Στις αρχές Μαρτίου του 1822, στα υψώματα γύρω από τη Μονή Γηροκομείου της Πάτρας, γράφτηκε ένα από τα πιο κρίσιμα επεισόδια της πολιορκίας της πόλης σε μία σύγκρουση καθοριστική για την προσπάθεια των Ελλήνων να κρατήσουν ασφυκτικό κλοιό γύρω από την Πάτρα και να απειλήσουν άμεσα το φρούριό της.
Η θέση δεν ήταν τυχαία. Η Μονή Γηροκομείου βρισκόταν σε νευραλγικό σημείο, πολύ κοντά στο κάστρο, και όποιος την κρατούσε αποκτούσε σοβαρό τακτικό πλεονέκτημα. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είχε μετακινήσει τις ελληνικές δυνάμεις πιο κοντά στην πόλη, ενώ οι Οθωμανοί επιχείρησαν να σπάσουν τον κλοιό με ισχυρές δυνάμεις από την Πάτρα, που στις πηγές εμφανίζονται από 8.000 έως και πάνω από 12.000 άνδρες. Η μάχη, λοιπόν, δεν ήταν μια τοπική αψιμαχία. Ήταν αναμέτρηση που αφορούσε τον έλεγχο ολόκληρης της πεδιάδας των Πατρών.
Τα ξημερώματα, οι Οθωμανοί εξόρμησαν από το φρούριο και προέλασαν γρήγορα, πιέζοντας τις ελληνικές θέσεις στην πεδιάδα. Για ένα διάστημα φάνηκε πως η υπεροχή τους σε αριθμό και ιππικό θα έκρινε τη σύγκρουση. Οι Έλληνες, όμως, δεν διαλύθηκαν. Υποχώρησαν οργανωμένα προς τα υψώματα και κράτησαν καίριες θέσεις γύρω από το Γηροκομείο, τον ληνό του Σαΐτ αγά και τον Παλαιόπυργο. Από εκεί ξεκίνησε η αντεπίθεση, με τη σφραγίδα του Κολοκοτρώνη, του Πλαπούτα, του Γενναίου Κολοκοτρώνη και άλλων οπλαρχηγών, που έστρεψε την έκβαση της ημέρας υπέρ των Ελλήνων και ανάγκασε τους αντιπάλους να οπισθοχωρήσουν προς την πόλη.
Από τις πιο ζωντανές λεπτομέρειες που σώζονται στη μνήμη της μάχης είναι η μορφή του σημαιοφόρου του Κολοκοτρώνη, Νικολή Καραχάλιου. Σύμφωνα με μεταγενέστερη αφήγηση, τραυματίστηκε στο κεφάλι τη στιγμή που κρατούσε τη σημαία κοντά στις εχθρικές γραμμές, πρόλαβε όμως να φωνάξει «Πηγαίνετε ομπρός! Μου ήρθε σκοτούρα!»  και λίγο αργότερα ξαναμπήκε στη σύγκρουση, παρασύροντας τους συμπολεμιστές του στην αντεπίθεση. Είτε διαβαστεί ως ακριβές επεισόδιο είτε ως θρύλος του Αγώνα, η εικόνα αυτή αποτυπώνει το κλίμα της μάχης: πείσμα, αυταπάρνηση και απόφαση να μη χαθεί το έδαφος που είχε κερδηθεί. Είναι ένα από εκείνα τα στιγμιότυπα όπου η ντοπιολαλιά μετατρέπει μια εμβληματική στιγμή σε μνήμη που θα ξαναδιηγούνται γενιές μετά.
Η νίκη στο Γηροκομείο είχε σημαντική στρατιωτική βαρύτητα. Σύμφωνα με μεταγενέστερες ιστορικές αποτιμήσεις, μετά από εκείνη τη σύγκρουση οι πολιορκημένοι Τούρκοι δεν τόλμησαν ξανά ανάλογη μαζική έξοδο με την ίδια ευκολία. Ωστόσο, η επιτυχία αυτή δεν οδήγησε στην πτώση της Πάτρας. Η πολιορκία έληξε στις 23 Ιουνίου 1822, εξαιτίας εσωτερικών τριβών, οικονομικών δυσκολιών και αποδυνάμωσης του ελληνικού στρατοπέδου. Έτσι, η μάχη του Γηροκομείου έμεινε στην ιστορία ως μια μεγάλη τακτική επιτυχία, που έδειξε τι μπορούσε να πετύχει η Επανάσταση όταν υπήρχε συντονισμός, σωστή επιλογή εδάφους και αποφασισμένη ηγεσία. Στην τοπική μνήμη της Πάτρας, μάλιστα, η νίκη συνδέθηκε και με την προστασία της Παναγίας της Γηροκομήτισσας.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
537: Οι Οστρογότθοι υπό τον βασιλιά Ουίτιγι άρχισαν την πολιορκία της Ρώμης, με τον Βελισάριο να οργανώνει την άμυνα της πόλης για λογαριασμό της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η αναμέτρηση εξελίχθηκε σε μία από τις κρισιμότερες φάσεις του Γοτθικού Πολέμου και η επιτυχής υπεράσπιση της Ρώμης ενίσχυσε προσωρινά τη βυζαντινή παρουσία στην Ιταλία.
