Σαν σήμερα, στις 11 Μαρτίου 2011, η Ιαπωνία βρέθηκε αντιμέτωπη με τη χειρότερη κρίση της μεταπολεμικής ιστορίας της: σεισμός 9,0 Ρίχτερ, γιγαντιαίο τσουνάμι και, λίγο αργότερα, η πυρηνική καταστροφή στη Φουκουσίμα Νταΐτσι. Η αλληλουχία αυτή άφησε πίσω της περίπου 20.000 νεκρούς και αγνοούμενους και οδήγησε στο σοβαρότερο πυρηνικό ατύχημα μετά το Τσερνόμπιλ, σε επίπεδο 7, την ανώτατη βαθμίδα της διεθνούς κλίμακας INES.
Δεκαπέντε χρόνια μετά, η Φουκουσίμα δεν είναι μια τραγωδία που απλώς μνημονεύεται κάθε Μάρτιο. Παραμένει μια ανοιχτή πληγή για την Ιαπωνία, γιατί το δυστύχημα δεν άλλαξε μόνο την ενεργειακή της πολιτική, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο οι Ιάπωνες αντιλαμβάνονται την ασφάλεια, το κράτος, την τεχνολογία και την ίδια την έννοια της επιστροφής στην κανονικότητα.
Το τσουνάμι έθεσε εκτός λειτουργίας τα κρίσιμα συστήματα ψύξης του πυρηνικού σταθμού, προκαλώντας τήξη καυσίμου σε τρεις αντιδραστήρες και εκτεταμένη διαρροή ραδιενεργών υλικών. Χιλιάδες άνθρωποι ξεριζώθηκαν από τα σπίτια τους και ολόκληρες κοινότητες μετατράπηκαν σε ζώνες εκκένωσης.
Ακόμη και σήμερα, η αποξήλωση του σταθμού παραμένει ένα έργο πρωτοφανούς δυσκολίας, με την ιαπωνική πλευρά να συνεχίζει να μιλά για ορίζοντα ολοκλήρωσης γύρω στο 2051.
Στο επίκεντρο βρίσκεται το λεγόμενο fuel debris, τα λιωμένα πυρηνικά καύσιμα και τα συντρίμμια που παραμένουν μέσα στους κατεστραμμένους αντιδραστήρες. Η πλήρους κλίμακας απομάκρυνσή τους έχει ήδη μετατεθεί ξανά και, σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις, δεν αναμένεται να αρχίσει πριν από το 2037 ή και αργότερα. Αυτό δείχνει πόσο δύσκολο είναι ακόμη και σήμερα να χαρτογραφηθεί με ακρίβεια τι ακριβώς βρίσκεται στο εσωτερικό των αντιδραστήρων.
Παράλληλα, συνεχίζεται η έντονη συζήτηση για την απόρριψη του επεξεργασμένου νερού από το εργοστάσιο στη θάλασσα. Η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας έχει αναφέρει ότι η διαδικασία που εφαρμόζει η Ιαπωνία παραμένει εντός των διεθνών προτύπων ασφαλείας, ενώ στις αρχές Μαρτίου 2026 επιβεβαίωσε ότι και η 18η παρτίδα είχε επίπεδα τριτίου πολύ κάτω από το ιαπωνικό επιχειρησιακό όριο. Ωστόσο, οι αντιδράσεις από αλιείς και τμήμα της κοινής γνώμης δεν έχουν κοπάσει.
Η εικόνα στην ίδια τη Φουκουσίμα είναι πιο σύνθετη από μια απλή αφήγηση επιστροφής στην κανονικότητα. Η απορρύπανση έχει προχωρήσει, όμως στα τέλη του 2025 περίπου 309 τετραγωνικά χιλιόμετρα σε επτά δήμους παρέμεναν ακόμη κλειστά για κατοίκηση. Την ίδια στιγμή, η ιαπωνική κυβέρνηση προωθεί σχέδιο για την τελική διάθεση του μολυσμένου εδάφους εκτός Φουκουσίμα, με τις τελικές αποφάσεις να τοποθετούνται γύρω στο 2035 και τη μεταφορά να προβλέπεται να ολοκληρωθεί έως το 2045.
Το ανθρώπινο αποτύπωμα της καταστροφής παραμένει εξίσου βαρύ. Σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι εξακολουθούν να ζουν ως εκτοπισμένοι ή να βρίσκονται μακριά από τις παλιές τους εστίες, ενώ ακόμη και σε περιοχές όπου οι περιορισμοί έχουν αρθεί, η επιστροφή είναι συχνά περιορισμένη. Σε ορισμένες κοινότητες έχει επιστρέψει μόνο ένα μέρος του προ του 2011 πληθυσμού, καθώς πολλοί έφτιαξαν τη ζωή τους αλλού ή συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν με δυσπιστία τις διαβεβαιώσεις περί ασφάλειας.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
1669: Εκρήγνυται η Αίτνα, προκαλώντας το θάνατο 15.000 ανθρώπων.

