Το απόγευμα της 14ης Αυγούστου 2003, λίγο μετά τις 4, τα φώτα άρχισαν να σβήνουν το ένα μετά το άλλο σε ένα τεράστιο τμήμα των ΗΠΑ και του Καναδά. Από το Οχάιο και το Μίσιγκαν μέχρι τη Νέα Υόρκη και από εκεί στο Οντάριο, περίπου 50 εκατομμύρια άνθρωποι έμειναν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. Η συνολική απώλεια φορτίου έφτασε τα 61.800 MW και σε ορισμένες περιοχές η πλήρης αποκατάσταση χρειάστηκε έως και τέσσερις ημέρες.
Στη Νέα Υόρκη, το μετρό ακινητοποιήθηκε την ώρα που πλησίαζε η απογευματινή αιχμή. Περίπου 400 τρένα έμειναν σταματημένα, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες επιβάτες βρέθηκαν χωρίς τρόπο να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Τα φανάρια έσβησαν, οι δρόμοι γέμισαν αυτοκίνητα και πεζούς και άνθρωποι εγκλωβίστηκαν σε ανελκυστήρες.
Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβανόταν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά. Στο Τορόντο σταμάτησαν το μετρό και τα τραμ, επιβάτες απομακρύνονταν από ακινητοποιημένους συρμούς μέσα από τις σήραγγες και πολίτες βγήκαν στους δρόμους για να ρυθμίσουν μόνοι τους την κυκλοφορία στις διασταυρώσεις όπου τα φανάρια είχαν τεθεί εκτός λειτουργίας.
Από ένα πρόβλημα στο Οχάιο σε γενικευμένη κατάρρευση
Στην αρχή, το μέγεθος της διακοπής προκάλεσε φόβους ότι οι ΗΠΑ μπορεί να βρίσκονταν αντιμέτωπες με νέα τρομοκρατική επίθεση, λιγότερο από δύο χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Η επίσημη έρευνα ΗΠΑ και Καναδά, όμως, δεν βρήκε καμία ένδειξη σαμποτάζ, κυβερνοεπίθεσης ή τρομοκρατικής ενέργειας.