1822: Στη μάχη του Γηροκομείου, κοντά στην Πάτρα, οι ελληνικές δυνάμεις υπό τη γενική αρχηγία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη απέκρουσαν οθωμανική επίθεση με τη συμμετοχή οπλαρχηγών όπως ο Δημήτριος Πλαπούτας και ο Κωνσταντίνος Πετιμεζάς. Η σύγκρουση είχε σημασία για την άμυνα της βορειοδυτικής Πελοποννήσου και ενίσχυσε τη θέση των επαναστατών στην περιοχή της Πάτρας.
1913: Με την άφιξη του θωρηκτού «Σπέτσαι» και την αποβίβαση ελληνικών στρατευμάτων στο Βαθύ, η ένωση της Σάμου με την Ελλάδα ολοκληρώθηκε στην πράξη. Η Σαμιακή Εθνοσυνέλευση είχε ήδη κηρύξει την ένωση από τον Νοέμβριο του 1912, όμως η επίσημη ελληνική στρατιωτική παρουσία επισφράγισε οριστικά την αλλαγή καθεστώτος στο νησί.
1919: Στη Μόσχα άρχισε το ιδρυτικό συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς, με πρωτοβουλία του  Βλαντιμίρ Λένιν , μέσα στο κλίμα που είχε διαμορφώσει η Ρωσική Επανάσταση. Η ίδρυση της Κομιντέρν δημιούργησε ένα διεθνές κέντρο συντονισμού των κομμουνιστικών κομμάτων και επηρέασε βαθιά την πολιτική ιστορία του 20ού αιώνα.
1958: Η πολιτική κρίση στην Ελλάδα οξύνθηκε όταν παραιτήθηκαν από την κυβέρνηση Καραμανλή οι Γεώργιος Ράλλης και Παναγής Παπαληγούρας, προκαλώντας σοβαρό ρήγμα στο εσωτερικό της ΕΡΕ. Τις επόμενες ημέρες η κοινοβουλευτική αποσταθεροποίηση κλιμακώθηκε και η εξέλιξη αυτή οδήγησε τελικά στη διάλυση της Βουλής και στις εκλογές του Μαΐου.
1969: Στην Τουλούζη πραγματοποιήθηκε η πρώτη δοκιμαστική πτήση του Κονκόρντ, του αγγλογαλλικού υπερηχητικού επιβατικού αεροσκάφους που έγινε σύμβολο τεχνολογικής πρωτοπορίας. Παρά τη σχετικά σύντομη εμπορική του πορεία, το πρόγραμμα άφησε ισχυρό αποτύπωμα στην ιστορία της πολιτικής αεροπορίας και στη φαντασία της μεταπολεμικής Ευρώπης.
1972: Τρεις Κύπριοι μητροπολίτες ζήτησαν την παραίτηση του αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ από την προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας, υποστηρίζοντας ότι η ταυτόχρονη άσκηση εκκλησιαστικής και πολιτικής εξουσίας ήταν αντικανονική. Η κίνηση εξελίχθηκε σε σοβαρή κυπριακή εκκλησιαστική και πολιτική σύγκρουση, προαναγγέλλοντας την ένταση που θα σημάδευε τα επόμενα χρόνια στο νησί.
1986: Διαγράφεται από το ΠΑΣΟΚ ο Γεράσιμος Αρσένης, εξαιτίας της διαφωνίας του με τα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης. Θα επανέλθει το 1989.
1990: Έπειτα από 27 χρόνια, ο Νέλσον Μαντέλα επιστρέφει στην ενεργό πολιτική δράση, καθώς εκλέγεται αντιπρόεδρος του Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου, την κύρια οργάνωση των μαύρων που αγωνίζεται για την ισότητα και την ισονομία στη χώρα.
1992: Ο Βασίλης Λεβέντης ιδρύει την Ένωση Κεντρώων.
2020: Η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο άρχισαν τις διαπραγματεύσεις για τη μελλοντική τους σχέση μετά το Brexit, αμέσως μετά την τυπική βρετανική αποχώρηση από την Ένωση. Από αυτή τη διαδικασία προέκυψε αργότερα το νέο πλαίσιο συνεργασίας που ρύθμισε το εμπόριο και τις πολιτικές σχέσεις Λονδίνου και Βρυξελλών.
Γεννήσεις