1822: Ξεκινά η επαναστατική κίνηση στη Χίο, όταν Σαμιώτες υπό τον Λυκούργο Λογοθέτη αποβιβάζονται στο νησί, υψώνουν την ελληνική σημαία και επιχειρούν να πιέσουν την οθωμανική φρουρά, παρασύροντας μέρος του ντόπιου πληθυσμού στην εξέγερση. Η οθωμανική αντίδραση θα είναι σφοδρή, οδηγώντας σύντομα στη Σφαγή της Χίου, με μαζικές σφαγές και αιχμαλωσίες του χριστιανικού πληθυσμού, γεγονός που συγκλονίζει την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και ενισχύει σημαντικά το φιλελληνικό ρεύμα υπέρ της Ελληνικής Επανάστασης.
1912: Το Κόμμα των Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου κερδίζει τις βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα, εξασφαλίζοντας συντριπτική κοινοβουλευτική πλειοψηφία και εδραιώνοντας την πολιτική του κυριαρχία. Η νίκη αυτή στηρίζει το φιλόδοξο πρόγραμμα θεσμικών, στρατιωτικών και διοικητικών μεταρρυθμίσεων και την ανασυγκρότηση του κράτους, που θα αποδειχθούν καθοριστικά για την προετοιμασία της χώρας ενόψει των Βαλκανικών Πολέμων και των εδαφικών επεκτάσεων που θα ακολουθήσουν.
1918: Καταγράφεται στις ΗΠΑ ένα από τα πρώτα γνωστά περιστατικά της ισπανικής γρίπης, που μέσα σε λίγους μήνες θα εξελιχθεί σε παγκόσμια πανδημία. Το κύμα του 1918–1919 θα αφήσει πίσω του δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς, επηρεάζοντας κοινωνίες, οικονομίες και την ίδια την εξέλιξη της δημόσιας υγείας στον 20ό αιώνα.
1941: Ο Φράνκλιν Ρούζβελτ υπογράφει τον νόμο Lend-Lease, ανοίγοντας τον δρόμο για μαζική αμερικανική στρατιωτική και υλική βοήθεια προς χώρες που πολεμούν τον Άξονα. Η ρύθμιση θα ενισχύσει αποφασιστικά τους Συμμάχους και θα σηματοδοτήσει την κλιμάκωση της αμερικανικής εμπλοκής στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
1956: Η 6η Πλατιά Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ στο Βουκουρέστι καθαιρεί τον Νίκο Ζαχαριάδη από τη θέση του γενικού γραμματέα, στο κλίμα της αποσταλινοποίησης μετά το 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ. Η αλλαγή ηγεσίας θα επηρεάσει βαθιά τη φυσιογνωμία και τις εσωτερικές ισορροπίες της Ελληνικής Αριστεράς για χρόνια.
1985: Ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ εκλέγεται γενικός γραμματέας του ΚΚΣΕ, μετά τον θάνατο του Κονσταντίν Τσερνιένκο. Η άνοδός του θα συνδεθεί με την περεστρόικα και τη γκλάσνοστ, οδηγώντας σε μεγάλες ανατροπές στην ΕΣΣΔ και στην πορεία προς το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.
1991: Αρχίζει στο Ειδικό Δικαστήριο η δίκη για το σκάνδαλο της Τράπεζας Κρήτης, με κεντρικά πολιτικά πρόσωπα να βρίσκονται στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης της εποχής. Η υπόθεση γίνεται σημείο αιχμής για το πολιτικό κλίμα των αρχών της δεκαετίας του 1990 και αφήνει έντονο αποτύπωμα στη συζήτηση για ευθύνη υπουργών και θεσμικές εγγυήσεις.
2004: Σειρά βομβιστικών επιθέσεων πλήττει προαστιακά τρένα και σταθμούς στη Μαδρίτη, σκοτώνοντας 191 ανθρώπους και τραυματίζοντας πάνω από 1.400. Η επίθεση, που αποδόθηκε σε εξτρεμιστικά ισλαμιστικά δίκτυα, επηρέασε άμεσα το πολιτικό κλίμα στην Ισπανία και αναζωπύρωσε τη συζήτηση για την τρομοκρατία στην Ευρώπη.
2011: Ισχυρός σεισμός μεγέθους 9,0 πλήττει τη βορειοανατολική Ιαπωνία και ακολουθεί τσουνάμι που σαρώνει παράκτιες περιοχές. Η καταστροφή οδηγεί στο πυρηνικό ατύχημα της Φουκουσίμα Νταΐιτσι και σε τεράστιες ανθρώπινες και υλικές απώλειες, με περίπου 16.000 νεκρούς και χιλιάδες αγνοούμενους.
Γεννήσεις

