Σαν σήμερα, στις 11 Μαρτίου 2011, η Ιαπωνία βρέθηκε αντιμέτωπη με τη χειρότερη κρίση της μεταπολεμικής ιστορίας της: σεισμός 9,0 Ρίχτερ, γιγαντιαίο τσουνάμι και, λίγο αργότερα, η πυρηνική καταστροφή στη Φουκουσίμα Νταΐτσι. Η αλληλουχία αυτή άφησε πίσω της περίπου 20.000 νεκρούς και αγνοούμενους και οδήγησε στο σοβαρότερο πυρηνικό ατύχημα μετά το Τσερνόμπιλ, σε επίπεδο 7, την ανώτατη βαθμίδα της διεθνούς κλίμακας INES.
Δεκαπέντε χρόνια μετά, η Φουκουσίμα δεν είναι μια τραγωδία που απλώς μνημονεύεται κάθε Μάρτιο. Παραμένει μια ανοιχτή πληγή για την Ιαπωνία, γιατί το δυστύχημα δεν άλλαξε μόνο την ενεργειακή της πολιτική, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο οι Ιάπωνες αντιλαμβάνονται την ασφάλεια, το κράτος, την τεχνολογία και την ίδια την έννοια της επιστροφής στην κανονικότητα.
Το τσουνάμι έθεσε εκτός λειτουργίας τα κρίσιμα συστήματα ψύξης του πυρηνικού σταθμού, προκαλώντας τήξη καυσίμου σε τρεις αντιδραστήρες και εκτεταμένη διαρροή ραδιενεργών υλικών. Χιλιάδες άνθρωποι ξεριζώθηκαν από τα σπίτια τους και ολόκληρες κοινότητες μετατράπηκαν σε ζώνες εκκένωσης.
Ακόμη και σήμερα, η αποξήλωση του σταθμού παραμένει ένα έργο πρωτοφανούς δυσκολίας, με την ιαπωνική πλευρά να συνεχίζει να μιλά για ορίζοντα ολοκλήρωσης γύρω στο 2051.
Στο επίκεντρο βρίσκεται το λεγόμενο fuel debris, τα λιωμένα πυρηνικά καύσιμα και τα συντρίμμια που παραμένουν μέσα στους κατεστραμμένους αντιδραστήρες. Η πλήρους κλίμακας απομάκρυνσή τους έχει ήδη μετατεθεί ξανά και, σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις, δεν αναμένεται να αρχίσει πριν από το 2037 ή και αργότερα. Αυτό δείχνει πόσο δύσκολο είναι ακόμη και σήμερα να χαρτογραφηθεί με ακρίβεια τι ακριβώς βρίσκεται στο εσωτερικό των αντιδραστήρων.
Παράλληλα, συνεχίζεται η έντονη συζήτηση για την απόρριψη του επεξεργασμένου νερού από το εργοστάσιο στη θάλασσα. Η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας έχει αναφέρει ότι η διαδικασία που εφαρμόζει η Ιαπωνία παραμένει εντός των διεθνών προτύπων ασφαλείας, ενώ στις αρχές Μαρτίου 2026 επιβεβαίωσε ότι και η 18η παρτίδα είχε επίπεδα τριτίου πολύ κάτω από το ιαπωνικό επιχειρησιακό όριο. Ωστόσο, οι αντιδράσεις από αλιείς και τμήμα της κοινής γνώμης δεν έχουν κοπάσει.
Η εικόνα στην ίδια τη Φουκουσίμα είναι πιο σύνθετη από μια απλή αφήγηση επιστροφής στην κανονικότητα. Η απορρύπανση έχει προχωρήσει, όμως στα τέλη του 2025 περίπου 309 τετραγωνικά χιλιόμετρα σε επτά δήμους παρέμεναν ακόμη κλειστά για κατοίκηση. Την ίδια στιγμή, η ιαπωνική κυβέρνηση προωθεί σχέδιο για την τελική διάθεση του μολυσμένου εδάφους εκτός Φουκουσίμα, με τις τελικές αποφάσεις να τοποθετούνται γύρω στο 2035 και τη μεταφορά να προβλέπεται να ολοκληρωθεί έως το 2045.
