Σαν σήμερα, στις 11 Μαρτίου 2011, η Ιαπωνία βρέθηκε αντιμέτωπη με τη χειρότερη κρίση της μεταπολεμικής ιστορίας της: σεισμός 9,0 Ρίχτερ, γιγαντιαίο τσουνάμι και, λίγο αργότερα, η πυρηνική καταστροφή στη Φουκουσίμα Νταΐτσι. Η αλληλουχία αυτή άφησε πίσω της περίπου 20.000 νεκρούς και αγνοούμενους και οδήγησε στο σοβαρότερο πυρηνικό ατύχημα μετά το Τσερνόμπιλ, σε επίπεδο 7, την ανώτατη βαθμίδα της διεθνούς κλίμακας INES.
Δεκαπέντε χρόνια μετά, η Φουκουσίμα δεν είναι μια τραγωδία που απλώς μνημονεύεται κάθε Μάρτιο. Παραμένει μια ανοιχτή πληγή για την Ιαπωνία, γιατί το δυστύχημα δεν άλλαξε μόνο την ενεργειακή της πολιτική, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο οι Ιάπωνες αντιλαμβάνονται την ασφάλεια, το κράτος, την τεχνολογία και την ίδια την έννοια της επιστροφής στην κανονικότητα.
Το τσουνάμι έθεσε εκτός λειτουργίας τα κρίσιμα συστήματα ψύξης του πυρηνικού σταθμού, προκαλώντας τήξη καυσίμου σε τρεις αντιδραστήρες και εκτεταμένη διαρροή ραδιενεργών υλικών. Χιλιάδες άνθρωποι ξεριζώθηκαν από τα σπίτια τους και ολόκληρες κοινότητες μετατράπηκαν σε ζώνες εκκένωσης.
Ακόμη και σήμερα, η αποξήλωση του σταθμού παραμένει ένα έργο πρωτοφανούς δυσκολίας, με την ιαπωνική πλευρά να συνεχίζει να μιλά για ορίζοντα ολοκλήρωσης γύρω στο 2051.
Στο επίκεντρο βρίσκεται το λεγόμενο fuel debris, τα λιωμένα πυρηνικά καύσιμα και τα συντρίμμια που παραμένουν μέσα στους κατεστραμμένους αντιδραστήρες. Η πλήρους κλίμακας απομάκρυνσή τους έχει ήδη μετατεθεί ξανά και, σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις, δεν αναμένεται να αρχίσει πριν από το 2037 ή και αργότερα. Αυτό δείχνει πόσο δύσκολο είναι ακόμη και σήμερα να χαρτογραφηθεί με ακρίβεια τι ακριβώς βρίσκεται στο εσωτερικό των αντιδραστήρων.
Παράλληλα, συνεχίζεται η έντονη συζήτηση για την απόρριψη του επεξεργασμένου νερού από το εργοστάσιο στη θάλασσα. Η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας έχει αναφέρει ότι η διαδικασία που εφαρμόζει η Ιαπωνία παραμένει εντός των διεθνών προτύπων ασφαλείας, ενώ στις αρχές Μαρτίου 2026 επιβεβαίωσε ότι και η 18η παρτίδα είχε επίπεδα τριτίου πολύ κάτω από το ιαπωνικό επιχειρησιακό όριο. Ωστόσο, οι αντιδράσεις από αλιείς και τμήμα της κοινής γνώμης δεν έχουν κοπάσει.
Η εικόνα στην ίδια τη Φουκουσίμα είναι πιο σύνθετη από μια απλή αφήγηση επιστροφής στην κανονικότητα. Η απορρύπανση έχει προχωρήσει, όμως στα τέλη του 2025 περίπου 309 τετραγωνικά χιλιόμετρα σε επτά δήμους παρέμεναν ακόμη κλειστά για κατοίκηση. Την ίδια στιγμή, η ιαπωνική κυβέρνηση προωθεί σχέδιο για την τελική διάθεση του μολυσμένου εδάφους εκτός Φουκουσίμα, με τις τελικές αποφάσεις να τοποθετούνται γύρω στο 2035 και τη μεταφορά να προβλέπεται να ολοκληρωθεί έως το 2045.
Το ανθρώπινο αποτύπωμα της καταστροφής παραμένει εξίσου βαρύ. Σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι εξακολουθούν να ζουν ως εκτοπισμένοι ή να βρίσκονται μακριά από τις παλιές τους εστίες, ενώ ακόμη και σε περιοχές όπου οι περιορισμοί έχουν αρθεί, η επιστροφή είναι συχνά περιορισμένη. Σε ορισμένες κοινότητες έχει επιστρέψει μόνο ένα μέρος του προ του 2011 πληθυσμού, καθώς πολλοί έφτιαξαν τη ζωή τους αλλού ή συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν με δυσπιστία τις διαβεβαιώσεις περί ασφάλειας.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
1669: Εκρήγνυται η Αίτνα, προκαλώντας το θάνατο 15.000 ανθρώπων.