1922 – Κορνήλιος Καστοριάδης (11 Μαρτίου 1922 – 26 Δεκεμβρίου 1997), Έλληνας-Γάλλος, φιλόσοφος, κοινωνικός θεωρητικός και ψυχαναλυτής, από τις πιο επιδραστικές μορφές της ευρωπαϊκής σκέψης του 20ού αιώνα. Συνδέθηκε με την ομάδα «Socialisme ou Barbarie» και άσκησε αιχμηρή κριτική στον σοβιετικό γραφειοκρατικό ολοκληρωτισμό και στις αυταπάτες του «ορθόδοξου» μαρξισμού. Κεντρικές έννοιες του έργου του είναι η αυτονομία και το «κοινωνικό φαντασιακό», με σημαντική επίδραση σε πολιτική θεωρία, κοινωνιολογία και φιλοσοφία των θεσμών.

1931 – Ρούπερτ Μέρντοχ, Αυστραλός-Αμερικανός, εκδότης και επιχειρηματίας των ΜΜΕ, δημιουργός ενός από τα πιο ισχυρά παγκόσμια μιντιακά δίκτυα μέσω της News Corp και της Fox. Συνδέθηκε με τίτλους και δίκτυα όπως The Wall Street Journal, The Times και Fox News, ασκώντας μεγάλη επιρροή στον τρόπο που παράγονται και διακινούνται ειδήσεις και πολιτική ατζέντα. Το 2023 αποχώρησε από την εκτελεστική ηγεσία των ομίλων, παραδίδοντας τη σκυτάλη στον Λάχλαν Μέρντοχ.
Θάνατοι

1955 – Αλεξάντερ Φλέμινγκ (6 Αυγούστου 1881 – 11 Μαρτίου 1955), Βρετανός, βακτηριολόγος, από τις πιο καθοριστικές μορφές της ιατρικής του 20ού αιώνα. Το 1928 παρατήρησε ότι ένας μύκητας ανέστειλε την ανάπτυξη βακτηρίων και οδηγήθηκε στην ανακάλυψη της πενικιλίνης, ανοίγοντας τον δρόμο για τα αντιβιοτικά και αλλάζοντας ριζικά τη θεραπεία των λοιμώξεων. Το 1945 τιμήθηκε με Νόμπελ Ιατρικής μαζί με τους Χάουαρντ Φλόρεϊ και Έρνστ Τσέιν, που συνέβαλαν στην ανάπτυξη και εφαρμογή της.

1978 – Σοφία Βέμπο (10 Φεβρουαρίου 1910 – 11 Μαρτίου 1978), Ελληνίδα, τραγουδίστρια και ηθοποιός, γνωστή ως «Τραγουδίστρια της Νίκης». Στον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 ταυτίστηκε με τραγούδια που εμψύχωσαν το μέτωπο και την κοινωνία και έμειναν σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής. Μεταπολεμικά συνέχισε στο μουσικό θέατρο και συνδέθηκε με το Θέατρο Βέμπο στην Αθήνα, αφήνοντας ισχυρό αποτύπωμα στη λαϊκή μνήμη και στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού.
Εορτολόγιο
Ευλόγιος, Ευλογία, Λουκρητία, Σωφρόνιος, Σωφρονία
Εθνικές Γιορτές – Επέτειοι
Ημέρα Μνήμης για τα θύματα της τρομοκρατίας στην Ευρώπη
Παγκόσμια Ημέρα Υδραυλικών Εγκαταστάσεων
πηγή newsbeast.gr

