Το απόγευμα της 14ης Αυγούστου 2003, λίγο μετά τις 4, τα φώτα άρχισαν να σβήνουν το ένα μετά το άλλο σε ένα τεράστιο τμήμα των ΗΠΑ και του Καναδά. Από το Οχάιο και το Μίσιγκαν μέχρι τη Νέα Υόρκη και από εκεί στο Οντάριο, περίπου 50 εκατομμύρια άνθρωποι έμειναν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. Η συνολική απώλεια φορτίου έφτασε τα 61.800 MW και σε ορισμένες περιοχές η πλήρης αποκατάσταση χρειάστηκε έως και τέσσερις ημέρες.
Στη Νέα Υόρκη, το μετρό ακινητοποιήθηκε την ώρα που πλησίαζε η απογευματινή αιχμή. Περίπου 400 τρένα έμειναν σταματημένα, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες επιβάτες βρέθηκαν χωρίς τρόπο να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Τα φανάρια έσβησαν, οι δρόμοι γέμισαν αυτοκίνητα και πεζούς και άνθρωποι εγκλωβίστηκαν σε ανελκυστήρες.
Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβανόταν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά. Στο Τορόντο σταμάτησαν το μετρό και τα τραμ, επιβάτες απομακρύνονταν από ακινητοποιημένους συρμούς μέσα από τις σήραγγες και πολίτες βγήκαν στους δρόμους για να ρυθμίσουν μόνοι τους την κυκλοφορία στις διασταυρώσεις όπου τα φανάρια είχαν τεθεί εκτός λειτουργίας.
Από ένα πρόβλημα στο Οχάιο σε γενικευμένη κατάρρευση
Στην αρχή, το μέγεθος της διακοπής προκάλεσε φόβους ότι οι ΗΠΑ μπορεί να βρίσκονταν αντιμέτωπες με νέα τρομοκρατική επίθεση, λιγότερο από δύο χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Η επίσημη έρευνα ΗΠΑ και Καναδά, όμως, δεν βρήκε καμία ένδειξη σαμποτάζ, κυβερνοεπίθεσης ή τρομοκρατικής ενέργειας.

