Το απόγευμα της 14ης Αυγούστου 2003, λίγο μετά τις 4, τα φώτα άρχισαν να σβήνουν το ένα μετά το άλλο σε ένα τεράστιο τμήμα των ΗΠΑ και του Καναδά. Από το Οχάιο και το Μίσιγκαν μέχρι τη Νέα Υόρκη και από εκεί στο Οντάριο, περίπου 50 εκατομμύρια άνθρωποι έμειναν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. Η συνολική απώλεια φορτίου έφτασε τα 61.800 MW και σε ορισμένες περιοχές η πλήρης αποκατάσταση χρειάστηκε έως και τέσσερις ημέρες.
Στη Νέα Υόρκη, το μετρό ακινητοποιήθηκε την ώρα που πλησίαζε η απογευματινή αιχμή. Περίπου 400 τρένα έμειναν σταματημένα, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες επιβάτες βρέθηκαν χωρίς τρόπο να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Τα φανάρια έσβησαν, οι δρόμοι γέμισαν αυτοκίνητα και πεζούς και άνθρωποι εγκλωβίστηκαν σε ανελκυστήρες.
Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβανόταν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά. Στο Τορόντο σταμάτησαν το μετρό και τα τραμ, επιβάτες απομακρύνονταν από ακινητοποιημένους συρμούς μέσα από τις σήραγγες και πολίτες βγήκαν στους δρόμους για να ρυθμίσουν μόνοι τους την κυκλοφορία στις διασταυρώσεις όπου τα φανάρια είχαν τεθεί εκτός λειτουργίας.
Από ένα πρόβλημα στο Οχάιο σε γενικευμένη κατάρρευση
Στην αρχή, το μέγεθος της διακοπής προκάλεσε φόβους ότι οι ΗΠΑ μπορεί να βρίσκονταν αντιμέτωπες με νέα τρομοκρατική επίθεση, λιγότερο από δύο χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Η επίσημη έρευνα ΗΠΑ και Καναδά, όμως, δεν βρήκε καμία ένδειξη σαμποτάζ, κυβερνοεπίθεσης ή τρομοκρατικής ενέργειας.