Το ανθρώπινο αποτύπωμα της καταστροφής παραμένει εξίσου βαρύ. Σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι εξακολουθούν να ζουν ως εκτοπισμένοι ή να βρίσκονται μακριά από τις παλιές τους εστίες, ενώ ακόμη και σε περιοχές όπου οι περιορισμοί έχουν αρθεί, η επιστροφή είναι συχνά περιορισμένη. Σε ορισμένες κοινότητες έχει επιστρέψει μόνο ένα μέρος του προ του 2011 πληθυσμού, καθώς πολλοί έφτιαξαν τη ζωή τους αλλού ή συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν με δυσπιστία τις διαβεβαιώσεις περί ασφάλειας.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
1669: Εκρήγνυται η Αίτνα, προκαλώντας το θάνατο 15.000 ανθρώπων.

1822: Ξεκινά η επαναστατική κίνηση στη Χίο, όταν Σαμιώτες υπό τον Λυκούργο Λογοθέτη αποβιβάζονται στο νησί, υψώνουν την ελληνική σημαία και επιχειρούν να πιέσουν την οθωμανική φρουρά, παρασύροντας μέρος του ντόπιου πληθυσμού στην εξέγερση. Η οθωμανική αντίδραση θα είναι σφοδρή, οδηγώντας σύντομα στη Σφαγή της Χίου, με μαζικές σφαγές και αιχμαλωσίες του χριστιανικού πληθυσμού, γεγονός που συγκλονίζει την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και ενισχύει σημαντικά το φιλελληνικό ρεύμα υπέρ της Ελληνικής Επανάστασης.
1912: Το Κόμμα των Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου κερδίζει τις βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα, εξασφαλίζοντας συντριπτική κοινοβουλευτική πλειοψηφία και εδραιώνοντας την πολιτική του κυριαρχία. Η νίκη αυτή στηρίζει το φιλόδοξο πρόγραμμα θεσμικών, στρατιωτικών και διοικητικών μεταρρυθμίσεων και την ανασυγκρότηση του κράτους, που θα αποδειχθούν καθοριστικά για την προετοιμασία της χώρας ενόψει των Βαλκανικών Πολέμων και των εδαφικών επεκτάσεων που θα ακολουθήσουν.
1918: Καταγράφεται στις ΗΠΑ ένα από τα πρώτα γνωστά περιστατικά της ισπανικής γρίπης, που μέσα σε λίγους μήνες θα εξελιχθεί σε παγκόσμια πανδημία. Το κύμα του 1918–1919 θα αφήσει πίσω του δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς, επηρεάζοντας κοινωνίες, οικονομίες και την ίδια την εξέλιξη της δημόσιας υγείας στον 20ό αιώνα.
1941: Ο Φράνκλιν Ρούζβελτ υπογράφει τον νόμο Lend-Lease, ανοίγοντας τον δρόμο για μαζική αμερικανική στρατιωτική και υλική βοήθεια προς χώρες που πολεμούν τον Άξονα. Η ρύθμιση θα ενισχύσει αποφασιστικά τους Συμμάχους και θα σηματοδοτήσει την κλιμάκωση της αμερικανικής εμπλοκής στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
1956: Η 6η Πλατιά Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ στο Βουκουρέστι καθαιρεί τον Νίκο Ζαχαριάδη από τη θέση του γενικού γραμματέα, στο κλίμα της αποσταλινοποίησης μετά το 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ. Η αλλαγή ηγεσίας θα επηρεάσει βαθιά τη φυσιογνωμία και τις εσωτερικές ισορροπίες της Ελληνικής Αριστεράς για χρόνια.
1985: Ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ εκλέγεται γενικός γραμματέας του ΚΚΣΕ, μετά τον θάνατο του Κονσταντίν Τσερνιένκο. Η άνοδός του θα συνδεθεί με την περεστρόικα και τη γκλάσνοστ, οδηγώντας σε μεγάλες ανατροπές στην ΕΣΣΔ και στην πορεία προς το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.
