Στις αρχές Μαρτίου του 1822, στα υψώματα γύρω από τη Μονή Γηροκομείου της Πάτρας, γράφτηκε ένα από τα πιο κρίσιμα επεισόδια της πολιορκίας της πόλης σε μία σύγκρουση καθοριστική για την προσπάθεια των Ελλήνων να κρατήσουν ασφυκτικό κλοιό γύρω από την Πάτρα και να απειλήσουν άμεσα το φρούριό της.
Η θέση δεν ήταν τυχαία. Η Μονή Γηροκομείου βρισκόταν σε νευραλγικό σημείο, πολύ κοντά στο κάστρο, και όποιος την κρατούσε αποκτούσε σοβαρό τακτικό πλεονέκτημα. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είχε μετακινήσει τις ελληνικές δυνάμεις πιο κοντά στην πόλη, ενώ οι Οθωμανοί επιχείρησαν να σπάσουν τον κλοιό με ισχυρές δυνάμεις από την Πάτρα, που στις πηγές εμφανίζονται από 8.000 έως και πάνω από 12.000 άνδρες. Η μάχη, λοιπόν, δεν ήταν μια τοπική αψιμαχία. Ήταν αναμέτρηση που αφορούσε τον έλεγχο ολόκληρης της πεδιάδας των Πατρών.
Τα ξημερώματα, οι Οθωμανοί εξόρμησαν από το φρούριο και προέλασαν γρήγορα, πιέζοντας τις ελληνικές θέσεις στην πεδιάδα. Για ένα διάστημα φάνηκε πως η υπεροχή τους σε αριθμό και ιππικό θα έκρινε τη σύγκρουση. Οι Έλληνες, όμως, δεν διαλύθηκαν. Υποχώρησαν οργανωμένα προς τα υψώματα και κράτησαν καίριες θέσεις γύρω από το Γηροκομείο, τον ληνό του Σαΐτ αγά και τον Παλαιόπυργο. Από εκεί ξεκίνησε η αντεπίθεση, με τη σφραγίδα του Κολοκοτρώνη, του Πλαπούτα, του Γενναίου Κολοκοτρώνη και άλλων οπλαρχηγών, που έστρεψε την έκβαση της ημέρας υπέρ των Ελλήνων και ανάγκασε τους αντιπάλους να οπισθοχωρήσουν προς την πόλη.
Από τις πιο ζωντανές λεπτομέρειες που σώζονται στη μνήμη της μάχης είναι η μορφή του σημαιοφόρου του Κολοκοτρώνη, Νικολή Καραχάλιου. Σύμφωνα με μεταγενέστερη αφήγηση, τραυματίστηκε στο κεφάλι τη στιγμή που κρατούσε τη σημαία κοντά στις εχθρικές γραμμές, πρόλαβε όμως να φωνάξει «Πηγαίνετε ομπρός! Μου ήρθε σκοτούρα!»  και λίγο αργότερα ξαναμπήκε στη σύγκρουση, παρασύροντας τους συμπολεμιστές του στην αντεπίθεση. Είτε διαβαστεί ως ακριβές επεισόδιο είτε ως θρύλος του Αγώνα, η εικόνα αυτή αποτυπώνει το κλίμα της μάχης: πείσμα, αυταπάρνηση και απόφαση να μη χαθεί το έδαφος που είχε κερδηθεί. Είναι ένα από εκείνα τα στιγμιότυπα όπου η ντοπιολαλιά μετατρέπει μια εμβληματική στιγμή σε μνήμη που θα ξαναδιηγούνται γενιές μετά.
Η νίκη στο Γηροκομείο είχε σημαντική στρατιωτική βαρύτητα. Σύμφωνα με μεταγενέστερες ιστορικές αποτιμήσεις, μετά από εκείνη τη σύγκρουση οι πολιορκημένοι Τούρκοι δεν τόλμησαν ξανά ανάλογη μαζική έξοδο με την ίδια ευκολία. Ωστόσο, η επιτυχία αυτή δεν οδήγησε στην πτώση της Πάτρας. Η πολιορκία έληξε στις 23 Ιουνίου 1822, εξαιτίας εσωτερικών τριβών, οικονομικών δυσκολιών και αποδυνάμωσης του ελληνικού στρατοπέδου. Έτσι, η μάχη του Γηροκομείου έμεινε στην ιστορία ως μια μεγάλη τακτική επιτυχία, που έδειξε τι μπορούσε να πετύχει η Επανάσταση όταν υπήρχε συντονισμός, σωστή επιλογή εδάφους και αποφασισμένη ηγεσία. Στην τοπική μνήμη της Πάτρας, μάλιστα, η νίκη συνδέθηκε και με την προστασία της Παναγίας της Γηροκομήτισσας.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
537: Οι Οστρογότθοι υπό τον βασιλιά Ουίτιγι άρχισαν την πολιορκία της Ρώμης, με τον Βελισάριο να οργανώνει την άμυνα της πόλης για λογαριασμό της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η αναμέτρηση εξελίχθηκε σε μία από τις κρισιμότερες φάσεις του Γοτθικού Πολέμου και η επιτυχής υπεράσπιση της Ρώμης ενίσχυσε προσωρινά τη βυζαντινή παρουσία στην Ιταλία.