1942 – Λου Ριντ (2 Μαρτίου 1942 – 27 Οκτωβρίου 2013), Αμερικανός, τραγουδοποιός, κιθαρίστας και τραγουδιστής, από τις πιο επιδραστικές μορφές του ροκ. Καθιερώθηκε ως ηγετική φυσιογνωμία των «The Velvet Underground», συγκροτήματος που, παρότι δεν γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία στην εποχή του, επηρέασε βαθιά το punk και το alternative rock. Στη σόλο πορεία του άφησε τραγούδια-σταθμούς όπως το «Walk on the Wild Side», χτίζοντας φήμη καλλιτέχνη με σκοτεινή, αστική και τολμηρή γραφή.

1962 – Τζον Μπον Τζόβι (2 Μαρτίου 1962 – –), Αμερικανός, τραγουδιστής, τραγουδοποιός και ηθοποιός, παγκοσμίως γνωστός ως ιδρυτής και βασική φωνή των Bon Jovi. Με το συγκρότημα σημάδεψε τη mainstream rock σκηνή από τη δεκαετία του 1980, με τεράστιες επιτυχίες όπως τα «Livin’ on a Prayer» και «It’s My Life», που διατήρησαν τη δημοφιλία τους και στο ελληνικό κοινό. Η σκηνική του παρουσία και η αντοχή της καριέρας του τον κράτησαν για δεκαετίες στην πρώτη γραμμή της ποπ-ροκ.

1968 – Ντάνιελ Κρεγκ (2 Μαρτίου 1968 – –), Άγγλος, ηθοποιός, από τις πιο αναγνωρίσιμες κινηματογραφικές φιγούρες της γενιάς του. Απέκτησε διεθνή ακτινοβολία ως Τζέιμς Μποντ, αρχίζοντας με το «Casino Royale» και συνεχίζοντας σε πέντε ταινίες, δίνοντας στον ήρωα πιο σκληρό και ρεαλιστικό τόνο. Παράλληλα ξεχώρισε και εκτός του σύμπαντος του 007, ιδιαίτερα με τον ρόλο του ντετέκτιβ Μπενουά Μπλαν στη σειρά ταινιών «Knives Out».
Θάνατοι

