσε αρμόδιο για την εκδίκαση των σχετικών εγκλημάτων το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών.
Ακολούθησαν ραγδαίες εξελίξεις. Στις 20 Οκτωβρίου πέντε από τα ηγετικά στελέχη του καθεστώτος συνελήφθησαν και εκτοπίστηκαν στην Κέα, ενώ την 1η Νοεμβρίου 1974 ασκήθηκε ποινική δίωξη σε βάρος των ίδιων και άλλων στελεχών της δικτατορίας.
Η αρχική προσφυγή στη Δικαιοσύνη ενισχύθηκε και από άλλες νομικές ενέργειες. Σύμφωνα με το Αρχείο της ΕΡΤ και άλλοι δικηγόροι προετοίμαζαν αντίστοιχες κινήσεις, ενώ ακολούθησε συμπληρωματική μήνυση της Ένωσης Δημοκρατικών Δικηγόρων.
Ο ίδιος ο Λυκουρέζος θα καταθέσει και δεύτερη μήνυση τον Ιανουάριο του 1975, για συνέργεια σε εσχάτη προδοσία.
Σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Οι Ρεπόρτερς» του ΕΙΡΤ, που προβλήθηκε τον Απρίλιο του 1975 και διασώζεται στο Αρχείο της ΕΡΤ, ο Λυκουρέζος περιέγραψε την απόφασή του να προσφύγει στον εισαγγελέα και την πορεία που ακολούθησε η υπόθεση από την πρώτη μήνυση έως την άσκηση της ποινικής δίωξης.
Οι δικτάτορες στο εδώλιο
Στις 22 Μαΐου 1975 παραπέμφθηκαν σε δίκη 24 κατηγορούμενοι. Τελικά, στις 28 Ιουλίου, άρχισε στις Δικαστικές Φυλακές Κορυδαλλού η ιστορική Δίκη των Πρωταιτίων, ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με πρόεδρο τον εφέτη Ιωάννη Ντεγιάννη. Οι βασικές κατηγορίες ήταν η στάση και η εσχάτη προδοσία.
Στο εδώλιο βρέθηκαν, μεταξύ άλλων, ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, ο Στυλιανός Παττακός, ο Νικόλαος Μακαρέζος και ο Δημήτριος Ιωαννίδης. Η δίκη εξελίχθηκε σε μία από τις σημαντικότερες δικαστικές διαδικασίες της Μεταπολίτευσης. Στην αίθουσα κατέθεσαν 65 μάρτυρες κατηγορίας, ανάμεσά τους κορυφαία πολιτικά πρόσωπα της εποχής.
Στις 23 Αυγούστου 1975 εκδόθηκε η απόφαση. Παπαδόπουλος, Παττακός και Μακαρέζος καταδικάστηκαν σε θάνατο για στάση και σε ισόβια κάθειρξη για εσχάτη προδοσία. Δύο ημέρες αργότερα, η κυβέρνηση μετέτρεψε τις θανατικές ποινές σε ισόβια.
Η ιστορική σημασία της υπόθεσης, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στις ποινές. Η μεταπολιτευτική Δημοκρατία επέλεξε να αντιμετωπίσει τους ανθρώπους που την είχαν καταλύσει μέσα από τη δικαστική διαδικασία και τους θεσμούς του κράτους δικαίου. Η μήνυση της 9ης Σεπτεμβρίου δεν ήταν από μόνη της αρκετή για να οδηγήσει στη Δίκη των Πρωταιτίων· χρειάστηκαν νομοθετικές παρεμβάσεις, εισαγγελικές πράξεις και νέες μηνύσεις. Ήταν, όμως, η πρώτη κίνηση που έθεσε σε λειτουργία αυτή τη διαδικασία.
Τι άλλο έγινε σαν σήμερα
1776: Το Ηπειρωτικό Κογκρέσο καθιερώνει επισήμως την ονομασία «Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής», αντικαθιστώντας τον όρο «Ηνωμένες Αποικίες», δύο μήνες μετά τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας.