1991: Αρχίζει στο Ειδικό Δικαστήριο η δίκη για το σκάνδαλο της Τράπεζας Κρήτης, με κεντρικά πολιτικά πρόσωπα να βρίσκονται στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης της εποχής. Η υπόθεση γίνεται σημείο αιχμής για το πολιτικό κλίμα των αρχών της δεκαετίας του 1990 και αφήνει έντονο αποτύπωμα στη συζήτηση για ευθύνη υπουργών και θεσμικές εγγυήσεις.
2004: Σειρά βομβιστικών επιθέσεων πλήττει προαστιακά τρένα και σταθμούς στη Μαδρίτη, σκοτώνοντας 191 ανθρώπους και τραυματίζοντας πάνω από 1.400. Η επίθεση, που αποδόθηκε σε εξτρεμιστικά ισλαμιστικά δίκτυα, επηρέασε άμεσα το πολιτικό κλίμα στην Ισπανία και αναζωπύρωσε τη συζήτηση για την τρομοκρατία στην Ευρώπη.
2011: Ισχυρός σεισμός μεγέθους 9,0 πλήττει τη βορειοανατολική Ιαπωνία και ακολουθεί τσουνάμι που σαρώνει παράκτιες περιοχές. Η καταστροφή οδηγεί στο πυρηνικό ατύχημα της Φουκουσίμα Νταΐιτσι και σε τεράστιες ανθρώπινες και υλικές απώλειες, με περίπου 16.000 νεκρούς και χιλιάδες αγνοούμενους.
Γεννήσεις

1922 – Κορνήλιος Καστοριάδης (11 Μαρτίου 1922 – 26 Δεκεμβρίου 1997), Έλληνας-Γάλλος, φιλόσοφος, κοινωνικός θεωρητικός και ψυχαναλυτής, από τις πιο επιδραστικές μορφές της ευρωπαϊκής σκέψης του 20ού αιώνα. Συνδέθηκε με την ομάδα «Socialisme ou Barbarie» και άσκησε αιχμηρή κριτική στον σοβιετικό γραφειοκρατικό ολοκληρωτισμό και στις αυταπάτες του «ορθόδοξου» μαρξισμού. Κεντρικές έννοιες του έργου του είναι η αυτονομία και το «κοινωνικό φαντασιακό», με σημαντική επίδραση σε πολιτική θεωρία, κοινωνιολογία και φιλοσοφία των θεσμών.

1931 – Ρούπερτ Μέρντοχ, Αυστραλός-Αμερικανός, εκδότης και επιχειρηματίας των ΜΜΕ, δημιουργός ενός από τα πιο ισχυρά παγκόσμια μιντιακά δίκτυα μέσω της News Corp και της Fox. Συνδέθηκε με τίτλους και δίκτυα όπως The Wall Street Journal, The Times και Fox News, ασκώντας μεγάλη επιρροή στον τρόπο που παράγονται και διακινούνται ειδήσεις και πολιτική ατζέντα. Το 2023 αποχώρησε από την εκτελεστική ηγεσία των ομίλων, παραδίδοντας τη σκυτάλη στον Λάχλαν Μέρντοχ.
Θάνατοι

1955 – Αλεξάντερ Φλέμινγκ (6 Αυγούστου 1881 – 11 Μαρτίου 1955), Βρετανός, βακτηριολόγος, από τις πιο καθοριστικές μορφές της ιατρικής του 20ού αιώνα. Το 1928 παρατήρησε ότι ένας μύκητας ανέστειλε την ανάπτυξη βακτηρίων και οδηγήθηκε στην ανακάλυψη της πενικιλίνης, ανοίγοντας τον δρόμο για τα αντιβιοτικά και αλλάζοντας ριζικά τη θεραπεία των λοιμώξεων. Το 1945 τιμήθηκε με Νόμπελ Ιατρικής μαζί με τους Χάουαρντ Φλόρεϊ και Έρνστ Τσέιν, που συνέβαλαν στην ανάπτυξη και εφαρμογή της.

1978 – Σοφία Βέμπο (10 Φεβρουαρίου 1910 – 11 Μαρτίου 1978), Ελληνίδα, τραγουδίστρια και ηθοποιός, γνωστή ως «Τραγουδίστρια της Νίκης». Στον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 ταυτίστηκε με τραγούδια που εμψύχωσαν το μέτωπο και την κοινωνία και έμειναν σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής. Μεταπολεμικά συνέχισε στο μουσικό θέατρο και συνδέθηκε με το Θέατρο Βέμπο στην Αθήνα, αφήνοντας ισχυρό αποτύπωμα στη λαϊκή μνήμη και στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού.