1958 – Νικόλαος Τσελεμεντές (2 Μαρτίου 1878 – 2 Μαρτίου 1958), Έλληνας, αρχιμάγειρας και συγγραφέας βιβλίων μαγειρικής, από τα πιο κλασικά ονόματα της ελληνικής γαστρονομίας. Με τον «Οδηγό Μαγειρικής» και το γνωστό βιβλίο συνταγών του συνέβαλε καθοριστικά στον εκσυγχρονισμό της ελληνικής κουζίνας και στη διάδοση τεχνικών με επιρροές από τη Γαλλική γαστρονομία. Το όνομά του ταυτίστηκε τόσο πολύ με τη μαγειρική, ώστε «τσελεμεντές» να σημαίνει για πολύ κόσμο και το ίδιο το βιβλίο συνταγών.
Εορτολόγιο
Ευθάλιος, Ευθαλία
Εθνικές Γιορτές – Επέτειοι
Παγκόσμια Ημέρα Αντισφαίρισης
πηγή newsbeast.gr

Event details

Σαν σήμερα το 1983, η σύλληψη του Κλάους Μπάρμπι στη Λα Πας τερματίζει μια από τις πιο προκλητικές περιπτώσεις ατιμωρησίας του 20ού αιώνα. Ο πρώην αξιωματικός των SS και επικεφαλής της Γκεστάπο στη Λυών, ο άνθρωπος που έμεινε γνωστός ως «ο χασάπης της Λυών», πιάνεται στη Βολιβία και εκδίδεται στη Γαλλία για να λογοδοτήσει για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας της περιόδου της Κατοχής.
Σαν σήμερα το 1983, η σύλληψη του Κλάους Μπάρμπι στη Λα Πας τερματίζει μια από τις πιο προκλητικές περιπτώσεις ατιμωρησίας του 20ού αιώνα. Ο διαβόητος αρχηγός της Γκεστάπο στη Λυών, υπεύθυνος για χιλιάδες βασανισμούς και τη θανάτωση του ηγέτη της Αντίστασης, Ζαν Μουλέν, δεν βρισκόταν απλώς σε φυγή· επί δεκαετίες απολάμβανε μια προστασία που αντανακλούσε τον κυνισμό του Ψυχρού Πολέμου.
Μετά το 1945, αντί να οδηγηθεί στο εδώλιο, ο Μπάρμπι στρατολογήθηκε από την αμερικανική αντικατασκοπεία (CIC) ως «πολύτιμη πηγή» κατά των κομμουνιστών. Όταν η Γαλλία άρχισε να πιέζει για την έκδοσή του, οι αμερικανικές υπηρεσίες διευκόλυναν τη διαφυγή του μέσω των περιβόητων «Rat Lines». Με τη βοήθεια καθολικών ιερέων, ο Μπάρμπι πέρασε στη Νότια Αμερική, όπου υπό το όνομα «Κλάους Άλτμαν» μεταμορφώθηκε σε ευυπόληπτο επιχειρηματία και σύμβουλο ασφαλείας δικτατορικών καθεστώτων στη Βολιβία.
Το τείχος προστασίας άρχισε να ραγίζει το 1971, όταν οι επίμονοι «κυνηγοί Ναζί», Σερζ και Μπεάτε Κλάρσφελντ, αποκάλυψαν την ταυτότητά του. Χρειάστηκαν ακόμη δώδεκα χρόνια πολιτικών πιέσεων και αλλαγών στη Βολιβία για να επιτευχθεί η απέλασή του. Η παράδοσή του στις γαλλικές αρχές προκάλεσε διεθνή σεισμό, αναγκάζοντας ακόμη και τις ΗΠΑ να εκφράσουν επίσημα τη «βαθιά λύπη» τους για τη συγκάλυψη ενός εγκληματία πολέμου.
Η ιστορική δίκη του 1987 στη Λυών ήταν η πρώτη στη Γαλλία για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Παρά τις προσπάθειες της υπεράσπισης να αμφισβητήσει τη νομιμότητα της σύλληψής του, ο Μπάρμπι καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Πέθανε στη φυλακή το 1991, αφήνοντας πίσω του μια υπόθεση που απέδειξε ότι η δικαιοσύνη, όσο κι αν καθυστερήσει, παραμένει η μοναδική απάντηση στη θηριωδία.
Το βάρος των εγκλημάτων και η δίκη που έγραψε ιστορία
Στη Λυών της Κατοχής, ο Μπάρμπι συνδέθηκε με τη βίαιη καταστολή της Γαλλικής Αντίστασης και με διώξεις κατά των Εβραίων. Η φήμη του δεν χτίστηκε σε μια γενική, αφηρημένη κατηγορία, αλλά σε συγκεκριμένα περιστατικά που χαράχτηκαν στη γαλλική συνείδηση. Ανάμεσά τους, η υπόθεση του Ζαν Μουλέν, εμβληματικού στελέχους της Αντίστασης, ο οποίος συνελήφθη, βασανίστηκε και πέθανε το 1943, μετατρέποντας τη Λυών σε σύμβολο της ναζιστικής ωμότητας.
Ιδιαίτερη θέση έχει και το Ιζιέ, όπου τον Απρίλιο του 1944 συνελήφθησαν δεκάδες παιδιά και οι ενήλικες που τα φρόντιζαν, σε μια επιχείρηση που έγινε συνώνυμη της απόλυτης βαρβαρότητας. Αυτές οι ιστορίες, που για χρόνια έμοιαζαν να μένουν χωρίς δικαστικό επίλογο, επιστρέφουν στο δικαστήριο μετά την έκδοσή του.
Η σύλληψη στη Λα Πας ανοίγει τον δρόμο για τη μεγάλη δίκη στη Λυών και την ιστορική καταδίκη του σε ισόβια το 1987. Το κομβικό στοιχείο είναι ότι η δίωξη δεν στήνεται γύρω από «συμβατικά» εγκλήματα πολέμου, αλλά γύρω από το νομικό και ηθικό πλαίσιο των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, ακριβώς επειδή η κλίμακα και η φύση των πράξεων ξεπερνούν τα όρια μιας απλής στρατιωτικής σύγκρουσης.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
379: Ο Θεοδόσιος Α’ ανακηρύσσεται αυτοκράτορας του ανατολικού τμήματος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τον Γρατιανό. Ονομάστηκε «Μέγας» και υπήρξε ο τελευταίος ηγεμόνας που κυβέρνησε ολόκληρη την αυτοκρατορία, ενώ καθιέρωσε τον Χριστιανισμό ως την επίσημη θρησκεία.