1822: Ξεκινά η επαναστατική κίνηση στη Χίο, όταν Σαμιώτες υπό τον Λυκούργο Λογοθέτη αποβιβάζονται στο νησί, υψώνουν την ελληνική σημαία και επιχειρούν να πιέσουν την οθωμανική φρουρά, παρασύροντας μέρος του ντόπιου πληθυσμού στην εξέγερση. Η οθωμανική αντίδραση θα είναι σφοδρή, οδηγώντας σύντομα στη Σφαγή της Χίου, με μαζικές σφαγές και αιχμαλωσίες του χριστιανικού πληθυσμού, γεγονός που συγκλονίζει την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και ενισχύει σημαντικά το φιλελληνικό ρεύμα υπέρ της Ελληνικής Επανάστασης.
1912: Το Κόμμα των Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου κερδίζει τις βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα, εξασφαλίζοντας συντριπτική κοινοβουλευτική πλειοψηφία και εδραιώνοντας την πολιτική του κυριαρχία. Η νίκη αυτή στηρίζει το φιλόδοξο πρόγραμμα θεσμικών, στρατιωτικών και διοικητικών μεταρρυθμίσεων και την ανασυγκρότηση του κράτους, που θα αποδειχθούν καθοριστικά για την προετοιμασία της χώρας ενόψει των Βαλκανικών Πολέμων και των εδαφικών επεκτάσεων που θα ακολουθήσουν.
1918: Καταγράφεται στις ΗΠΑ ένα από τα πρώτα γνωστά περιστατικά της ισπανικής γρίπης, που μέσα σε λίγους μήνες θα εξελιχθεί σε παγκόσμια πανδημία. Το κύμα του 1918–1919 θα αφήσει πίσω του δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς, επηρεάζοντας κοινωνίες, οικονομίες και την ίδια την εξέλιξη της δημόσιας υγείας στον 20ό αιώνα.
1941: Ο Φράνκλιν Ρούζβελτ υπογράφει τον νόμο Lend-Lease, ανοίγοντας τον δρόμο για μαζική αμερικανική στρατιωτική και υλική βοήθεια προς χώρες που πολεμούν τον Άξονα. Η ρύθμιση θα ενισχύσει αποφασιστικά τους Συμμάχους και θα σηματοδοτήσει την κλιμάκωση της αμερικανικής εμπλοκής στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
1956: Η 6η Πλατιά Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ στο Βουκουρέστι καθαιρεί τον Νίκο Ζαχαριάδη από τη θέση του γενικού γραμματέα, στο κλίμα της αποσταλινοποίησης μετά το 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ. Η αλλαγή ηγεσίας θα επηρεάσει βαθιά τη φυσιογνωμία και τις εσωτερικές ισορροπίες της Ελληνικής Αριστεράς για χρόνια.
1985: Ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ εκλέγεται γενικός γραμματέας του ΚΚΣΕ, μετά τον θάνατο του Κονσταντίν Τσερνιένκο. Η άνοδός του θα συνδεθεί με την περεστρόικα και τη γκλάσνοστ, οδηγώντας σε μεγάλες ανατροπές στην ΕΣΣΔ και στην πορεία προς το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.
1991: Αρχίζει στο Ειδικό Δικαστήριο η δίκη για το σκάνδαλο της Τράπεζας Κρήτης, με κεντρικά πολιτικά πρόσωπα να βρίσκονται στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης της εποχής. Η υπόθεση γίνεται σημείο αιχμής για το πολιτικό κλίμα των αρχών της δεκαετίας του 1990 και αφήνει έντονο αποτύπωμα στη συζήτηση για ευθύνη υπουργών και θεσμικές εγγυήσεις.
2004: Σειρά βομβιστικών επιθέσεων πλήττει προαστιακά τρένα και σταθμούς στη Μαδρίτη, σκοτώνοντας 191 ανθρώπους και τραυματίζοντας πάνω από 1.400. Η επίθεση, που αποδόθηκε σε εξτρεμιστικά ισλαμιστικά δίκτυα, επηρέασε άμεσα το πολιτικό κλίμα στην Ισπανία και αναζωπύρωσε τη συζήτηση για την τρομοκρατία στην Ευρώπη.
2011: Ισχυρός σεισμός μεγέθους 9,0 πλήττει τη βορειοανατολική Ιαπωνία και ακολουθεί τσουνάμι που σαρώνει παράκτιες περιοχές. Η καταστροφή οδηγεί στο πυρηνικό ατύχημα της Φουκουσίμα Νταΐιτσι και σε τεράστιες ανθρώπινες και υλικές απώλειες, με περίπου 16.000 νεκρούς και χιλιάδες αγνοούμενους.
Γεννήσεις