Εορτολόγιο
Ευλόγιος, Ευλογία, Λουκρητία, Σωφρόνιος, Σωφρονία
Εθνικές Γιορτές – Επέτειοι
Ημέρα Μνήμης για τα θύματα της τρομοκρατίας στην Ευρώπη
Παγκόσμια Ημέρα Υδραυλικών Εγκαταστάσεων
πηγή newsbeast.gr

Event details

Σαν σήμερα, πριν από 70 χρόνια, στις 19 Φεβρουαρίου 1956, οι Ελληνίδες προσέρχονται για πρώτη φορά μαζικά στις κάλπες για να ασκήσουν το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι σε βουλευτικές εκλογές. Είναι μια ημερομηνία-τομή για τη δημοκρατία στην Ελλάδα, γιατί από εκείνη την Κυριακή η πολιτική συμμετοχή παύει να είναι υπόθεση «μισής κοινωνίας».
Η ψήφος των γυναικών δεν ήρθε χωρίς αγώνες. Πίσω από τη θεσμική κατάκτηση υπήρχε ήδη ένα οργανωμένο υπόστρωμα διεκδίκησης, από την Καλλιρρόη Παρρέν και τον γυναικείο Τύπο έως την Άβρα Θεοδωροπούλου και τον «Σύνδεσμο για τα Δικαιώματα της Γυναίκας», που από το 1920 έβαζε σταθερά στο τραπέζι το αίτημα της πολιτικής ισότητας.
Η κοινωνία είχε δει από νωρίς μικρά, δύσκολα ανοίγματα. Οι Ελληνίδες ψηφίζουν στις δημοτικές εκλογές του 1934, όμως το δικαίωμα είναι περιορισμένο και η συμμετοχή μικρή, αφού αφορά μόνο γυναίκες με συγκεκριμένες προϋποθέσεις, όπως ηλικία και εγγραμματοσύνη. Ένα ακόμη βήμα έρχεται μέσα στην Κατοχή, στις 25 Απριλίου 1944, όταν γυναίκες συμμετέχουν σε εκλογές στις περιοχές της λεγόμενης Ελεύθερης Ελλάδας, στο πλαίσιο της Εθνικής Αντίστασης, για την ανάδειξη των αντιπροσώπων του Εθνικού Συμβουλίου.
Η πλήρης, καθολική κατοχύρωση για τις βουλευτικές εκλογές έρχεται το 1952, με τον Νόμο 2159, που ψηφίζεται στις 7 Ιουνίου και προβλέπει την υποχρεωτική εγγραφή των Ελληνίδων άνω των 21 ετών στους εκλογικούς καταλόγους και την ψήφο «με τους ίδιους όρους» όπως των ανδρών. Παρ’ όλα αυτά, το δικαίωμα δεν ενεργοποιείται στις εκλογές του ίδιου έτους, με την επίσημη αιτιολόγηση ότι δεν προλαβαίνει να ολοκληρωθεί η εγγραφή στους καταλόγους. Έτσι, η πρακτική εφαρμογή μετατίθεται για την 1η Ιανουαρίου 1953.
Πριν από την πανελλαδική στιγμή του 1956, υπάρχει ένα σαφές προοίμιο. Στις επαναληπτικές εκλογές της 18ης Ιανουαρίου 1953 στη Θεσσαλονίκη, οι γυναίκες συμμετέχουν για πρώτη φορά σε βουλευτική διαδικασία, έστω και τοπικά, και εκλέγεται η Ελένη Σκούρα, η πρώτη Ελληνίδα βουλεύτρια. Στα χρόνια που ακολουθούν, γυναίκες ψηφοφόροι συμμετέχουν και σε αναπληρωματικές εκλογές, μέχρι να φτάσει η μέρα που η ψήφος τους θα «μετρήσει» σε όλη τη χώρα.