Η πραγματική εξήγηση ήταν λιγότερο θεαματική, αλλά ίσως πιο ανησυχητική: μια αλυσίδα τεχνικών και ανθρώπινων αστοχιών.
Η κοινή ερευνητική επιτροπή ΗΠΑ–Καναδά κατέληξε ότι η εταιρεία FirstEnergy δεν είχε αντιληφθεί εγκαίρως πόσο επικίνδυνα επιδεινωνόταν η κατάσταση στο δίκτυό της στο Οχάιο. Το σύστημα συναγερμών στο κέντρο ελέγχου είχε σταματήσει να λειτουργεί, με αποτέλεσμα οι χειριστές να μην ενημερώνονται για κρίσιμες μεταβολές. Παράλληλα, ανεπαρκώς κλαδεμένα δέντρα ήρθαν σε επαφή με γραμμές υψηλής τάσης και προκάλεσαν την αποσύνδεσή τους.
Το κρίσιμο σημείο ήρθε στις 16:05:57. Η γραμμή υψηλής τάσης Sammis–Star τέθηκε εκτός λειτουργίας και άρχισε η ανεξέλεγκτη αλυσιδωτή αντίδραση. Οι ροές ηλεκτρικής ενέργειας μεταφέρθηκαν από τη μία γραμμή στην άλλη, τα συστήματα προστασίας ενεργοποιούνταν διαδοχικά και το δίκτυο άρχισε να καταρρέει.
Μέσα σε μόλις επτά λεπτά, η διακοπή είχε εξαπλωθεί από την περιοχή Κλίβελαντ–Άκρον σε μεγάλο μέρος των βορειοανατολικών ΗΠΑ και του Καναδά. Στις 16:13 είχαν αποσυνδεθεί περισσότερες από 508 μονάδες παραγωγής σε 265 σταθμούς.
«Θα μπορούσε να είχε αποτραπεί»
Το πόρισμα της επίσημης έρευνας ήταν σαφές: το μπλακ άουτ θα μπορούσε να είχε αποτραπεί. Δεν έφταιγε ένα μόνο δέντρο ή ένας υπολογιστής, αλλά ένας συνδυασμός ανεπαρκούς συντήρησης, προβληματικής εποπτείας, κακής επικοινωνίας και αδυναμίας των αρμόδιων φορέων να αντιληφθούν εγκαίρως τι συνέβαινε στο διασυνδεδεμένο δίκτυο.
A darkened New York City is visible just before dawn through power lines from Jersey City, N.J., shown in foreground, with some lights visible, Friday, Aug. 15, 2003. The Empire State Building is in background. (AP Photo/George Widman)
Οι οικονομικές απώλειες μόνο στις ΗΠΑ υπολογίστηκαν μεταξύ 4 και 10 δισ. δολαρίων. Το συμβάν οδήγησε επίσης σε αυστηρότερη αντιμετώπιση των προτύπων αξιοπιστίας και σε σειρά μέτρων για τη λειτουργία και την εποπτεία του ηλεκτρικού συστήματος της Βόρειας Αμερικής.
Και η σύμπτωση εκείνου του Αυγούστου ήταν εντυπωσιακή. Μόλις δύο εβδομάδες αργότερα, στις 28 Αυγούστου, μεγάλο τμήμα του Λονδίνου έμεινε επίσης χωρίς ρεύμα, επηρεάζοντας 476.000 καταναλωτές και προκαλώντας χάος στις συγκοινωνίες. Τα δύο γεγονότα δεν συνδέονταν: στη βρετανική περίπτωση, η έρευνα εντόπισε μεταξύ άλλων ένα λανθασμένα τοποθετημένο ρελέ προστασίας.
Τι άλλο έγινε σαν σήμερα
1941: Ο Φράνκλιν Ρούζβελτ και ο Ουίνστον Τσόρτσιλ διακηρύσσουν την Ατλαντική Χάρτα, καθορίζοντας κοινές αρχές για τη μεταπολεμική διεθνή τάξη. Το κείμενο θεωρείται σημαντικός πρόδρομος της δημιουργίας των Ηνωμένων Εθνών.
1945: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν ανακοινώνει ότι η Ιαπωνία αποδέχθηκε τους όρους παράδοσης των Συμμάχων, σηματοδοτώντας ουσιαστικά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η επίσημη πράξη παράδοσης θα υπογραφεί στις 2 Σεπτεμβρίου.
1947: Το Πακιστάν αποκτά την ανεξαρτησία του από τη Βρετανία, στο πλαίσιο της διάλυσης της Βρετανικής Ινδίας και της δημιουργίας δύο ανεξάρτητων κρατών. Η διχοτόμηση συνοδεύεται από μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών και αιματηρές συγκρούσεις.
1974: Η Τουρκία εξαπολύει τη δεύτερη φάση της εισβολής στην Κύπρο, τον «Αττίλα 2», μετά το αδιέξοδο των συνομιλιών της Γενεύης. Μέχρι την εκεχειρία της 16ης Αυγούστου, οι τουρκικές δυνάμεις έχουν θέσει υπό τον έλεγχό τους περίπου το 37% του νησιού.
1980: Ξεκινά η μεγάλη απεργία στα ναυπηγεία του Γκντανσκ στην Πολωνία, με τον Λεχ Βαλέσα να αναδεικνύεται σε ηγετική μορφή. Οι κινητοποιήσεις θα οδηγήσουν στη γέννηση της «Αλληλεγγύης», του κινήματος που αμφισβήτησε την κομμουνιστική εξουσία.

1996: Ο 26χρονος Ελληνοκύπριος Σολωμός Σολωμού πέφτει νεκρός από πυρά ενώ επιχειρεί να κατεβάσει την τουρκική σημαία στη Δερύνεια, τρεις ημέρες μετά τη δολοφονία του εξαδέλφου του, Τάσου Ισαάκ.