1922 – Κορνήλιος Καστοριάδης (11 Μαρτίου 1922 – 26 Δεκεμβρίου 1997), Έλληνας-Γάλλος, φιλόσοφος, κοινωνικός θεωρητικός και ψυχαναλυτής, από τις πιο επιδραστικές μορφές της ευρωπαϊκής σκέψης του 20ού αιώνα. Συνδέθηκε με την ομάδα «Socialisme ou Barbarie» και άσκησε αιχμηρή κριτική στον σοβιετικό γραφειοκρατικό ολοκληρωτισμό και στις αυταπάτες του «ορθόδοξου» μαρξισμού. Κεντρικές έννοιες του έργου του είναι η αυτονομία και το «κοινωνικό φαντασιακό», με σημαντική επίδραση σε πολιτική θεωρία, κοινωνιολογία και φιλοσοφία των θεσμών.

1931 – Ρούπερτ Μέρντοχ, Αυστραλός-Αμερικανός, εκδότης και επιχειρηματίας των ΜΜΕ, δημιουργός ενός από τα πιο ισχυρά παγκόσμια μιντιακά δίκτυα μέσω της News Corp και της Fox. Συνδέθηκε με τίτλους και δίκτυα όπως The Wall Street Journal, The Times και Fox News, ασκώντας μεγάλη επιρροή στον τρόπο που παράγονται και διακινούνται ειδήσεις και πολιτική ατζέντα. Το 2023 αποχώρησε από την εκτελεστική ηγεσία των ομίλων, παραδίδοντας τη σκυτάλη στον Λάχλαν Μέρντοχ.
Θάνατοι

1955 – Αλεξάντερ Φλέμινγκ (6 Αυγούστου 1881 – 11 Μαρτίου 1955), Βρετανός, βακτηριολόγος, από τις πιο καθοριστικές μορφές της ιατρικής του 20ού αιώνα. Το 1928 παρατήρησε ότι ένας μύκητας ανέστειλε την ανάπτυξη βακτηρίων και οδηγήθηκε στην ανακάλυψη της πενικιλίνης, ανοίγοντας τον δρόμο για τα αντιβιοτικά και αλλάζοντας ριζικά τη θεραπεία των λοιμώξεων. Το 1945 τιμήθηκε με Νόμπελ Ιατρικής μαζί με τους Χάουαρντ Φλόρεϊ και Έρνστ Τσέιν, που συνέβαλαν στην ανάπτυξη και εφαρμογή της.