Event details

Σαν σήμερα πριν από 27 χρόνια, ένα ιδιωτικό αεροσκάφος προσγειώνεται στο τότε αεροδρόμιο του Ελληνικού και, για λίγες ώρες, η Αθήνα βρίσκεται στο κέντρο μιας υπόθεσης που που εξελίχθηκε γρήγορα σε διπλωματική κρίση: ο ηγέτης του PKK, Αμπντουλάχ Οτσαλάν, έχει φτάσει στην Ελλάδα. Η άφιξη θα μείνει στην Ιστορία ως η αρχή μιας αλυσίδας επιλογών, διαρροών και αυτοσχεδιασμών, που καταλήγουν λίγες εβδομάδες αργότερα στη σύλληψή του στο Ναϊρόμπι και σε πολιτικό σεισμό στην Αθήνα.
Το παρασκήνιο πριν από την άφιξη
Τους μήνες που προηγούνται, ο Οτσαλάν βρίσκεται σε μια διαρκή μετακίνηση. Μετά την απομάκρυνσή του από τη Συρία το φθινόπωρο του 1998, επιχειρεί να βρει πολιτικό καταφύγιο στην Ευρώπη, περνά από τη Ρωσία και καταλήγει στη Ρώμη, όπου ζητά άσυλο, χωρίς τελικά να εξασφαλίσει καθεστώς προστασίας. Η διεθνής πίεση γύρω από το όνομά του είναι τέτοια, ώστε κάθε ενδεχόμενο φιλοξενίας του μετατρέπεται σε υπόθεση υψηλού ρίσκου για όποια κυβέρνηση εμπλέκεται.
Η προσγείωση στο Ελληνικό και η πρώτη νύχτα
Σύμφωνα με εκτενείς περιγραφές της εποχής, ο Οτσαλάν φτάνει στην Αθήνα με Lear jet, συνοδευόμενος από τον απόστρατο Αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού Αντώνη Ναξάκη, πρόσωπο που θα ταυτιστεί με τη μεταφορά του στην Ελλάδα. Στο VIP του αεροδρομίου, το αεροσκάφος εμφανίζεται να μεταφέρει «Ρώσο υφυπουργό», μέχρι τη στιγμή που οι ελληνικές υπηρεσίες αντιλαμβάνονται ποιος βρίσκεται πραγματικά στο αεροπλάνο. Η πρώτη του διανυκτέρευση αποδίδεται σε σπίτι κοντά στην Αθήνα, στη Νέα Μάκρη, σε ένα κλίμα απόλυτης μυστικότητας που δύσκολα θα κρατήσει.
Η κρισιμότητα της υπόθεσης αποτυπώνεται και στο ότι η τουρκική διπλωματία, σε δημόσια τοποθέτηση της 1ης Φεβρουαρίου 1999, αναφέρεται σε πληροφορίες ότι ο «αρχηγός της οργάνωσης» έχει φτάσει «στο αεροδρόμιο της Αθήνας» με ιδιωτικό αεροπλάνο, ενώ σημειώνει και τις εκατέρωθεν διαψεύσεις της περιόδου.
Οι επόμενες μέρες, οι μετακινήσεις και το αδιέξοδο
οι κινήσεις που ακολούθησαν ήταν διαδοχικές και υπό αυξανόμενη πίεση. Περιγραφές κάνουν λόγο για επαφές με την ηγεσία της ΕΥΠ και για ξεκάθαρο μήνυμα ότι πρέπει να φύγει από τη χώρα. Ακολουθούν πτήσεις και απόπειρες μεταφοράς του σε άλλες ευρωπαϊκές κατευθύνσεις, με άρνηση αδειών υπερπτήσης ή προσγείωσης, επιστροφές στην Ελλάδα και μεταφορά του στην Κέρκυρα για λόγους ασφαλείας. Το νήμα είναι συνεχές: κάθε πόρτα που κλείνει, μετατρέπει την επόμενη κίνηση σε πιο πιεστική.
Από την Αθήνα στο Ναϊρόμπι
Η κρίσιμη στροφή έρχεται όταν ο Οτσαλάν καταλήγει στην Κένυα. Στις 2 Φεβρουαρίου 1999 μεταφέρεται στο Ναϊρόμπι και, σύμφωνα με την εκδοχή που περιγράφεται στο υλικό του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, τον παραλαμβάνουν άνθρωποι της Ελληνικής Πρεσβείας και τον μεταφέρουν στην κατοικία του Έλληνα πρέσβη. Εκεί παραμένει όσο αναζητείται τρίτη χώρα, μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου 1999, όταν Κενυάτες αξιωματούχοι τον οδηγούν στο αεροδρόμιο και συλλαμβάνεται μετά την επιβίβασή του στο αεροσκάφος.
