Στις αρχές Μαρτίου του 1822, στα υψώματα γύρω από τη Μονή Γηροκομείου της Πάτρας, γράφτηκε ένα από τα πιο κρίσιμα επεισόδια της πολιορκίας της πόλης σε μία σύγκρουση καθοριστική για την προσπάθεια των Ελλήνων να κρατήσουν ασφυκτικό κλοιό γύρω από την Πάτρα και να απειλήσουν άμεσα το φρούριό της.
Η θέση δεν ήταν τυχαία. Η Μονή Γηροκομείου βρισκόταν σε νευραλγικό σημείο, πολύ κοντά στο κάστρο, και όποιος την κρατούσε αποκτούσε σοβαρό τακτικό πλεονέκτημα. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είχε μετακινήσει τις ελληνικές δυνάμεις πιο κοντά στην πόλη, ενώ οι Οθωμανοί επιχείρησαν να σπάσουν τον κλοιό με ισχυρές δυνάμεις από την Πάτρα, που στις πηγές εμφανίζονται από 8.000 έως και πάνω από 12.000 άνδρες. Η μάχη, λοιπόν, δεν ήταν μια τοπική αψιμαχία. Ήταν αναμέτρηση που αφορούσε τον έλεγχο ολόκληρης της πεδιάδας των Πατρών.
Τα ξημερώματα, οι Οθωμανοί εξόρμησαν από το φρούριο και προέλασαν γρήγορα, πιέζοντας τις ελληνικές θέσεις στην πεδιάδα. Για ένα διάστημα φάνηκε πως η υπεροχή τους σε αριθμό και ιππικό θα έκρινε τη σύγκρουση. Οι Έλληνες, όμως, δεν διαλύθηκαν. Υποχώρησαν οργανωμένα προς τα υψώματα και κράτησαν καίριες θέσεις γύρω από το Γηροκομείο, τον ληνό του Σαΐτ αγά και τον Παλαιόπυργο. Από εκεί ξεκίνησε η αντεπίθεση, με τη σφραγίδα του Κολοκοτρώνη, του Πλαπούτα, του Γενναίου Κολοκοτρώνη και άλλων οπλαρχηγών, που έστρεψε την έκβαση της ημέρας υπέρ των Ελλήνων και ανάγκασε τους αντιπάλους να οπισθοχωρήσουν προς την πόλη.
Από τις πιο ζωντανές λεπτομέρειες που σώζονται στη μνήμη της μάχης είναι η μορφή του σημαιοφόρου του Κολοκοτρώνη, Νικολή Καραχάλιου. Σύμφωνα με μεταγενέστερη αφήγηση, τραυματίστηκε στο κεφάλι τη στιγμή που κρατούσε τη σημαία κοντά στις εχθρικές γραμμές, πρόλαβε όμως να φωνάξει «Πηγαίνετε ομπρός! Μου ήρθε σκοτούρα!»  και λίγο αργότερα ξαναμπήκε στη σύγκρουση, παρασύροντας τους συμπολεμιστές του στην αντεπίθεση. Είτε διαβαστεί ως ακριβές επεισόδιο είτε ως θρύλος του Αγώνα, η εικόνα αυτή αποτυπώνει το κλίμα της μάχης: πείσμα, αυταπάρνηση και απόφαση να μη χαθεί το έδαφος που είχε κερδηθεί. Είναι ένα από εκείνα τα στιγμιότυπα όπου η ντοπιολαλιά μετατρέπει μια εμβληματική στιγμή σε μνήμη που θα ξαναδιηγούνται γενιές μετά.
Η νίκη στο Γηροκομείο είχε σημαντική στρατιωτική βαρύτητα. Σύμφωνα με μεταγενέστερες ιστορικές αποτιμήσεις, μετά από εκείνη τη σύγκρουση οι πολιορκημένοι Τούρκοι δεν τόλμησαν ξανά ανάλογη μαζική έξοδο με την ίδια ευκολία. Ωστόσο, η επιτυχία αυτή δεν οδήγησε στην πτώση της Πάτρας. Η πολιορκία έληξε στις 23 Ιουνίου 1822, εξαιτίας εσωτερικών τριβών, οικονομικών δυσκολιών και αποδυνάμωσης του ελληνικού στρατοπέδου. Έτσι, η μάχη του Γηροκομείου έμεινε στην ιστορία ως μια μεγάλη τακτική επιτυχία, που έδειξε τι μπορούσε να πετύχει η Επανάσταση όταν υπήρχε συντονισμός, σωστή επιλογή εδάφους και αποφασισμένη ηγεσία. Στην τοπική μνήμη της Πάτρας, μάλιστα, η νίκη συνδέθηκε και με την προστασία της Παναγίας της Γηροκομήτισσας.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
537: Οι Οστρογότθοι υπό τον βασιλιά Ουίτιγι άρχισαν την πολιορκία της Ρώμης, με τον Βελισάριο να οργανώνει την άμυνα της πόλης για λογαριασμό της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η αναμέτρηση εξελίχθηκε σε μία από τις κρισιμότερες φάσεις του Γοτθικού Πολέμου και η επιτυχής υπεράσπιση της Ρώμης ενίσχυσε προσωρινά τη βυζαντινή παρουσία στην Ιταλία.