Η πραγματική εξήγηση ήταν λιγότερο θεαματική, αλλά ίσως πιο ανησυχητική: μια αλυσίδα τεχνικών και ανθρώπινων αστοχιών.
Η κοινή ερευνητική επιτροπή ΗΠΑ–Καναδά κατέληξε ότι η εταιρεία FirstEnergy δεν είχε αντιληφθεί εγκαίρως πόσο επικίνδυνα επιδεινωνόταν η κατάσταση στο δίκτυό της στο Οχάιο. Το σύστημα συναγερμών στο κέντρο ελέγχου είχε σταματήσει να λειτουργεί, με αποτέλεσμα οι χειριστές να μην ενημερώνονται για κρίσιμες μεταβολές. Παράλληλα, ανεπαρκώς κλαδεμένα δέντρα ήρθαν σε επαφή με γραμμές υψηλής τάσης και προκάλεσαν την αποσύνδεσή τους.
Το κρίσιμο σημείο ήρθε στις 16:05:57. Η γραμμή υψηλής τάσης Sammis–Star τέθηκε εκτός λειτουργίας και άρχισε η ανεξέλεγκτη αλυσιδωτή αντίδραση. Οι ροές ηλεκτρικής ενέργειας μεταφέρθηκαν από τη μία γραμμή στην άλλη, τα συστήματα προστασίας ενεργοποιούνταν διαδοχικά και το δίκτυο άρχισε να καταρρέει.
Μέσα σε μόλις επτά λεπτά, η διακοπή είχε εξαπλωθεί από την περιοχή Κλίβελαντ–Άκρον σε μεγάλο μέρος των βορειοανατολικών ΗΠΑ και του Καναδά. Στις 16:13 είχαν αποσυνδεθεί περισσότερες από 508 μονάδες παραγωγής σε 265 σταθμούς.
«Θα μπορούσε να είχε αποτραπεί»
Το πόρισμα της επίσημης έρευνας ήταν σαφές: το μπλακ άουτ θα μπορούσε να είχε αποτραπεί. Δεν έφταιγε ένα μόνο δέντρο ή ένας υπολογιστής, αλλά ένας συνδυασμός ανεπαρκούς συντήρησης, προβληματικής εποπτείας, κακής επικοινωνίας και αδυναμίας των αρμόδιων φορέων να αντιληφθούν εγκαίρως τι συνέβαινε στο διασυνδεδεμένο δίκτυο.
A darkened New York City is visible just before dawn through power lines from Jersey City, N.J., shown in foreground, with some lights visible, Friday, Aug. 15, 2003. The Empire State Building is in background. (AP Photo/George Widman)
Οι οικονομικές απώλειες μόνο στις ΗΠΑ υπολογίστηκαν μεταξύ 4 και 10 δισ. δολαρίων. Το συμβάν οδήγησε επίσης σε αυστηρότερη αντιμετώπιση των προτύπων αξιοπιστίας και σε σειρά μέτρων για τη λειτουργία και την εποπτεία του ηλεκτρικού συστήματος της Βόρειας Αμερικής.
Και η σύμπτωση εκείνου του Αυγούστου ήταν εντυπωσιακή. Μόλις δύο εβδομάδες αργότερα, στις 28 Αυγούστου, μεγάλο τμήμα του Λονδίνου έμεινε επίσης χωρίς ρεύμα, επηρεάζοντας 476.000 καταναλωτές και προκαλώντας χάος στις συγκοινωνίες. Τα δύο γεγονότα δεν συνδέονταν: στη βρετανική περίπτωση, η έρευνα εντόπισε μεταξύ άλλων ένα λανθασμένα τοποθετημένο ρελέ προστασίας.
Τι άλλο έγινε σαν σήμερα
1941: Ο Φράνκλιν Ρούζβελτ και ο Ουίνστον Τσόρτσιλ διακηρύσσουν την Ατλαντική Χάρτα, καθορίζοντας κοινές αρχές για τη μεταπολεμική διεθνή τάξη. Το κείμενο θεωρείται σημαντικός πρόδρομος της δημιουργίας των Ηνωμένων Εθνών.
1945: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν ανακοινώνει ότι η Ιαπωνία αποδέχθηκε τους όρους παράδοσης των Συμμάχων, σηματοδοτώντας ουσιαστικά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η επίσημη πράξη παράδοσης θα υπογραφεί στις 2 Σεπτεμβρίου.
1947: Το Πακιστάν αποκτά την ανεξαρτησία του από τη Βρετανία, στο πλαίσιο της διάλυσης της Βρετανικής Ινδίας και της δημιουργίας δύο ανεξάρτητων κρατών. Η διχοτόμηση συνοδεύεται από μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών και αιματηρές συγκρούσεις.
1974: Η Τουρκία εξαπολύει τη δεύτερη φάση της εισβολής στην Κύπρο, τον «Αττίλα 2», μετά το αδιέξοδο των συνομιλιών της Γενεύης. Μέχρι την εκεχειρία της 16ης Αυγούστου, οι τουρκικές δυνάμεις έχουν θέσει υπό τον έλεγχό τους περίπου το 37% του νησιού.
1980: Ξεκινά η μεγάλη απεργία στα ναυπηγεία του Γκντανσκ στην Πολωνία, με τον Λεχ Βαλέσα να αναδεικνύεται σε ηγετική μορφή. Οι κινητοποιήσεις θα οδηγήσουν στη γέννηση της «Αλληλεγγύης», του κινήματος που αμφισβήτησε την κομμουνιστική εξουσία.

1996: Ο 26χρονος Ελληνοκύπριος Σολωμός Σολωμού πέφτει νεκρός από πυρά ενώ επιχειρεί να κατεβάσει την τουρκική σημαία στη Δερύνεια, τρεις ημέρες μετά τη δολοφονία του εξαδέλφου του, Τάσου Ισαάκ.

2003: Σεισμός μεγέθους 6,4 Ρίχτερ ταρακουνά τη Λευκάδα, προκαλώντας περίπου 50 τραυματισμούς, πανικό στους χιλιάδες παραθεριστές και εκτεταμένες ζημιές σε σπίτια, υποδομές και το οδικό δίκτυο. 