2003: Σεισμός μεγέθους 6,4 Ρίχτερ ταρακουνά τη Λευκάδα, προκαλώντας περίπου 50 τραυματισμούς, πανικό στους χιλιάδες παραθεριστές και εκτεταμένες ζημιές σε σπίτια, υποδομές και το οδικό δίκτυο. 

2005: Η πτήση 522 της κυπριακής Helios Airways συντρίβεται στο Γραμματικό Αττικής, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους και οι 121 επιβαίνοντες. Πρόκειται για την πιο πολύνεκρη αεροπορική τραγωδία που έχει σημειωθεί στην Ελλάδα.
2015: Η Βουλή εγκρίνει το 3ο μνημόνιο με 222 ψήφους υπέρ, ενώ η ψηφοφορία προκαλεί βαθιά εσωκομματική κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ, με 32 βουλευτές του κόμματος να καταψηφίζουν τη συμφωνία.
Γεννήσεις

1909 – Μάνος Κατράκης, εμβληματικός Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου στο Καστέλι Κισάμου της Κρήτης. Ξεκίνησε το 1927 και ξεχώρισε για την επιβλητική φυσιογνωμία, την ακαταμάχητη φωνή και την ένταση του ρόλου σε έργα όπως «Ο καπετάν Μιχάλης», «Οιδίπους Τύραννος» και «Συνοικία το Όνειρο». Ιδρυτής του Ελληνικού Λαϊκού Θεάτρου (1955) και αγωνιστής της αριστεράς, υπέστη διώξεις και εξορίες εξαιτίας των πεποιθήσεών του.

1945 – Στιβ Μάρτιν (Steve Martin), εμβληματικός Αμερικανός κωμικός, ηθοποιός, συγγραφέας και μουσικός, γεννήθηκε στο Γουάκο του Τέξας στις 14 Αυγούστου. Ξεκίνησε ως σεναριογράφος στην εκπομπή «The Smothers Brothers Comedy Hour» (βραβείο Έμμυ) και γρήγορα καθιερώθηκε με το παράλογο, ευρηματικό του χιούμορ και sold out stand-up παραστάσεις τη δεκαετία του ’70. Άφησε στίγμα στον κινηματογράφο με ταινίες όπως «The Jerk», «Planes, Trains and Automobiles» και «Father of the Bride», κερδίζοντας πέντε βραβεία Γκράμι, ενώ ξεχωρίζει και ως δεξιοτέχνης μπάντζο και συγγραφέας.

1959 – Μάτζικ Τζόνσον (Magic Johnson), αμερικανός καλαθοσφαιριστής, γεννημένος στις 14 Αυγούστου στο Λάνσινγκ του Μίσιγκαν. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους πλέι μέικερ στην ιστορία του αθλήματος, καθιερώνοντας τη «Showtime» εποχή των Λος Άντζελες Λέικερς. Κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα NBA, τρία βραβεία MVP και ήταν 12 φορές All-Star, ενώ ως πρωτοετής οδήγησε τους Λέικερς σε τίτλο παίζοντας όλες τις θέσεις στον τελικό. Εντυπωσίασε με το ομαδικό του πνεύμα, το μοναδικό στιλ και την ηγετική του παρουσία, κλείνοντας την καριέρα του ως πρότυπο αθλητικής και κοινωνικής προσφοράς.

1966 – Χάλι Μπέρι (Halle Berry), αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο, γεννημένη στις 14 Αυγούστου στο Κλίβελαντ. Ξεκίνησε ως καλλιστείο και fashion model, διακρίθηκε στη Miss USA και Miss World το 1986, ενώ η καριέρα της απογειώθηκε ως πρωταγωνίστρια σε ταινίες όπως «Boomerang», «X-Men», «Die Another Day» και «Monster’s Ball» (2001), για την οποία βραβεύτηκε με Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου, η πρώτη και μοναδική Αφροαμερικανή τιμημένη με αυτόν τον τίτλο. Σήμα κατατεθέν της η δυναμική ερμηνεία και η ισχυρή προσωπικότητά της, έχοντας διακριθεί με Emmy, Golden Globe και SAG.