1822: Στη μάχη του Γηροκομείου, κοντά στην Πάτρα, οι ελληνικές δυνάμεις υπό τη γενική αρχηγία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη απέκρουσαν οθωμανική επίθεση με τη συμμετοχή οπλαρχηγών όπως ο Δημήτριος Πλαπούτας και ο Κωνσταντίνος Πετιμεζάς. Η σύγκρουση είχε σημασία για την άμυνα της βορειοδυτικής Πελοποννήσου και ενίσχυσε τη θέση των επαναστατών στην περιοχή της Πάτρας.
1913: Με την άφιξη του θωρηκτού «Σπέτσαι» και την αποβίβαση ελληνικών στρατευμάτων στο Βαθύ, η ένωση της Σάμου με την Ελλάδα ολοκληρώθηκε στην πράξη. Η Σαμιακή Εθνοσυνέλευση είχε ήδη κηρύξει την ένωση από τον Νοέμβριο του 1912, όμως η επίσημη ελληνική στρατιωτική παρουσία επισφράγισε οριστικά την αλλαγή καθεστώτος στο νησί.
1919: Στη Μόσχα άρχισε το ιδρυτικό συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς, με πρωτοβουλία του  Βλαντιμίρ Λένιν , μέσα στο κλίμα που είχε διαμορφώσει η Ρωσική Επανάσταση. Η ίδρυση της Κομιντέρν δημιούργησε ένα διεθνές κέντρο συντονισμού των κομμουνιστικών κομμάτων και επηρέασε βαθιά την πολιτική ιστορία του 20ού αιώνα.
1958: Η πολιτική κρίση στην Ελλάδα οξύνθηκε όταν παραιτήθηκαν από την κυβέρνηση Καραμανλή οι Γεώργιος Ράλλης και Παναγής Παπαληγούρας, προκαλώντας σοβαρό ρήγμα στο εσωτερικό της ΕΡΕ. Τις επόμενες ημέρες η κοινοβουλευτική αποσταθεροποίηση κλιμακώθηκε και η εξέλιξη αυτή οδήγησε τελικά στη διάλυση της Βουλής και στις εκλογές του Μαΐου.
1969: Στην Τουλούζη πραγματοποιήθηκε η πρώτη δοκιμαστική πτήση του Κονκόρντ, του αγγλογαλλικού υπερηχητικού επιβατικού αεροσκάφους που έγινε σύμβολο τεχνολογικής πρωτοπορίας. Παρά τη σχετικά σύντομη εμπορική του πορεία, το πρόγραμμα άφησε ισχυρό αποτύπωμα στην ιστορία της πολιτικής αεροπορίας και στη φαντασία της μεταπολεμικής Ευρώπης.
1972: Τρεις Κύπριοι μητροπολίτες ζήτησαν την παραίτηση του αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ από την προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας, υποστηρίζοντας ότι η ταυτόχρονη άσκηση εκκλησιαστικής και πολιτικής εξουσίας ήταν αντικανονική. Η κίνηση εξελίχθηκε σε σοβαρή κυπριακή εκκλησιαστική και πολιτική σύγκρουση, προαναγγέλλοντας την ένταση που θα σημάδευε τα επόμενα χρόνια στο νησί.
1986: Διαγράφεται από το ΠΑΣΟΚ ο Γεράσιμος Αρσένης, εξαιτίας της διαφωνίας του με τα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης. Θα επανέλθει το 1989.
1990: Έπειτα από 27 χρόνια, ο Νέλσον Μαντέλα επιστρέφει στην ενεργό πολιτική δράση, καθώς εκλέγεται αντιπρόεδρος του Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου, την κύρια οργάνωση των μαύρων που αγωνίζεται για την ισότητα και την ισονομία στη χώρα.
1992: Ο Βασίλης Λεβέντης ιδρύει την Ένωση Κεντρώων.
2020: Η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο άρχισαν τις διαπραγματεύσεις για τη μελλοντική τους σχέση μετά το Brexit, αμέσως μετά την τυπική βρετανική αποχώρηση από την Ένωση. Από αυτή τη διαδικασία προέκυψε αργότερα το νέο πλαίσιο συνεργασίας που ρύθμισε το εμπόριο και τις πολιτικές σχέσεις Λονδίνου και Βρυξελλών.
Γεννήσεις