1861: Δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Φως» το άρθρο «Αναρχία», που θεωρείται το πρώτο αναρχικό δημοσίευμα στην Ελλάδα. Ως συγγραφέας φέρεται ο Δημήτριος Παπαρρηγόπουλος, γιος του ιστορικού Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου, ενώ το φύλλο κατάσχεται.
1886: Υπογράφεται η Σύμβαση της Βέρνης, θεμελιώδης διεθνής συμφωνία για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας και των δικαιωμάτων δημιουργών λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών έργων.
1922: Ο τουρκικός στρατός εισέρχεται στη Σμύρνη, μετά την κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου. Λίγες ημέρες αργότερα, η μεγάλη πυρκαγιά θα καταστρέψει κυρίως τις ελληνικές και αρμενικές συνοικίες, επισφραγίζοντας τη Μικρασιατική Καταστροφή.
1941: Ιδρύεται στην κατεχόμενη Αθήνα ο ΕΔΕΣ, με ηγετική μορφή τον Ναπολέοντα Ζέρβα. Θα εξελιχθεί σε μία από τις σημαντικότερες οργανώσεις της ελληνικής Αντίστασης και θα συμμετάσχει στην ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου.
1947: Στον υπολογιστή Harvard Mark II εντοπίζεται μια νυχτοπεταλούδα παγιδευμένη σε ηλεκτρονόμο και καταγράφεται ως «πραγματικό bug». Ο όρος προϋπήρχε, αλλά το περιστατικό έγινε θρυλικό στην ιστορία της πληροφορικής.
1951: Στις ελληνικές εκλογές ο Ελληνικός Συναγερμός του Αλέξανδρου Παπάγου έρχεται πρώτος χωρίς αυτοδυναμία. Κυβέρνηση σχηματίζει τελικά ο Νικόλαος Πλαστήρας, με τη συνεργασία της ΕΠΕΚ και των Φιλελευθέρων.
1993: Η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη χάνει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία και η χώρα οδηγείται σε πρόωρες εκλογές. Στις 10 Οκτωβρίου το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου επιστρέφει στην εξουσία.
Γεννήσεις
1828 – Λέων Τολστόι (Leo Tolstoy), Ρώσος συγγραφέας. Γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1828 και πέθανε στις 20 Νοεμβρίου 1910. Θεωρείται μία από τις κορυφαίες μορφές της παγκόσμιας λογοτεχνίας, με έργα που συνδυάζουν ιστορικό εύρος, ψυχολογικό βάθος και έντονο κοινωνικό προβληματισμό. Έγραψε τα μνημειώδη μυθιστορήματα «Πόλεμος και Ειρήνη» και «Άννα Καρένινα», ενώ στα ύστερα χρόνια του ανέπτυξε φιλοσοφικές και θρησκευτικές ιδέες γύρω από τη μη βία, την ηθική και την κοινωνική δικαιοσύνη.
1922 – Μανώλης Γλέζος, Έλληνας πολιτικός, δημοσιογράφος και αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης. Γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1922 στην Απείρανθο της Νάξου και πέθανε στις 30 Μαρτίου 2020. Έμεινε στην ιστορία όταν, μαζί με τον Απόστολο Σάντα, κατέβασε τη νύχτα της 30ής προς 31η Μαΐου 1941 τη ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη, σε μία από τις πιο συμβολικές πράξεις της Αντίστασης. Μεταπολεμικά φυλακίστηκε και εξορίστηκε επανειλημμένα, ενώ διετέλεσε βουλευτής και ευρωβουλευτής.