532: Καταστέλλεται η Στάση του Νίκα στην Κωνσταντινούπολη, μια εξέγερση που κλονίζει την αυτοκρατορική εξουσία και αφήνει πίσω της μια πόλη που θα ξαναχτιστεί, με πιο εμβληματικό σύμβολο την Αγία Σοφία.
1827: Λαμβάνει χώρα η Μάχη του Διστόμου, όπου 600 Έλληνες αγωνιστές, με επικεφαλής τον Νότη Μπότσαρη, κατατροπώνουν τις δυνάμεις του Κιουταχή. Η νίκη αυτή υπήρξε καθοριστική για την εμπέδωση της ελληνικής κυριαρχίας στην περιοχή της Στερεάς Ελλάδας.
1853: Η διάσημη όπερα του Τζουζέπε Βέρντι, «Τροβατόρε» (Il Trovatore), κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα της στη Ρώμη. Το έργο αυτό αναδείχθηκε σε ένα από τα πιο δημοφιλή αριστουργήματα του λυρικού θεάτρου παγκοσμίως.
1903: Ανακοινώνεται η διοργάνωση του πρώτου ποδηλατικού γύρου της Γαλλίας, με την ονομασία Tour de France.
1915: Θορυβώδη συλλαλητήρια διοργανώνονται στην Πάτρα και στο Βόλο για την αύξηση της τιμής του ψωμιού στα 80 λεπτά.
1918: Εκδηλώνεται στρατιωτική στάση στη Λ αμία, καθώς στρατιώτες αρνούνται να υπακούσουν στις διαταγές επιστράτευσης του Ελευθερίου Βενιζέλου για τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το κίνημα κατεστάλη βίαια από την κυβέρνηση εντός της ίδιας ημέρας.