1978 – Σοφία Βέμπο (10 Φεβρουαρίου 1910 – 11 Μαρτίου 1978), Ελληνίδα, τραγουδίστρια και ηθοποιός, γνωστή ως «Τραγουδίστρια της Νίκης». Στον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 ταυτίστηκε με τραγούδια που εμψύχωσαν το μέτωπο και την κοινωνία και έμειναν σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής. Μεταπολεμικά συνέχισε στο μουσικό θέατρο και συνδέθηκε με το Θέατρο Βέμπο στην Αθήνα, αφήνοντας ισχυρό αποτύπωμα στη λαϊκή μνήμη και στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού.
Εορτολόγιο
Ευλόγιος, Ευλογία, Λουκρητία, Σωφρόνιος, Σωφρονία
Εθνικές Γιορτές – Επέτειοι
Ημέρα Μνήμης για τα θύματα της τρομοκρατίας στην Ευρώπη
Παγκόσμια Ημέρα Υδραυλικών Εγκαταστάσεων
πηγή newsbeast.gr

Event details

Σαν σήμερα, το 1923, ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄ αποχωρεί από την Ελλάδα, σε ένα πολιτικό σκηνικό φορτισμένο από τη Μικρασιατική Καταστροφή, τον Εθνικό Διχασμό και τη σαρωτική επικράτηση του αντιμοναρχικού ρεύματος. Η αναχώρησή του δεν είναι μια τυπική πράξη, αλλά το επιστέγασμα μιας πορείας που είχε ξεκινήσει μέσα σε κρίση και καταλήγει σε θεσμική παύση της βασιλείας.
Μια βασιλεία που ξεκινά σαν πένθος
Ο Γεώργιος Β΄ κλήθηκε να διαδεχθεί τον πατέρα του, Κωνσταντίνο Α΄, εντελώς αιφνιδιαστικά στις 14/27 Σεπτεμβρίου 1922, σε ηλικία μόλις 32 ετών, λίγες εβδομάδες μετά την κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου. Η τελετή της στέψης του υπήρξε λιτή, σχεδόν υποτονική, με ελάχιστους παρόντες. Σύγχρονες μαρτυρίες αναφέρουν ότι το κλίμα δεν παρέπεμπε σε ανάρρηση νέου βασιλιά, αλλά θύμιζε περισσότερο τελετή κηδείας, προάγγελο των εξελίξεων που θα ακολουθούσαν.
Γεννημένος τον Ιούλιο του 1890 στο Τατόι, πρωτότοκος γιος του τότε διαδόχου Κωνσταντίνου και της Σοφίας της Πρωσίας, ο Γεώργιος ακολούθησε τη σχεδόν προδιαγεγραμμένη πορεία των βασιλικών οίκων της Belle Époque. Φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, αποφοίτησε ως ανθυπολοχαγός Πεζικού και συνέχισε τις σπουδές του στη Στρατιωτική Ακαδημία του Βερολίνου, παραμένοντας εκεί έως τις παραμονές των Βαλκανικών Πολέμων.
Από τους Βαλκανικούς στον Εθνικό Διχασμό
Στους Βαλκανικούς Πολέμους υπηρέτησε στο πλευρό του πατέρα του, αρχιστράτηγου των ελληνικών δυνάμεων, και παρέμεινε κοντά του και στα ταραγμένα χρόνια του Εθνικού Διχασμού. Όταν ο Κωνσταντίνος Α΄ εξωθήθηκε σε παραίτηση τον Μάιο/Ιούνιο του 1917, ο Γεώργιος ακολούθησε την οικογένεια στην εξορία, ενώ στον θρόνο ανήλθε ο μικρότερος αδερφός του, Αλέξανδρος.
Η επιστροφή του στην Ελλάδα ήρθε στις 6/19 Δεκεμβρίου 1920, μετά την παλινόρθωση του Κωνσταντίνου. Ωστόσο, η εξέλιξη των γεγονότων αποδείχθηκε αμείλικτη. Η Μικρασιατική Καταστροφή σήμανε το οριστικό τέλος της ελληνικής παρουσίας στην Ανατολία και πυροδότησε μια αλυσίδα πολιτικών ανατροπών. Ο Κωνσταντίνος Α΄ παραιτήθηκε για δεύτερη και οριστική φορά, οι ηγέτες του αντιβενιζελικού χώρου συνελήφθησαν, δικάστηκαν και κάποιοι εκτελέστηκαν τον Νοέμβριο του 1922. Λίγους μήνες αργότερα, τον Ιανουάριο του 1923, ο πρώην βασιλιάς πέθανε εξόριστος στο Παλέρμο.
Η αποσύνθεση του αντιβενιζελικού χώρου