1923 – Ροζίτα Σώκου, Ελληνίδα δημοσιογράφος, κριτικός, συγγραφέας και μεταφράστρια. Γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1923 στην Αθήνα και πέθανε στις 14 Δεκεμβρίου 2021. Υπήρξε από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές της ελληνικής καλλιτεχνικής δημοσιογραφίας, με μακρά παρουσία στην κριτική κινηματογράφου, θεάτρου και χορού και συνεργασίες με μεγάλες εφημερίδες και περιοδικά. Έγινε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό μέσα από την τηλεοπτική εκπομπή «Να η ευκαιρία», όπου συμμετείχε στην κριτική επιτροπή από το 1977 έως το 1983.
1941 – Ότις Ρέντινγκ (Otis Redding), Αμερικανός τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1941 και πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου 1967, σε ηλικία 26 ετών, σε αεροπορικό δυστύχημα. Υπήρξε μία από τις κορυφαίες φωνές της soul, με χαρακτηριστικές ερμηνείες στα «Try a Little Tenderness» και «I’ve Been Loving You Too Long», ενώ έγραψε και ηχογράφησε πρώτος το «Respect», που αργότερα έγινε παγκόσμια επιτυχία με την Αρίθα Φράνκλιν. Το «(Sittin’ On) The Dock of the Bay» κυκλοφόρησε μετά τον θάνατό του και έφτασε στο Νο 1 των αμερικανικών charts.
1960 – Χιου Γκραντ (Hugh Grant), Άγγλος ηθοποιός. Γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1960 στο Λονδίνο. Καθιερώθηκε διεθνώς με τη ρομαντική κομεντί «Τέσσερις Γάμοι και μία Κηδεία», για την οποία κέρδισε Χρυσή Σφαίρα και BAFTA Α΄ Ανδρικού Ρόλου. Πρωταγωνίστησε επίσης σε μεγάλες επιτυχίες όπως τα «Notting Hill», «Το Ημερολόγιο της Μπρίτζετ Τζόουνς», «About a Boy» και «Love Actually», ενώ αργότερα στράφηκε και σε πιο αντισυμβατικούς, συχνά σκοτεινότερους ρόλους.
1966 – Άνταμ Σάντλερ (Adam Sandler), Αμερικανός ηθοποιός, κωμικός, σεναριογράφος και παραγωγός. Γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1966 στη Νέα Υόρκη. Έγινε γνωστός στις αρχές της δεκαετίας του 1990 μέσα από το «Saturday Night Live» και στη συνέχεια πρωταγωνίστησε σε δημοφιλείς κωμωδίες όπως «Billy Madison», «Happy Gilmore» και «The Wedding Singer». Παράλληλα, απέσπασε ιδιαίτερα θετικές κριτικές για δραματικούς ρόλους στις ταινίες «Punch-Drunk Love» και «Uncut Gems». Το 2023 τιμήθηκε με το Mark Twain Prize for American Humor.
Θάνατοι
1901 – Ανρί ντε Τουλούζ-Λοτρέκ (Henri de Toulouse-Lautrec), Γάλλος ζωγράφος, σχεδιαστής και λιθογράφος. Γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1864 και πέθανε στις 9 Σεπτεμβρίου 1901, σε ηλικία 36 ετών. Συνδέθηκε όσο λίγοι καλλιτέχνες με τη νυχτερινή ζωή της Μονμάρτρης και την παρισινή Μπελ Επόκ, αποτυπώνοντας καμπαρέ, χορεύτριες και καλλιτέχνες του θεάματος. Οι πρωτοποριακές αφίσες του για χώρους όπως το Moulin Rouge συνέβαλαν καθοριστικά στην εξέλιξη της σύγχρονης αφίσας και της γραφιστικής.
1976 – Μάο Τσε Τουνγκ (Mao Zedong), Κινέζος επαναστάτης και πολιτικός ηγέτης. Γεννήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1893 και πέθανε στις 9 Σεπτεμβρίου 1976. Ηγήθηκε του Κομμουνιστικού Κόμματος στη νίκη επί των εθνικιστών και το 1949 ανακήρυξε τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, της οποίας παρέμεινε ο κυρίαρχος ηγέτης έως τον θάνατό του. Η διακυβέρνησή του μεταμόρφωσε πολιτικά και κοινωνικά την Κίνα, αλλά πολιτικές όπως το «Μεγάλο Άλμα προς τα Εμπρός» και η Πολιτιστική Επανάσταση συνδέθηκαν με εκτεταμένο λιμό, διώξεις και εκατομμύρια θανάτους.