Η πραγματική εξήγηση ήταν λιγότερο θεαματική, αλλά ίσως πιο ανησυχητική: μια αλυσίδα τεχνικών και ανθρώπινων αστοχιών.
Η κοινή ερευνητική επιτροπή ΗΠΑ–Καναδά κατέληξε ότι η εταιρεία FirstEnergy δεν είχε αντιληφθεί εγκαίρως πόσο επικίνδυνα επιδεινωνόταν η κατάσταση στο δίκτυό της στο Οχάιο. Το σύστημα συναγερμών στο κέντρο ελέγχου είχε σταματήσει να λειτουργεί, με αποτέλεσμα οι χειριστές να μην ενημερώνονται για κρίσιμες μεταβολές. Παράλληλα, ανεπαρκώς κλαδεμένα δέντρα ήρθαν σε επαφή με γραμμές υψηλής τάσης και προκάλεσαν την αποσύνδεσή τους.
Το κρίσιμο σημείο ήρθε στις 16:05:57. Η γραμμή υψηλής τάσης Sammis–Star τέθηκε εκτός λειτουργίας και άρχισε η ανεξέλεγκτη αλυσιδωτή αντίδραση. Οι ροές ηλεκτρικής ενέργειας μεταφέρθηκαν από τη μία γραμμή στην άλλη, τα συστήματα προστασίας ενεργοποιούνταν διαδοχικά και το δίκτυο άρχισε να καταρρέει.
Μέσα σε μόλις επτά λεπτά, η διακοπή είχε εξαπλωθεί από την περιοχή Κλίβελαντ–Άκρον σε μεγάλο μέρος των βορειοανατολικών ΗΠΑ και του Καναδά. Στις 16:13 είχαν αποσυνδεθεί περισσότερες από 508 μονάδες παραγωγής σε 265 σταθμούς.
«Θα μπορούσε να είχε αποτραπεί»
Το πόρισμα της επίσημης έρευνας ήταν σαφές: το μπλακ άουτ θα μπορούσε να είχε αποτραπεί. Δεν έφταιγε ένα μόνο δέντρο ή ένας υπολογιστής, αλλά ένας συνδυασμός ανεπαρκούς συντήρησης, προβληματικής εποπτείας, κακής επικοινωνίας και αδυναμίας των αρμόδιων φορέων να αντιληφθούν εγκαίρως τι συνέβαινε στο διασυνδεδεμένο δίκτυο.
A darkened New York City is visible just before dawn through power lines from Jersey City, N.J., shown in foreground, with some lights visible, Friday, Aug. 15, 2003. The Empire State Building is in background. (AP Photo/George Widman)
Οι οικονομικές απώλειες μόνο στις ΗΠΑ υπολογίστηκαν μεταξύ 4 και 10 δισ. δολαρίων. Το συμβάν οδήγησε επίσης σε αυστηρότερη αντιμετώπιση των προτύπων αξιοπιστίας και σε σειρά μέτρων για τη λειτουργία και την εποπτεία του ηλεκτρικού συστήματος της Βόρειας Αμερικής.
Και η σύμπτωση εκείνου του Αυγούστου ήταν εντυπωσιακή. Μόλις δύο εβδομάδες αργότερα, στις 28 Αυγούστου, μεγάλο τμήμα του Λονδίνου έμεινε επίσης χωρίς ρεύμα, επηρεάζοντας 476.000 καταναλωτές και προκαλώντας χάος στις συγκοινωνίες. Τα δύο γεγονότα δεν συνδέονταν: στη βρετανική περίπτωση, η έρευνα εντόπισε μεταξύ άλλων ένα λανθασμένα τοποθετημένο ρελέ προστασίας.
Τι άλλο έγινε σαν σήμερα
1941: Ο Φράνκλιν Ρούζβελτ και ο Ουίνστον Τσόρτσιλ διακηρύσσουν την Ατλαντική Χάρτα, καθορίζοντας κοινές αρχές για τη μεταπολεμική διεθνή τάξη. Το κείμενο θεωρείται σημαντικός πρόδρομος της δημιουργίας των Ηνωμένων Εθνών.
1945: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν ανακοινώνει ότι η Ιαπωνία αποδέχθηκε τους όρους παράδοσης των Συμμάχων, σηματοδοτώντας ουσιαστικά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η επίσημη πράξη παράδοσης θα υπογραφεί στις 2 Σεπτεμβρίου.
1947: Το Πακιστάν αποκτά την ανεξαρτησία του από τη Βρετανία, στο πλαίσιο της διάλυσης της Βρετανικής Ινδίας και της δημιουργίας δύο ανεξάρτητων κρατών. Η διχοτόμηση συνοδεύεται από μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών και αιματηρές συγκρούσεις.
1974: Η Τουρκία εξαπολύει τη δεύτερη φάση της εισβολής στην Κύπρο, τον «Αττίλα 2», μετά το αδιέξοδο των συνομιλιών της Γενεύης. Μέχρι την εκεχειρία της 16ης Αυγούστου, οι τουρκικές δυνάμεις έχουν θέσει υπό τον έλεγχό τους περίπου το 37% του νησιού.
1980: Ξεκινά η μεγάλη απεργία στα ναυπηγεία του Γκντανσκ στην Πολωνία, με τον Λεχ Βαλέσα να αναδεικνύεται σε ηγετική μορφή. Οι κινητοποιήσεις θα οδηγήσουν στη γέννηση της «Αλληλεγγύης», του κινήματος που αμφισβήτησε την κομμουνιστική εξουσία.

1996: Ο 26χρονος Ελληνοκύπριος Σολωμός Σολωμού πέφτει νεκρός από πυρά ενώ επιχειρεί να κατεβάσει την τουρκική σημαία στη Δερύνεια, τρεις ημέρες μετά τη δολοφονία του εξαδέλφου του, Τάσου Ισαάκ.