1983 – Μίλα Κούνις (Mila Kunis), Ουκρανοαμερικανίδα ηθοποιός, γεννημένη στις 14 Αυγούστου στο Τσερνίβτσι της Ουκρανίας. Μετανάστευσε οικογενειακώς στο Λος Άντζελες σε ηλικία 7 ετών. Έγινε γνωστή ως «Τζάκι Μπέρκχαρτ» στη σειρά «That ’70s Show» και ως φωνή της «Meg Griffin» στο «Family Guy». Ξεχώρισε με ρόλους σε ταινίες όπως «Forgetting Sarah Marshall», «Black Swan», «Friends with Benefits», «Ted» και «Bad Moms». Αναγνωρισμένη για την υποκριτική της ευλυγισία και την αδιαμφισβήτητη οθονική παρουσία, θεωρείται μία από τις πιο επιτυχημένες και αγαπητές ηθοποιούς της γενιάς της.
Θάνατοι

1956 – Μπέρτολτ Μπρεχτ (Bertolt Brecht), κορυφαίος Γερμανός συγγραφέας, ποιητής και θεατρικός μεταρρυθμιστής, πέθανε στις 14 Αυγούστου στο Ανατολικό Βερολίνο σε ηλικία 58 ετών από καρδιακή προσβολή. Πατέρας του «επικού θεάτρου» και του Verfremdungseffekt («αποστασιοποίηση»), δημιούργησε εμβληματικά έργα όπως «Η Όπερα της πεντάρας», «Μάνα Κουράγιο», «Ο Γαλιλαίος», «Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν» και «Ο Κύκλος με την κιμωλία».

1972 – Νίκος Φέρμας, εμβληματικός Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου, γεννημένος στη Μυτιλήνη το 1905 με πραγματικό όνομα Νίκος Χατζηανδρέου. Καθιερώθηκε ως αρχέτυπο του ντόμπρου μάγκα και βιοπαλαιστή, μέσα από πάνω από 150 ταινίες στις δεκαετίες του ’50 και του ’60 («Ένας ήρωας με παντούφλες», «Λατέρνα φτώχεια και γαρύφαλλο», «Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος», «Καλώς ήλθε το δολάριο», «Λόλα»). Η αυθεντική λαϊκή του παρουσία τον έκανε αγαπημένη φιγούρα του ελληνικού σινεμά, αφήνοντας ανεξίτηλη σφραγίδα στους δεύτερους ρόλους. Πέθανε στην Αθήνα στις 14 Αυγούστου 1972, σε ηλικία 67 ετών.

1988 – Έντσο Φεράρι (Enzo Ferrari), θρυλικός Ιταλός οδηγός αγώνων και επιχειρηματίας, πέθανε στις 14 Αυγούστου στη Μόντενα, σε ηλικία 90 ετών. Ξεκίνησε την καριέρα του ως οδηγός της Alfa Romeo και γρήγορα καθιερώθηκε ως πρωτοπόρος στον χώρο της αυτοκίνησης ιδρύοντας τη Scuderia Ferrari το 1929 και αργότερα τη θρυλική εταιρεία Ferrari στη Μαρανέλο. Μέσα από καινοτομία και πάθος για την ταχύτητα, ανέδειξε τα αγωνιστικά αυτοκίνητα Ferrari σε σύμβολο νίκης και πολυτέλειας, κατακτώντας πάνω από 5,000 αγώνες και 25 παγκόσμιους τίτλους κατά τη διάρκεια της ζωής του.