2019 – Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Έλληνας τραγουδοποιός, συνθέτης και ερμηνευτής. Γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1956 στη Νέα Ιωνία Βόλου και πέθανε στις 9 Σεπτεμβρίου 2019. Ξεκίνησε την πορεία του με τους P.L.J. Band, που αργότερα μετονομάστηκαν σε «Τερμίτες», και από το 1989 ακολούθησε επιτυχημένη σόλο καριέρα. Τραγούδια όπως «Διδυμότειχο Blues», «Νότος», «Μικρός Τιτανικός» και «Έλα ψυχούλα μου» έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλή, ενώ συνεργάστηκε με πολλούς από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του ελληνικού τραγουδιο
πηγή newsbeast.gr
-
12 March 2195
Σαν ΣήμεραThis event began 03/12/26 and repeats every year forever
Στις 12 Μαρτίου 2020 η πανδημία περνά στην Ελλάδα από τη φάση της ανησυχίας στη φάση της ιστορικής επίγνωσης. Εκείνη την ημέρα ανακοινώνεται ο πρώτος θάνατος ασθενούς με COVID-19 στη χώρα, ένας άνδρας 66 ετών που είχε επιστρέψει από προσκυνηματικό ταξίδι σε Ισραήλ και Αίγυπτο. Ως τότε, ο νέος κορωνοϊός φαινόταν σε πολλούς σαν μια απειλή που πλησίαζε. Από εκείνη τη στιγμή, όμως, η απειλή αποκτά πρόσωπο, χρόνο και τόπο.
Η ημερομηνία αυτή σηματοδοτεί τη στιγμή που αλλάζει απότομα η κοινωνική αντίληψη του κινδύνου. Στις 11 Μαρτίου ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας χαρακτήρισε επίσημα την COVID-19 πανδημία ενώ ο πρώτος θάνατος ασθενή μία Μέσα σε αυτό το πυκνό διήμερο, η 12η Μαρτίου λειτούργησε σαν το οριστικό πέρασμα από την προετοιμασία στη συνειδητοποίηση ότι η κρίση ήταν πια εδώ.
Γι’ αυτό και η είδηση δεν έμεινε ένα ακόμη στοιχείο στον ημερήσιο απολογισμό. Επέδρασε άμεσα στον δημόσιο βηματισμό της χώρας. Την ίδια ημέρα η κυβέρνηση επέκτεινε τα περιοριστικά μέτρα, ανακοινώνοντας το κλείσιμο κινηματογράφων, θεάτρων, γυμναστηρίων, νυχτερινών κέντρων και την αναστολή λειτουργίας δικαστηρίων, σε μια προσπάθεια να ανακοπεί η διασπορά. Η νέα καθημερινότητα της υγειονομικής επιτήρησης δεν εγκαθίσταται σε μία μόνο πράξη, αλλά στις 12 Μαρτίου γίνεται ξαφνικά ορατή σε όλους: λιγότερες μετακινήσεις, περισσότερη επιφύλαξη, διαρκής ενημέρωση, αγωνία για τους ευάλωτους.