Για τον ρόλο των ΗΠΑ και ειδικότερα της CIA γράφτηκαν πολλά εκείνη την περίοδο. Το ασφαλές είναι να αναφερθεί ότι έχουν καταγραφεί δημοσιογραφικές αναφορές για αμερικανική συνδρομή σε επίπεδο πληροφοριών και διπλωματικών κινήσεων, χωρίς να υπάρχει μία ενιαία, επίσημα τεκμηριωμένη εκδοχή που να επιβεβαιώνει καθοριστική επιχειρησιακή εμπλοκή.
Η σύλληψη, οι αντιδράσεις και η πολιτική έκρηξη στην Αθήνα
Η είδηση της σύλληψης πέφτει σαν ηλεκτροσόκ. Στην Ελλάδα, ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης ζητά παραιτήσεις σε κορυφαίο επίπεδο και από την κυβέρνηση αποχωρούν ο Θεόδωρος Πάγκαλος, ο Φίλιππος Πετσάλνικος και ο Αλέκος Παπαδόπουλος, μέσα σε κλίμα που περιγράφεται ως «εθνική ταπείνωση» στα διεθνή δημοσιεύματα της περιόδου.
Την ίδια στιγμή, στην άλλη πλευρά, ο τρόπος που μιλούν δημόσια για το παρασκήνιο αποκαλύπτει πολλά για το τι θεωρείται «απαγορευμένο» να ειπωθεί. Χαρακτηριστική μένει η φράση που αποδίδεται στον Τούρκο πρωθυπουργό Μπουλέντ Ετζεβίτ: «Ας φάμε το σταφύλι και ας μην ρωτάμε από πού ήρθε.»
Στην Αθήνα, τις μέρες μετά τη σύλληψη, καταγράφονται συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις με συμμετοχή Κούρδων και Ελλήνων που έβλεπαν την υπόθεση ως πολιτικό φιάσκο και ως πλήγμα για τη χώρα. Σε χρονολογικές καταγραφές των διαδηλώσεων εκείνων των ημερών αναφέρεται συγκέντρωση της τάξης των 10.000 στην Αθήνα, καθώς και προληπτική κράτηση εκατοντάδων Κούρδων σε στρατόπεδο. Επειδή οι αριθμοί διαφέρουν ανά πηγή, κράτησέ το ως «σύμφωνα με καταγραφές της περιόδου» και όχι ως απόλυτο μέγεθος.
Το αποτύπωμα
Χρόνια μετά, η υπόθεση καταλήγει και σε δικαστική αποτίμηση στην Ελλάδα, με δημοσιεύματα να σημειώνουν ότι το 2003 οι κατηγορούμενοι που συνδέθηκαν με τη μυστική είσοδο του Οτσαλάν αθωώθηκαν, ενώ η συνολική υπόθεση καταγράφηκε ως μία από τις πιο επώδυνες στιγμές της Ελληνικής διπλωματίας εκείνης της περιόδου.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
474: Ο Ζήνων στέφεται συναυτοκράτορας στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, με συναυτοκράτορα τον ανήλικο Λέοντα Β’.
1595: Θεωρείται ότι ανεβαίνει για πρώτη φορά το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» του Σαίξπηρ.
1845: Δημοσιεύεται για πρώτη φορά το «Το Κοράκι» του Έντγκαρ Άλλαν Πόε, που θα γίνει σύμβολο της γοτθικής λογοτεχνίας.
1870: Δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Αλήθεια» ότι το 1869 είναι το έτος εισαγωγής στην Ελλάδα του ποδηλάτου, του «περίεργου τούτου και δύσκολου άμα είδους παιδιάς και ταχυδρομίας», με εισαγωγείς του το βασιλιά Γεώργιο Α’ και τον Παύλο Δαμαλά, γιατρό και δήμαρχο Πειραιώς.
1886: Ο Γερμανός μηχανικός, Καρλ Μπεντς, λαμβάνει το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το πρώτο βενζινοκίνητο αυτοκίνητο, βάζοντας τον «λίθο» για τη μετέπειτα αυτοκρατορία της Mercedes-Benz.
1891: Η πριγκίπισσα Λιλιουοκαλάνι ανακηρύσσεται βασίλισσα της Χαβάης. Θα είναι η τελευταία μονάρχης στην ιστορία της χώρας.
1907: Ιδρύεται ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων και Βιοτεχνών (ΣΕΒ).
1911: Δριμύτατος χειμώνας σε ολόκληρη την Ελλάδα επιφέρει το θάνατο δύο ανθρώπων, αρκετούς τραυματισμούς, ναυάγια ατμόπλοιων και διακοπή στις συγκοινωνίες.