1943: Το θρυλικό αντιτορπιλικό «Βασίλισσα Όλγα», υπό τη διοίκηση του Γεώργιου Μπλέσσα, βυθίζει το ιταλικό πετρελαιοφόρο «Στρόμπολι» ανοιχτά της Τύνιδας. Η δράση του πλοίου το κατέστησε το πιο ένδοξο σκάφος του Βασιλικού Ναυτικού κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
1945: Ο Κόκκινος Στρατός εισέρχεται στο Λοτζ και «απελευθερώνει» το γκέτο, βρίσκοντας μέσα λιγότερους από 900 Εβραίους επιζώντες, κυρίως από την ομάδα που είχε μείνει πίσω για τις εργασίες εκκαθάρισης μετά τις μαζικές εκτοπίσεις του 1944, σε έναν χώρο όπου από το 1940 είχαν εγκλειστεί περίπου 200.000 άνθρωποι.

1947: Στον Νότιο Ευβοϊκό, το ατμόπλοιο «Χειμάρρα», που εκτελεί δρομολόγιο Θεσσαλονίκη–Πειραιάς σε συνθήκες κακοκαιρίας και ομίχλης, προσκρούει σε ύφαλο κοντά στις νησίδες Βερδούγια, ανάμεσα στην Αττική και τη νότια Εύβοια, και βυθίζεται ύστερα από περίπου μιάμιση ώρα. Η εγκατάλειψη γίνεται μέσα σε πανικό, με προβλήματα επικοινωνίας και δυσκολίες διάσωσης στα παγωμένα νερά, και η τραγωδία μένει γνωστή ως ο «ελληνικός Τιτανικός». Ο αριθμός των θυμάτων δεν καταγράφεται με απόλυτη βεβαιότητα, όμως συχνά αναφέρεται ότι χάθηκαν τουλάχιστον 383 άνθρωποι, με άλλες εκτιμήσεις να ανεβάζουν τον απολογισμό κοντά στους 400.
1965: Απεργιακό κύμα στην Ελλάδα, με γιατρούς, ναυτικούς και σιδηροδρομικούς να κατεβαίνουν σε απεργίες διεκδικώντας αυξήσεις και καλύτερες αποδοχές, σε μια περίοδο κοινωνικών πιέσεων.
1969: Ο Τσεχοσλοβάκος φοιτητής Γιαν Πάλαχ αφήνει την τελευταία του πνοή, τρεις ημέρες μετά την αυτοπυρπόλησή του στην Πράγα. Η πράξη του αποτέλεσε κορυφαία διαμαρτυρία ενάντια στην εισβολή της Σοβιετικής Ένωσης και την καταστολή της «Άνοιξης της Πράγας».
1972: Ανακοινώνεται πως το νέο αεροδρόμιο στα Σπάτα βρίσκεται σε προμελέτη και «προβλέπεται» να λειτουργήσει ως το τέλος του 1979, ενώ το Ελληνικό παρουσιάζεται ως μελλοντικό πάρκο, ένα σχέδιο που θα δοκιμαστεί στον χρόνο.

1978: Το τελευταίο σκαθάρι της Volkswagen που κατασκευάστηκε στη Γερμανία αφήνει το εργοστάσιο της Volkswagen στο Έμντεν. Η παραγωγή του αυτοκινήτου στη Λατινική Αμερική θα συνεχίζεται μέχρι το 2003.
1982: Σεισμός 6,8 Ρίχτερ πλήττει τη Λήμνο.

