Το απόγευμα της 14ης Αυγούστου 2003, λίγο μετά τις 4, τα φώτα άρχισαν να σβήνουν το ένα μετά το άλλο σε ένα τεράστιο τμήμα των ΗΠΑ και του Καναδά. Από το Οχάιο και το Μίσιγκαν μέχρι τη Νέα Υόρκη και από εκεί στο Οντάριο, περίπου 50 εκατομμύρια άνθρωποι έμειναν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. Η συνολική απώλεια φορτίου έφτασε τα 61.800 MW και σε ορισμένες περιοχές η πλήρης αποκατάσταση χρειάστηκε έως και τέσσερις ημέρες.
Στη Νέα Υόρκη, το μετρό ακινητοποιήθηκε την ώρα που πλησίαζε η απογευματινή αιχμή. Περίπου 400 τρένα έμειναν σταματημένα, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες επιβάτες βρέθηκαν χωρίς τρόπο να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Τα φανάρια έσβησαν, οι δρόμοι γέμισαν αυτοκίνητα και πεζούς και άνθρωποι εγκλωβίστηκαν σε ανελκυστήρες.
Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβανόταν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά. Στο Τορόντο σταμάτησαν το μετρό και τα τραμ, επιβάτες απομακρύνονταν από ακινητοποιημένους συρμούς μέσα από τις σήραγγες και πολίτες βγήκαν στους δρόμους για να ρυθμίσουν μόνοι τους την κυκλοφορία στις διασταυρώσεις όπου τα φανάρια είχαν τεθεί εκτός λειτουργίας.
Από ένα πρόβλημα στο Οχάιο σε γενικευμένη κατάρρευση
Στην αρχή, το μέγεθος της διακοπής προκάλεσε φόβους ότι οι ΗΠΑ μπορεί να βρίσκονταν αντιμέτωπες με νέα τρομοκρατική επίθεση, λιγότερο από δύο χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Η επίσημη έρευνα ΗΠΑ και Καναδά, όμως, δεν βρήκε καμία ένδειξη σαμποτάζ, κυβερνοεπίθεσης ή τρομοκρατικής ενέργειας.

