Σαν σήμερα, στις 24 Απριλίου 2013, το οκταώροφο κτίριο Rana Plaza στο Σαβάρ, κοντά στην Ντάκα του Μπανγκλαντές, κατέρρευσε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, σκοτώνοντας περισσότερους από 1.100 ανθρώπους και τραυματίζοντας χιλιάδες άλλους. Η συντριπτική πλειονότητα των θυμάτων ήταν εργάτριες και εργάτες της βιομηχανίας ένδυσης, άνθρωποι που βρίσκονταν στις θέσεις τους σε εργοστάσια παραγωγής ρούχων για λογαριασμό της διεθνούς αγοράς. Η τραγωδία καταγράφηκε ως μία από τις φονικότερες βιομηχανικές καταστροφές της σύγχρονης ιστορίας και ανέδειξε με τον πιο οδυνηρό τρόπο τις συνθήκες κάτω από τις οποίες λειτουργούσε ένα μεγάλο μέρος της παγκόσμιας αλυσίδας παραγωγής μόδας.
Το πιο σοκαριστικό στοιχείο ήταν ότι ο κίνδυνος είχε ήδη φανεί. Την προηγούμενη ημέρα είχαν εντοπιστεί μεγάλες ρωγμές στο κτίριο και είχε εκφραστεί έντονη ανησυχία για τη στατικότητά του. Παρ’ όλα αυτά, πολλοί εργαζόμενοι επέστρεψαν το επόμενο πρωί στους ορόφους όπου στεγάζονταν τα εργοστάσια ενδυμάτων. Λίγη ώρα αργότερα, το Rana Plaza κατέρρευσε, εγκλωβίζοντας εκατοντάδες ανθρώπους κάτω από τόνους μπετόν και μετάλλων. Οι εικόνες από τα ερείπια έκαναν τον γύρο του κόσμου και αποκάλυψαν το ανθρώπινο κόστος πίσω από τα φθηνά ρούχα και την πίεση για όλο και χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Η διεθνής κατακραυγή που ακολούθησε υπήρξε τεράστια. Η κατάρρευση του Rana Plaza έγινε σημείο καμπής για τη βιομηχανία ένδυσης στο Μπανγκλαντές και συνολικά για τη συζήτηση γύρω από την ευθύνη των μεγάλων εταιρειών απέναντι στους εργαζομένους που παράγουν τα προϊόντα τους. Μετά την καταστροφή ξεκίνησαν μαζικοί έλεγχοι ασφαλείας σε χιλιάδες εργοστάσια, έκλεισαν μονάδες που κρίθηκαν επικίνδυνες και ενισχύθηκε το πλαίσιο εποπτείας και εργασιακής προστασίας. Παράλληλα, άνοιξε με μεγαλύτερη ένταση η συζήτηση για τις υπεργολαβίες, τη διαφάνεια στις αλυσίδες εφοδιασμού και τις πραγματικές συνθήκες εργασίας στη «γρήγορη μόδα». Το Rana Plaza παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο ισχυρά σύμβολα της σκοτεινής πλευράς της παγκοσμιοποιημένης παραγωγής.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