1822: Στη μάχη του Γηροκομείου, κοντά στην Πάτρα, οι ελληνικές δυνάμεις υπό τη γενική αρχηγία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη απέκρουσαν οθωμανική επίθεση με τη συμμετοχή οπλαρχηγών όπως ο Δημήτριος Πλαπούτας και ο Κωνσταντίνος Πετιμεζάς. Η σύγκρουση είχε σημασία για την άμυνα της βορειοδυτικής Πελοποννήσου και ενίσχυσε τη θέση των επαναστατών στην περιοχή της Πάτρας.
1913: Με την άφιξη του θωρηκτού «Σπέτσαι» και την αποβίβαση ελληνικών στρατευμάτων στο Βαθύ, η ένωση της Σάμου με την Ελλάδα ολοκληρώθηκε στην πράξη. Η Σαμιακή Εθνοσυνέλευση είχε ήδη κηρύξει την ένωση από τον Νοέμβριο του 1912, όμως η επίσημη ελληνική στρατιωτική παρουσία επισφράγισε οριστικά την αλλαγή καθεστώτος στο νησί.
1919: Στη Μόσχα άρχισε το ιδρυτικό συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς, με πρωτοβουλία του  Βλαντιμίρ Λένιν , μέσα στο κλίμα που είχε διαμορφώσει η Ρωσική Επανάσταση. Η ίδρυση της Κομιντέρν δημιούργησε ένα διεθνές κέντρο συντονισμού των κομμουνιστικών κομμάτων και επηρέασε βαθιά την πολιτική ιστορία του 20ού αιώνα.
1958: Η πολιτική κρίση στην Ελλάδα οξύνθηκε όταν παραιτήθηκαν από την κυβέρνηση Καραμανλή οι Γεώργιος Ράλλης και Παναγής Παπαληγούρας, προκαλώντας σοβαρό ρήγμα στο εσωτερικό της ΕΡΕ. Τις επόμενες ημέρες η κοινοβουλευτική αποσταθεροποίηση κλιμακώθηκε και η εξέλιξη αυτή οδήγησε τελικά στη διάλυση της Βουλής και στις εκλογές του Μαΐου.
1969: Στην Τουλούζη πραγματοποιήθηκε η πρώτη δοκιμαστική πτήση του Κονκόρντ, του αγγλογαλλικού υπερηχητικού επιβατικού αεροσκάφους που έγινε σύμβολο τεχνολογικής πρωτοπορίας. Παρά τη σχετικά σύντομη εμπορική του πορεία, το πρόγραμμα άφησε ισχυρό αποτύπωμα στην ιστορία της πολιτικής αεροπορίας και στη φαντασία της μεταπολεμικής Ευρώπης.
1972: Τρεις Κύπριοι μητροπολίτες ζήτησαν την παραίτηση του αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ από την προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας, υποστηρίζοντας ότι η ταυτόχρονη άσκηση εκκλησιαστικής και πολιτικής εξουσίας ήταν αντικανονική. Η κίνηση εξελίχθηκε σε σοβαρή κυπριακή εκκλησιαστική και πολιτική σύγκρουση, προαναγγέλλοντας την ένταση που θα σημάδευε τα επόμενα χρόνια στο νησί.
1986: Διαγράφεται από το ΠΑΣΟΚ ο Γεράσιμος Αρσένης, εξαιτίας της διαφωνίας του με τα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης. Θα επανέλθει το 1989.
1990: Έπειτα από 27 χρόνια, ο Νέλσον Μαντέλα επιστρέφει στην ενεργό πολιτική δράση, καθώς εκλέγεται αντιπρόεδρος του Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου, την κύρια οργάνωση των μαύρων που αγωνίζεται για την ισότητα και την ισονομία στη χώρα.
1992: Ο Βασίλης Λεβέντης ιδρύει την Ένωση Κεντρώων.
2020: Η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο άρχισαν τις διαπραγματεύσεις για τη μελλοντική τους σχέση μετά το Brexit, αμέσως μετά την τυπική βρετανική αποχώρηση από την Ένωση. Από αυτή τη διαδικασία προέκυψε αργότερα το νέο πλαίσιο συνεργασίας που ρύθμισε το εμπόριο και τις πολιτικές σχέσεις Λονδίνου και Βρυξελλών.
Γεννήσεις