2005: Η πτήση 522 της κυπριακής Helios Airways συντρίβεται στο Γραμματικό Αττικής, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους και οι 121 επιβαίνοντες. Πρόκειται για την πιο πολύνεκρη αεροπορική τραγωδία που έχει σημειωθεί στην Ελλάδα.
2015: Η Βουλή εγκρίνει το 3ο μνημόνιο με 222 ψήφους υπέρ, ενώ η ψηφοφορία προκαλεί βαθιά εσωκομματική κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ, με 32 βουλευτές του κόμματος να καταψηφίζουν τη συμφωνία.
Γεννήσεις

1909 – Μάνος Κατράκης, εμβληματικός Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου στο Καστέλι Κισάμου της Κρήτης. Ξεκίνησε το 1927 και ξεχώρισε για την επιβλητική φυσιογνωμία, την ακαταμάχητη φωνή και την ένταση του ρόλου σε έργα όπως «Ο καπετάν Μιχάλης», «Οιδίπους Τύραννος» και «Συνοικία το Όνειρο». Ιδρυτής του Ελληνικού Λαϊκού Θεάτρου (1955) και αγωνιστής της αριστεράς, υπέστη διώξεις και εξορίες εξαιτίας των πεποιθήσεών του.

1945 – Στιβ Μάρτιν (Steve Martin), εμβληματικός Αμερικανός κωμικός, ηθοποιός, συγγραφέας και μουσικός, γεννήθηκε στο Γουάκο του Τέξας στις 14 Αυγούστου. Ξεκίνησε ως σεναριογράφος στην εκπομπή «The Smothers Brothers Comedy Hour» (βραβείο Έμμυ) και γρήγορα καθιερώθηκε με το παράλογο, ευρηματικό του χιούμορ και sold out stand-up παραστάσεις τη δεκαετία του ’70. Άφησε στίγμα στον κινηματογράφο με ταινίες όπως «The Jerk», «Planes, Trains and Automobiles» και «Father of the Bride», κερδίζοντας πέντε βραβεία Γκράμι, ενώ ξεχωρίζει και ως δεξιοτέχνης μπάντζο και συγγραφέας.

1959 – Μάτζικ Τζόνσον (Magic Johnson), αμερικανός καλαθοσφαιριστής, γεννημένος στις 14 Αυγούστου στο Λάνσινγκ του Μίσιγκαν. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους πλέι μέικερ στην ιστορία του αθλήματος, καθιερώνοντας τη «Showtime» εποχή των Λος Άντζελες Λέικερς. Κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα NBA, τρία βραβεία MVP και ήταν 12 φορές All-Star, ενώ ως πρωτοετής οδήγησε τους Λέικερς σε τίτλο παίζοντας όλες τις θέσεις στον τελικό. Εντυπωσίασε με το ομαδικό του πνεύμα, το μοναδικό στιλ και την ηγετική του παρουσία, κλείνοντας την καριέρα του ως πρότυπο αθλητικής και κοινωνικής προσφοράς.

1966 – Χάλι Μπέρι (Halle Berry), αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο, γεννημένη στις 14 Αυγούστου στο Κλίβελαντ. Ξεκίνησε ως καλλιστείο και fashion model, διακρίθηκε στη Miss USA και Miss World το 1986, ενώ η καριέρα της απογειώθηκε ως πρωταγωνίστρια σε ταινίες όπως «Boomerang», «X-Men», «Die Another Day» και «Monster’s Ball» (2001), για την οποία βραβεύτηκε με Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου, η πρώτη και μοναδική Αφροαμερικανή τιμημένη με αυτόν τον τίτλο. Σήμα κατατεθέν της η δυναμική ερμηνεία και η ισχυρή προσωπικότητά της, έχοντας διακριθεί με Emmy, Golden Globe και SAG.

1983 – Μίλα Κούνις (Mila Kunis), Ουκρανοαμερικανίδα ηθοποιός, γεννημένη στις 14 Αυγούστου στο Τσερνίβτσι της Ουκρανίας. Μετανάστευσε οικογενειακώς στο Λος Άντζελες σε ηλικία 7 ετών. Έγινε γνωστή ως «Τζάκι Μπέρκχαρτ» στη σειρά «That ’70s Show» και ως φωνή της «Meg Griffin» στο «Family Guy». Ξεχώρισε με ρόλους σε ταινίες όπως «Forgetting Sarah Marshall», «Black Swan», «Friends with Benefits», «Ted» και «Bad Moms». Αναγνωρισμένη για την υποκριτική της ευλυγισία και την αδιαμφισβήτητη οθονική παρουσία, θεωρείται μία από τις πιο επιτυχημένες και αγαπητές ηθοποιούς της γενιάς της.
Θάνατοι