1624: Ο Πίτερ Μίνουιτ φέρεται, σύμφωνα με την παράδοση, να αγοράζει το νησί του Μανχάταν από Ιθαγενείς έναντι αγαθών αξίας περίπου 60 ολλανδικών φιορινιών (που αργότερα αποδόθηκαν συμβολικά ως 24 δολάρια). Η ιστορία αυτή έχει μείνει εμβληματική, αν και η πραγματική φύση της συμφωνίας και η κατανόησή της από τις δύο πλευρές αμφισβητούνται από την ιστορική έρευνα.
1821: Ο Αθανάσιος Διάκος πεθαίνει στη Λαμία, μία ημέρα μετά τη σύλληψή του στη μάχη της Αλαμάνας, καθώς οι Οθωμανοί τον εκτελούν με ανασκολοπισμό όταν αρνείται να αλλαξοπιστήσει. Η θυσία του γίνεται από πολύ νωρίς ένα από τα πιο ισχυρά σύμβολα του Αγώνα του 1821. Η μορφή του περνά στην ιστορική μνήμη ως υπόδειγμα αυτοθυσίας και αντίστασης.
1827: Οι ελληνικές δυνάμεις ηττώνται στη μάχη του Αναλάτου, στη σημερινή περιοχή του Νέου Κόσμου, μία μόλις ημέρα μετά τον θανάσιμο τραυματισμό του Γεωργίου Καραϊσκάκη. Η επιχείρηση για τη διάσπαση του κλοιού γύρω από την πολιορκημένη Ακρόπολη της Αθήνας καταρρέει, ενώ οι απώλειες είναι βαριές. Η ήττα αυτή σηματοδοτεί το τέλος της σοβαρής προσπάθειας των επαναστατών να κρατήσουν την Αθήνα εκείνη τη φάση του Αγώνα.
1877: Η Ρωσική Αυτοκρατορία κηρύσσει πόλεμο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, ανοίγοντας τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1877–1878. Η σύγκρουση θα αποδυναμώσει σημαντικά την οθωμανική παρουσία στα Βαλκάνια και θα επηρεάσει άμεσα το λεγόμενο Ανατολικό Ζήτημα. Οι εξελίξεις αυτές έχουν ιδιαίτερη σημασία και για τον ελληνικό χώρο, επειδή αναδιαμορφώνουν τις ισορροπίες στην περιοχή.
1915: Στην Κωνσταντινούπολη, οι Νεότουρκοι συλλαμβάνουν εκατοντάδες Αρμένιους διανοούμενους, πολιτικούς, κληρικούς και κοινοτικούς ηγέτες, σε μια ενέργεια που θεωρείται η απαρχή της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Ακολουθούν εκτοπισμοί, πορείες θανάτου και μαζικές σφαγές σε ολόκληρη την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η 24η Απριλίου έχει καθιερωθεί διεθνώς ως ημέρα μνήμης για ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα του 20ού αιώνα.
1935: Εκτελούνται οι στρατηγοί Αναστάσιος Παπούλας και Μιλτιάδης Κοιμήσης, στο κλίμα σκληρών διώξεων που ακολουθεί το αποτυχημένο βενιζελικό κίνημα του Μαρτίου 1935. Ο Παπούλας, μάλιστα, είχε υπάρξει βασικός μάρτυρας κατηγορίας στη Δίκη των Έξι, γεγονός που δίνει ακόμη βαρύτερο πολιτικό φορτίο στην υπόθεση. Οι εκτελέσεις τους αποτυπώνουν τον ακραίο διχασμό της μεσοπολεμικής Ελλάδας.