Η πραγματική εξήγηση ήταν λιγότερο θεαματική, αλλά ίσως πιο ανησυχητική: μια αλυσίδα τεχνικών και ανθρώπινων αστοχιών.
Η κοινή ερευνητική επιτροπή ΗΠΑ–Καναδά κατέληξε ότι η εταιρεία FirstEnergy δεν είχε αντιληφθεί εγκαίρως πόσο επικίνδυνα επιδεινωνόταν η κατάσταση στο δίκτυό της στο Οχάιο. Το σύστημα συναγερμών στο κέντρο ελέγχου είχε σταματήσει να λειτουργεί, με αποτέλεσμα οι χειριστές να μην ενημερώνονται για κρίσιμες μεταβολές. Παράλληλα, ανεπαρκώς κλαδεμένα δέντρα ήρθαν σε επαφή με γραμμές υψηλής τάσης και προκάλεσαν την αποσύνδεσή τους.
Το κρίσιμο σημείο ήρθε στις 16:05:57. Η γραμμή υψηλής τάσης Sammis–Star τέθηκε εκτός λειτουργίας και άρχισε η ανεξέλεγκτη αλυσιδωτή αντίδραση. Οι ροές ηλεκτρικής ενέργειας μεταφέρθηκαν από τη μία γραμμή στην άλλη, τα συστήματα προστασίας ενεργοποιούνταν διαδοχικά και το δίκτυο άρχισε να καταρρέει.
Μέσα σε μόλις επτά λεπτά, η διακοπή είχε εξαπλωθεί από την περιοχή Κλίβελαντ–Άκρον σε μεγάλο μέρος των βορειοανατολικών ΗΠΑ και του Καναδά. Στις 16:13 είχαν αποσυνδεθεί περισσότερες από 508 μονάδες παραγωγής σε 265 σταθμούς.
«Θα μπορούσε να είχε αποτραπεί»
Το πόρισμα της επίσημης έρευνας ήταν σαφές: το μπλακ άουτ θα μπορούσε να είχε αποτραπεί. Δεν έφταιγε ένα μόνο δέντρο ή ένας υπολογιστής, αλλά ένας συνδυασμός ανεπαρκούς συντήρησης, προβληματικής εποπτείας, κακής επικοινωνίας και αδυναμίας των αρμόδιων φορέων να αντιληφθούν εγκαίρως τι συνέβαινε στο διασυνδεδεμένο δίκτυο.
A darkened New York City is visible just before dawn through power lines from Jersey City, N.J., shown in foreground, with some lights visible, Friday, Aug. 15, 2003. The Empire State Building is in background. (AP Photo/George Widman)
Οι οικονομικές απώλειες μόνο στις ΗΠΑ υπολογίστηκαν μεταξύ 4 και 10 δισ. δολαρίων. Το συμβάν οδήγησε επίσης σε αυστηρότερη αντιμετώπιση των προτύπων αξιοπιστίας και σε σειρά μέτρων για τη λειτουργία και την εποπτεία του ηλεκτρικού συστήματος της Βόρειας Αμερικής.
Και η σύμπτωση εκείνου του Αυγούστου ήταν εντυπωσιακή. Μόλις δύο εβδομάδες αργότερα, στις 28 Αυγούστου, μεγάλο τμήμα του Λονδίνου έμεινε επίσης χωρίς ρεύμα, επηρεάζοντας 476.000 καταναλωτές και προκαλώντας χάος στις συγκοινωνίες. Τα δύο γεγονότα δεν συνδέονταν: στη βρετανική περίπτωση, η έρευνα εντόπισε μεταξύ άλλων ένα λανθασμένα τοποθετημένο ρελέ προστασίας.
Τι άλλο έγινε σαν σήμερα
1941: Ο Φράνκλιν Ρούζβελτ και ο Ουίνστον Τσόρτσιλ διακηρύσσουν την Ατλαντική Χάρτα, καθορίζοντας κοινές αρχές για τη μεταπολεμική διεθνή τάξη. Το κείμενο θεωρείται σημαντικός πρόδρομος της δημιουργίας των Ηνωμένων Εθνών.
1945: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν ανακοινώνει ότι η Ιαπωνία αποδέχθηκε τους όρους παράδοσης των Συμμάχων, σηματοδοτώντας ουσιαστικά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η επίσημη πράξη παράδοσης θα υπογραφεί στις 2 Σεπτεμβρίου.
1947: Το Πακιστάν αποκτά την ανεξαρτησία του από τη Βρετανία, στο πλαίσιο της διάλυσης της Βρετανικής Ινδίας και της δημιουργίας δύο ανεξάρτητων κρατών. Η διχοτόμηση συνοδεύεται από μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών και αιματηρές συγκρούσεις.
1974: Η Τουρκία εξαπολύει τη δεύτερη φάση της εισβολής στην Κύπρο, τον «Αττίλα 2», μετά το αδιέξοδο των συνομιλιών της Γενεύης. Μέχρι την εκεχειρία της 16ης Αυγούστου, οι τουρκικές δυνάμεις έχουν θέσει υπό τον έλεγχό τους περίπου το 37% του νησιού.
1980: Ξεκινά η μεγάλη απεργία στα ναυπηγεία του Γκντανσκ στην Πολωνία, με τον Λεχ Βαλέσα να αναδεικνύεται σε ηγετική μορφή. Οι κινητοποιήσεις θα οδηγήσουν στη γέννηση της «Αλληλεγγύης», του κινήματος που αμφισβήτησε την κομμουνιστική εξουσία.

1996: Ο 26χρονος Ελληνοκύπριος Σολωμός Σολωμού πέφτει νεκρός από πυρά ενώ επιχειρεί να κατεβάσει την τουρκική σημαία στη Δερύνεια, τρεις ημέρες μετά τη δολοφονία του εξαδέλφου του, Τάσου Ισαάκ.

2003: Σεισμός μεγέθους 6,4 Ρίχτερ ταρακουνά τη Λευκάδα, προκαλώντας περίπου 50 τραυματισμούς, πανικό στους χιλιάδες παραθεριστές και εκτεταμένες ζημιές σε σπίτια, υποδομές και το οδικό δίκτυο. 