1942 – Λου Ριντ (2 Μαρτίου 1942 – 27 Οκτωβρίου 2013), Αμερικανός, τραγουδοποιός, κιθαρίστας και τραγουδιστής, από τις πιο επιδραστικές μορφές του ροκ. Καθιερώθηκε ως ηγετική φυσιογνωμία των «The Velvet Underground», συγκροτήματος που, παρότι δεν γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία στην εποχή του, επηρέασε βαθιά το punk και το alternative rock. Στη σόλο πορεία του άφησε τραγούδια-σταθμούς όπως το «Walk on the Wild Side», χτίζοντας φήμη καλλιτέχνη με σκοτεινή, αστική και τολμηρή γραφή.

1962 – Τζον Μπον Τζόβι (2 Μαρτίου 1962 – –), Αμερικανός, τραγουδιστής, τραγουδοποιός και ηθοποιός, παγκοσμίως γνωστός ως ιδρυτής και βασική φωνή των Bon Jovi. Με το συγκρότημα σημάδεψε τη mainstream rock σκηνή από τη δεκαετία του 1980, με τεράστιες επιτυχίες όπως τα «Livin’ on a Prayer» και «It’s My Life», που διατήρησαν τη δημοφιλία τους και στο ελληνικό κοινό. Η σκηνική του παρουσία και η αντοχή της καριέρας του τον κράτησαν για δεκαετίες στην πρώτη γραμμή της ποπ-ροκ.

1968 – Ντάνιελ Κρεγκ (2 Μαρτίου 1968 – –), Άγγλος, ηθοποιός, από τις πιο αναγνωρίσιμες κινηματογραφικές φιγούρες της γενιάς του. Απέκτησε διεθνή ακτινοβολία ως Τζέιμς Μποντ, αρχίζοντας με το «Casino Royale» και συνεχίζοντας σε πέντε ταινίες, δίνοντας στον ήρωα πιο σκληρό και ρεαλιστικό τόνο. Παράλληλα ξεχώρισε και εκτός του σύμπαντος του 007, ιδιαίτερα με τον ρόλο του ντετέκτιβ Μπενουά Μπλαν στη σειρά ταινιών «Knives Out».
Θάνατοι