Αυτό είναι και το στοιχείο που έχει χαραχτεί τόσο έντονα στην ελληνική μνήμη. Ο πρώτος θάνατος από COVID-19 δεν καταγράφηκε απλώς ως η αρχή μιας στατιστικής σειράς. Λειτούργησε σαν συλλογικό σοκ. Έφερε την πανδημία από το επίπεδο των διεθνών δελτίων και των μακρινών εικόνων στο επίπεδο της προσωπικής και οικογενειακής ανησυχίας. Από εκείνη τη μέρα, οι λέξεις «κρούσματα», «ιχνηλάτηση», «καραντίνα», «μέτρα προστασίας» και «ατομική ευθύνη» παύουν να είναι αφηρημένοι όροι δημόσιας υγείας και γίνονται μέρος της γλώσσας της καθημερινότητας. Η κοινωνική κινητοποίηση επιταχύνεται ακριβώς επειδή ο κίνδυνος παύει να ακούγεται θεωρητικός.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
1894: Η Coca-Cola πωλείται για πρώτη φορά σε μπουκάλι και συγκεκριμένα γυάλινο.
1911: Συλλαλητήρια για το γλωσσικό ματαιώνεται, έπειτα από αστυνομική απαγόρευση. Ο καθηγητής Γεώργιος Μιστριώτης, υπέρμαχος της καθαρεύουσας, κατηγορείται για στάση.
1918: Η Μόσχα γίνεται ξανά πρωτεύουσα της Ρωσίας, όταν η σοβιετική κυβέρνηση μεταφέρει εκεί την έδρα της από την Πετρούπολη. Η μετακίνηση συνδέεται με τις πολεμικές απειλές και την ανάγκη για ασφαλέστερο διοικητικό κέντρο στην ενδοχώρα. Από εδώ και μετά, η Μόσχα καθιερώνεται ως το πολιτικό επίκεντρο της Σοβιετικής εξουσίας.
Παιδιά ποζάρουν μπροστά από ένα κλασικό Opel Capitan του ’52
1929: Η Opel AG, η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία στη Γερμανία, αγοράζεται από την General Motors των ΗΠΑ, έναντι 120.000.000 μάρκων.
1938: Γερμανικά στρατεύματα μπαίνουν στην Αυστρία, ανοίγοντας τον δρόμο για το Άνσλους, δηλαδή την προσάρτηση στο Γ΄ Ράιχ που ολοκληρώνεται τυπικά την επόμενη ημέρα. Η εξέλιξη αυτή ανατρέπει την ισορροπία στην Κεντρική Ευρώπη και επιταχύνει την πορεία προς τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Παράλληλα, ξεκινά ένα κύμα διώξεων και εκφοβισμών, ιδίως κατά Εβραίων και πολιτικών αντιπάλων.
1940: Η Φινλανδία υπογράφει τη Συνθήκη Ειρήνης της Μόσχας με τη Σοβιετική Ένωση, τερματίζοντας τον Χειμερινό Πόλεμο. Παραχωρείται μεγάλο μέρος της Καρελίας και ακολουθεί μαζικός εκτοπισμός πληθυσμών, με δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες στο εσωτερικό της χώρας. Η συμφωνία επηρεάζει τη στρατηγική εικόνα της Βόρειας Ευρώπης στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
1947: Ο Χάρι Τρούμαν παρουσιάζει στο Κογκρέσο το «Δόγμα Τρούμαν», με αιχμή τη στήριξη προς Ελλάδα και Τουρκία απέναντι στον κομμουνισμό. Για την Ελλάδα σημαίνει στροφή στη Αμερικανική βοήθεια σε χρήμα και υλικό, την ώρα που ο Εμφύλιος βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή. Η απόφαση αυτή επηρεάζει βαθιά τον μεταπολεμικό προσανατολισμό της χώρας και τοποθετεί την Ελλάδα στο επίκεντρο του Ψυχρού Πολέμου.
1964: Δεκάδες χιλιάδες Αθηναίοι παρακολουθούν τη νεκρική πομπή του βασιλιά Παύλου από τη Μητρόπολη μέχρι το Τατόι.