1967: Ο σοβιετικός κοσμοναύτης Βλαντίμιρ Κομαρόφ σκοτώνεται όταν το «Soyuz 1» συντρίβεται κατά την επιστροφή του στη Γη, εξαιτίας βλαβών που κορυφώνονται με την αποτυχία του αλεξιπτώτου. Είναι ο πρώτος άνθρωπος που χάνει τη ζωή του στη διάρκεια διαστημικής αποστολής. Ο θάνατός του ανέδειξε με δραματικό τρόπο το κόστος της διαστημικής κούρσας του Ψυχρού Πολέμου.
1980: Αποτυγχάνει η αμερικανική επιχείρηση «Νύχι του Αετού», η προσπάθεια απελευθέρωσης των Αμερικανών ομήρων στην Τεχεράνη. Η αποστολή διακόπτεται στην ιρανική έρημο έπειτα από τεχνικές βλάβες και σύγκρουση ελικοπτέρου με μεταγωγικό αεροσκάφος, που κοστίζει τη ζωή σε οκτώ Αμερικανούς στρατιωτικούς. Το φιάσκο προκαλεί ισχυρό πολιτικό πλήγμα στην προεδρία του Τζίμι Κάρτερ.
1997: Ο Ολυμπιακός κατακτά στη Ρώμη την πρώτη του Ευρωλίγκα στο μπάσκετ, νικώντας την Μπαρτσελόνα με 73-58 στον τελικό του Final Four. Η επιτυχία αυτή αποτελεί ιστορικό ορόσημο για τον σύλλογο και μία από τις κορυφαίες στιγμές του ελληνικού αθλητισμού. Παράλληλα, ενισχύει το κύρος του ελληνικού μπάσκετ σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
2004: Το Σχέδιο Ανάν τίθεται σε χωριστά δημοψηφίσματα στις δύο κοινότητες της Κύπρου και απορρίπτεται από την ελληνοκυπριακή πλευρά με ποσοστό 75,83%, ενώ εγκρίνεται από την τουρκοκυπριακή. Το αποτέλεσμα ματαιώνει τη συγκεκριμένη προσπάθεια επανένωσης του νησιού λίγες μόλις ημέρες πριν από την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η εξέλιξη επηρεάζει καθοριστικά τη μετέπειτα πορεία του Κυπριακού.
2013: Καταρρέει το συγκρότημα Rana Plaza στο Μπαγκλαντές, όπου στεγάζονταν εργοστάσια ένδυσης, προκαλώντας τον θάνατο περισσότερων από 1.100 ανθρώπων και τον τραυματισμό χιλιάδων. Η τραγωδία αποκαλύπτει με ωμό τρόπο τις συνθήκες εκμετάλλευσης στην παγκόσμια βιομηχανία μόδας. Μετά το δυστύχημα, εντείνονται διεθνώς οι πιέσεις για ελέγχους ασφαλείας και εργασιακά δικαιώματα.
2021: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν αναγνωρίζει επίσημα τη Γενοκτονία των Αρμενίων, χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά τον όρο αυτό σε προεδρική δήλωση των Ηνωμένων Πολιτειών. Η κίνηση σπάει μια μακρά αμερικανική διπλωματική επιφύλαξη απέναντι στην Τουρκία. Η απόφαση έχει ισχυρό συμβολικό και γεωπολιτικό βάρος, ιδιαίτερα για τους λαούς της περιοχής που διατηρούν ζωντανή τη μνήμη αντίστοιχων διωγμών.
Γεννήσεις