Το 1956, το δικαίωμα αποκτά πανελλαδική διάσταση και μετατρέπεται σε πράξη πολιτικής ωριμότητας. Οι κάλπες της 19ης Φεβρουαρίου δεν είναι ιστορικές μόνο επειδή αλλάζει το εκλογικό σώμα, αλλά και επειδή η ίδια η εκλογική διαδικασία έχει τις ιδιομορφίες της εποχής της, με αλλαγές στο εκλογικό σύστημα που επηρεάζουν τον τρόπο εκπροσώπησης και τις ισορροπίες.
Στις εκλογές του 1956 δεν μπήκαν μόνο οι γυναίκες στο εκλογικό σώμα, μπήκαν και στη Βουλή. Από 16 γυναίκες υποψήφιες, εκλέγονται δύο: η Λίνα Τσαλδάρη και η Βάσω Θανασέκου. Και λίγες ημέρες αργότερα, στις 29 Φεβρουαρίου 1956, η Τσαλδάρη αναλαμβάνει το υπουργείο Κοινωνικής Προνοίας, η πρώτη γυναίκα σε υπουργικό χαρτοφυλάκιο στην Ελλάδα.
Από εκεί και πέρα, η αλλαγή δεν έρχεται σε μια στιγμή. Η γυναικεία παρουσία στην πολιτική θα χρειαστεί χρόνο για να αποκτήσει βάθος, διάρκεια και κρίσιμη μάζα. Όμως η 19η Φεβρουαρίου 1956 μένει ως η ημερομηνία που ένα δικαίωμα πέρασε οριστικά από τις διεκδικήσεις και τα νομοθετήματα στην καθημερινή πράξη της δημοκρατίας.
Και κάθε φορά που σήμερα μια γυναίκα ρίχνει το ψηφοδέλτιό της στην κάλπη, συνεχίζει, συνειδητά ή όχι, μια διαδρομή που στην Ελλάδα γράφτηκε με καθυστερήσεις, αντιστάσεις και επιμονή, μέχρι να γίνει τελικά αυτονόητη.
Κεντρική φωτογραφία: 1. Γυναίκες συμμετέχουν στην Εφορευτική Επιτροπή και ψηφίζουν για πρώτη φορά στις βουλευτικές εκλογές της 19ης Φεβρουαρίου 1956 | Μουσείο Μπενάκη -Συλλογή Δημήτρη Χαρισιάδη 2. Ενημερωτικό φυλλάδιο του Υπουργείου Εσωτερικών, 1953 | Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
197: Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Σεπτίμιος Σεβήρος νικά τον σφετεριστή Κλαύδιο Αλβίνο στη μάχη του Λούγδουνουμ στη Γαλατία. Η σύγκρουση θεωρείται από τις πιο αιματηρές εμφύλιες αναμετρήσεις στη ρωμαϊκή ιστορία, με τεράστιες απώλειες. Η νίκη του Σεβήρου παγιώνει την εξουσία του και ανοίγει τον δρόμο για τη δυναστεία των Σεβήρων.
1822: Στη Νάουσα, ο πρόκριτος Ζαφειράκης Θεοδοσίου και οι οπλαρχηγοί της περιοχής κηρύσσουν την Επανάσταση κατά της Οθωμανικής κυριαρχίας, εντάσσοντας τη Μακεδονία στο κύμα του 1821. Η εξέγερση θα πνιγεί λίγο αργότερα στο αίμα, με την πόλη να υφίσταται σκληρή καταστολή και καταστροφές. Το γεγονός μένει ως μία από τις πιο φορτισμένες σελίδες της επαναστατικής ιστορίας στη βόρεια Ελλάδα.
1878: Ο Τόμας Έντισον κατοχυρώνει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για τον φωνόγραφο, ανοίγοντας τον δρόμο για την καταγραφή και αναπαραγωγή ήχου. Η «Ομιλούσα Μηχανή» αλλάζει τη σχέση του κόσμου με τη μουσική, την ψυχαγωγία και την τεχνολογία. Πρόκειται για εφεύρεση που θα τροφοδοτήσει ολόκληρη τη βιομηχανία των ηχογραφήσεων.