2003: Σεισμός μεγέθους 6,4 Ρίχτερ ταρακουνά τη Λευκάδα, προκαλώντας περίπου 50 τραυματισμούς, πανικό στους χιλιάδες παραθεριστές και εκτεταμένες ζημιές σε σπίτια, υποδομές και το οδικό δίκτυο. 

2005: Η πτήση 522 της κυπριακής Helios Airways συντρίβεται στο Γραμματικό Αττικής, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους και οι 121 επιβαίνοντες. Πρόκειται για την πιο πολύνεκρη αεροπορική τραγωδία που έχει σημειωθεί στην Ελλάδα.
2015: Η Βουλή εγκρίνει το 3ο μνημόνιο με 222 ψήφους υπέρ, ενώ η ψηφοφορία προκαλεί βαθιά εσωκομματική κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ, με 32 βουλευτές του κόμματος να καταψηφίζουν τη συμφωνία.
Γεννήσεις

1909 – Μάνος Κατράκης, εμβληματικός Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου στο Καστέλι Κισάμου της Κρήτης. Ξεκίνησε το 1927 και ξεχώρισε για την επιβλητική φυσιογνωμία, την ακαταμάχητη φωνή και την ένταση του ρόλου σε έργα όπως «Ο καπετάν Μιχάλης», «Οιδίπους Τύραννος» και «Συνοικία το Όνειρο». Ιδρυτής του Ελληνικού Λαϊκού Θεάτρου (1955) και αγωνιστής της αριστεράς, υπέστη διώξεις και εξορίες εξαιτίας των πεποιθήσεών του.

1945 – Στιβ Μάρτιν (Steve Martin), εμβληματικός Αμερικανός κωμικός, ηθοποιός, συγγραφέας και μουσικός, γεννήθηκε στο Γουάκο του Τέξας στις 14 Αυγούστου. Ξεκίνησε ως σεναριογράφος στην εκπομπή «The Smothers Brothers Comedy Hour» (βραβείο Έμμυ) και γρήγορα καθιερώθηκε με το παράλογο, ευρηματικό του χιούμορ και sold out stand-up παραστάσεις τη δεκαετία του ’70. Άφησε στίγμα στον κινηματογράφο με ταινίες όπως «The Jerk», «Planes, Trains and Automobiles» και «Father of the Bride», κερδίζοντας πέντε βραβεία Γκράμι, ενώ ξεχωρίζει και ως δεξιοτέχνης μπάντζο και συγγραφέας.

1959 – Μάτζικ Τζόνσον (Magic Johnson), αμερικανός καλαθοσφαιριστής, γεννημένος στις 14 Αυγούστου στο Λάνσινγκ του Μίσιγκαν. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους πλέι μέικερ στην ιστορία του αθλήματος, καθιερώνοντας τη «Showtime» εποχή των Λος Άντζελες Λέικερς. Κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα NBA, τρία βραβεία MVP και ήταν 12 φορές All-Star, ενώ ως πρωτοετής οδήγησε τους Λέικερς σε τίτλο παίζοντας όλες τις θέσεις στον τελικό. Εντυπωσίασε με το ομαδικό του πνεύμα, το μοναδικό στιλ και την ηγετική του παρουσία, κλείνοντας την καριέρα του ως πρότυπο αθλητικής και κοινωνικής προσφοράς.

1966 – Χάλι Μπέρι (Halle Berry), αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο, γεννημένη στις 14 Αυγούστου στο Κλίβελαντ. Ξεκίνησε ως καλλιστείο και fashion model, διακρίθηκε στη Miss USA και Miss World το 1986, ενώ η καριέρα της απογειώθηκε ως πρωταγωνίστρια σε ταινίες όπως «Boomerang», «X-Men», «Die Another Day» και «Monster’s Ball» (2001), για την οποία βραβεύτηκε με Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου, η πρώτη και μοναδική Αφροαμερικανή τιμημένη με αυτόν τον τίτλο. Σήμα κατατεθέν της η δυναμική ερμηνεία και η ισχυρή προσωπικότητά της, έχοντας διακριθεί με Emmy, Golden Globe και SAG.