1919 – Γλαύκος Κληρίδης (Glafcos Clerides) (24 Απριλίου 1919 – 15 Νοεμβρίου 2013), Κύπριος πολιτικός, από τις σημαντικότερες μορφές της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας. Διετέλεσε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας (1993–2003) και είχε καθοριστικό ρόλο στις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού. Με μακρά πολιτική διαδρομή, που περιλάμβανε και την προεδρία της Βουλής, συνέδεσε το όνομά του με την ευρωπαϊκή πορεία της Κύπρου και τη σταθερότητα της χώρας.

1942 – Μπάρμπρα Στράιζαντ (Barbra Streisand), Αμερικανίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός, μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της παγκόσμιας ψυχαγωγίας. Με καριέρα που εκτείνεται σε δεκαετίες, διακρίθηκε τόσο στη μουσική όσο και στον κινηματογράφο, με επιτυχίες όπως «The Way We Were» και ταινίες όπως «Funny Girl», για την οποία τιμήθηκε με Όσκαρ. Η ξεχωριστή φωνή και η καλλιτεχνική της παρουσία την καθιέρωσαν ως παγκόσμιο σύμβολο.

1949 – Πασχάλης Τερζής, Έλληνας τραγουδιστής, από τις πιο χαρακτηριστικές και αγαπητές φωνές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Με αυθεντική ερμηνεία και έντονο συναίσθημα, καθιερώθηκε μέσα από τραγούδια που γνώρισαν μεγάλη απήχηση, όπως «Στα είπα όλα», «Δεν σε θέλω πια» και «Αλήτισσα ψυχή». Η πορεία του, κυρίως από τη δεκαετία του ’80 και μετά, τον ανέδειξε σε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές της λαϊκής μουσικής στην Ελλάδα.


1952 – Ζαν-Πολ Γκοτιέ (Jean-Paul Gaultier), Γάλλος σχεδιαστής μόδας, από τις πιο αναγνωρίσιμες και επιδραστικές μορφές της σύγχρονης μόδας. Έγινε γνωστός για το τολμηρό, αντισυμβατικό του ύφος, που συνδύασε υψηλή ραπτική με στοιχεία ποπ κουλτούρας, ανατρέποντας τα καθιερωμένα αισθητικά πρότυπα. Συνεργάστηκε με καλλιτέχνες όπως η Madonna και σχεδίασε εμβληματικά κοστούμια, ενώ η παρουσία του καθόρισε τη μόδα των τελευταίων δεκαετιών.
Θάνατοι

1821 – Αθανάσιος Διάκος (1788 – 24 Απριλίου 1821), Έλληνας αγωνιστής και στρατιωτικός, από τις πιο εμβληματικές μορφές της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Διακρίθηκε για τη γενναιότητα και την αυτοθυσία του στη μάχη της Αλαμάνας, όπου πολέμησε μέχρι τέλους απέναντι στις οθωμανικές δυνάμεις. Η σύλληψη και ο μαρτυρικός θάνατός του τον κατέστησαν διαχρονικό σύμβολο ηρωισμού και αντίστασης, με έντονη παρουσία στη συλλογική μνήμη του Ελληνισμού.


2004 – Εστέ Λόντερ (Estée Lauder) (1 Ιουλίου 1908 – 24 Απριλίου 2004), Αμερικανίδα επιχειρηματίας, ιδρύτρια της ομώνυμης εταιρείας καλλυντικών και μία από τις πιο επιδραστικές γυναίκες στον χώρο της ομορφιάς. Με καινοτόμες πρακτικές μάρκετινγκ και έμφαση στην ποιότητα, δημιούργησε ένα παγκόσμιο brand που άλλαξε τη βιομηχανία των καλλυντικών. Η πορεία της αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα επιχειρηματικής επιτυχίας και γυναικείας πρωτοπορίας στον 20ό αιώνα.
Εορτολόγιο
Αχιλλεύς, Αχιλλεία, Δούκας, Δούκισσα, Ελισάβετ, Ζαμπέτης, Ζαμπέτα, Φορτουνάτος
Παγκόσμιες Ημέρες / Επέτειοι
Διεθνής Ημέρα για τον Πολυμερισμό και την Διπλωματία της Ειρήνης
Διεθνής Ημέρα Γλυπτικής
Παγκόσμια Ημέρα για τον Αθλητισμό των Τυφλών
Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντικής Υπηρεσίας Νέων
Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τη Χρόνια Ρινοκολπίτιδα με Ρινικούς Πολύποδες