1913: Ξεκινά η μάχη του Μπιζανίου, η τελική και καθοριστική επιχείρηση του Ελληνικού Στρατού για την κατάληψη των οχυρών που προστατεύουν τα Ιωάννινα. Η επιτυχία της επίθεσης οδηγεί, δύο ημέρες αργότερα, στην απελευθέρωση της πόλης και στην εδραίωση του ελληνικού ελέγχου στην Ήπειρο. Είναι από τις πιο εμβληματικές στιγμές των Βαλκανικών Πολέμων για την Ελλάδα.
1936: Υπογράφεται το «Σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβαινα», μια μυστική συμφωνία ανάμεσα στους Φιλελεύθερους και το Παλλαϊκό Μέτωπο που συνδέεται με τις ισορροπίες μετά τις εκλογές. Προβλέπει στήριξη σε κοινοβουλευτικές διαδικασίες και δεσμεύσεις για μέτρα όπως η κατάργηση του «Ιδιώνυμου» και αμνηστεύσεις. Η πολιτική αστάθεια της χρονιάς θα οδηγήσει σύντομα σε εξελίξεις που θα ανατρέψουν τον κοινοβουλευτικό ορίζοντα.
1945: Αμερικανοί πεζοναύτες αποβιβάζονται στην Ίβο Τζίμα, αρχίζοντας μια από τις σκληρότερες μάχες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στον Ειρηνικό. Η σύγκρουση έχει τεράστιο ανθρώπινο κόστος και γίνεται σύμβολο πολεμικής φρίκης, αλλά και προπαγανδιστικής εικόνας. Η κατάληψη του νησιού προσφέρει κρίσιμη στρατηγική βάση για αεροπορικές επιχειρήσεις.
1947: Η κυβέρνηση αποφασίζει την ίδρυση του στρατοπέδου πολιτικών κρατουμένων στη Μακρόνησο, μέσα στο κλίμα του Εμφυλίου. Το νησί θα συνδεθεί με εξορίες, «αναμόρφωση» και βαριά βία απέναντι σε στρατευμένους και πολίτες με αριστερές πεποιθήσεις. Στη συλλογική μνήμη μένει ως σύμβολο διχασμού και καταστολής.
197: Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Σεπτίμιος Σεβήρος νικά τον σφετεριστή Κλαύδιο Αλβίνο στη μάχη του Λούγδουνουμ στη Γαλατία. Η σύγκρουση θεωρείται από τις πιο αιματηρές εμφύλιες αναμετρήσεις στη ρωμαϊκή ιστορία, με τεράστιες απώλειες. Η νίκη του Σεβήρου παγιώνει την εξουσία του και ανοίγει τον δρόμο για τη δυναστεία των Σεβήρων.
1822: Στη Νάουσα, ο πρόκριτος Ζαφειράκης Θεοδοσίου και οι οπλαρχηγοί της περιοχής κηρύσσουν την Επανάσταση κατά της Οθωμανικής κυριαρχίας, εντάσσοντας τη Μακεδονία στο κύμα του 1821. Η εξέγερση θα πνιγεί λίγο αργότερα στο αίμα, με την πόλη να υφίσταται σκληρή καταστολή και καταστροφές. Το γεγονός μένει ως μία από τις πιο φορτισμένες σελίδες της επαναστατικής ιστορίας στη βόρεια Ελλάδα.
1878: Ο Τόμας Έντισον κατοχυρώνει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για τον φωνόγραφο, ανοίγοντας τον δρόμο για την καταγραφή και αναπαραγωγή ήχου. Η «Ομιλούσα Μηχανή» αλλάζει τη σχέση του κόσμου με τη μουσική, την ψυχαγωγία και την τεχνολογία. Πρόκειται για εφεύρεση που θα τροφοδοτήσει ολόκληρη τη βιομηχανία των ηχογραφήσεων.
1913: Ξεκινά η μάχη του Μπιζανίου, η τελική και καθοριστική επιχείρηση του Ελληνικού Στρατού για την κατάληψη των οχυρών που προστατεύουν τα Ιωάννινα. Η επιτυχία της επίθεσης οδηγεί, δύο ημέρες αργότερα, στην απελευθέρωση της πόλης και στην εδραίωση του ελληνικού ελέγχου στην Ήπειρο. Είναι από τις πιο εμβληματικές στιγμές των Βαλκανικών Πολέμων για την Ελλάδα.