1956 – Μπέρτολτ Μπρεχτ (Bertolt Brecht), κορυφαίος Γερμανός συγγραφέας, ποιητής και θεατρικός μεταρρυθμιστής, πέθανε στις 14 Αυγούστου στο Ανατολικό Βερολίνο σε ηλικία 58 ετών από καρδιακή προσβολή. Πατέρας του «επικού θεάτρου» και του Verfremdungseffekt («αποστασιοποίηση»), δημιούργησε εμβληματικά έργα όπως «Η Όπερα της πεντάρας», «Μάνα Κουράγιο», «Ο Γαλιλαίος», «Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν» και «Ο Κύκλος με την κιμωλία».

1972 – Νίκος Φέρμας, εμβληματικός Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου, γεννημένος στη Μυτιλήνη το 1905 με πραγματικό όνομα Νίκος Χατζηανδρέου. Καθιερώθηκε ως αρχέτυπο του ντόμπρου μάγκα και βιοπαλαιστή, μέσα από πάνω από 150 ταινίες στις δεκαετίες του ’50 και του ’60 («Ένας ήρωας με παντούφλες», «Λατέρνα φτώχεια και γαρύφαλλο», «Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος», «Καλώς ήλθε το δολάριο», «Λόλα»). Η αυθεντική λαϊκή του παρουσία τον έκανε αγαπημένη φιγούρα του ελληνικού σινεμά, αφήνοντας ανεξίτηλη σφραγίδα στους δεύτερους ρόλους. Πέθανε στην Αθήνα στις 14 Αυγούστου 1972, σε ηλικία 67 ετών.

1988 – Έντσο Φεράρι (Enzo Ferrari), θρυλικός Ιταλός οδηγός αγώνων και επιχειρηματίας, πέθανε στις 14 Αυγούστου στη Μόντενα, σε ηλικία 90 ετών. Ξεκίνησε την καριέρα του ως οδηγός της Alfa Romeo και γρήγορα καθιερώθηκε ως πρωτοπόρος στον χώρο της αυτοκίνησης ιδρύοντας τη Scuderia Ferrari το 1929 και αργότερα τη θρυλική εταιρεία Ferrari στη Μαρανέλο. Μέσα από καινοτομία και πάθος για την ταχύτητα, ανέδειξε τα αγωνιστικά αυτοκίνητα Ferrari σε σύμβολο νίκης και πολυτέλειας, κατακτώντας πάνω από 5,000 αγώνες και 25 παγκόσμιους τίτλους κατά τη διάρκεια της ζωής του.

1996 – Σολωμός Σολωμού, Κύπριος ακτιβιστής και εμβληματική μορφή του αγώνα κατά της τουρκικής κατοχής, δολοφονήθηκε στις 14 Αυγούστου 1996 στη Δερύνεια κατά την προσπάθεια του να κατεβάσει την τουρκική σημαία από φυλάκιο των κατοχικών δυνάμεων, λίγο μετά την κηδεία του εξαδέρφου του Τάσου Ισαάκ. Με το τσιγάρο στο στόμα ανέβηκε στον ιστό και δέχτηκε θανάσιμα πυρά μπροστά στις κάμερες, σε μια εικόνα που έκανε τον γύρο του κόσμου ως σύμβολο θάρρους και αντίστασης.
πηγή newsbeast.gr