1942 – Λου Ριντ (2 Μαρτίου 1942 – 27 Οκτωβρίου 2013), Αμερικανός, τραγουδοποιός, κιθαρίστας και τραγουδιστής, από τις πιο επιδραστικές μορφές του ροκ. Καθιερώθηκε ως ηγετική φυσιογνωμία των «The Velvet Underground», συγκροτήματος που, παρότι δεν γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία στην εποχή του, επηρέασε βαθιά το punk και το alternative rock. Στη σόλο πορεία του άφησε τραγούδια-σταθμούς όπως το «Walk on the Wild Side», χτίζοντας φήμη καλλιτέχνη με σκοτεινή, αστική και τολμηρή γραφή.

1962 – Τζον Μπον Τζόβι (2 Μαρτίου 1962 – –), Αμερικανός, τραγουδιστής, τραγουδοποιός και ηθοποιός, παγκοσμίως γνωστός ως ιδρυτής και βασική φωνή των Bon Jovi. Με το συγκρότημα σημάδεψε τη mainstream rock σκηνή από τη δεκαετία του 1980, με τεράστιες επιτυχίες όπως τα «Livin’ on a Prayer» και «It’s My Life», που διατήρησαν τη δημοφιλία τους και στο ελληνικό κοινό. Η σκηνική του παρουσία και η αντοχή της καριέρας του τον κράτησαν για δεκαετίες στην πρώτη γραμμή της ποπ-ροκ.

1968 – Ντάνιελ Κρεγκ (2 Μαρτίου 1968 – –), Άγγλος, ηθοποιός, από τις πιο αναγνωρίσιμες κινηματογραφικές φιγούρες της γενιάς του. Απέκτησε διεθνή ακτινοβολία ως Τζέιμς Μποντ, αρχίζοντας με το «Casino Royale» και συνεχίζοντας σε πέντε ταινίες, δίνοντας στον ήρωα πιο σκληρό και ρεαλιστικό τόνο. Παράλληλα ξεχώρισε και εκτός του σύμπαντος του 007, ιδιαίτερα με τον ρόλο του ντετέκτιβ Μπενουά Μπλαν στη σειρά ταινιών «Knives Out».
Θάνατοι