Event details

Το απόγευμα της 14ης Αυγούστου 2003, λίγο μετά τις 4, τα φώτα άρχισαν να σβήνουν το ένα μετά το άλλο σε ένα τεράστιο τμήμα των ΗΠΑ και του Καναδά. Από το Οχάιο και το Μίσιγκαν μέχρι τη Νέα Υόρκη και από εκεί στο Οντάριο, περίπου 50 εκατομμύρια άνθρωποι έμειναν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. Η συνολική απώλεια φορτίου έφτασε τα 61.800 MW και σε ορισμένες περιοχές η πλήρης αποκατάσταση χρειάστηκε έως και τέσσερις ημέρες.
Στη Νέα Υόρκη, το μετρό ακινητοποιήθηκε την ώρα που πλησίαζε η απογευματινή αιχμή. Περίπου 400 τρένα έμειναν σταματημένα, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες επιβάτες βρέθηκαν χωρίς τρόπο να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Τα φανάρια έσβησαν, οι δρόμοι γέμισαν αυτοκίνητα και πεζούς και άνθρωποι εγκλωβίστηκαν σε ανελκυστήρες.
Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβανόταν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά. Στο Τορόντο σταμάτησαν το μετρό και τα τραμ, επιβάτες απομακρύνονταν από ακινητοποιημένους συρμούς μέσα από τις σήραγγες και πολίτες βγήκαν στους δρόμους για να ρυθμίσουν μόνοι τους την κυκλοφορία στις διασταυρώσεις όπου τα φανάρια είχαν τεθεί εκτός λειτουργίας.
Από ένα πρόβλημα στο Οχάιο σε γενικευμένη κατάρρευση
Στην αρχή, το μέγεθος της διακοπής προκάλεσε φόβους ότι οι ΗΠΑ μπορεί να βρίσκονταν αντιμέτωπες με νέα τρομοκρατική επίθεση, λιγότερο από δύο χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Η επίσημη έρευνα ΗΠΑ και Καναδά, όμως, δεν βρήκε καμία ένδειξη σαμποτάζ, κυβερνοεπίθεσης ή τρομοκρατικής ενέργειας.