Event details

Στις 12 Μαρτίου 2020 η πανδημία περνά στην Ελλάδα από τη φάση της ανησυχίας στη φάση της ιστορικής επίγνωσης. Εκείνη την ημέρα ανακοινώνεται ο πρώτος θάνατος ασθενούς με COVID-19 στη χώρα, ένας άνδρας 66 ετών που είχε επιστρέψει από προσκυνηματικό ταξίδι σε Ισραήλ και Αίγυπτο. Ως τότε, ο νέος κορωνοϊός φαινόταν σε πολλούς σαν μια απειλή που πλησίαζε. Από εκείνη τη στιγμή, όμως, η απειλή αποκτά πρόσωπο, χρόνο και τόπο.
Η ημερομηνία αυτή σηματοδοτεί τη στιγμή που αλλάζει απότομα η κοινωνική αντίληψη του κινδύνου. Στις 11 Μαρτίου ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας χαρακτήρισε επίσημα την COVID-19 πανδημία ενώ ο πρώτος θάνατος ασθενή μία Μέσα σε αυτό το πυκνό διήμερο, η 12η Μαρτίου λειτούργησε σαν το οριστικό πέρασμα από την προετοιμασία στη συνειδητοποίηση ότι η κρίση ήταν πια εδώ.
Γι’ αυτό και η είδηση δεν έμεινε ένα ακόμη στοιχείο στον ημερήσιο απολογισμό. Επέδρασε άμεσα στον δημόσιο βηματισμό της χώρας. Την ίδια ημέρα η κυβέρνηση επέκτεινε τα περιοριστικά μέτρα, ανακοινώνοντας το κλείσιμο κινηματογράφων, θεάτρων, γυμναστηρίων, νυχτερινών κέντρων και την αναστολή λειτουργίας δικαστηρίων, σε μια προσπάθεια να ανακοπεί η διασπορά. Η νέα καθημερινότητα της υγειονομικής επιτήρησης δεν εγκαθίσταται σε μία μόνο πράξη, αλλά στις 12 Μαρτίου γίνεται ξαφνικά ορατή σε όλους: λιγότερες μετακινήσεις, περισσότερη επιφύλαξη, διαρκής ενημέρωση, αγωνία για τους ευάλωτους.
Αυτό είναι και το στοιχείο που έχει χαραχτεί τόσο έντονα στην ελληνική μνήμη. Ο πρώτος θάνατος από COVID-19 δεν καταγράφηκε απλώς ως η αρχή μιας στατιστικής σειράς. Λειτούργησε σαν συλλογικό σοκ. Έφερε την πανδημία από το επίπεδο των διεθνών δελτίων και των μακρινών εικόνων στο επίπεδο της προσωπικής και οικογενειακής ανησυχίας. Από εκείνη τη μέρα, οι λέξεις «κρούσματα», «ιχνηλάτηση», «καραντίνα», «μέτρα προστασίας» και «ατομική ευθύνη» παύουν να είναι αφηρημένοι όροι δημόσιας υγείας και γίνονται μέρος της γλώσσας της καθημερινότητας. Η κοινωνική κινητοποίηση επιταχύνεται ακριβώς επειδή ο κίνδυνος παύει να ακούγεται θεωρητικός.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο

1894: Η Coca-Cola πωλείται για πρώτη φορά σε μπουκάλι και συγκεκριμένα γυάλινο.
1911: Συλλαλητήρια για το γλωσσικό ματαιώνεται, έπειτα από αστυνομική απαγόρευση. Ο καθηγητής Γεώργιος Μιστριώτης, υπέρμαχος της καθαρεύουσας, κατηγορείται για στάση.
1918: Η Μόσχα γίνεται ξανά πρωτεύουσα της Ρωσίας, όταν η σοβιετική κυβέρνηση μεταφέρει εκεί την έδρα της από την Πετρούπολη. Η μετακίνηση συνδέεται με τις πολεμικές απειλές και την ανάγκη για ασφαλέστερο διοικητικό κέντρο στην ενδοχώρα. Από εδώ και μετά, η Μόσχα καθιερώνεται ως το πολιτικό επίκεντρο της Σοβιετικής εξουσίας.