1958 – Νικόλαος Τσελεμεντές (2 Μαρτίου 1878 – 2 Μαρτίου 1958), Έλληνας, αρχιμάγειρας και συγγραφέας βιβλίων μαγειρικής, από τα πιο κλασικά ονόματα της ελληνικής γαστρονομίας. Με τον «Οδηγό Μαγειρικής» και το γνωστό βιβλίο συνταγών του συνέβαλε καθοριστικά στον εκσυγχρονισμό της ελληνικής κουζίνας και στη διάδοση τεχνικών με επιρροές από τη Γαλλική γαστρονομία. Το όνομά του ταυτίστηκε τόσο πολύ με τη μαγειρική, ώστε «τσελεμεντές» να σημαίνει για πολύ κόσμο και το ίδιο το βιβλίο συνταγών.
Εορτολόγιο
Ευθάλιος, Ευθαλία
Εθνικές Γιορτές – Επέτειοι
Παγκόσμια Ημέρα Αντισφαίρισης
πηγή newsbeast.gr

Event details

Ήταν ξημερώματα, Απόκριες του 1973, όταν ένας «άγραφος νόμος» των λαϊκών κέντρων της εποχής μετέτρεψε μια νύχτα διασκέδασης στην Αθήνα της δικτατορίας σε μακελειό. Στη «Νεράιδα της Αθήνας», στην Αγίου Μελετίου 45 στην Κυψέλη, ο Νίκος Κοεμτζής τραβά μαχαίρι μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα και αφήνει πίσω του τρεις νεκρούς και επτά τραυματίες. Η σπίθα; Μια «παραγγελιά».
Ο άγραφος «νόμος» της πίστας
Στο λαϊκό κέντρο, η «παραγγελιά» δεν ήταν απλώς ένα τραγούδι που ζητάς από την ορχήστρα. Ήταν μια σιωπηρή συμφωνία: όταν κάποιος πλήρωνε για να χορέψει, η πίστα έπρεπε να αδειάσει. Εκείνη τη νύχτα, ο Κοεμτζής βρίσκεται στο μαγαζί με τον αδελφό του, τον Δήμο, και την παρέα τους. Η ορχήστρα ξεκινά, ο χορός πάει να στηθεί, όμως η πίστα δεν αδειάζει. Για τον ίδιο, αυτό διαβάζεται σαν προσβολή.
Η αφορμή ήταν ένα ζεϊμπέκικο που ζητήθηκε για τον αδελφό του. Η ένταση φουντώνει, οι φωνές ανεβαίνουν, τα σώματα σπρώχνονται μέσα στον θόρυβο. Ο Κοεμτζής βγάζει μαχαίρι και επιτίθεται. Στον απολογισμό, δύο χωροφύλακες και ένας φανοποιός χάνουν τη ζωή τους, ενώ τραυματίζονται άλλοι επτά θαμώνες. Η υπόθεση γίνεται πρωτοσέλιδο, με την κοινωνία να προσπαθεί να εξηγήσει πώς ένα «έθιμο της πίστας» κατέληξε σε νεκρούς.
Το τραγούδι που γράφτηκε λάθος και οι «Βεργούλες»
Από την πρώτη κιόλας μέρα, ο Τύπος γέμισε την ιστορία με ανακρίβειες. Μία από τις πιο επίμονες ήταν το ποιο τραγούδι παίχτηκε ως «παραγγελιά». Γράφτηκε ότι ήταν το «Ο χάρος βγήκε παγανιά», όμως αυτή η εκδοχή δεν στέκει ούτε μουσικά, αφού δεν είναι ζεϊμπέκικο. Η πιο τεκμηριωμένη εκδοχή επιμένει ότι η «παραγγελιά» ήταν οι «Βεργούλες» του Μάρκου Βαμβακάρη, με τον στίχο «Τα δυο σου χέρια πήρανε βεργούλες και με δείρανε» να αποκτά, εκ των υστέρων, μια ανατριχιαστική ειρωνεία.
Από τις θανατικές ποινές στην αποφυλάκιση
Η δικαστική συνέχεια ήταν βαριά. Ο Κοεμτζής καταδικάστηκε σε θανατικές ποινές που αργότερα μετατράπηκαν, σε μια εποχή που η θανατική ποινή έμπαινε σταδιακά στο περιθώριο και η πολιτεία δεν προχωρούσε πλέον εύκολα σε εκτελέσεις.
Αποφυλακίστηκε στις 29 Μαρτίου 1996, έπειτα από 23 χρόνια συνεχούς εγκλεισμού. Τα επόμενα χρόνια έζησε μακριά από κάθε «μυθοποίηση» της νύχτας εκείνης, πουλώντας την αυτοβιογραφία του και βιβλία για να επιβιώσει, συχνά έξω από τα δικαστήρια της Ευελπίδων και τις Κυριακές στο Μοναστηράκι. Πέθανε στις 23 Σεπτεμβρίου 2011, την ώρα που πουλούσε βιβλία.