Η πραγματική εξήγηση ήταν λιγότερο θεαματική, αλλά ίσως πιο ανησυχητική: μια αλυσίδα τεχνικών και ανθρώπινων αστοχιών.
Η κοινή ερευνητική επιτροπή ΗΠΑ–Καναδά κατέληξε ότι η εταιρεία FirstEnergy δεν είχε αντιληφθεί εγκαίρως πόσο επικίνδυνα επιδεινωνόταν η κατάσταση στο δίκτυό της στο Οχάιο. Το σύστημα συναγερμών στο κέντρο ελέγχου είχε σταματήσει να λειτουργεί, με αποτέλεσμα οι χειριστές να μην ενημερώνονται για κρίσιμες μεταβολές. Παράλληλα, ανεπαρκώς κλαδεμένα δέντρα ήρθαν σε επαφή με γραμμές υψηλής τάσης και προκάλεσαν την αποσύνδεσή τους.
Το κρίσιμο σημείο ήρθε στις 16:05:57. Η γραμμή υψηλής τάσης Sammis–Star τέθηκε εκτός λειτουργίας και άρχισε η ανεξέλεγκτη αλυσιδωτή αντίδραση. Οι ροές ηλεκτρικής ενέργειας μεταφέρθηκαν από τη μία γραμμή στην άλλη, τα συστήματα προστασίας ενεργοποιούνταν διαδοχικά και το δίκτυο άρχισε να καταρρέει.
Μέσα σε μόλις επτά λεπτά, η διακοπή είχε εξαπλωθεί από την περιοχή Κλίβελαντ–Άκρον σε μεγάλο μέρος των βορειοανατολικών ΗΠΑ και του Καναδά. Στις 16:13 είχαν αποσυνδεθεί περισσότερες από 508 μονάδες παραγωγής σε 265 σταθμούς.
«Θα μπορούσε να είχε αποτραπεί»
Το πόρισμα της επίσημης έρευνας ήταν σαφές: το μπλακ άουτ θα μπορούσε να είχε αποτραπεί. Δεν έφταιγε ένα μόνο δέντρο ή ένας υπολογιστής, αλλά ένας συνδυασμός ανεπαρκούς συντήρησης, προβληματικής εποπτείας, κακής επικοινωνίας και αδυναμίας των αρμόδιων φορέων να αντιληφθούν εγκαίρως τι συνέβαινε στο διασυνδεδεμένο δίκτυο.
A darkened New York City is visible just before dawn through power lines from Jersey City, N.J., shown in foreground, with some lights visible, Friday, Aug. 15, 2003. The Empire State Building is in background. (AP Photo/George Widman)
Οι οικονομικές απώλειες μόνο στις ΗΠΑ υπολογίστηκαν μεταξύ 4 και 10 δισ. δολαρίων. Το συμβάν οδήγησε επίσης σε αυστηρότερη αντιμετώπιση των προτύπων αξιοπιστίας και σε σειρά μέτρων για τη λειτουργία και την εποπτεία του ηλεκτρικού συστήματος της Βόρειας Αμερικής.
Και η σύμπτωση εκείνου του Αυγούστου ήταν εντυπωσιακή. Μόλις δύο εβδομάδες αργότερα, στις 28 Αυγούστου, μεγάλο τμήμα του Λονδίνου έμεινε επίσης χωρίς ρεύμα, επηρεάζοντας 476.000 καταναλωτές και προκαλώντας χάος στις συγκοινωνίες. Τα δύο γεγονότα δεν συνδέονταν: στη βρετανική περίπτωση, η έρευνα εντόπισε μεταξύ άλλων ένα λανθασμένα τοποθετημένο ρελέ προστασίας.
Τι άλλο έγινε σαν σήμερα
1941: Ο Φράνκλιν Ρούζβελτ και ο Ουίνστον Τσόρτσιλ διακηρύσσουν την Ατλαντική Χάρτα, καθορίζοντας κοινές αρχές για τη μεταπολεμική διεθνή τάξη. Το κείμενο θεωρείται σημαντικός πρόδρομος της δημιουργίας των Ηνωμένων Εθνών.
1945: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν ανακοινώνει ότι η Ιαπωνία αποδέχθηκε τους όρους παράδοσης των Συμμάχων, σηματοδοτώντας ουσιαστικά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η επίσημη πράξη παράδοσης θα υπογραφεί στις 2 Σεπτεμβρίου.
1947: Το Πακιστάν αποκτά την ανεξαρτησία του από τη Βρετανία, στο πλαίσιο της διάλυσης της Βρετανικής Ινδίας και της δημιουργίας δύο ανεξάρτητων κρατών. Η διχοτόμηση συνοδεύεται από μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών και αιματηρές συγκρούσεις.
1974: Η Τουρκία εξαπολύει τη δεύτερη φάση της εισβολής στην Κύπρο, τον «Αττίλα 2», μετά το αδιέξοδο των συνομιλιών της Γενεύης. Μέχρι την εκεχειρία της 16ης Αυγούστου, οι τουρκικές δυνάμεις έχουν θέσει υπό τον έλεγχό τους περίπου το 37% του νησιού.
1980: Ξεκινά η μεγάλη απεργία στα ναυπηγεία του Γκντανσκ στην Πολωνία, με τον Λεχ Βαλέσα να αναδεικνύεται σε ηγετική μορφή. Οι κινητοποιήσεις θα οδηγήσουν στη γέννηση της «Αλληλεγγύης», του κινήματος που αμφισβήτησε την κομμουνιστική εξουσία.

1996: Ο 26χρονος Ελληνοκύπριος Σολωμός Σολωμού πέφτει νεκρός από πυρά ενώ επιχειρεί να κατεβάσει την τουρκική σημαία στη Δερύνεια, τρεις ημέρες μετά τη δολοφονία του εξαδέλφου του, Τάσου Ισαάκ.

2003: Σεισμός μεγέθους 6,4 Ρίχτερ ταρακουνά τη Λευκάδα, προκαλώντας περίπου 50 τραυματισμούς, πανικό στους χιλιάδες παραθεριστές και εκτεταμένες ζημιές σε σπίτια, υποδομές και το οδικό δίκτυο. 