1983 – Μίλα Κούνις (Mila Kunis), Ουκρανοαμερικανίδα ηθοποιός, γεννημένη στις 14 Αυγούστου στο Τσερνίβτσι της Ουκρανίας. Μετανάστευσε οικογενειακώς στο Λος Άντζελες σε ηλικία 7 ετών. Έγινε γνωστή ως «Τζάκι Μπέρκχαρτ» στη σειρά «That ’70s Show» και ως φωνή της «Meg Griffin» στο «Family Guy». Ξεχώρισε με ρόλους σε ταινίες όπως «Forgetting Sarah Marshall», «Black Swan», «Friends with Benefits», «Ted» και «Bad Moms». Αναγνωρισμένη για την υποκριτική της ευλυγισία και την αδιαμφισβήτητη οθονική παρουσία, θεωρείται μία από τις πιο επιτυχημένες και αγαπητές ηθοποιούς της γενιάς της.
Θάνατοι

1956 – Μπέρτολτ Μπρεχτ (Bertolt Brecht), κορυφαίος Γερμανός συγγραφέας, ποιητής και θεατρικός μεταρρυθμιστής, πέθανε στις 14 Αυγούστου στο Ανατολικό Βερολίνο σε ηλικία 58 ετών από καρδιακή προσβολή. Πατέρας του «επικού θεάτρου» και του Verfremdungseffekt («αποστασιοποίηση»), δημιούργησε εμβληματικά έργα όπως «Η Όπερα της πεντάρας», «Μάνα Κουράγιο», «Ο Γαλιλαίος», «Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν» και «Ο Κύκλος με την κιμωλία».

1972 – Νίκος Φέρμας, εμβληματικός Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου, γεννημένος στη Μυτιλήνη το 1905 με πραγματικό όνομα Νίκος Χατζηανδρέου. Καθιερώθηκε ως αρχέτυπο του ντόμπρου μάγκα και βιοπαλαιστή, μέσα από πάνω από 150 ταινίες στις δεκαετίες του ’50 και του ’60 («Ένας ήρωας με παντούφλες», «Λατέρνα φτώχεια και γαρύφαλλο», «Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος», «Καλώς ήλθε το δολάριο», «Λόλα»). Η αυθεντική λαϊκή του παρουσία τον έκανε αγαπημένη φιγούρα του ελληνικού σινεμά, αφήνοντας ανεξίτηλη σφραγίδα στους δεύτερους ρόλους. Πέθανε στην Αθήνα στις 14 Αυγούστου 1972, σε ηλικία 67 ετών.

1988 – Έντσο Φεράρι (Enzo Ferrari), θρυλικός Ιταλός οδηγός αγώνων και επιχειρηματίας, πέθανε στις 14 Αυγούστου στη Μόντενα, σε ηλικία 90 ετών. Ξεκίνησε την καριέρα του ως οδηγός της Alfa Romeo και γρήγορα καθιερώθηκε ως πρωτοπόρος στον χώρο της αυτοκίνησης ιδρύοντας τη Scuderia Ferrari το 1929 και αργότερα τη θρυλική εταιρεία Ferrari στη Μαρανέλο. Μέσα από καινοτομία και πάθος για την ταχύτητα, ανέδειξε τα αγωνιστικά αυτοκίνητα Ferrari σε σύμβολο νίκης και πολυτέλειας, κατακτώντας πάνω από 5,000 αγώνες και 25 παγκόσμιους τίτλους κατά τη διάρκεια της ζωής του.