1958 – Νικόλαος Τσελεμεντές (2 Μαρτίου 1878 – 2 Μαρτίου 1958), Έλληνας, αρχιμάγειρας και συγγραφέας βιβλίων μαγειρικής, από τα πιο κλασικά ονόματα της ελληνικής γαστρονομίας. Με τον «Οδηγό Μαγειρικής» και το γνωστό βιβλίο συνταγών του συνέβαλε καθοριστικά στον εκσυγχρονισμό της ελληνικής κουζίνας και στη διάδοση τεχνικών με επιρροές από τη Γαλλική γαστρονομία. Το όνομά του ταυτίστηκε τόσο πολύ με τη μαγειρική, ώστε «τσελεμεντές» να σημαίνει για πολύ κόσμο και το ίδιο το βιβλίο συνταγών.
Εορτολόγιο
Ευθάλιος, Ευθαλία
Εθνικές Γιορτές – Επέτειοι
Παγκόσμια Ημέρα Αντισφαίρισης
πηγή newsbeast.gr

Event details

Στις 5 Δεκεμβρίου του 2009, μέσα σε μια κατάμεστη αίθουσα του Δικαστηρίου της Περούτζια, ανακοινώνεται μια ετυμηγορία που θα γράψει ιστορία. Η Αμερικανίδα φοιτήτρια Αμάντα Νοξ και ο Ιταλός σύντροφός της Ραφαέλε Σολετσίτο κρίνονται ένοχοι για τη δολοφονία της Βρετανίδας Μέριντιθ Κέρτσερ, της νεαρής συγκάτοικου που βρέθηκε άγρια δολοφονημένη στο διαμέρισμα που μοιράζονταν. Η απόφαση προκαλεί παγκόσμιο σάλο και τα μέσα ενημέρωσης οργιάζουν.
Η υπόθεση είχε όλα όσα ζητάει η κουλτούρα της ταμπλόιντ αφήγησης: ένα ειδυλλιακό μεσαιωνικό σκηνικό στην καρδιά της Ιταλίας, μια όμορφη Αμερικανίδα που έφτασε στη χώρα για να σπουδάσει Ιταλικά, έναν στυγερό φόνο με 47 μαχαιριές, μια θεαματικά προβληματική έρευνα της αστυνομίας και μια ατελείωτη δημόσια δίκη από τα ΜΜΕ, που διαμόρφωσαν τη φήμη και την εικόνα της Νοξ πολύ πριν ακουστεί η πρώτη κατάθεση στο δικαστήριο.