Πώς ένα έγκλημα έγινε πολιτισμική πληγή
Η «παραγγελιά» του Κοεμτζή έμεινε στη λαϊκή μνήμη ως πληγή αλλά και ως σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής· μιας εποχής όπου η ανδρική «τιμή» συχνά παρουσιαζόταν ως δικαιολογία για τη βία και όπου ένας άγραφος κανόνας μπορούσε να λογίζεται ως «το δίκαιο». Η ιστορία αυτή πέρασε από τα πρωτοσέλιδα στη συλλογική συνείδηση και αργότερα μεταφέρθηκε σε βιβλίο, κινηματογράφο και θέατρο.
Και φυσικά έγινε τραγούδι. Ο Διονύσης Σαββόπουλος γράφει το «Μακρύ Ζεϊμπέκικο για τον Νίκο», που κυκλοφορεί στον δίσκο «Ρεζέρβα» το 1979, και έτσι το γεγονός αποκτά τη δική του «δεύτερη ζωή», όχι ως αναπαράσταση της νύχτας, αλλά ως σκοτεινή σκιά πάνω στη μεταπολεμική Ελλάδα.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
1822: Κυκλοφορεί η διακήρυξη της Διοικήσεως που εξειδικεύει το «Προσωρινόν Πολίτευμα της Ελλάδος» (Σύνταγμα της Επιδαύρου) και ορίζει ως θεμελιώδη αρχή του υπό διαμόρφωση ελληνικού κράτους την κατάργηση της δουλείας, απαγορεύοντας την πώληση και αγορά ανθρώπων σε όλη την ελληνική επικράτεια και αναγνωρίζοντας ως ελεύθερο κάθε «αργυρώνητο» μόλις πατήσει ελληνικό έδαφος. Η διάταξη αυτή, ιδιαίτερα προωθημένη για την εποχή της αποικιοκρατίας, έχει ισχυρό συμβολισμό, καθώς εντάσσει την Επανάσταση του 1821 στην παράδοση του ευρωπαϊκού συνταγματισμού και στέλνει σαφές πολιτικό μήνυμα για τη συγκρότηση μιας πολιτείας που θεμελιώνεται στην ελευθερία και την αξιοπρέπεια όλων των ανθρώπων.
1826: Στη δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου, οι οθωμανικές και αιγυπτιακές δυνάμεις καταλαμβάνουν το Βασιλάδι, κρίσιμο προπύργιο στη λιμνοθάλασσα. Η πτώση του νησιδιού σφίγγει ασφυκτικά τον κλοιό γύρω από την πόλη και αποκόπτει σημαντικές γραμμές άμυνας και ανεφοδιασμού. Το γεγονός οδηγεί την πολιορκία σε ακόμη πιο δραματική καμπή, λίγες εβδομάδες πριν από την Έξοδο.
1856: Ανοίγει στο Παρίσι το Συνέδριο που θα καταλήξει στη Συνθήκη των Παρισίων και στο τέλος του Κριμαϊκού Πολέμου. Οι Μεγάλες Δυνάμεις διαπραγματεύονται τη νέα ισορροπία ισχύος στην Ευρώπη, με κεντρικό ζήτημα τον ρόλο και την ασφάλεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Οι αποφάσεις του συνεδρίου επηρεάζουν συνολικά το Ανατολικό Ζήτημα, μέσα στο οποίο κινείται και ο ελληνικός κόσμος του 19ου αιώνα.
1932: Ο Χίτλερ αποκτά τη γερμανική υπηκοότητα μέσω πολιτογράφησης στο κρατίδιο της Βραουνσβάιγκ, ύστερα από χρόνια που ήταν ανιθαγενής. Αυτό του ανοίγει τον δρόμο να θέσει υποψηφιότητα για δημόσιο αξίωμα και να κατέβει στις προεδρικές εκλογές απέναντι στον Χίντενμπουργκ. Η εξέλιξη αποδεικνύεται κομβικό βήμα στην πορεία που θα τον οδηγήσει λίγο αργότερα στην κορυφή της εξουσίας.
1941: Ξεκινά στο Άμστερνταμ η Απεργία του Φεβρουαρίου, μια μαζική κινητοποίηση ενάντια στις ναζιστικές διώξεις των Εβραίων. Οργανώνεται μέσα σε συνθήκες κατοχής και εξαπλώνεται γρήγορα, πριν κατασταλεί βίαια από τους Γερμανούς. Μένει στην ιστορία ως από τις πρώτες μεγάλες δημόσιες πράξεις αλληλεγγύης προς τους διωκόμενους Εβραίους στην κατεχόμενη Ευρώπη.