1996 – Σολωμός Σολωμού, Κύπριος ακτιβιστής και εμβληματική μορφή του αγώνα κατά της τουρκικής κατοχής, δολοφονήθηκε στις 14 Αυγούστου 1996 στη Δερύνεια κατά την προσπάθεια του να κατεβάσει την τουρκική σημαία από φυλάκιο των κατοχικών δυνάμεων, λίγο μετά την κηδεία του εξαδέρφου του Τάσου Ισαάκ. Με το τσιγάρο στο στόμα ανέβηκε στον ιστό και δέχτηκε θανάσιμα πυρά μπροστά στις κάμερες, σε μια εικόνα που έκανε τον γύρο του κόσμου ως σύμβολο θάρρους και αντίστασης.
πηγή newsbeast.gr

Event details

Στις 16 Μαρτίου 1964 η Τουρκία κατήγγειλε μονομερώς την ελληνοτουρκική σύμβαση εγκαταστάσεως, εμπορίας και ναυτιλίας του 1930. Στα χαρτιά επρόκειτο για μια διπλωματική πράξη. Στην πράξη, όμως, έγινε το νομικό και πολιτικό εργαλείο για να επιταχυνθεί η εκδίωξη χιλιάδων Ελλήνων από την Κωνσταντινούπολη, σε μια από τις πιο βαριές σελίδες της μεταπολεμικής ιστορίας του Ελληνισμού.
Η σύμβαση που έπαψε να προστατεύει
Η συμφωνία του 1930, που είχε υπογραφεί στο πλαίσιο της ελληνοτουρκικής προσέγγισης Βενιζέλου–Ινονού, παρείχε σε Έλληνες υπηκόους που ζούσαν στην Τουρκία δικαιώματα διαμονής, εμπορικής δραστηριότητας και κατοχής περιουσίας υπό ειδικό καθεστώς. Όταν η Άγκυρα ανακοίνωσε την καταγγελία της, υποστήριξε ότι η σύμβαση «δεν ανταποκρίνεται εις τας σημερινάς συνθήκας». Η συγκυρία, ωστόσο, δεν άφηνε πολλές αμφιβολίες για το πραγματικό υπόβαθρο: η κρίση στην Κύπρο είχε ήδη δηλητηριάσει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και η Ελληνική μειονότητα στην Πόλη μετατρεπόταν ξανά σε μοχλό πίεσης.
Το Κυπριακό και η πολιτική της πίεσης
Οι ιστορικοί που έχουν μελετήσει την υπόθεση συγκλίνουν στο ότι τα μέτρα του 1964 δεν ήταν ένα μεμονωμένο διοικητικό επεισόδιο. Εντάσσονταν σε μια ευρύτερη πολιτική «αρνητικής αμοιβαιότητας», με την οποία η Τουρκία επιδίωκε να πιέσει την Ελλάδα μέσω των Ρωμιών της Κωνσταντινούπολης εξαιτίας των εξελίξεων στην Κύπρο. Η κοινότητα είχε ήδη πληγεί βαριά από προηγούμενα χτυπήματα, ιδίως από τα Σεπτεμβριανά του 1955, και η απόφαση του 1964 ήρθε να επιταχύνει μια πορεία συρρίκνωσης που είχε ξεκινήσει νωρίτερα.
Οι απελάσεις που ακολούθησαν
Παρότι η καταγγελία της σύμβασης προέβλεπε λήξη ισχύος στις 16 Σεπτεμβρίου 1964, οι τουρκικές αρχές άρχισαν σχεδόν αμέσως τις απελάσεις Ελλήνων υπηκόων που κατοικούσαν επί δεκαετίες στην Κωνσταντινούπολη. Πολλοί από αυτούς είχαν γεννηθεί εκεί, είχαν οικογένειες, επιχειρήσεις και περιουσία, αλλά βρέθηκαν ξαφνικά αντιμέτωποι με διαταγές αποχώρησης, περιορισμούς στη μεταφορά χρημάτων και κατασχέσεις ή δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων. Οι πρώτες λίστες απελαθέντων δημοσιεύτηκαν λίγες ημέρες αργότερα, στα τέλη Μαρτίου.
Οι αριθμοί αποτυπώνουν το μέγεθος του πλήγματος. Περίπου 12.000 έως 12.500 Έλληνες υπήκοοι εκδιώχθηκαν άμεσα ή σε σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ το πραγματικό κύμα φυγής ήταν πολύ μεγαλύτερο, επειδή μαζί τους αναγκάστηκαν να φύγουν και συγγενείς με Τουρκική υπηκοότητα. Σε διάστημα περίπου ενός έως δύο ετών, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι εγκατέλειψαν την Πόλη, με πολλές εκτιμήσεις να τοποθετούν το συνολικό μέγεθος της εξόδου στις 30.000 έως 40.000 και πλέον.
Πηγή φωτογραφίας: Γενικά Αρχεία του Κράτους – Τμήμα Σύρου / Συλλογή Μάνου Ελευθερίου
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
597 π.Χ.: Οι Βαβυλώνιοι υπό τον Ναβουχοδονόσορα Β’ καταλαμβάνουν την Ιερουσαλήμ, τερματίζοντας τη βασιλεία του Ιεχονία. Στη θέση του τοποθετούν τον Σεδεκία ως υποτελή βασιλιά, σηματοδοτώντας την έναρξη της βαβυλώνιας κυριαρχίας και την πρώτη φάση της εξορίας των Εβραίων στη Βαβυλώνα.
455: Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Ουαλεντινιανός Γ’ δολοφονείται στη Ρώμη από δύο Ούννους υπηρέτες, ενώ ασκείται με το τόξο του στο Πεδίον του Άρεως. Η δολοφονία του, πιθανώς ενορχηστρωμένη από τον στρατηγό Πέτρωνα Μάξιμο, βυθίζει τη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία σε ακόμη μεγαλύτερη αστάθεια.