Το φθινόπωρο του 1923 η πολιτική ισορροπία γέρνει οριστικά υπέρ των βενιζελικών. Η αποτυχία του κινήματος Γαργαλίδη-Λεοναρδόπουλου οδηγεί σε περαιτέρω αποσύνθεση του αντιβενιζελικού στρατοπέδου. Στελέχη, όπως ο Ιωάννης Μεταξάς, καταφεύγουν στο εξωτερικό, αντιβενιζελικές εφημερίδες τίθενται προσωρινά εκτός κυκλοφορίας, ενώ βασιλόφρονες αξιωματικοί αποτάσσονται, αφήνοντας τον στρατό υπό σχεδόν πλήρη βενιζελικό έλεγχο.
Παρά τις αντιρρήσεις μετριοπαθών πολιτικών, όπως ο Θεμιστοκλής Σοφούλης, ο Γεώργιος Καφαντάρης και ο Παναγιώτης Δαγκλής, επικρατούν οι πιο ακραίες φωνές που ζητούν ξεκάθαρη λύση στο Πολιτειακό, με πρωταγωνιστές τον Θεόδωρο Πάγκαλο και τον Γεώργιο Κονδύλη. Οι εκλογές της 16ης Δεκεμβρίου για Συντακτική Συνέλευση, από τις οποίες απείχαν οι αντιβενιζελικοί, δίνουν στους βενιζελικούς συντριπτική κοινοβουλευτική υπεροχή.
Η έξοδος χωρίς τιμές
Χωρίς ουσιαστικό πολιτικό έρεισμα και αντιμέτωπος με παγιωμένα τετελεσμένα, ο Γεώργιος Β΄ αποδέχεται την πραγματικότητα. Στις 19 Δεκεμβρίου 1923 αποχωρεί από την Ελλάδα με προορισμό τη Ρουμανία, πατρίδα της συζύγου του Ελισάβετ. Η αναχώρηση έχει έντονο συμβολισμό. Δεν του παραχωρείται πολεμικό πλοίο, αλλά επιβιβάζεται στο πλοίο της γραμμής «Δάφνη», ενώ το άγημα στο λιμάνι του Πειραιά δεν αποδίδει τις προβλεπόμενες τιμές, κατόπιν εντολών της επαναστατικής κυβέρνησης Γονατά.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
1776: Ο Τόμας Πέιν δημοσιεύει το πρώτο από τα κείμενα με τίτλο «Η Αμερικάνικη Κρίση», ένα πολιτικό μανιφέστο που ενισχύει το ηθικό των επαναστατημένων αποίκων και επηρεάζει καθοριστικά την πορεία της Αμερικανικής Επανάστασης.
1843: Ο Άγγλος συγγραφέας, Κάρολος Ντίκενς, εκδίδει το διήγημα «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» («A Christmas Carol»). Το έργο, που αφηγείται την ιστορία του Εμπενίζερ Σκρουτζ και τη μεταμόρφωσή του μέσα από τα πνεύματα των Χριστουγέννων, γίνεται σύμβολο της χριστουγεννιάτικης παράδοσης και κοινωνικής συνείδησης, εμπνέοντας γενιές αναγνωστών.
1894: Αρχίζει η Δίκη Ντρέιφους, με τον Γάλλο εβραίο αξιωματικό του πυροβολικού Άλφρεντ Ντρέιφους να κατηγορείται -αδίκως όπως θα αποδειχθεί αργότερα- για προδοσία υπέρ της Γερμανίας. Η υπόθεση προκαλεί έντονες διχόνοιες στη γαλλική κοινωνία και γίνεται σύμβολο αντισημιτισμού και δικαστικής αδικίας. Τον Ντρέιφους θα υπερασπιστεί ο συγγραφέας Εμίλ Ζολά με το διάσημο άρθρο του «Κατηγορώ», που δημοσιεύεται το 1898, καταγγέλλοντας τη συνωμοσία και την αδικία σε βάρος του.
1913: Επιδημία τύφου ξεσπά στην Αθήνα λόγω μόλυνσης του νερού στο δημοτικό υδραγωγείο, με τα θύματα να ξεπερνούν τα 300, αποκαλύπτοντας τα σοβαρά προβλήματα δημόσιας υγείας της εποχής.
1920: Ο Κωνσταντίνος Α΄ επιστρέφει στον θρόνο ως βασιλιάς των Ελλήνων, έπειτα από τον θάνατο του γιου του, Αλεξάνδρου Α΄, και το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 5ης Δεκεμβρίου. Η επιστροφή του σηματοδοτεί μια κρίσιμη πολιτική και στρατιωτική περίοδο για την Ελλάδα, εν μέσω της Μικρασιατικής Εκστρατείας.