1996 – Σολωμός Σολωμού, Κύπριος ακτιβιστής και εμβληματική μορφή του αγώνα κατά της τουρκικής κατοχής, δολοφονήθηκε στις 14 Αυγούστου 1996 στη Δερύνεια κατά την προσπάθεια του να κατεβάσει την τουρκική σημαία από φυλάκιο των κατοχικών δυνάμεων, λίγο μετά την κηδεία του εξαδέρφου του Τάσου Ισαάκ. Με το τσιγάρο στο στόμα ανέβηκε στον ιστό και δέχτηκε θανάσιμα πυρά μπροστά στις κάμερες, σε μια εικόνα που έκανε τον γύρο του κόσμου ως σύμβολο θάρρους και αντίστασης.
πηγή newsbeast.gr

Event details

Στις 19 Σεπτεμβρίου 1970, σε μια πλατεία της Γένοβας στην Ιταλία, ο 22χρονος φοιτητής Γεωλογίας, Κώστας Γεωργάκης από την Κέρκυρα έβαλε τέλος στη ζωή του με τον πιο σκληρό και συγκλονιστικό τρόπο: αυτοπυρπολήθηκε φωνάζοντας «Ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα». Η πράξη του ήταν μια κραυγή αντίστασης απέναντι στη Χούντα των Συνταγματαρχών, που από το 1967 καταπίεζε τον ελληνικό λαό με διώξεις, λογοκρισία και βία.
Ήταν ξημερώματα, όταν ο νεαρός φοιτητής στάθμευσε το μικρό του Fiat στην πλατεία Ματτεότι. Έλουσε τα ρούχα του με βενζίνη και έβαλε φωτιά, τρέχοντας με τα χέρια ανοιχτά και φωνάζοντας συνθήματα υπέρ της ελευθερίας της πατρίδας του. Οδοκαθαριστές έσβησαν τις φλόγες και τον μετέφεραν στο νοσοκομείο Σαν Μαρτίνο, όπου κατέληξε από τα φρικτά εγκαύματα.
Παρά τη λογοκρισία που είχε επιβληθεί στον ελληνικό Τύπο, η είδηση δεν μπόρεσε να αποσιωπηθεί. Το Associated Press μετέδωσε την αυτοπυρπόληση και η είδηση δημοσιεύτηκε στα πρωτοσέλιδα εφημερίδων του εξωτερικού αλλά και στα «ΝΕΑ» της 21ης Σεπτεμβρίου 1970.
Ο Γεωργάκης δεν ήταν τυχαίος νέος. Είχε έντονη αντιδικτατορική δράση στην Ιταλία, συμμετέχοντας στην Ένωση Κέντρου και την ΕΔΗΝ, οργανώνοντας εκδηλώσεις και κυκλοφορώντας αντιστασιακό υλικό. Ήξερε ότι με την πράξη του θα άφηνε πίσω του μια δυνατή μαρτυρία. Όπως έγραψε σε φίλο του λίγο πριν: «Είμαι βέβαιος ότι, αργά ή γρήγορα, οι λαοί της Ευρώπης θα καταλάβουν ότι ένα φασιστικό καθεστώς, όπως το Ελληνικό, δεν είναι μόνο προσβολή στην αξιοπρέπεια των ελευθέρων ανθρώπων, αλλά και απειλή για την ίδια την Ευρώπη».
Δύο ημέρες πριν αυτοπυρποληθεί, ο Γεωργάκης έγραψε στον πατέρα του στην Κέρκυρα:
«Αγαπητέ μου πατέρα,
Συγχώρεσέ με για την πράξη μου αυτή. Δεν θέλω να κλάψης. Ο γιος σου δεν είναι ήρωας, αλλά ένας απλός άνθρωπος, όπως όλοι οι άλλοι.
Φίλησε αντί για μένα τη γη της πατρίδος μας. Δεν ήθελα να διατρέξετε οιονδήποτε κίνδυνο, εξ’ αιτίας της δραστηριότητός μου. Δεν μου έμενε, παρά να ενεργήσω σαν ελεύθερος άνθρωπος.
Σε φιλώ,
Ο Κωνσταντίνος σου»
Η Χούντα προσπάθησε να αποκρύψει τα πολιτικά κίνητρα της θυσίας του, πιέζοντας τον πατέρα του να δηλώσει ότι ο γιος του αυτοκτόνησε για προσωπικούς λόγους. Παρ’ όλα αυτά, η πράξη του συγκλόνισε την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και έγινε σύμβολο της ελληνικής αντίστασης.
Όπως έγραψε το «Βήμα» λίγα χρόνια αργότερα: «Πυρπολώντας τον εαυτό του, ο νεαρός πατριώτης θέλησε να συνεγείρη τις συνειδήσεις της δημοκρατικής Ευρώπης». Στην Κέρκυρα σήμερα υπάρχει άγαλμά του, υπενθυμίζοντας ότι ένας 22χρονος Έλληνας, με την τελευταία του πράξη, έστειλε μήνυμα ελευθερίας και αξιοπρέπειας πέρα από τα σύνορα.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο


1888: Διεξάγεται ο πρώτος διεθνής διαγωνισμός γυναικείας ομορφιάς στο Σπα του Βελγίου, καθιερώνοντας τον θεσμό των καλλιστείων στον σύγχρονο κόσμο. Το πρώτο βραβείο απονέμεται στη 18χρονη Μπέρθα Σουκαρέτ από τη Γουατεμάλα, ξεκινώντας μια παγκόσμια παράδοση που αναδεικνύει πρότυπα ομορφιάς και προκαλεί συζητήσεις για τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία.
1931: Ο χρηματιστηριακός πανικός που ξεσπά σε Αμερική και Ευρώπη αναταράσσει και την Ελλάδα. Σημειώνεται υποτίμηση των αξιών και χρεοκοπία χρηματιστών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ενώ το Χρηματιστήριο κλείνει προσωρινά λόγω της κρίσης, προκαλώντας βαθύ αντίκτυπο στην οικονομία και την κοινωνία της χώρας.
1952: Οι ΗΠΑ απαγορεύουν στον Τσάρλι Τσάπλιν να ξαναμπεί στη χώρα, έπειτα από ένα ταξίδι που πραγματοποίησε στην Αγγλία.
1955: Ο πρόεδρος της Αργεντινής, Χουάν Περόν, ανατρέπεται από στρατιωτικό πραξικόπημα.



1957: Τίθεται για πρώτη φορά από τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή το ζήτημα μεταφοράς του διεθνούς αερολιμένα Αθηνών από το Ελληνικό. Η τελική μετεγκατάσταση πραγματοποιείται στις 29 Μαρτίου 2001, με τη λειτουργία του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος» στα Σπάτα. Το αεροδρόμιο ονομάζεται προς τιμήν του Ελευθέριου Βενιζέλου, ο οποίος ως πρωθυπουργός ίδρυσε Υπουργείο Αεροπορίας και έβαλε τις βάσεις για την οργάνωση της Πολιτικής Αεροπορίας στην Ελλάδα.


1961: Ιδρύεται η «Ένωσις Κέντρου» με αρχηγό τον Γεώργιο Παπανδρέου, έναν ετερόκλητο συνασπισμό προσωπικοτήτων από τον χώρο του κέντρου και της φιλελεύθερης παράταξης. Στη διοικούσα επιτροπή συμμετέχουν οι Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας, Παυσανίας Κατσώτας, Σταύρος Κωστόπουλος, Αλέξανδρος Μπαλτατζής, Σάββας Παπαπολίτης, Στέφανος Στεφανόπουλος και Ηλίας Τσιριμώκος, συμμετέχοντας στην προσπάθεια για ενότητα και δημοκρατική ανατροπή της Δεξιάς στην Ελλάδα.
1970: Ο Κώστας Γεωργάκης, Έλληνας φοιτητής γεωλογίας, αυτοπυρπολείται στην πλατεία Ματεότι στη Γένοβα της Ιταλίας, ως ένδειξη διαμαρτυρίας κατά του δικτατορικού καθεστώτος του Γεωργίου Παπαδόπουλου.
1982: Χρησιμοποιείται για πρώτη φορά σε διαδικτυακή επικοινωνία το smiley 🙂 . Τη χρήση του συγκεκριμένου συμβόλου προτείνει ο Σκοτ Φάλμαν.
1989: Ο Βούλγαρος πρωταθλητής της άρσης βαρών Ναούμ Σαλαμάνοφ (μετέπειτα Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου) ζητά πολιτικό άσυλο στην τουρκική πρεσβεία της Αθήνας, ξεφεύγοντας από το καθεστώς της Βουλγαρίας και την καταπίεση της τουρκικής μειονότητας. Αλλάζει υπηκοότητα και όνομα, γράφοντας ιστορία στο άθλημα με την τουρκική σημαία και κατακτώντας τρία χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια.
1990: Κυκλοφορεί το τελευταίο φύλλο της εφημερίδας «Η Πρώτη».
2020: Ένας σπάνιος μεσογειακός κυκλώνας που μοιάζει με τροπικό (medicane), με ανέμους έως και 120 χλμ./ ώρα, σκοτώνει τρεις ανθρώπους καθώς περνάει πάνω από την Ελλάδα με κατεύθυνση το νησί της Κρήτης. Περίπου 5.000 σπίτια στην Καρδίτσα πλήττονται από πλημμύρες και ισχυρούς ανέμους. Ένα άτομο εξακολουθεί να αγνοείται.
Γεννήσεις