1190: Στο Γιορκ της Αγγλίας, εξαγριωμένος όχλος επιτίθεται στη εβραϊκή κοινότητα, σκοτώνοντας περίπου 150 Εβραίους που είχαν καταφύγει στον Πύργο του Κλίφορντ. Το πογκρόμ, γνωστό ως «Η Σφαγή του Γιορκ», τροφοδοτείται από αντισημιτικά αισθήματα και φήμες ότι οι Εβραίοι ευθύνονται για μια πυρκαγιά στην πόλη.
1802: Ιδρύεται η Στρατιωτική Ακαδημία των ΗΠΑ στο West Point, με απόφαση του προέδρου Τόμας Τζέφερσον.
1872: Διεξάγεται ο πρώτος τελικός του Κυπέλλου Αγγλίας, της αρχαιότερης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης στον κόσμο. Οι Γουόντερερς επικρατούν των Ρόγιαλ Εντζινίαρς με 1-0, κατακτώντας το τρόπαιο και γράφοντας ιστορία στο αγγλικό ποδόσφαιρο.
1900: Ο Βρετανός αρχαιολόγος Άρθουρ Έβανς ξεκινά τις ανασκαφές στην Κνωσό, αποκαλύπτοντας το περίφημο μινωικό ανάκτορο. Η ανακάλυψη θα φέρει στο φως έναν από τους σημαντικότερους προϊστορικούς πολιτισμούς, τον Μινωικό, αλλά και τον μύθο του Λαβύρινθου και του Μίνωα.
1914: Στη Γαλλία, η Ενρί Καγιό, σύζυγος του υπουργού Οικονομικών και πρώην πρωθυπουργού Ζοζέφ Καγιό, δολοφονεί τον εκδότη της Le Figaro, Γκαστόν Καλμέτ. Ο Καλμέτ είχε στραφεί εναντίον του συζύγου της με αποκαλυπτικά άρθρα, οδηγώντας την σε δολοφονία εν βρασμώ, μια υπόθεση που θα συγκλονίσει τη γαλλική κοινή γνώμη.
1926: Ο Ρόμπερτ Γκόνταρντ εκτοξεύει τον πρώτο πύραυλο που τροφοδοτείται με υγρά καύσιμα, σηματοδοτώντας την απαρχή της σύγχρονης πυραυλικής τεχνολογίας.
1935: Ο Αδόλφος Χίτλερ παραβιάζει τη Συνθήκη των Βερσαλλιών, διατάζοντας τον επανεξοπλισμό της Γερμανίας και επαναφέροντας την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία.
1958: Ο Μορίς Στρόουκς, αστέρας των Ρότσεστερ Ρόγιαλς, καταρρέει κατά τη διάρκεια αγώνα πλέι οφ, έχοντας προσβληθεί από εγκεφαλίτιδα. Λίγο αργότερα πέφτει σε κώμα και μένει παράλυτος, τερματίζοντας πρόωρα την καριέρα του. Παρά τη μακροχρόνια θεραπεία, θα πεθάνει 12 χρόνια αργότερα, σε ηλικία 36 ετών, από ανακοπή καρδιάς.
1964: Φτάνουν στην Κύπρο τα πρώτα τμήματα της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ, που έχει συγκροτηθεί για να συμβάλει στην εκτόνωση της κρίσης έπειτα από τις διακοινοτικές συγκρούσεις και την όξυνση της κατάστασης στη Λευκωσία. Η άφιξή τους εντάσσεται στη διεθνή προσπάθεια σταθεροποίησης του νησιού, ενώ το Κυπριακό οδηγεί σε νέα επιδείνωση τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
1967: Εκδίδεται η απόφαση του στρατοδικείου για την υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ. Καταδικάζονται σε βαριές ποινές 15 αξιωματικοί και αθωώνονται 13. Η μεγάλη αυτή δίκη κράτησε 100 μέρες (14 Νοεμβρίου 1966 – 16 Μαρτίου 1967).
1967: Εγκρίνεται από το πρωτοδικείο το καταστατικό της «Θύρας 13», ο σύνδεσμος φιλάθλων του Παναθηναϊκού, που ίδρυσε πριν από ένα χρόνο ο Απόστολος Ιωαννίδης στο Μεταξουργείο. Πρόκειται για τον πρώτο σύνδεσμο φιλάθλων στην Ελλάδα.
1968: Δυνάμεις του αμερικανικού στρατού εισβάλλουν στο χωριό Μάι Λάι του Βιετνάμ και σφαγιάζουν 450 άοπλους χωρικούς, ανάμεσά τους γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένους. Η Σφαγή του Μάι Λάι θα γίνει σύμβολο της θηριωδίας του πολέμου του Βιετνάμ, προκαλώντας διεθνή κατακραυγή και σοκ στην αμερικανική κοινή γνώμη.
1971: Οι Σάιμον και Γκαρφάνκελ κερδίζουν δύο βραβεία Γκράμι, για το άλμπουμ «Bridge Over Troubled Water» και το ομώνυμο τραγούδι.
1978: Η ιταλική τρομοκρατική οργάνωση «Ερυθρές Ταξιαρχίες» ανακοινώνει την απαγωγή του πρώην πρωθυπουργού της χώρας, Άλντο Μόρο, και απειλεί ότι θα τον εκτελέσει αν δεν αποφυλακιστούν όσα μέλη της οργάνωσης έχουν συλληφθεί.
1988: Το Ιράκ εξαπολύει χημική επίθεση στην κουρδική πόλη Χαλάμπια, χρησιμοποιώντας αέρια νεύρων. Η επίθεση, που διατάχθηκε από το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν, προκαλεί τον θάνατο 5.000 ανθρώπων, κυρίως αμάχων, και θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα πολέμου της εποχής.