1948: Το Κομμουνιστικό Κόμμα Τσεχοσλοβακίας, υπό τον Κλέμεντ Γκότβαλντ, ολοκληρώνει με το λεγόμενο «πραξικόπημα του Φεβρουαρίου» την ανάληψη της πλήρους πολιτικής εξουσίας στην Τσεχοσλοβακία, μετά την παραίτηση των μη κομμουνιστών υπουργών και τον σχηματισμό κυβέρνησης υπό την πίεση μαζικών κινητοποιήσεων και τον φόβο σοβιετικής επέμβασης. Η εγκαθίδρυση του μονοκομματικού καθεστώτος σηματοδοτεί την ένταξη της χώρας στο ανατολικό μπλοκ και εγκαινιάζει περίοδο περισσότερων από τεσσάρων δεκαετιών κομμουνιστικής διακυβέρνησης, που θα τερματιστεί μόλις το 1989 με τη «Βελούδινη Επανάσταση».
1956: Ο Νικίτα Χρουστσόφ εκφωνεί σε κλειστή συνεδρίαση τη μυστική ομιλία «Περί της προσωπολατρείας και των συνεπειών της», καταγγέλλοντας την κληρονομιά του Στάλιν. Η τομή αυτή πυροδοτεί την αποσταλινοποίηση και προκαλεί ισχυρούς κραδασμούς σε κόμματα και κινήματα διεθνώς. Οι συνέπειες θα φανούν τόσο στο εσωτερικό του σοβιετικού μπλοκ όσο και στη σχέση της Αριστεράς με την ΕΣΣΔ.
1959: Η βρετανική διοίκηση αίρει τους περιορισμούς ώστε ο Μακάριος να επιστρέψει στην Κύπρο, στο πλαίσιο της μετάβασης που ανοίγουν οι συμφωνίες του Φεβρουαρίου για την ανεξαρτησία. Παράλληλα προχωρούν ρυθμίσεις αμνηστίας για αδικήματα της περιόδου της ΕΟΚΑ και διευθετήσεις που συνδέονται με την αποχώρηση του Γρίβα.
Λίγες ημέρες αργότερα, ο Μακάριος φτάνει στην Κύπρο και η πολιτική σκηνή μπαίνει σε τροχιά νέας εποχής.