1948 – Τζέρεμι Άιρονς (Jeremy Irons), Άγγλος ηθοποιός με διεθνή αναγνώριση και διακρίσεις όπως Όσκαρ, Emmy και Tony. Ξεχώρισε τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο με εμβληματικές ερμηνείες στα «The French Lieutenant’s Woman», «Reversal of Fortune», «The Mission», ενώ χάρισε τη φωνή του στον Scar στο «The Lion King». Σημαντική παρουσία σε έργα του Σαίξπηρ και σύγχρονες παραγωγές, θεωρείται υπόδειγμα σοφιστικέ καλλιτέχνη.

1954 – Ελένη Βιτάλη, Ελληνίδα τραγουδίστρια με ξεχωριστή φωνή και πολυσχιδή μουσική προσωπικότητα, που εμπλουτίζει με παραδοσιακές και λαϊκές επιρροές το ελληνικό τραγούδι. Γεννήθηκε στην Αθήνα σε μουσική οικογένεια και βρέθηκε από μικρή κοντά στα πανηγύρια, τραγουδώντας μαζί με μεγάλους καλλιτέχνες της εποχής. Η δισκογραφία της περιλαμβάνει εμβληματικές επιτυχίες όπως «Χωρίς δεκάρα», «Αϊ γαρούφαλό μου» και συνεργασίες με σπουδαίους συνθέτες, ενώ θεωρείται σημείο αναφοράς για το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι.

1969 – Αλκίνοος Ιωαννίδης, Κύπριος τραγουδιστής, τραγουδοποιός και ερμηνευτής, με βαθιές μουσικές και ποιητικές επιρροές από την καλλιτεχνική του οικογένεια. Εμφανίστηκε στη δισκογραφία το 1993, ξεχωρίζοντας για την ευαίσθητη φωνή, τα προσωπικά του τραγούδια και τα βαθυστόχαστα στιχουργικά μηνύματα. Έργα του όπως «Ανεμοδείκτης», «Ο δρόμος, ο χρόνος και ο πόνος» και «Ο προσκυνητής» τον καθιέρωσαν ως έναν από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους του έντεχνου ελληνικού τραγουδιού.
Θάνατοι

1970 – Κώστας Γεωργάκης, Έλληνας φοιτητής και αγωνιστής από την Κέρκυρα, που αυτοπυρπολήθηκε στη Γένοβα στις 19 Σεπτεμβρίου 1970, διαμαρτυρόμενος κατά της δικτατορίας στην Ελλάδα. Με τη θυσία του, φώναξε «Το έκανα για την Ελλάδα μου, ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα», συγκλονίζοντας τη διεθνή κοινή γνώμη και δίνοντας έμπνευση στον αντιδικτατορικό αγώνα. Η πράξη του αναγνωρίστηκε ως σύμβολο αυτοθυσίας για τη δημοκρατία και την ελευθερία.
πηγή newsbeast.gr

Event details