2005: Η πτήση 522 της κυπριακής Helios Airways συντρίβεται στο Γραμματικό Αττικής, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους και οι 121 επιβαίνοντες. Πρόκειται για την πιο πολύνεκρη αεροπορική τραγωδία που έχει σημειωθεί στην Ελλάδα.
2015: Η Βουλή εγκρίνει το 3ο μνημόνιο με 222 ψήφους υπέρ, ενώ η ψηφοφορία προκαλεί βαθιά εσωκομματική κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ, με 32 βουλευτές του κόμματος να καταψηφίζουν τη συμφωνία.
Γεννήσεις

1909 – Μάνος Κατράκης, εμβληματικός Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου στο Καστέλι Κισάμου της Κρήτης. Ξεκίνησε το 1927 και ξεχώρισε για την επιβλητική φυσιογνωμία, την ακαταμάχητη φωνή και την ένταση του ρόλου σε έργα όπως «Ο καπετάν Μιχάλης», «Οιδίπους Τύραννος» και «Συνοικία το Όνειρο». Ιδρυτής του Ελληνικού Λαϊκού Θεάτρου (1955) και αγωνιστής της αριστεράς, υπέστη διώξεις και εξορίες εξαιτίας των πεποιθήσεών του.

1945 – Στιβ Μάρτιν (Steve Martin), εμβληματικός Αμερικανός κωμικός, ηθοποιός, συγγραφέας και μουσικός, γεννήθηκε στο Γουάκο του Τέξας στις 14 Αυγούστου. Ξεκίνησε ως σεναριογράφος στην εκπομπή «The Smothers Brothers Comedy Hour» (βραβείο Έμμυ) και γρήγορα καθιερώθηκε με το παράλογο, ευρηματικό του χιούμορ και sold out stand-up παραστάσεις τη δεκαετία του ’70. Άφησε στίγμα στον κινηματογράφο με ταινίες όπως «The Jerk», «Planes, Trains and Automobiles» και «Father of the Bride», κερδίζοντας πέντε βραβεία Γκράμι, ενώ ξεχωρίζει και ως δεξιοτέχνης μπάντζο και συγγραφέας.

1959 – Μάτζικ Τζόνσον (Magic Johnson), αμερικανός καλαθοσφαιριστής, γεννημένος στις 14 Αυγούστου στο Λάνσινγκ του Μίσιγκαν. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους πλέι μέικερ στην ιστορία του αθλήματος, καθιερώνοντας τη «Showtime» εποχή των Λος Άντζελες Λέικερς. Κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα NBA, τρία βραβεία MVP και ήταν 12 φορές All-Star, ενώ ως πρωτοετής οδήγησε τους Λέικερς σε τίτλο παίζοντας όλες τις θέσεις στον τελικό. Εντυπωσίασε με το ομαδικό του πνεύμα, το μοναδικό στιλ και την ηγετική του παρουσία, κλείνοντας την καριέρα του ως πρότυπο αθλητικής και κοινωνικής προσφοράς.

1966 – Χάλι Μπέρι (Halle Berry), αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο, γεννημένη στις 14 Αυγούστου στο Κλίβελαντ. Ξεκίνησε ως καλλιστείο και fashion model, διακρίθηκε στη Miss USA και Miss World το 1986, ενώ η καριέρα της απογειώθηκε ως πρωταγωνίστρια σε ταινίες όπως «Boomerang», «X-Men», «Die Another Day» και «Monster’s Ball» (2001), για την οποία βραβεύτηκε με Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου, η πρώτη και μοναδική Αφροαμερικανή τιμημένη με αυτόν τον τίτλο. Σήμα κατατεθέν της η δυναμική ερμηνεία και η ισχυρή προσωπικότητά της, έχοντας διακριθεί με Emmy, Golden Globe και SAG.