1923: Ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄ αποχωρεί από την Ελλάδα, μέσα σε κλίμα βαθιάς πολιτικής κρίσης, μετά τον θρίαμβο των βενιζελικών στις εκλογές και την ενίσχυση του δημοκρατικού / αντιμοναρχικού ρεύματος. Η αναχώρησή του για το εξωτερικό ανοίγει τον δρόμο για την αναστολή της βασιλείας και, λίγους μήνες αργότερα, για την ανακήρυξη της Αβασίλευτης Δημοκρατίας, σηματοδοτώντας μια από τις πιο καθοριστικές καμπές στο πολιτειακό ζήτημα της χώρας.
1946: Ξεκινά ο πρώτος πόλεμος της Ινδοκίνας, μια σύγκρουση που θα εξελιχθεί σε μακρόχρονη αποικιακή και ψυχροπολεμική αντιπαράθεση και θα οδηγήσει, χρόνια αργότερα, στον πόλεμο του Βιετνάμ.
1948: Τίθεται σε εφαρμογή το σχέδιο «Περιστερά» από τις κυβερνητικές δυνάμεις, με στόχο την εκκαθάριση της Πελοποννήσου από τους αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ). Στην εκστρατεία συμμετέχουν 45.000 άνδρες του στρατού, υπό τη διοίκηση του στρατηγού Θρασύβουλου Τσακαλώτου, σε μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές επιχειρήσεις του Εμφυλίου Πολέμου, που είχε σοβαρές συνέπειες για τον τοπικό πληθυσμό και τους αντάρτες.
1965: Ο στρατηγός Σαρλ Ντε Γκολ επανεκλέγεται πρόεδρος της Γαλλίας, επικρατώντας στον δεύτερο γύρο των εκλογών. Αντίπαλός του είναι ο Φρανσουά Μιτεράν, ο οποίος αργότερα θα γίνει σοσιαλιστής πρόεδρος της χώρας. Η εκλογή αυτή εδραιώνει την πολιτική κυριαρχία του Ντε Γκολ, ενώ παράλληλα σηματοδοτεί την άνοδο του Μιτεράν ως σημαντικής πολιτικής προσωπικότητας.
1970: Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, επικεφαλής της χούντας των συνταγματαρχών, δηλώνει σε λόγο του προς το έθνος: «Ουδεμία αλλαγή το 1971 εις την υφιστάμενην συνταγματική τάξιν». Συνεχίζει τονίζοντας ότι «Εγώ θα κρίνω, ως εντολοδόχος του λαού, πότε θα είναι επωφελής διά το Έθνος η πλήρης λειτουργία του κοινοβουλευτισμού». Η δήλωση αυτή αποτυπώνει τη συνέχιση του αυταρχικού καθεστώτος και την αναστολή της δημοκρατικής λειτουργίας στην Ελλάδα.
1980: Πυρπολούνται τα πολυκαταστήματα Μινιόν και Κατράντζος στο κέντρο της Αθήνας, προκαλώντας τεράστιες ζημιές. Το γεγονός αποδίδεται σε τρομοκρατική ενέργεια, συγκλονίζοντας την ελληνική κοινωνία και σημαδεύοντας μια σκοτεινή περίοδο για την επιχειρηματικότητα και την ασφάλεια στη χώρα.
1984: Υπογράφεται η συμφωνία ανάμεσα στη Μάργκαρετ Θάτσερ και τον Ντενγκ Ξιάο Πινγκ για την επιστροφή του Χονγκ Κονγκ στην Κίνα την 1η Ιουλίου 1997, καθορίζοντας το μέλλον μιας από τις σημαντικότερες παγκόσμιες μητροπόλεις.
1997: Κάνει πρεμιέρα στις αμερικανικές αίθουσες η εμβληματική ταινία του Τζέιμς Κάμερον, «Τιτανικός». Η επική ιστορία αγάπης και τραγωδίας στον φόντο του ναυαγίου του RMS Titanic κατακτά το κοινό και γίνεται η ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις στην ιστορία του κινηματογράφου έως τότε. Κερδίζει 11 βραβεία Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένου αυτού της Καλύτερης Ταινίας, καθιερώνοντας την ως ένα από τα μεγαλύτερα κινηματογραφικά φαινόμενα όλων των εποχών.
2016: Φορτηγό πέφτει πάνω σε πλήθος στη Χριστουγεννιάτικη αγορά του Βερολίνου, σκοτώνοντας 12 ανθρώπους και τραυματίζοντας δεκάδες. Την ευθύνη αναλαμβάνει το Ισλαμικό Κράτος, σε μία από τις πιο σοκαριστικές τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ευρώπη.
Γεννήσεις