1964: Ο Κάσιους Κλέι (μετέπειτα Μοχάμεντ Άλι), 22 ετών, κατακτά στο Κονβένσιον Χολ του Μαϊάμι Μπιτς τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο στην κατηγορία των βαρέων βαρών, όταν ο παγκόσμιος πρωταθλητής Σόνι Λίστον, μεγάλο φαβορί με αποδόσεις περίπου 7–8 προς 1, δεν βγαίνει για τον έβδομο γύρο και το αποτέλεσμα καταγράφεται ως τεχνικό νοκ-άουτ υπέρ του Κλέι. Η νίκη θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία της πυγμαχίας, καθώς ο Λίστον είχε διαλύσει δύο φορές στον πρώτο γύρο τον Φλόιντ Πάτερσον και τρομοκρατούσε την κατηγορία, ενώ ο Κλέι, με την αλαζονική αυτοπεποίθηση και τη ρυθμική του φιγούρα «float like a butterfly, sting like a bee» («πετώ σαν πεταλούδα, τσιμπώ σαν μέλισσα»), συστήνει στο παγκόσμιο κοινό το εκρηκτικό του στιλ και σηματοδοτεί την απαρχή μιας θρυλικής καριέρας μέσα και έξω από τα ρινγκ.
1965: Στις Σέρρες, αιματηρές συμπλοκές ανάμεσα σε καπνοπαραγωγούς και Χωροφυλακή, με αφορμή κινητοποίηση και αποκλεισμό δρόμων για τις εξευτελιστικές τιμές του καπνού, έχουν ως αποτέλεσμα 42 τραυματίες, ανάμεσά τους αγρότες και άνδρες των σωμάτων ασφαλείας, και πολυάριθμες συλλήψεις, σε ένα από τα πιο έντονα αγροτικά επεισόδια της δεκαετίας. Η σύγκρουση αναδεικνύει το βάθος της κοινωνικής τριβής γύρω από την αγροτική οικονομία και τη θέση των καπνοπαραγωγών, προαναγγέλλοντας το κύμα αγροτικών αγώνων που θα σημαδέψει τα επόμενα χρόνια στη Βόρεια Ελλάδα.

1973: Στο λαϊκό κέντρο «Νεράιδα της Αθήνας», στην Αγίου Μελετίου στην Κυψέλη, ο Νίκος Κοεμτζής, ύστερα από ένταση γύρω από μια «παραγγελιά» ζεϊμπέκικου για τον αδελφό του, επιτίθεται με μαχαίρι, σκοτώνοντας τρεις θαμώνες (δύο χωροφύλακες και έναν φανοποιό) και τραυματίζοντας συνολικά επτά ακόμη άτομα, σε ένα μακελειό που θα σημαδέψει τη νυχτερινή Αθήνα της δικτατορίας. Η υπόθεση αποκτά τεράστια δημοσιότητα, τροφοδοτεί κοινωνικές αναγνώσεις γύρω από τη βία, την «τιμή» και το περιθώριο και μεταφέρεται αργότερα σε βιβλίο, κινηματογράφο και τραγούδια, με τον Διονύση Σαββόπουλο να εμπνέεται το «Μακρύ Ζεϊμπέκικο για το Νίκο», που αποτυπώνει με δραματικό τρόπο το γεγονός και τη μορφή του Κοεμτζή.
2010: Ο Παναθηναϊκός κερδίζει τη Ρόμα 3-2 στο Ολίμπικο και παίρνει πρόκριση στην επόμενη φάση του Γιουρόπα Λιγκ, σε μια από τις πιο δυνατές ευρωπαϊκές βραδιές του. Το αποτέλεσμα έρχεται σε ρεβάνς υψηλής έντασης και γράφεται ως μεγάλο «διπλό» σε ιταλικό έδαφος. Για το ελληνικό ποδόσφαιρο, λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι ακόμη και σε δύσκολες εποχές μπορούν να υπάρξουν στιγμές ευρωπαϊκής υπέρβασης.
Γεννήσεις