1993: Ο Άρης κατακτά το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης στο μπάσκετ (FIBA European Cup), κερδίζοντας στον τελικό την τουρκική Εφές Πίλσεν με 50-48. Είναι ο πρώτος ευρωπαϊκός τίτλος για την ομάδα της Θεσσαλονίκης.
1994: Ο ΠΑΟΚ κατακτά το Κύπελλο Κόρατς νικώντας στο Μιλάνο τη Στεφανέλ με 100-91.
1994: Νέος υπουργός Πολιτισμού στη θέση της Μελίνας Μερκούρη ορκίζεται ο μουσικοσυνθέτης, Θάνος Μικρούτσικος.
1995: Στις ΗΠΑ, η πολιτεία του Μισισίπι, είναι η τελευταία που επικυρώνει νομοθετικά την τροπολογία του 1865 του Αμερικανικού Συντάγματος για την κατάργηση της δουλείας.
1996: Βραβεύεται στην Ιταλία ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, ως καλύτερος Ευρωπαίος σκηνοθέτης.
1997: Μια από τις σημαντικότερες σελίδες στην ιστορία του αγγλικού σκακιού γράφεται στο Βρετανικό Κοινοβούλιο, όταν ο υπουργός Αθλητισμού, Τόνι Μπανκς, δηλώνει ότι θα προχωρήσει σε αλλαγή του νόμου, που από το 1937 δεν επιτρέπει την αναγνώριση του σκακιού ως αθλήματος.
2000: Πεθαίνει ο Τόμας Φέρεμπι, ο άνθρωπος που έλυσε τις ασφάλειες και ελευθέρωσε την ατομική βόμβα που έπεσε στην Χιροσίμα.
2003: Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες από όλο τον κόσμο διαδηλώνουν ενάντια στον επικείμενο Πόλεμο του Ιράκ, εκφράζοντας την αντίθεσή τους στη στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Την ίδια ημέρα, οι Τζορτζ Μπους, Τόνι Μπλερ και Χοσέ Μαρία Αθνάρ στέλνουν τελεσίγραφο στον Σαντάμ Χουσεΐν από τις Αζόρες, απαιτώντας την αποχώρησή του, λίγες ημέρες πριν από την έναρξη της εισβολής.
2021: Η Ισραηλινή Αρχαιολογική Αρχή ανακαλύπτει κομμάτια από τις Περγαμηνές της Νεκράς Θάλασσας στη Σπηλιά του Τρόμου, τα οποία χρονολογούνται 1.900 χρόνια πριν. Επιπρόσθετα, ανακαλύπτεται και ένα πλεκτό καλάθι ηλικίας 10.500 ετών φτιαγμένο από υφασμένα λουλούδια.
Γεννήσεις