Παιδιά ποζάρουν μπροστά από ένα κλασικό Opel Capitan του ’52
1929: Η Opel AG, η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία στη Γερμανία, αγοράζεται από την General Motors των ΗΠΑ, έναντι 120.000.000 μάρκων.
1938: Γερμανικά στρατεύματα μπαίνουν στην Αυστρία, ανοίγοντας τον δρόμο για το Άνσλους, δηλαδή την προσάρτηση στο Γ΄ Ράιχ που ολοκληρώνεται τυπικά την επόμενη ημέρα. Η εξέλιξη αυτή ανατρέπει την ισορροπία στην Κεντρική Ευρώπη και επιταχύνει την πορεία προς τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Παράλληλα, ξεκινά ένα κύμα διώξεων και εκφοβισμών, ιδίως κατά Εβραίων και πολιτικών αντιπάλων.
1940: Η Φινλανδία υπογράφει τη Συνθήκη Ειρήνης της Μόσχας με τη Σοβιετική Ένωση, τερματίζοντας τον Χειμερινό Πόλεμο. Παραχωρείται μεγάλο μέρος της Καρελίας και ακολουθεί μαζικός εκτοπισμός πληθυσμών, με δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες στο εσωτερικό της χώρας. Η συμφωνία επηρεάζει τη στρατηγική εικόνα της Βόρειας Ευρώπης στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
1947: Ο Χάρι Τρούμαν παρουσιάζει στο Κογκρέσο το «Δόγμα Τρούμαν», με αιχμή τη στήριξη προς Ελλάδα και Τουρκία απέναντι στον κομμουνισμό. Για την Ελλάδα σημαίνει στροφή στη Αμερικανική βοήθεια σε χρήμα και υλικό, την ώρα που ο Εμφύλιος βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή. Η απόφαση αυτή επηρεάζει βαθιά τον μεταπολεμικό προσανατολισμό της χώρας και τοποθετεί την Ελλάδα στο επίκεντρο του Ψυχρού Πολέμου.
1964: Δεκάδες χιλιάδες Αθηναίοι παρακολουθούν τη νεκρική πομπή του βασιλιά Παύλου από τη Μητρόπολη μέχρι το Τατόι.

1987: Ξεσπά σφοδρή κρίση στις σχέσεις Κράτους–Εκκλησίας όταν η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, με υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων τον Αντώνη Τρίτση, προωθεί το σχέδιο νόμου για τη μοναστηριακή και εκκλησιαστική περιουσία, που προβλέπει μεταφορά της διοίκησης και διαχείρισής της σε κρατικά ελεγχόμενο φορέα (ΟΔΕΠ), αλλάζοντας ριζικά το μέχρι τότε καθεστώς. Η Ιεραρχία, με επικεφαλής τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ, αντιδρά με ανακοινώσεις και απειλή μαζικών κινητοποιήσεων, ενώ η αντιπαράθεση παίρνει μεγάλη δημόσια διάσταση. Ο νόμος ψηφίζεται τελικά ως Ν. 1700/1987, όμως η εφαρμογή του μπλοκάρεται στην πράξη και η σύγκρουση οδηγεί σε πολιτική φθορά και στην αποχώρηση του Τρίτση από την κυβέρνηση, αφήνοντας το ζήτημα ανοιχτό για τα επόμενα χρόνια.
1989: Ο Τιμ Μπέρνερς-Λι καταθέτει στο CERN την πρόταση που θα εξελιχθεί στον Παγκόσμιο Ιστό (WWW). Η ιδέα ενός δικτύου συνδεδεμένων εγγράφων με υπερσυνδέσμους αλλάζει σταδιακά τον τρόπο που διακινούνται η πληροφορία, η εργασία και η επικοινωνία. Είναι μια από τις πιο καθοριστικές τεχνολογικές τομές της σύγχρονης εποχής.
1990: Πραγματοποιείται στο Πάντειο το πρώτο τηλεοπτικό debate πολιτικών αρχηγών στην Ελλάδα, με τη συμμετοχή Μητσοτάκη, Παπανδρέου και Φλωράκη, ενόψει των εκλογών της 8ης Απριλίου. Το γεγονός σηματοδοτεί νέα φάση στην προεκλογική επικοινωνία, φέρνοντας την πολιτική αντιπαράθεση σε μορφή ζωντανής δημόσιας αναμέτρησης. Ανοίγει έτσι τον δρόμο για το μοντέλο των τηλεμαχιών που θα καθιερωθεί αργότερα.
1994: Η Εκκλησία της Αγγλίας χειροτονεί την πρώτη γυναίκα ιερέα.
2000: Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β’ ζητά συγγνώμη «από όσους στο παρελθόν υπέστησαν διώξεις στο όνομα του χριστιανισμού».