2005: Η πτήση 522 της κυπριακής Helios Airways συντρίβεται στο Γραμματικό Αττικής, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους και οι 121 επιβαίνοντες. Πρόκειται για την πιο πολύνεκρη αεροπορική τραγωδία που έχει σημειωθεί στην Ελλάδα.
2015: Η Βουλή εγκρίνει το 3ο μνημόνιο με 222 ψήφους υπέρ, ενώ η ψηφοφορία προκαλεί βαθιά εσωκομματική κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ, με 32 βουλευτές του κόμματος να καταψηφίζουν τη συμφωνία.
Γεννήσεις

1909 – Μάνος Κατράκης, εμβληματικός Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου στο Καστέλι Κισάμου της Κρήτης. Ξεκίνησε το 1927 και ξεχώρισε για την επιβλητική φυσιογνωμία, την ακαταμάχητη φωνή και την ένταση του ρόλου σε έργα όπως «Ο καπετάν Μιχάλης», «Οιδίπους Τύραννος» και «Συνοικία το Όνειρο». Ιδρυτής του Ελληνικού Λαϊκού Θεάτρου (1955) και αγωνιστής της αριστεράς, υπέστη διώξεις και εξορίες εξαιτίας των πεποιθήσεών του.

1945 – Στιβ Μάρτιν (Steve Martin), εμβληματικός Αμερικανός κωμικός, ηθοποιός, συγγραφέας και μουσικός, γεννήθηκε στο Γουάκο του Τέξας στις 14 Αυγούστου. Ξεκίνησε ως σεναριογράφος στην εκπομπή «The Smothers Brothers Comedy Hour» (βραβείο Έμμυ) και γρήγορα καθιερώθηκε με το παράλογο, ευρηματικό του χιούμορ και sold out stand-up παραστάσεις τη δεκαετία του ’70. Άφησε στίγμα στον κινηματογράφο με ταινίες όπως «The Jerk», «Planes, Trains and Automobiles» και «Father of the Bride», κερδίζοντας πέντε βραβεία Γκράμι, ενώ ξεχωρίζει και ως δεξιοτέχνης μπάντζο και συγγραφέας.

1959 – Μάτζικ Τζόνσον (Magic Johnson), αμερικανός καλαθοσφαιριστής, γεννημένος στις 14 Αυγούστου στο Λάνσινγκ του Μίσιγκαν. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους πλέι μέικερ στην ιστορία του αθλήματος, καθιερώνοντας τη «Showtime» εποχή των Λος Άντζελες Λέικερς. Κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα NBA, τρία βραβεία MVP και ήταν 12 φορές All-Star, ενώ ως πρωτοετής οδήγησε τους Λέικερς σε τίτλο παίζοντας όλες τις θέσεις στον τελικό. Εντυπωσίασε με το ομαδικό του πνεύμα, το μοναδικό στιλ και την ηγετική του παρουσία, κλείνοντας την καριέρα του ως πρότυπο αθλητικής και κοινωνικής προσφοράς.

1966 – Χάλι Μπέρι (Halle Berry), αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο, γεννημένη στις 14 Αυγούστου στο Κλίβελαντ. Ξεκίνησε ως καλλιστείο και fashion model, διακρίθηκε στη Miss USA και Miss World το 1986, ενώ η καριέρα της απογειώθηκε ως πρωταγωνίστρια σε ταινίες όπως «Boomerang», «X-Men», «Die Another Day» και «Monster’s Ball» (2001), για την οποία βραβεύτηκε με Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου, η πρώτη και μοναδική Αφροαμερικανή τιμημένη με αυτόν τον τίτλο. Σήμα κατατεθέν της η δυναμική ερμηνεία και η ισχυρή προσωπικότητά της, έχοντας διακριθεί με Emmy, Golden Globe και SAG.