1987: Ξεσπά σφοδρή κρίση στις σχέσεις Κράτους–Εκκλησίας όταν η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, με υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων τον Αντώνη Τρίτση, προωθεί το σχέδιο νόμου για τη μοναστηριακή και εκκλησιαστική περιουσία, που προβλέπει μεταφορά της διοίκησης και διαχείρισής της σε κρατικά ελεγχόμενο φορέα (ΟΔΕΠ), αλλάζοντας ριζικά το μέχρι τότε καθεστώς. Η Ιεραρχία, με επικεφαλής τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ, αντιδρά με ανακοινώσεις και απειλή μαζικών κινητοποιήσεων, ενώ η αντιπαράθεση παίρνει μεγάλη δημόσια διάσταση. Ο νόμος ψηφίζεται τελικά ως Ν. 1700/1987, όμως η εφαρμογή του μπλοκάρεται στην πράξη και η σύγκρουση οδηγεί σε πολιτική φθορά και στην αποχώρηση του Τρίτση από την κυβέρνηση, αφήνοντας το ζήτημα ανοιχτό για τα επόμενα χρόνια.
1989: Ο Τιμ Μπέρνερς-Λι καταθέτει στο CERN την πρόταση που θα εξελιχθεί στον Παγκόσμιο Ιστό (WWW). Η ιδέα ενός δικτύου συνδεδεμένων εγγράφων με υπερσυνδέσμους αλλάζει σταδιακά τον τρόπο που διακινούνται η πληροφορία, η εργασία και η επικοινωνία. Είναι μια από τις πιο καθοριστικές τεχνολογικές τομές της σύγχρονης εποχής.
1990: Πραγματοποιείται στο Πάντειο το πρώτο τηλεοπτικό debate πολιτικών αρχηγών στην Ελλάδα, με τη συμμετοχή Μητσοτάκη, Παπανδρέου και Φλωράκη, ενόψει των εκλογών της 8ης Απριλίου. Το γεγονός σηματοδοτεί νέα φάση στην προεκλογική επικοινωνία, φέρνοντας την πολιτική αντιπαράθεση σε μορφή ζωντανής δημόσιας αναμέτρησης. Ανοίγει έτσι τον δρόμο για το μοντέλο των τηλεμαχιών που θα καθιερωθεί αργότερα.
1994: Η Εκκλησία της Αγγλίας χειροτονεί την πρώτη γυναίκα ιερέα.
2000: Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β’ ζητά συγγνώμη «από όσους στο παρελθόν υπέστησαν διώξεις στο όνομα του χριστιανισμού».
2005: Ο Κάρολος Παπούλιας ορκίζεται Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας. Η εκλογή και η ορκωμοσία του, με ευρεία κοινοβουλευτική στήριξη, σηματοδοτούν μια περίοδο ήπιου προεδρικού λόγου και θεσμικής συνέχειας. Η θητεία του θα συμπέσει με κομβικές καμπές της ελληνικής πολιτικής ζωής τα επόμενα χρόνια.
2011: Μετά το φονικό σεισμό στην Ιαπωνία και χτύπημα από το τσουνάμι, αντιδραστήρας στο πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα εκρήγνυται. Η ραδιενέργεια που εκλύθηκε σε μία ώρα αντιστοιχούσε στο ανώτατο ετήσια αποδεκτό όριο, ενώ η περιοχή κηρύχθηκε σε κατάσταση ανάγκης και διατάχθηκε η εκκένωση των κοντινών κατοικιών σε ακτίνα 20 χιλιομέτρων.
2020: Οι Ελληνικές αρχές ανακοινώνουν τον πρώτο θάνατο από COVID-19 στην Ελλάδα, άνδρα 66 ετών. Το γεγονός λειτουργεί ως καμπή στην αντίληψη του κινδύνου και επιταχύνει την κοινωνική και κρατική κινητοποίηση απέναντι στην πανδημία. Από εκείνο το σημείο, η καθημερινότητα μπαίνει σε νέα φάση περιορισμών και υγειονομικής επιτήρησης.