1911 – Νικηφόρος Βρεττάκος, Έλληνας ποιητής και μία από τις καθαρότερες, ανθρωποκεντρικές φωνές της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Η ποίησή του, φωτεινή και βαθιά λυρική, εμποτίζεται από αγάπη για τον άνθρωπο, τη φύση και την ειρήνη, με έντονη ηθική και πνευματική διάσταση. Συνδέθηκε με τη γενιά του ’30, αλλά ακολούθησε απολύτως προσωπική πορεία, αφήνοντας έργο που ξεχωρίζει για την απλότητα, τη διαύγεια και την εσωτερική δύναμη.

1915 – Εντίθ Πιάφ (Édith Piaf), εμβληματική Γαλλίδα τραγουδίστρια και σύμβολο της γαλλικής μουσικής σκηνής. Με τη βαθιά, σπαρακτική φωνή και τη δραματική της ερμηνεία, εξέφρασε τον έρωτα, την απώλεια και τη ζωή των απλών ανθρώπων. Τραγούδια όπως «La Vie en Rose» και «Non, je ne regrette rien» έγιναν παγκόσμια σύμβολα, ενώ η ταραχώδης ζωή της ενίσχυσε τον μύθο γύρω από την πιο αναγνωρίσιμη φωνή της Γαλλίας.

1980 – Τζέικ Τζίλενχαλ (Jake Gyllenhaal), διακεκριμένος Αμερικανός ηθοποιός, γνωστός για την ένταση και τη μεταμορφωτική προσέγγιση στους ρόλους του. Ξεχώρισε με το «Brokeback Mountain», όπου απέδωσε με λεπτότητα μια σύνθετη συναισθηματική εμπειρία, και καθήλωσε στο «Nightcrawler» με μια σκοτεινή, ακραία ερμηνεία. Η φιλμογραφία του ισορροπεί ανάμεσα σε ανεξάρτητο σινεμά και μεγάλες παραγωγές, καθιερώνοντάς τον ως ηθοποιό υψηλού κύρους.
Θάνατοι

1848 – Έμιλι Μπροντέ (Emily Brontë), Αγγλίδα συγγραφέας και μία από τις πιο μυστηριώδεις μορφές της αγγλικής λογοτεχνίας. Έμεινε στην Ιστορία με το μοναδικό της μυθιστόρημα «Ανεμοδαρμένα ύψη», ένα σκοτεινό, παθιασμένο έργο που ανέτρεψε τις λογοτεχνικές συμβάσεις της εποχής. Η ένταση των χαρακτήρων, το άγριο τοπίο και η υπαρξιακή φόρτιση του βιβλίου το καθιέρωσαν ως διαχρονικό αριστούργημα, επηρεάζοντας βαθιά τη νεότερη λογοτεχνία.

1915 – Αλοΐσιους Άλτσχάιμερ (Alois Alzheimer), Γερμανός νευροπαθολόγος, από τις καθοριστικές μορφές της νευροεπιστήμης. Το 1906 περιέγραψε για πρώτη φορά τα παθολογικά χαρακτηριστικά της νόσου που φέρει το όνομά του, εντοπίζοντας τις πλάκες και τα νευροϊνιδιακά δεμάτια στον εγκέφαλο. Η ανακάλυψή του άνοιξε τον δρόμο για τη σύγχρονη μελέτη της άνοιας και της εκφυλιστικής λειτουργίας του εγκεφάλου, επηρεάζοντας βαθιά την ιατρική έρευνα μέχρι σήμερα.
Εορτολόγιο
Αγλαΐα, Βονιφάτιος

Event details