1983 – Μίλα Κούνις (Mila Kunis), Ουκρανοαμερικανίδα ηθοποιός, γεννημένη στις 14 Αυγούστου στο Τσερνίβτσι της Ουκρανίας. Μετανάστευσε οικογενειακώς στο Λος Άντζελες σε ηλικία 7 ετών. Έγινε γνωστή ως «Τζάκι Μπέρκχαρτ» στη σειρά «That ’70s Show» και ως φωνή της «Meg Griffin» στο «Family Guy». Ξεχώρισε με ρόλους σε ταινίες όπως «Forgetting Sarah Marshall», «Black Swan», «Friends with Benefits», «Ted» και «Bad Moms». Αναγνωρισμένη για την υποκριτική της ευλυγισία και την αδιαμφισβήτητη οθονική παρουσία, θεωρείται μία από τις πιο επιτυχημένες και αγαπητές ηθοποιούς της γενιάς της.
Θάνατοι

1956 – Μπέρτολτ Μπρεχτ (Bertolt Brecht), κορυφαίος Γερμανός συγγραφέας, ποιητής και θεατρικός μεταρρυθμιστής, πέθανε στις 14 Αυγούστου στο Ανατολικό Βερολίνο σε ηλικία 58 ετών από καρδιακή προσβολή. Πατέρας του «επικού θεάτρου» και του Verfremdungseffekt («αποστασιοποίηση»), δημιούργησε εμβληματικά έργα όπως «Η Όπερα της πεντάρας», «Μάνα Κουράγιο», «Ο Γαλιλαίος», «Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν» και «Ο Κύκλος με την κιμωλία».

1972 – Νίκος Φέρμας, εμβληματικός Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου, γεννημένος στη Μυτιλήνη το 1905 με πραγματικό όνομα Νίκος Χατζηανδρέου. Καθιερώθηκε ως αρχέτυπο του ντόμπρου μάγκα και βιοπαλαιστή, μέσα από πάνω από 150 ταινίες στις δεκαετίες του ’50 και του ’60 («Ένας ήρωας με παντούφλες», «Λατέρνα φτώχεια και γαρύφαλλο», «Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος», «Καλώς ήλθε το δολάριο», «Λόλα»). Η αυθεντική λαϊκή του παρουσία τον έκανε αγαπημένη φιγούρα του ελληνικού σινεμά, αφήνοντας ανεξίτηλη σφραγίδα στους δεύτερους ρόλους. Πέθανε στην Αθήνα στις 14 Αυγούστου 1972, σε ηλικία 67 ετών.

1988 – Έντσο Φεράρι (Enzo Ferrari), θρυλικός Ιταλός οδηγός αγώνων και επιχειρηματίας, πέθανε στις 14 Αυγούστου στη Μόντενα, σε ηλικία 90 ετών. Ξεκίνησε την καριέρα του ως οδηγός της Alfa Romeo και γρήγορα καθιερώθηκε ως πρωτοπόρος στον χώρο της αυτοκίνησης ιδρύοντας τη Scuderia Ferrari το 1929 και αργότερα τη θρυλική εταιρεία Ferrari στη Μαρανέλο. Μέσα από καινοτομία και πάθος για την ταχύτητα, ανέδειξε τα αγωνιστικά αυτοκίνητα Ferrari σε σύμβολο νίκης και πολυτέλειας, κατακτώντας πάνω από 5,000 αγώνες και 25 παγκόσμιους τίτλους κατά τη διάρκεια της ζωής του.

1996 – Σολωμός Σολωμού, Κύπριος ακτιβιστής και εμβληματική μορφή του αγώνα κατά της τουρκικής κατοχής, δολοφονήθηκε στις 14 Αυγούστου 1996 στη Δερύνεια κατά την προσπάθεια του να κατεβάσει την τουρκική σημαία από φυλάκιο των κατοχικών δυνάμεων, λίγο μετά την κηδεία του εξαδέρφου του Τάσου Ισαάκ. Με το τσιγάρο στο στόμα ανέβηκε στον ιστό και δέχτηκε θανάσιμα πυρά μπροστά στις κάμερες, σε μια εικόνα που έκανε τον γύρο του κόσμου ως σύμβολο θάρρους και αντίστασης.
πηγή newsbeast.gr

Event details