1983: Ο πρώην αξιωματικός των SS και επικεφαλής της Γκεστάπο στη Λυών, Κλάους Μπάρμπι, γνωστός ως «ο χασάπης της Λυών», συλλαμβάνεται στη Λα Πας και εκδίδεται από τη Βολιβία στη Γαλλία για να λογοδοτήσει για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας της περιόδου της Κατοχής. Η υπόθεση αποκτά τεράστια διεθνή απήχηση, καθώς ο Μπάρμπι είχε ζήσει επί δεκαετίες στη Βολιβία με ψευδή στοιχεία, ενώ η έκδοσή του ανοίγει τον δρόμο για τη δίκη που θα ακολουθήσει και την ιστορική καταδίκη του σε ισόβια το 1987.
1997: Ο Γιάσερ Αραφάτ επιστρέφει στη Χεβρώνα μετά από 30 χρόνια, για τους εορτασμούς της παράδοσης της πόλης στους Παλαιστίνιους.
1998: Ο Τουρκικός Τύπος γράφει για ενδεχόμενη αλλαγή τόνων της Άγκυρας στο Κυπριακό και για υποχώρηση των απειλών γύρω από τους ρωσικής κατασκευής αντιαεροπορικούς S-300 που είχε παραγγείλει η Κυπριακή Δημοκρατία, αποδίδοντας τη στάση αυτή σε διαβεβαιώσεις που φέρεται να έλαβε ο πρωθυπουργός Μεσούτ Γιλμάζ σε επαφές του στις ΗΠΑ με τον Αμερικανό πρόεδρο Μπιλ Κλίντον ότι το σύστημα δεν θα στραφεί κατά της Τουρκίας. Η υπόθεση των S-300 είχε ήδη εξελιχθεί σε σοβαρή κρίση ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο, με την Τουρκία να προειδοποιεί για στρατιωτική αντίδραση σε περίπτωση εγκατάστασης στο νησί και με έντονη αμερικανική και διεθνή διπλωματική κινητικότητα για αποτροπή κλιμάκωσης.
2003: Ο ορειβάτης Νίκος Μαγγίτσης γίνεται ο πρώτος Έλληνας που πατά το πόδι του στον Νότιο Πόλο. Μετά από μια εξαντλητική διαδρομή 250 χιλιομέτρων σε ακραίες συνθήκες ψύχους, ύψωσε την ελληνική σημαία και τη σημαία των Ολυμπιακών Αγώνων.
Γεννήσεις



1809 – Έντγκαρ Άλαν Πόε (Edgar Allan Poe), Αμερικανός συγγραφέας και ποιητής, κομβική μορφή του σκοτεινού ρομαντισμού και θεμελιωτής της αστυνομικής λογοτεχνίας. Με τον ντετέκτιβ Ογκίστ Ντιπέν στις ιστορίες «Οι φόνοι της οδού Μοργκ» άνοιξε τον δρόμο για το σύγχρονο crime. Στην ποίηση και στο μακάβριο διήγημα άφησε κλασικά έργα όπως «Το Κοράκι» και «Ο Μαύρος Γάτος», με εμμονές, ενοχή και υπόγειο τρόμο.

1942 – Γιώργος Χατζηνάσιος, Έλληνας συνθέτης και πιανίστας από τη Θεσσαλονίκη, που υπέγραψε τραγούδια και μουσικά θέματα για κινηματογράφο, τηλεόραση και θέατρο, αφήνοντας ισχυρό αποτύπωμα στο έντεχνο και το λαϊκό τραγούδι. Σπούδασε σε ωδεία της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας και εμφανίστηκε δισκογραφικά ως συνθέτης το 1972 με τον δίσκο «4 – 5 – 3». Το 1980 τιμήθηκε με Rose d’Or, ενώ η δουλειά του συνδέθηκε με πολυάριθμες επιτυχίες και διακρίσεις.

1943 – Τζάνις Τζόπλιν (Janis Joplin), Αμερικανίδα τραγουδίστρια, από τις πιο εμβληματικές φωνές της ροκ, που έγινε σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής με την ωμή, «ραγισμένη» ερμηνεία της. Απογειώθηκε με τους Big Brother and the Holding Company και τη θρυλική εμφάνιση στο Monterey Pop Festival, ενώ άφησε τραγούδια-σημεία αναφοράς όπως «Piece of My Heart» και «Me and Bobby McGee». Πέθανε το 1970, στα 27, και πέρασε στο πάνθεον των καλλιτεχνών που έγιναν μύθος.