Από την πρώτη στιγμή, η 20χρονη τότε Νοξ βρέθηκε εγκλωβισμένη σε ένα τοξικό μείγμα μιντιακής υπερβολής, πολιτισμικών προκαταλήψεων και ελλιπούς αστυνομικής στρατηγικής. Οι 54 ώρες ανάκρισης χωρίς δικηγόρο, χωρίς επαρκή μεταφραστή και υπό αυτό που αργότερα δικαστές χαρακτήρισαν «έντονη ψυχολογική πίεση», οδήγησαν σε μια χαοτική, αμφιλεγόμενη κατάθεση. Η πράξη αυτή θα την ακολουθούσε για χρόνια, μετατρέποντάς τη σε εύκολο στόχο για μια παγκόσμια κοινή γνώμη διψασμένη για δράμα.
Παράλληλα, τα διεθνή μέσα χτίζουν τον μύθο της «Foxy Knoxy». Φωτογραφίες που διαρρέουν από τη δικογραφία, στιγμιότυπα της καθημερινότητάς της που απομονώνονται, παρερμηνευμένα χαμόγελα έξω από το σπίτι του εγκλήματος και το παιδικό της παρατσούκλι γίνονται υλικό για μια αφήγηση που δεν στηρίχθηκε σε αποδείξεις αλλά σε στερεότυπα. Πολλά από τα «στοιχεία» που γέμισαν εξώφυλλα — από την υποτιθέμενη «αδιάφορη» συμπεριφορά της μέχρι τα δήθεν ερωτικά της μηνύματα — αργότερα αποδείχθηκαν είτε παραφουσκωμένα είτε εντελώς λανθασμένα.
Την ίδια ώρα, ο μοναδικός άνθρωπος με ισχυρά βιολογικά ευρήματα στη σκηνή του εγκλήματος, ο Ρούντι Γκουέντε, καταδικάζεται ξεχωριστά. Παρά το γεγονός ότι δεν συνδέεται με κανέναν τρόπο με τους δύο κατηγορούμενους, οι Ιταλοί εισαγγελείς επιμένουν σε ένα σενάριο «τριπλής συμμετοχής» που εξηγούσε τα πάντα — εκτός από τα πραγματικά επιστημονικά δεδομένα.
Η υπόθεση μπαίνει σε μια δίνη που συνδυάζει δικαστικά κενά, χειρισμούς που αμφισβητήθηκαν έντονα και μια κοινή γνώμη που είχε ήδη κρίνει τους πρωταγωνιστές της. Έτσι, σαν σήμερα το 2009 η Νοξ και ο Σολετσίτο καταδικάζονται σε βαριές ποινές κάθειρξης.
Το δράμα όμως απέχει ακόμη από το τέλος του. Τα επόμενα χρόνια η υπόθεση μετατρέπεται σε δικαστικό μαραθώνιο: εφέσεις, αναιρέσεις, νέα στοιχεία, καταρρίψεις παλαιότερων ευρημάτων και επώδυνοι επαναπροσδιορισμοί.
Το 2011, ένα ιταλικό δικαστήριο ανατρέπει την απόφαση, μιλώντας για «κατάφωρα λάθη» στην έρευνα, προβληματικές αναλύσεις DNA και αναξιόπιστες μαρτυρίες. Η οριστική λύτρωση έρχεται το 2015, όταν το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιταλίας αθωώνει πλήρως τη Νοξ και τον Σολετσίτο, αποδομώντας όχι μόνο τα στοιχεία της κατηγορίας αλλά και το ίδιο το αφήγημα που είχε χτιστεί γύρω από το πρόσωπό της. Οι δικαστές μιλούν για «εκπληκτικές αστοχίες» στην έρευνα και για μια υπόθεση που επηρεάστηκε βαθιά από τον διεθνή θόρυβο και τη βιασύνη για μια εντυπωσιακή ετυμηγορία.

Σήμερα, η ιστορία της Αμάντα Νοξ παραμένει ένα από τα πιο διάσημα σύγχρονα δικαστικά θρίλερ για όσα αποκάλυψε σχετικά με τη δύναμη των ΜΜΕ, τα στερεότυπα απέναντι στις νέες γυναίκες και την ευθραυστότητα ενός δικαστικού συστήματος όταν δέχεται αφόρητη πίεση. Έγινε καθρέφτης των φόβων, των προκαταλήψεων και των αδυναμιών της σύγχρονης κοινωνίας, αφήνοντας πίσω της ένα ερώτημα που ακόμη πλανάται: Πόσο εύκολα μπορεί να χαθεί η αλήθεια όταν όλοι διψούν για μια ιστορία;
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο

1484: Ο Πάπας Ιννοκέντιος Η’ εκδίδει την παπική βούλα «Summis desiderantes affectibus», θεσπίζοντας την Ιερά Εξέταση ως μηχανισμό δίωξης της μαγείας. ο κείμενο νομιμοποιεί και ενθαρρύνει συστηματικές ανακρίσεις και βασανιστήρια, ανοίγοντας τον δρόμο για μια μακρά περίοδο θρησκευτικού τρόμου. Η βούλα θα εμπνεύσει άμεσα το διαβόητο Malleus Maleficarum, το εγχειρίδιο που θα τροφοδοτήσει μαζικές διώξεις και θα ενισχύσει τη δαιμονοποίηση χιλιάδων κατηγορουμένων για μαγεία σε όλη την Ευρώπη.
1492: Ο Χριστόφορος Κολόμβος ανακαλύπτει το νησί Ισπανιόλα, το οποίο φιλοξενεί σήμερα τη Δομινικανή Δημοκρατία και την Αϊτή. Η ανακάλυψη αυτή εγκαινίασε την εποχή της ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας, αλλά είχε καταστροφικές συνέπειες για τους ιθαγενείς πληθυσμούς.
1831: Ξεκινά η Ε’ Εθνοσυνέλευση στο Άργος για τη δημιουργία νέου Συντάγματος, μετά τη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια. Η συνέλευση αναδεικνύει την προσπάθεια εδραίωσης θεσμών σε ένα νεοσύστατο κράτος.
1912: Ο υπολοχαγός Μιχαήλ Μουτούσης πραγματοποιεί την πρώτη αναγνωριστική πτήση ελληνικού στρατιωτικού αεροσκάφους κατά τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο. Παράλληλα, εκτελεί ρίψεις χειροβομβίδων στα τουρκικά οχυρά, σηματοδοτώντας την αρχή της ελληνικής στρατιωτικής αεροπορίας.
1933: Καταργείται η ποτοαπαγόρευση στις Ηνωμένες Πολιτείες, τερματίζοντας μια εποχή παράνομου εμπορίου αλκοόλ και οργανωμένου εγκλήματος. Η αλλαγή αυτή αναδιαμόρφωσε τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της χώρας.
1941: Ο στρατηγός Γκεόργκι Ζούκοφ ηγείται σοβιετικής αντεπίθεσης στη Μάχη της Μόσχας, καταφέρνοντας να σταματήσει την προέλαση των ναζιστικών δυνάμεων. Η επιτυχία αυτή αποτέλεσε κρίσιμο σημείο καμπής στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

1945: Πέντε αμερικανικά βομβαρδιστικά εξαφανίζονται μυστηριωδώς κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής πτήσης στο Τρίγωνο των Βερμούδων, σε ένα περιστατικό που θα μείνει γνωστό ως το «Χαμένο Σμήνος». Τα αεροσκάφη χάνονται από τα ραντάρ χωρίς κανένα σήμα κινδύνου, ενώ το συνεργείο διάσωσης που αποστέλλεται επίσης εξαφανίζεται. Η υπόθεση τροφοδοτεί για δεκαετίες τη φήμη του Τριγώνου ως τόπου ανεξήγητων φαινομένων και γίνεται σημείο αναφοράς για μύθους, εικασίες και θεωρίες γύρω από ανεξήγητες αεροπορικές τραγωδίες.

1955: Η σύλληψη της Ρόζα Πάρκς στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα, όταν αρνείται να παραχωρήσει τη θέση της σε λευκό επιβάτη στο λεωφορείο, γίνεται η σπίθα για το ιστορικό μποϋκοτάζ των λεωφορείων. Η οργανωμένη αποχή των Αφροαμερικανών από τα μέσα μεταφοράς διαρκεί πάνω από έναν χρόνο, παραλύει το σύστημα συγκοινωνιών της πόλης και αναδεικνύει τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ σε ηγετική μορφή. Το γεγονός θεωρείται αφετηρία ενός από τα πιο σημαντικά κινήματα κατά των φυλετικών διακρίσεων στις ΗΠΑ.
1975: Ο επιχειρηματίας και πανεπιστημιακός καθηγητής Στρατής Ανδρεάδης, γνωστός για την ισχυρή του θέση στον τραπεζικό τομέα, απομακρύνεται από τη διοίκηση των τραπεζών Εμπορική, Ιονική-Λαϊκή και Επενδύσεων, με απόφαση της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Καραμανλή. Στις τράπεζες διορίζονται προσωρινοί επίτροποι, ενώ ακολουθεί η κρατικοποίησή τους.
1981: Η ελληνική κυβέρνηση καταργεί το άρθρο 357 του Ποινικού Κώδικα, που προέβλεπε ποινή φυλάκισης για τη μοιχεία. Η απόφαση αυτή αποτελεί σημαντική τομή στην κοινωνική και νομική ιστορία της χώρας.
2001: Ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Γλαύκος Κληρίδης, περνά για πρώτη φορά από το οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας για δείπνο με τον Ραούφ Ντενκτάς. Το γεγονός προκάλεσε διεθνές ενδιαφέρον και θεωρήθηκε συμβολικό βήμα για το Κυπριακό ζήτημα.