1983 – Μίλα Κούνις (Mila Kunis), Ουκρανοαμερικανίδα ηθοποιός, γεννημένη στις 14 Αυγούστου στο Τσερνίβτσι της Ουκρανίας. Μετανάστευσε οικογενειακώς στο Λος Άντζελες σε ηλικία 7 ετών. Έγινε γνωστή ως «Τζάκι Μπέρκχαρτ» στη σειρά «That ’70s Show» και ως φωνή της «Meg Griffin» στο «Family Guy». Ξεχώρισε με ρόλους σε ταινίες όπως «Forgetting Sarah Marshall», «Black Swan», «Friends with Benefits», «Ted» και «Bad Moms». Αναγνωρισμένη για την υποκριτική της ευλυγισία και την αδιαμφισβήτητη οθονική παρουσία, θεωρείται μία από τις πιο επιτυχημένες και αγαπητές ηθοποιούς της γενιάς της.
Θάνατοι

1956 – Μπέρτολτ Μπρεχτ (Bertolt Brecht), κορυφαίος Γερμανός συγγραφέας, ποιητής και θεατρικός μεταρρυθμιστής, πέθανε στις 14 Αυγούστου στο Ανατολικό Βερολίνο σε ηλικία 58 ετών από καρδιακή προσβολή. Πατέρας του «επικού θεάτρου» και του Verfremdungseffekt («αποστασιοποίηση»), δημιούργησε εμβληματικά έργα όπως «Η Όπερα της πεντάρας», «Μάνα Κουράγιο», «Ο Γαλιλαίος», «Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν» και «Ο Κύκλος με την κιμωλία».

1972 – Νίκος Φέρμας, εμβληματικός Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου, γεννημένος στη Μυτιλήνη το 1905 με πραγματικό όνομα Νίκος Χατζηανδρέου. Καθιερώθηκε ως αρχέτυπο του ντόμπρου μάγκα και βιοπαλαιστή, μέσα από πάνω από 150 ταινίες στις δεκαετίες του ’50 και του ’60 («Ένας ήρωας με παντούφλες», «Λατέρνα φτώχεια και γαρύφαλλο», «Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος», «Καλώς ήλθε το δολάριο», «Λόλα»). Η αυθεντική λαϊκή του παρουσία τον έκανε αγαπημένη φιγούρα του ελληνικού σινεμά, αφήνοντας ανεξίτηλη σφραγίδα στους δεύτερους ρόλους. Πέθανε στην Αθήνα στις 14 Αυγούστου 1972, σε ηλικία 67 ετών.

1988 – Έντσο Φεράρι (Enzo Ferrari), θρυλικός Ιταλός οδηγός αγώνων και επιχειρηματίας, πέθανε στις 14 Αυγούστου στη Μόντενα, σε ηλικία 90 ετών. Ξεκίνησε την καριέρα του ως οδηγός της Alfa Romeo και γρήγορα καθιερώθηκε ως πρωτοπόρος στον χώρο της αυτοκίνησης ιδρύοντας τη Scuderia Ferrari το 1929 και αργότερα τη θρυλική εταιρεία Ferrari στη Μαρανέλο. Μέσα από καινοτομία και πάθος για την ταχύτητα, ανέδειξε τα αγωνιστικά αυτοκίνητα Ferrari σε σύμβολο νίκης και πολυτέλειας, κατακτώντας πάνω από 5,000 αγώνες και 25 παγκόσμιους τίτλους κατά τη διάρκεια της ζωής του.

1996 – Σολωμός Σολωμού, Κύπριος ακτιβιστής και εμβληματική μορφή του αγώνα κατά της τουρκικής κατοχής, δολοφονήθηκε στις 14 Αυγούστου 1996 στη Δερύνεια κατά την προσπάθεια του να κατεβάσει την τουρκική σημαία από φυλάκιο των κατοχικών δυνάμεων, λίγο μετά την κηδεία του εξαδέρφου του Τάσου Ισαάκ. Με το τσιγάρο στο στόμα ανέβηκε στον ιστό και δέχτηκε θανάσιμα πυρά μπροστά στις κάμερες, σε μια εικόνα που έκανε τον γύρο του κόσμου ως σύμβολο θάρρους και αντίστασης.
πηγή newsbeast.gr