2021: Σε μία συνέντευξη με την ελληνική εφημερίδα Τα Νέα, ο Βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον αναφέρει ότι η Βρετανία είναι ο νόμιμος ιδιοκτήτης των ιστορικών Μαρμάρων του Παρθενώνα ηλικίας 2.500 ετών, εν μέσω όλο και περισσότερων φωνών υπέρ της επιστροφής των κλαπέντων μαρμάρων στην Ελλάδα.
Γεννήσεις
1865 – Ανδρέας Καρκαβίτσας (12 Μαρτίου 1865 – 24 Οκτωβρίου 1922), Έλληνας, πεζογράφος και διηγηματογράφος, από τους μεγάλους εκπροσώπους της ηθογραφίας και κατεξοχήν φορέας του νατουραλισμού στη νεοελληνική λογοτεχνία. Με έργα όπως «Ο Ζητιάνος» και «Η Λυγερή» αποτύπωσε με σκληρό ρεαλισμό την κοινωνία της εποχής, ενώ στα «Λόγια της πλώρης» έδωσε ξεχωριστή λογοτεχνική μορφή στη ζωή της θάλασσας.
1938 – Μάνος Ελευθερίου (12 Μαρτίου 1938 – 22 Ιουλίου 2018), Έλληνας, στιχουργός, ποιητής και πεζογράφος, από τα πιο «βαριά» ονόματα του ελληνικού τραγουδιού. Υπέγραψε στίχους για κορυφαίους συνθέτες και ερμηνευτές, με τραγούδια που έμειναν στη συλλογική μνήμη όπως «Το τρένο φεύγει στις οκτώ» και «Μαλαματένια λόγια». Παράλληλα άφησε σημαντικό συγγραφικό έργο, κρατώντας σταθερή θέση και στα γράμματα.
1988 – Κώστας Μήτρογλου, Έλληνας, ποδοσφαιριστής, κεντρικός επιθετικός με έντονη παρουσία σε συλλογικό και διεθνές επίπεδο. Ξεχώρισε στο ελληνικό πρωτάθλημα με τον Ολυμπιακό και αγωνίστηκε και στο εξωτερικό, σε κορυφαία πρωταθλήματα. Υπήρξε βασικό στέλεχος της Εθνικής Ελλάδας για χρόνια, γνωστός για το γκολ, το παιχνίδι στην περιοχή και τις κρίσιμες εμφανίσεις σε προκριματικές φάσεις μεγάλων διοργανώσεων.
Θάνατοι
2018 – Χρήστος Σιμαρδάνης (21 Μαρτίου 1957 – 12 Μαρτίου 2018), Έλληνας, ηθοποιός και εκφωνητής, με χαρακτηριστική φωνή και ύφος που τον έκαναν άμεσα αναγνωρίσιμο. Δούλεψε σε θέατρο, τηλεόραση και κινηματογράφο, ενώ ξεχώρισε ιδιαίτερα και σε εκφωνήσεις και διαφημιστικά, όπου η χροιά του έγινε «σήμα». Σπούδασε υποκριτική στο Λονδίνο και κράτησε διακριτική αλλά σταθερή παρουσία, συνδεδεμένη με ευγένεια και επαγγελματισμό.
Εθνικές Γιορτές – Επέτειοι
Παγκόσμια Ημέρα κατά της Λογοκρισίας στο Διαδίκτυο
πηγή newsbeast.gr
Καλώς όρισες
Σε 2 λεπτά μπορείς να κάνεις εγγραφή στο eBuildingID.gr και να έχεις πλήρη πρόσβαση ΄σε όλο το περιεχόμενο και υπηρεσίες.
Θα μπορείς να συμμετέχεις στον διάλογο με ερωτήσεις - απαντήσεις.
Να κατεβάσεις χρήσιμα αρχεία και εφαρμογές από τα Download
χωρίς υποχρέωση και Δωρεάν.
Tell a friend
Love Ηλεκτρονική Ταυτότητα Κτιρίων Forum Μηχανικών? Tell a friend!