2009: Ένορκοι στην Περούτζια καταδικάζουν την Αμερικανίδα φοιτήτρια Αμάντα Νόξ και τον Ιταλό σύντροφό της Ραφαέλε Σολετσίτο για τη δολοφονία της Βρετανίδας συγκάτοικου Μέριντιθ Κέρτσερ, επιβάλλοντας βαριές ποινές κάθειρξης. Η υπόθεση συγκλονίζει τη διεθνή κοινή γνώμη λόγω των αντιφατικών στοιχείων, των ανακρίσεων και της μιντιακής πίεσης. Μετά από χρόνια δικαστικών διακυμάνσεων, το 2015 το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιταλίας αθωώνει οριστικά τη Νόξ και τον Σολετσίτο, κλείνοντας μια από τις πιο πολύκροτες δίκες της σύγχρονης Ευρώπης.
Γεννήσεις

1901 – Ουώλτ Ντίσνεϋ, Αμερικανός σκηνοθέτης, παραγωγός και πρωτοπόρος στα κινούμενα σχέδια, δημιουργός του Μίκυ Μάους και ιδρυτής της Disney. Άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην παγκόσμια ψυχαγωγία, καθιερώνοντας ένα ολόκληρο σύμπαν φαντασίας, ονείρων και καινοτομίας που παραμένει ζωντανό μέχρι σήμερα.

1932 – Λιτλ Ρίτσαρντ, Αμερικανός τραγουδιστής και πιανίστας, από τις πιο εκρηκτικές και επιδραστικές φιγούρες του rock and roll. Με το ατίθασο στυλ του, τις κραυγές και τη θεατρικότητα πάνω στη σκηνή, επηρέασε καλλιτέχνες όπως ο Έλβις Πρίσλεϊ, ο Τζέιμς Μπράουν και οι Beatles, καθιερώνοντας ένα νέο μουσικό ύφος που άλλαξε για πάντα τη σύγχρονη μουσική ιστορία.

1934 – Νίκος Κούρκουλος, Έλληνας ηθοποιός, από τις πιο εμβληματικές μορφές του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου. Ξεχώρισε για το επιβλητικό ύφος, την έντονη σκηνική παρουσία και τους δυναμικούς ρόλους του σε ταινίες όπως «Ορατότης μηδέν» και «Κραυγή γυναικών», καθιερώνοντας μια ολόκληρη σχολή ανδρικής δραματικότητας. Ως καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου ανανέωσε τον οργανισμό, άνοιξε τον δρόμο για νέες προσεγγίσεις και σφράγισε μια ολόκληρη εποχή με την τόλμη και το κύρος του.

1946 – Χοσέ Καρέρας (José Carreras), Ισπανός τενόρος, μία από τις πιο αναγνωρίσιμες λυρικές φωνές του 20ού αιώνα. Ξεχώρισε για τον ζεστό, μελωδικό τόνο και τις συγκινητικές ερμηνείες του σε έργα του Βέρντι και του Πουτσίνι, ενώ η παγκόσμια αναγνωρισιμότητά του εκτοξεύτηκε με τους «Three Tenors» δίπλα στους Πλάθιντο Ντομίνγκο και Λουτσιάνο Παβαρότι. Η συναυλία τους στο Μουντιάλ του 1990 παραμένει ιστορική ως μία από τις πιο επιδραστικές στιγμές στην ποπ διάδοση της όπερας.