Event details

Στις 21 και 22 Ιουνίου 1824, το μικρό νησί των Ψαρών έμελλε να βιώσει μία από τις πιο τραγικές στιγμές της Ελληνικής Επανάστασης. Ο οθωμανικός στόλος, με επικεφαλής τον Χοσρέφ Πασά, εξαπέλυσε μια αδυσώπητη επίθεση που είχε στόχο όχι απλώς την κατάληψη του νησιού, αλλά την ολοκληρωτική εξάλειψή του από τον χάρτη. Ήταν διαταγή του ίδιου του Σουλτάνου – ένα αιματηρό μήνυμα παραδειγματισμού προς κάθε ανυπότακτο.
Μαζί με την Ύδρα και τις Σπέτσες, τα Ψαρά αποτελούσαν μία από τις τρεις μεγάλες ναυτικές δυνάμεις της επανάστασης. Οι Ψαριανοί, με βαθιά ναυτική παράδοση και φλόγα ελευθερίας, είχαν πρωταγωνιστήσει σε κρίσιμες ναυμαχίες, όπως στον Γέροντα και τη Σάμο. Οι επιθέσεις τους στον οθωμανικό στόλο στο Αιγαίο είχαν προκαλέσει την οργή της Υψηλής Πύλης. Και η απάντηση δεν θα αργούσε.
Στις 20 Ιουνίου, 176 οθωμανικά πλοία και 12.000 με 14.000 στρατιώτες περικύκλωσαν το νησί. Οι κάτοικοι των Ψαρών, γνωρίζοντας την απειλή, ζήτησαν απεγνωσμένα βοήθεια από την ελληνική κυβέρνηση και τα άλλα νησιά. Όμως η εσωτερική διχόνοια και η αδράνεια των συμμάχων τους άφησαν μόνους απέναντι στην καταστροφή.
Σε μια μοιραία απόφαση, οι Ψαριανοί ακινητοποίησαν τον στόλο τους και επέλεξαν να πολεμήσουν στη στεριά. Όταν οι Οθωμανοί αποβιβάστηκαν, μετά από σφοδρό κανονιοβολισμό, άρχισε η σφαγή. Άμαχοι και πολεμιστές σφαγιάστηκαν, αιχμαλωτίστηκαν ή βούτηξαν στη θάλασσα για να αποφύγουν την ατιμωτική αιχμαλωσία.
Η καταστροφή ήταν συγκλονιστική. Από τους περίπου 30.000 κατοίκους και πρόσφυγες που είχαν καταφύγει στο νησί, τουλάχιστον 18.000 σκοτώθηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν. Μόλις 3.000 έως 3.600 κατάφεραν να διαφύγουν. Ολόκληρος ο στόλος των Ψαρών καταστράφηκε, και μαζί του μια από τις σημαντικότερες ναυτικές δυνάμεις των Ελλήνων.
Η θηριωδία στα Ψαρά δεν έμεινε απαρατήρητη. Το γεγονός προκάλεσε συγκίνηση σε όλη την Ευρώπη, ενέπνευσε ζωγράφους, μουσικούς και ποιητές, και ενίσχυσε τη φιλελληνική κινητοποίηση. Ο Διονύσιος Σολωμός απέδωσε τη θυσία με τους αλησμόνητους στίχους:
«Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη, περπατώντας η Δόξα μονάχη…»
Η εικόνα της Δόξας που περπατά μονάχη πάνω στα αποκαΐδια ενός νησιού-σύμβολο, έμεινε για πάντα χαραγμένη στη συλλογική μνήμη του Έθνους.
Η καταστροφή των Ψαρών δεν ήταν απλώς μια ήττα. Ήταν μια ηρωική θυσία που ενίσχυσε το ηθικό των Ελλήνων και ανέδειξε τη φρίκη της οθωμανικής εκδίκησης. Το νησί που μετατράπηκε σε στάχτη, έγινε σύμβολο αντίστασης και αυτοθυσίας, και η μνήμη του παραμένει άσβεστη.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
1813: Ο Δούκας του Ουέλινγκτον, επικεφαλής αγγλικών δυνάμεων, νικά τον Ιωσήφ Βοναπάρτη και τους Γάλλους στη Μάχη της Βιτόρια, εκδιώκοντάς τους από την Ιβηρική Χερσόνησο. Ο Μπετόβεν συνθέτει το «Wellington’s Victory, op. 91» για να τιμήσει τη νίκη.
1818: Ο Παπαφλέσσας μυείται στη Φιλική Εταιρεία, σηματοδοτώντας τη σταδιακή ένταξή του στον επαναστατικό αγώνα για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον Οθωμανικό ζυγό.