1936: Υπογράφεται το «Σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβαινα», μια μυστική συμφωνία ανάμεσα στους Φιλελεύθερους και το Παλλαϊκό Μέτωπο που συνδέεται με τις ισορροπίες μετά τις εκλογές. Προβλέπει στήριξη σε κοινοβουλευτικές διαδικασίες και δεσμεύσεις για μέτρα όπως η κατάργηση του «Ιδιώνυμου» και αμνηστεύσεις. Η πολιτική αστάθεια της χρονιάς θα οδηγήσει σύντομα σε εξελίξεις που θα ανατρέψουν τον κοινοβουλευτικό ορίζοντα.
1945: Αμερικανοί πεζοναύτες αποβιβάζονται στην Ίβο Τζίμα, αρχίζοντας μια από τις σκληρότερες μάχες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στον Ειρηνικό. Η σύγκρουση έχει τεράστιο ανθρώπινο κόστος και γίνεται σύμβολο πολεμικής φρίκης, αλλά και προπαγανδιστικής εικόνας. Η κατάληψη του νησιού προσφέρει κρίσιμη στρατηγική βάση για αεροπορικές επιχειρήσεις.
1947: Η κυβέρνηση αποφασίζει την ίδρυση του στρατοπέδου πολιτικών κρατουμένων στη Μακρόνησο, μέσα στο κλίμα του Εμφυλίου. Το νησί θα συνδεθεί με εξορίες, «αναμόρφωση» και βαριά βία απέναντι σε στρατευμένους και πολίτες με αριστερές πεποιθήσεις. Στη συλλογική μνήμη μένει ως σύμβολο διχασμού και καταστολής.
1956: Στις βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα, για πρώτη φορά συμμετέχουν στις κάλπες οι Ελληνίδες σε εθνική αναμέτρηση, σε ένα ορόσημο για τα πολιτικά δικαιώματα. Η ΕΡΕ του Κωνσταντίνου Καραμανλή επικρατεί σε έδρες, σε μεγάλο βαθμό λόγω του «τριφασικού» εκλογικού συστήματος. Η ημέρα καταγράφεται ως κομβική στιγμή εκδημοκρατισμού στην ελληνική πολιτική ζωή.

1959: Στο Λονδίνο υπογράφεται η συμφωνία ανάμεσα σε Ηνωμένο Βασίλειο, Ελλάδα και Τουρκία για το πλαίσιο λύσης του Κυπριακού, που οδηγεί στη δημιουργία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το νέο κράτος προβλέπεται να έχει Ελληνοκύπριο πρόεδρο και Τουρκοκύπριο αντιπρόεδρο, με ένα σύνθετο σύστημα εγγυήσεων. Η ανεξαρτησία θα ανακηρυχθεί αργότερα, όμως οι ρυθμίσεις αυτές θα καθορίσουν για δεκαετίες την πολιτική πραγματικότητα στο νησί.
1962: Πεθαίνει ο Γεώργιος Παπανικολάου, ο Έλληνας γιατρός που συνέδεσε το όνομά του με το τεστ Παπ και την έγκαιρη ανίχνευση αλλοιώσεων στον τράχηλο της μήτρας. Η μέθοδός του θα συμβάλει καθοριστικά στη μείωση της θνησιμότητας από καρκίνο του τραχήλου, επειδή μετατοπίζει τη μάχη στην πρόληψη. Το έργο του θεωρείται από τις πιο σημαντικές «σιωπηλές» επαναστάσεις της σύγχρονης Ιατρικής.
1978: Στο αεροδρόμιο της Λάρνακας ξεσπά ένοπλη σύγκρουση όταν Αιγύπτιοι κομάντος επεμβαίνουν χωρίς άδεια των κυπριακών αρχών, για να χειριστούν κρίση με ομήρους σε αεροσκάφος. Η Εθνική Φρουρά και η Αστυνομία της Κύπρου απαντούν, με αποτέλεσμα δεκάδες νεκρούς, ανάμεσά τους 15 Αιγύπτιοι στρατιώτες, και την καταστροφή του αεροσκάφους C-130 που τους μετέφερε. Το επεισόδιο προκαλεί σοβαρή διπλωματική κρίση ανάμεσα σε Κύπρο και Αίγυπτο.