1961 – Σοφία Βόσσου, Ελληνίδα τραγουδίστρια, με χαρακτηριστική, δυναμική φωνή και ξεχωριστή παρουσία στη σύγχρονη ελληνική μουσική σκηνή. Έγινε ιδιαίτερα γνωστή από τη συμμετοχή της στη Eurovision του 1991 με το τραγούδι «Άνοιξη», μία από τις πιο αγαπημένες ελληνικές συμμετοχές όλων των εποχών. Η πορεία της περιλαμβάνει συνεργασίες με κορυφαίους δημιουργούς, σημαντικές τηλεοπτικές εμφανίσεις και μια συνεχή παρουσία που την καθιστά από τις πιο αναγνωρίσιμες φωνές των τελευταίων δεκαετιών.
Θάνατοι

1791 – Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ (Wolfgang Amadeus Mozart), Αυστριακός συνθέτης, από τις κορυφαίες μουσικές ιδιοφυΐες όλων των εποχών. Με τεράστια παραγωγή σε όπερα, συμφωνική μουσική και μουσική δωματίου, άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα με έργα όπως «Η Μαγική Φλογέρα», «Don Giovanni» και το ανολοκλήρωτο «Requiem». Η αστείρευτη μελωδικότητα, η δραματουργική του δύναμη και η τεχνική του τελειότητα επηρέασαν καθοριστικά τη δυτική μουσική παράδοση.

1870 – Αλέξανδρος Δουμάς (Alexandre Dumas, père), Γάλλος συγγραφέας, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της γαλλικής λογοτεχνίας του 19ου αιώνα. Καθιερώθηκε διεθνώς με αριστουργήματα που σφράγισαν τη συλλογική φαντασία, όπως «Οι Τρεις Σωματοφύλακες» και «Ο Κόμης του Μόντε Κρίστο», έργα που επανεκδίδονται και διασκευάζονται αδιάκοπα μέχρι σήμερα. Η γραφή του, γεμάτη περιπέτεια, ρυθμό και ζωντανούς χαρακτήρες, τον ανέδειξε σε έναν από τους πιο δημοφιλείς και διαχρονικούς μυθιστοριογράφους της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

1926 – Κλοντ Μονέ (Claude Monet), Γάλλος ζωγράφος, θεμελιωτής του ιμπρεσιονισμού και μία από τις πιο αναγνωρίσιμες καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες της νεότερης τέχνης. Με την αφοσίωσή του στο φως, την κίνηση και το στιγμιαίο βλέμμα, διαμόρφωσε έναν ολόκληρο αισθητικό κόσμο. Οι εμβληματικές σειρές έργων του, όπως τα «Νούφαρα», ο «Καθεδρικός της Ρουέν» και οι «Θημωνιές», άλλαξαν για πάντα τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το τοπίο και την ατμόσφαιρα στη ζωγραφική.

2013 – Νέλσον Μαντέλα (Nelson Mandela), Νοτιοαφρικανός πολιτικός και κορυφαίος ηγέτης του αγώνα κατά του απαρτχάιντ. Έμεινε στη φυλακή επί 27 χρόνια για την αντιστασιακή του δράση, πριν γίνει ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος μαύρος πρόεδρος της Νότιας Αφρικής. Ηγήθηκε της εθνικής συμφιλίωσης, προωθώντας τη δικαιοσύνη, τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, και τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης το 1993 ως παγκόσμιο σύμβολο ελευθερίας και αξιοπρέπειας.
Εορτολόγιο
Διογένης, Διογενία, Σάββας, Σαββούλα
Εθνικές Γιορτές – Επέτειοι
Διεθνής Ημέρα Εθελοντισμού
Παγκόσμια Ημέρα Εδάφους
πηγή newsbeast.gr

Event details