1824: Ο οθωμανικός στόλος καταστρέφει τα Ψαρά, σκοτώνοντας και αιχμαλωτίζοντας χιλιάδες κατοίκους. Η σφαγή αυτή μένει στη συλλογική μνήμη ως μία από τις πιο τραγικές στιγμές της Ελληνικής Επανάστασης.
1851: Στο Λονδίνο, ο Άντολφ Άντερσεν δίνει μία από τις πιο διάσημες παρτίδες στην ιστορία του σκακιού, τη λεγόμενη «Αθάνατη Παρτίδα», νικώντας τον Λάιονελ Κιζερίτσκι με εντυπωσιακές θυσίες βασικών κομματιών.
1900: Στην κορύφωση της Εξέγερσης των Μπόξερ, η Κίνα κηρύσσει τον πόλεμο στις μεγάλες αποικιοκρατικές δυνάμεις: ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία και Ιαπωνία.
1913: Οι Έλληνες συντρίβουν τους Βούλγαρους στη μάχη Κιλκίς – Λαχανά, σε μία από τις κρισιμότερες αναμετρήσεις του Β’ Βαλκανικού Πολέμου, με στρατηγικό αποτέλεσμα την εδραίωση των ελληνικών συνόρων στη Μακεδονία.
1942: Το ιαπωνικό υποβρύχιο I-26 επιχειρεί εντός του εδάφους των ΗΠΑ, σε μία από τις ελάχιστες επιθέσεις στον αμερικανικό ηπειρωτικό χώρο κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αναδύεται στα ανοικτά του Όρεγκον και εκτοξεύει 17 οβίδες κατά του οχυρού Στίβενς, προκαλώντας ελαφρές ζημιές αλλά έντονη ανησυχία για την ασφάλεια των δυτικών ακτών.
1961: Η Dow Chemical κατασκευάζει την πρώτη λειτουργική συσκευή αφαλάτωσης θαλάσσιου νερού, ανοίγοντας τον δρόμο για νέες τεχνολογίες διαχείρισης υδάτινων πόρων.
1962: Ο Αριστοτέλης Ωνάσης ζητεί αναθεώρηση της σύμβασης με το ελληνικό Δημόσιο για την Ολυμπιακή Αεροπορία, λόγω συνεχόμενων οικονομικών ζημιών. Η υπόθεση αποτυπώνει τη σύγκρουση συμφερόντων κράτους και ιδιωτών στον χώρο των συγκοινωνιών.
1970: Η Βραζιλία νικά την Ιταλία με 4-1 στον τελικό του 9ου Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Μεξικό, κατακτώντας για τρίτη φορά το τρόπαιο με ηγέτη τον Πελέ και γράφοντας ιστορία στο ποδόσφαιρο.
1976: Ο Ενρίκο Μπερλίνγκουερ και οι ευρωκομμουνιστές του ΚΚ Ιταλίας καταγράφουν ιστορικό ποσοστό στις εκλογές, φτάνοντας στο 34,4%, σε ένα από τα κορυφαία σημεία της μεταπολεμικής κομμουνιστικής επιρροής στην Ευρώπη.
1985: Η Αθήνα γίνεται η πρώτη Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, εγκαινιάζοντας έναν θεσμό που συνδέει τον σύγχρονο ευρωπαϊκό πολιτισμό με την αρχαία ελληνική κληρονομιά. Πραγματοποιούνται εκδηλώσεις στον Παρθενώνα, το Ηρώδειο και τη Στοά του Αττάλου.
1994: Η Εθνική Ελλάδας δίνει τον πρώτο της αγώνα σε Παγκόσμιο Κύπελλο, χάνοντας με 4-0 από την Αργεντινή. Ο Μπατιστούτα σκοράρει τρεις φορές, ενώ ο Ντιέγκο Μαραντόνα σημειώνει το τελευταίο του γκολ σε Μουντιάλ.
2005: Πρώην μέλος της Κου Κλουξ Κλαν, ο Έντγκαρ Ρέι Κίλεν, καταδικάζεται για τον ρόλο του στη δολοφονία τριών ακτιβιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Μισισίπι, 41 χρόνια μετά το έγκλημα που είχε συγκλονίσει τις ΗΠΑ.
2012: Ορκίζεται η κυβέρνηση Σαμαρά, έπειτα από εκλογές και διαβουλεύσεις τεσσάρων ημερών. Πρόκειται για συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ, με μόλις μία γυναίκα στο υπουργικό σχήμα, και στόχο τη διαχείριση της οικονομικής κρίσης.
Γεννήσεις