1946 – Ντόλι Πάρτον (Dolly Parton), Αμερικανίδα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και ηθοποιός, από τις πιο εμβληματικές μορφές της κάντρι με διεθνή απήχηση. Έγινε παγκόσμιο σύμβολο με τραγούδια όπως «Jolene», «I Will Always Love You» και «9 to 5», συνδυάζοντας προσωπική γραφή με σπάνια σκηνική γοητεία. Παράλληλα ανέπτυξε ισχυρή παρουσία στη βιομηχανία του θεάματος και ξεχώρισε για τη φιλανθρωπική της δράση, με πιο γνωστή την Imagination Library που μοιράζει βιβλία σε παιδιά.

1947 – Έλενα Ναθαναήλ, Ελληνίδα ηθοποιός θεάτρου, κινηματογράφου και τηλεόρασης, που έγινε σύμβολο κομψότητας στον ελληνικό κινηματογράφο από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 και κυρίως στα 70s. Κάνει ντεμπούτο σε νεαρή ηλικία στο «Κάτι να καίει» του Γιάννη Δαλιανίδη και κερδίζει Βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για το «Ραντεβού με μια άγνωστη». Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Πέλου Κατσέλη και πέθανε το 2008.

1974 – Δήμητρα Ματσούκα, Ελληνίδα ηθοποιός, που καθιερώθηκε από τα τέλη των 90s στην τηλεόραση και έκτοτε κινείται με άνεση ανάμεσα σε κωμωδία και δράμα. Γεννημένη στην Αθήνα, σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή της Μαίρης Βογιατζή-Τράγκα. Έγινε ιδιαίτερα γνωστή με τη σειρά «Κάτι τρέχει με τους δίπλα», ενώ έχει σταθερή παρουσία στο θέατρο, με συνεργασίες με μεγάλους οργανισμούς και σκηνές.

1988 – Τόμας Πρωτόπαπας, Έλληνας ηθοποιός και μοντέλο, που έγινε ευρύτερα γνωστός από τη συμμετοχή του στο «Ρόδα, τσάντα και κοπάνα» και από τηλεοπτικές δουλειές όπως οι «Βασιλιάδες», ενώ είχε εμφανιστεί και ως παρουσιαστής σε μουσικά κανάλια. Το όνομά του συνδέθηκε τραγικά με το σοβαρό τροχαίο στην Αττική Οδό τον Μάρτιο του 2013, μετά το οποίο νοσηλεύτηκε σε κώμα και πέθανε στις 21 Μαΐου 2013.
Θάνατοι

1988 – Δόρα Στράτου, Ελληνίδα χορογράφος, ηθοποιός και θιασάρχης, που αφιέρωσε τη ζωή της στη διάσωση και ανάδειξη των παραδοσιακών Ελληνικών χορών. Το 1953 ίδρυσε το σωματείο «Ελληνικοί Χοροί-Δόρα Στράτου» και δημιούργησε το Θέατρο Ελληνικών Χορών που λειτουργεί ως «ζωντανό μουσείο» με αυθεντικές φορεσιές και ρεπερτόριο από όλη την Ελλάδα. Κατέγραψε πολύτιμο υλικό και συνέβαλε καθοριστικά στη διεθνή προβολή της λαϊκής μας παράδοσης.

2025 – Καίτη Γκρέυ, Ελληνίδα λαϊκή τραγουδίστρια (γενν. 1924), από τις μεγάλες φωνές της μεταπολεμικής πίστας. Έγινε σημείο αναφοράς τη δεκαετία του 1960, ηχογράφησε πάνω από 1.500 τραγούδια και εμφανίστηκε και σε ταινίες. Συνδέθηκε με διαχρονικές επιτυχίες όπως «Τα ξένα χέρια» και «Το βουνό», ενώ το πρώτο της ηχογράφημα ήταν το «Το μαράζι» (1952). Πέθανε στη Νέα Σμύρνη στις 19 Ιανουαρίου 2025, στα 100.
Εορτολόγιο
Ευφρασία, Μακάριος
πηγή newsbeast.gr

Event details