1991: Χιόνι πέφτει στην έρημο Σαχάρα, για πρώτη φορά μετά από 30 χρόνια.
Γεννήσεις

1473 – Μικολάι Κόπερνικ (Νικόλαος Κοπέρνικος) (19 Φεβρουαρίου 1473 – 24 Μαΐου 1543), Πολωνός, αστρονόμος και μαθηματικός, θεμελιωτής του ηλιοκεντρικού μοντέλου που μετατόπισε τη Γη από το «κέντρο» του σύμπαντος και άνοιξε δρόμο για τη σύγχρονη αστρονομία. Στο έργο του «De revolutionibus orbium coelestium» (εκδίδεται το 1543) υποστηρίζει ότι οι πλανήτες κινούνται γύρω από τον Ήλιο, αμφισβητώντας το γεωκεντρικό σύστημα. Η πρότασή του γίνεται αφετηρία της Επιστημονικής Επανάστασης και επηρεάζει καθοριστικά τον Γαλιλαίο και τον Κέπλερ.

1967 – Μπενίσιο ντελ Τόρο (19 Φεβρουαρίου 1967 – –), Πορτορικανός, ηθοποιός και παραγωγός, από τις πιο αναγνωρίσιμες «βαριές» παρουσίες του σύγχρονου σινεμά. Κερδίζει Όσκαρ Β’ ανδρικού ρόλου για το «Traffic» και ξεχωρίζει νωρίτερα με το «The Usual Suspects», που τον καθιερώνει ως ηθοποιό-χαρακτήρα με ιδιαίτερη ένταση. Αργότερα εντυπωσιάζει στο «Sicario», σε ρόλους που κουβαλούν σκοτεινή ψυχολογία και ηθικές γκρίζες ζώνες.

2004 – Μίλι Μπόμπι Μπράουν (19 Φεβρουαρίου 2004 – –), Βρετανίδα, ηθοποιός, που έγινε παγκοσμίως γνωστή ως Eleven στη σειρά «Stranger Things», ρόλος που της έφερε σημαντικές υποψηφιότητες και την καθιέρωσε ως πρωταγωνίστρια της γενιάς της. Στη συνέχεια πέρασε και στον κινηματογράφο, με συμμετοχές όπως το «Godzilla: King of the Monsters», ενώ στο Netflix πρωταγωνιστεί και παράγει την «Enola Holmes». Το 2018 ορίστηκε Πρέσβειρα Καλής Θέλησης της UNICEF σε ηλικία 14 ετών.
Θάνατοι

1962 – Γεώργιος Παπανικολάου (13 Μαΐου 1883 – 19 Φεβρουαρίου 1962), Έλληνας, ιατρός και ερευνητής, πρωτοπόρος της κυτταροπαθολογίας. Δημιούργησε το τεστ Παπ, μια απλή κυτταρολογική εξέταση που έκανε εφικτή την έγκαιρη ανίχνευση προκαρκινικών αλλοιώσεων και άλλαξε την προληπτική ιατρική για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, συμβάλλοντας καθοριστικά στη μείωση της θνησιμότητας διεθνώς. Εργάστηκε επί δεκαετίες στις ΗΠΑ, κυρίως στο Cornell Medical College.

2016 – Ουμπέρτο Έκο (5 Ιανουαρίου 1932 – 19 Φεβρουαρίου 2016), Ιταλός, συγγραφέας, σημειολόγος και πανεπιστημιακός, από τους πιο επιδραστικούς Ευρωπαίους διανοούμενους του 20ού αιώνα. Με το μυθιστόρημα «Το όνομα του Ρόδου» συνδύασε αστυνομική πλοκή, μεσαιωνική ιστορία και φιλοσοφικά ερωτήματα, κερδίζοντας παγκόσμιο κοινό. Ως καθηγητής στη Μπολόνια και θεωρητικός της σημειωτικής, έγραψε έργα-αναφοράς για τη γλώσσα, τα σύμβολα και τα ΜΜΕ, διατηρώντας έντονη δημόσια παρουσία.
Εορτολόγιο
Φιλοθέη, Φιλόθεος
πηγή newsbeast.gr

Event details