2005: Ο Κάρολος Παπούλιας ορκίζεται Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας. Η εκλογή και η ορκωμοσία του, με ευρεία κοινοβουλευτική στήριξη, σηματοδοτούν μια περίοδο ήπιου προεδρικού λόγου και θεσμικής συνέχειας. Η θητεία του θα συμπέσει με κομβικές καμπές της ελληνικής πολιτικής ζωής τα επόμενα χρόνια.
2011: Μετά το φονικό σεισμό στην Ιαπωνία και χτύπημα από το τσουνάμι, αντιδραστήρας στο πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα εκρήγνυται. Η ραδιενέργεια που εκλύθηκε σε μία ώρα αντιστοιχούσε στο ανώτατο ετήσια αποδεκτό όριο, ενώ η περιοχή κηρύχθηκε σε κατάσταση ανάγκης και διατάχθηκε η εκκένωση των κοντινών κατοικιών σε ακτίνα 20 χιλιομέτρων.
2020: Οι Ελληνικές αρχές ανακοινώνουν τον πρώτο θάνατο από COVID-19 στην Ελλάδα, άνδρα 66 ετών. Το γεγονός λειτουργεί ως καμπή στην αντίληψη του κινδύνου και επιταχύνει την κοινωνική και κρατική κινητοποίηση απέναντι στην πανδημία. Από εκείνο το σημείο, η καθημερινότητα μπαίνει σε νέα φάση περιορισμών και υγειονομικής επιτήρησης.
2021: Σε μία συνέντευξη με την ελληνική εφημερίδα Τα Νέα, ο Βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον αναφέρει ότι η Βρετανία είναι ο νόμιμος ιδιοκτήτης των ιστορικών Μαρμάρων του Παρθενώνα ηλικίας 2.500 ετών, εν μέσω όλο και περισσότερων φωνών υπέρ της επιστροφής των κλαπέντων μαρμάρων στην Ελλάδα.
Γεννήσεις

1865 – Ανδρέας Καρκαβίτσας (12 Μαρτίου 1865 – 24 Οκτωβρίου 1922), Έλληνας, πεζογράφος και διηγηματογράφος, από τους μεγάλους εκπροσώπους της ηθογραφίας και κατεξοχήν φορέας του νατουραλισμού στη νεοελληνική λογοτεχνία. Με έργα όπως «Ο Ζητιάνος» και «Η Λυγερή» αποτύπωσε με σκληρό ρεαλισμό την κοινωνία της εποχής, ενώ στα «Λόγια της πλώρης» έδωσε ξεχωριστή λογοτεχνική μορφή στη ζωή της θάλασσας.

1938 – Μάνος Ελευθερίου (12 Μαρτίου 1938 – 22 Ιουλίου 2018), Έλληνας, στιχουργός, ποιητής και πεζογράφος, από τα πιο «βαριά» ονόματα του ελληνικού τραγουδιού. Υπέγραψε στίχους για κορυφαίους συνθέτες και ερμηνευτές, με τραγούδια που έμειναν στη συλλογική μνήμη όπως «Το τρένο φεύγει στις οκτώ» και «Μαλαματένια λόγια». Παράλληλα άφησε σημαντικό συγγραφικό έργο, κρατώντας σταθερή θέση και στα γράμματα.

1988 – Κώστας Μήτρογλου, Έλληνας, ποδοσφαιριστής, κεντρικός επιθετικός με έντονη παρουσία σε συλλογικό και διεθνές επίπεδο. Ξεχώρισε στο ελληνικό πρωτάθλημα με τον Ολυμπιακό και αγωνίστηκε και στο εξωτερικό, σε κορυφαία πρωταθλήματα. Υπήρξε βασικό στέλεχος της Εθνικής Ελλάδας για χρόνια, γνωστός για το γκολ, το παιχνίδι στην περιοχή και τις κρίσιμες εμφανίσεις σε προκριματικές φάσεις μεγάλων διοργανώσεων.
Θάνατοι

2018 – Χρήστος Σιμαρδάνης (21 Μαρτίου 1957 – 12 Μαρτίου 2018), Έλληνας, ηθοποιός και εκφωνητής, με χαρακτηριστική φωνή και ύφος που τον έκαναν άμεσα αναγνωρίσιμο. Δούλεψε σε θέατρο, τηλεόραση και κινηματογράφο, ενώ ξεχώρισε ιδιαίτερα και σε εκφωνήσεις και διαφημιστικά, όπου η χροιά του έγινε «σήμα». Σπούδασε υποκριτική στο Λονδίνο και κράτησε διακριτική αλλά σταθερή παρουσία, συνδεδεμένη με ευγένεια και επαγγελματισμό.
Εθνικές Γιορτές – Επέτειοι
Παγκόσμια Ημέρα κατά της Λογοκρισίας στο Διαδίκτυο
πηγή newsbeast.gr

Event details