1841 – Πιερ Ωγκύστ Ρενουάρ (25 Φεβρουαρίου 1841 – 3 Δεκεμβρίου 1919), Γάλλος, ζωγράφος, από τους κορυφαίους εκπροσώπους του Ιμπρεσιονισμού. Ξεχωρίζει για το φως, τα θερμά χρώματα και τη γιορτινή αίσθηση της καθημερινής ζωής, σε σκηνές αναψυχής, πορτρέτα και γυμνά. Πίνακες όπως το «Bal du moulin de la Galette» και το «Luncheon of the Boating Party» θεωρούνται εμβληματικά της μοντέρνας τέχνης και εκτίθενται σε κορυφαία μουσεία παγκοσμίως.

1943 – Τζορτζ Χάρισον (25 Φεβρουαρίου 1943 – 29 Νοεμβρίου 2001), Άγγλος, τραγουδιστής και κιθαρίστας, μέλος των Beatles, γνωστός ως ο «ήσυχος Beatle». Συνυπογράφει και ερμηνεύει κλασικά τραγούδια όπως «Here Comes the Sun» («Εδώ έρχεται ο ήλιος») και «While My Guitar Gently Weeps» («Ενώ η κιθάρα μου κλαίει απαλά»), δείχνοντας ξεχωριστή συνθετική ταυτότητα. Μετά τους Beatles χτίζει ισχυρή σόλο πορεία, με επιτυχίες και έντονο ενδιαφέρον για την ινδική μουσική και πνευματικότητα.
Θάνατοι

1899 – Πάουλ Γιούλιους φον Ρόιτερ (21 Ιουλίου 1816 – 25 Φεβρουαρίου 1899), Γερμανός, δημοσιογράφος και επιχειρηματίας, ιδρυτής του Reuters. Αξιοποίησε την τηλεγραφία και, στην αρχή, ακόμη και περιστέρια-ταχυδρόμους για να μεταφέρει χρηματιστηριακές ειδήσεις ταχύτερα από τους ανταγωνιστές, πριν μεταφέρει το εγχείρημα στο Λονδίνο. Έβαλε τις βάσεις ενός πρακτορείου που εξελίχθηκε σε παγκόσμιο σημείο αναφοράς για την ταχύτητα και την αξιοπιστία στη ροή ειδήσεων και οικονομικών δεδομένων.

1983 – Τενεσί Ουίλιαμς (26 Μαρτίου 1911 – 25 Φεβρουαρίου 1983), Αμερικανός, θεατρικός συγγραφέας, από τους κορυφαίους δραματουργούς του 20ού αιώνα. Τιμήθηκε δύο φορές με Πούλιτζερ και σφράγισε το παγκόσμιο θέατρο με έργα όπως «Λεωφορείον ο Πόθος» και «Λυσσασμένη Γάτα», που μεταφέρθηκαν και στον κινηματογράφο. Με ήρωες σε ένταση ανάμεσα σε πάθη, οικογενειακές ρωγμές και κοινωνικές πιέσεις, παραμένει διαχρονικός και ανεβαίνει σταθερά και στην Ελλάδα.

2022 – Δημήτρης Τσοβόλας (4 Σεπτεμβρίου 1942 – 25 Φεβρουαρίου 2022), Έλληνας, πολιτικός και δικηγόρος, ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και υπουργός Οικονομικών (1985–1989). Συνδέθηκε με την έντονα «λαϊκή» εικόνα της οικονομικής πολιτικής της εποχής και με το σύνθημα «Τσοβόλα, δώσ’ τα όλα» που έμεινε στην πολιτική αργκό. Μετά τη ρήξη του με το ΠΑΣΟΚ ίδρυσε το ΔΗΚΚΙ το 1995, επιχειρώντας να εκφράσει πιο κοινωνικά προσανατολισμένη γραμμή στον χώρο της Κεντροαριστεράς.
Εορτολόγιο
Ρηγίνος, Ρηγίνα, Ταράσιος, Ταρασία

Event details