1905 – Ζαν-Πολ Σαρτρ, Γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας, κορυφαία μορφή του υπαρξισμού και της σύγχρονης διανόησης, γνωστός για έργα όπως «Το είναι και το μηδέν» και «Η ναυτία», αρνήθηκε το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1964.

1936 – Κώστας Καρράς, Έλληνας ηθοποιός και πολιτικός, γνωστός για τις ερμηνείες του στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, με χαρακτηριστικό ήθος και φωνή, αλλά και για τη θητεία του ως βουλευτής και υφυπουργός Πολιτισμού με τη Νέα Δημοκρατία.

1950 – Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Έλληνας τραγουδιστής, εμβληματική μορφή του ελληνικού ροκ, με πορεία δεκαετιών και συνεργασίες με μεγάλους δημιουργούς όπως ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Λουκιανός Κηλαηδόνης. Γνωστός για τη δυναμική σκηνική παρουσία και τον κοινωνικά φορτισμένο στίχο.

1955 – Μισέλ Πλατινί, Γάλλος ποδοσφαιριστής και πρώην πρόεδρος της UEFA, από τους κορυφαίους μέσους όλων των εποχών, ηγέτης της εθνικής Γαλλίας τη δεκαετία του ’80 και τρεις φορές κάτοχος της Χρυσής Μπάλας. Αργότερα διακρίθηκε ως ποδοσφαιρικός παράγοντας, αν και η διοικητική του πορεία στιγματίστηκε από σκάνδαλα.

1961 – Manu Chao, Γάλλος τραγουδιστής ισπανικής καταγωγής, διεθνώς γνωστός για το πολιτικοποιημένο του ύφος και τη μίξη ήχων όπως reggae, ska, latin και punk. Ξεκίνησε με το συγκρότημα Mano Negra και καθιερώθηκε με το σόλο άλμπουμ «Clandestino», που έγινε σύμβολο του εναλλακτικού ακτιβιστικού τραγουδιού.

1964 – Δημήτρης Παπαϊωάννου, Έλληνας σκηνοθέτης και χορογράφος, διεθνώς αναγνωρισμένος για την πρωτοποριακή του αισθητική και τη σύζευξη χορού, θεάτρου και εικαστικών τεχνών. Έγινε ευρύτερα γνωστός ως καλλιτεχνικός διευθυντής της Τελετής Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004.

1985 – Λάνα Ντελ Ρέι, Αμερικανίδα τραγουδίστρια, γνωστή για το μελαγχολικό ύφος, τις κινηματογραφικές ενορχηστρώσεις και τους νοσταλγικούς στίχους της. Έγινε παγκοσμίως γνωστή με το «Video Games» και καθιερώθηκε με άλμπουμ όπως «Born to Die» και «Norman Fucking Rockwell!».
Θάνατοι

1527 – Νικολό Μακιαβέλι, Ιταλός ιστορικός και συγγραφέας, θεμελιωτής της πολιτικής επιστήμης και εμβληματική μορφή της Αναγέννησης, γνωστός για το έργο «Ο Ηγεμόνας», στο οποίο ανέλυσε με ρεαλισμό την εξουσία και την πολιτική στρατηγική, δίνοντας στο όνομά του διαχρονική σημασία.

2019 – Δημήτρης Χριστόφιας, Κύπριος πολιτικός, ηγέτης του ΑΚΕΛ και Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας την περίοδο 2008–2013, ο πρώτος και μοναδικός κομμουνιστής αρχηγός κράτους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με επίκεντρο της πολιτικής του την κοινωνική πολιτική και την επανένωση της Κύπρου.
Εθνικές Γιορτές – Επέτειοι
Διεθνής Ημέρα Γιόγκα
Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής
Παγκόσμια Ημέρα Κυματοδρομίας (Σέρφινγκ)
Παγκόσμια Ημέρα Ουμανιστή (Ανθρωπιστή)
Παγκόσμια Ημέρα Τροχοσανίδας (Skateboard)
Παγκόσμια Ημέρα Υδρογραφίας
πηγή newsbeast.gr

Event details