1941 – Μπερνάρντο Μπερτολούτσι (16 Μαρτίου 1941 – 26 Νοεμβρίου 2018), Ιταλός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος, από τους σημαντικότερους δημιουργούς του ευρωπαϊκού κινηματογράφου. Υπέγραψε ταινίες-ορόσημο όπως «Ο τελευταίος αυτοκράτορας», που του χάρισε Όσκαρ σκηνοθεσίας, «Το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι» και «1900». Το έργο του ξεχώρισε για τον αισθησιασμό, τη μεγάλη ιστορική κλίμακα και την πολιτική ματιά, με ισχυρό αποτύπωμα στη διεθνή κινηματογραφική γλώσσα.

1959 – Σαβίνα Γιαννάτου, Ελληνίδα, τραγουδίστρια, από τις πιο ιδιαίτερες φωνές της σύγχρονης ελληνικής μουσικής με διεθνή ακτινοβολία. Ξεχωρίζει για την ερμηνευτική της τόλμη, από παλαιά μουσική και παραδοσιακά τραγούδια της Μεσογείου μέχρι αυτοσχεδιασμό και σύγχρονα projects. Με το σχήμα Primavera en Salonico έχει παρουσιάσει κύκλους όπως «Songs of an Other» και «Songs of Thessaloniki», αναδεικνύοντας πολυγλωσσικό, διαπολιτισμικό ρεπερτόριο με έντονη θεατρικότητα.
Θάνατοι

1979 – Ζαν Μονέ (9 Νοεμβρίου 1888 – 16 Μαρτίου 1979), Γάλλος, οικονομολόγος και πολιτικός οραματιστής, από τα πρόσωπα-κλειδιά της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Υπήρξε βασικός αρχιτέκτονας της ιδέας ότι η συνεργασία στην οικονομία μπορεί να αποτρέψει νέους πολέμους στην Ευρώπη και συνδέθηκε με το σχέδιο που οδήγησε στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα. Διετέλεσε πρώτος πρόεδρος της Ανώτατης Αρχής της Κοινότητας και καθιέρωσε τη «μέθοδο Μονέ», που επηρέασε τη μετέπειτα πορεία προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.
πηγή newsbeast.gr

Event details