Νέα Υόρκη σκεπασμένη στα χιόνια, 1936
1940: Στην Οσάκα, σύγκρουση τρένων πυροδοτεί πυρκαγιά μεγάλης κλίμακας και εκατοντάδες θύματα, σε μία από τις πιο πολύνεκρες σιδηροδρομικές τραγωδίες της Ιαπωνίας.
1941: Ο Αλέξανδρος Κορυζής αναλαμβάνει πρωθυπουργός της Ελλάδας μετά τον θάνατο του Ιωάννη Μεταξά.

1964: Κάνει πρεμιέρα η ταινία «Dr. Strangelove».
1967: Στο Σαν Φρανσίσκο γίνεται το Mantra-Rock Dance με Τζάνις Τζόπλιν, Grateful Dead και Άλλεν Γκίνσμπεργκ, στιγμιότυπο της αντικουλτούρας των 60s.
1976: Βόμβα του «Επαναστατικού Λαϊκού Αγώνα» προκαλεί ζημιές στην έκθεση της βιομηχανίας «Πίτσος», στην Αθήνα.
1976: Δικαστήριο της Ρώμης χαρακτηρίζει ως προσβάλλουσα τα χρηστά ήθη την ταινία του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι «Το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι». Ο σκηνοθέτης, ο παραγωγός και οι ηθοποιοί της ταινίας, μεταξύ των οποίων και ο Μάρλο Μπράντο, απειλούνται με σύλληψη αν εμφανιστούν στην πόλη.

1979: Η 16χρονη, Μπρέντα Σπένσερ, σκοτώνει δύο άτομα και τραυματίζει άλλα εννέα, όταν πυροβολεί από το σπίτι της το παρακείμενο δημοτικό σχολείο του Κλίβελαντ, στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια. Το όπλο τής το είχε χαρίσει ο πατέρα της ως χριστουγεννιάτικο δώρο. Στους αστυνομικούς που τη συλλαμβάνουν δικαιολογείται με τη φράση «Δεν μου αρέσουν οι Δευτέρες» («I Don’t Like Mondays»). Με αφορμή το περιστατικό αυτό οι Boomtown Rats θα γράψουν το ομώνυμο τραγούδι.

1996: Ο νέος πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κώστας Σημίτης, στέλνει μήνυμα προς την Τουρκία, ότι σε οποιαδήποτε πρόκληση η χώρα θα αντιδράσει άμεσα και δυναμικά, με αφορμή την κρίση των Ιμίων. Η ομόλογός του της γειτονικής χώρας, Τανσού Τσιλέρ, ζητά διαπραγματεύσεις για το καθεστώς των βραχονησίδων του Αιγαίου. Τουρκικά πολεμικά πλοία παραβιάζουν τα ελληνικά χωρικά ύδατα και πλησιάζουν τα Ίμια. Γίνονται διαβήματα από την Ελλάδα σε Ευρωπαϊκή Ένωση και ΗΠΑ.

1999: Ο ηγέτης του PKK, Αμπνουλάχ Οτσαλάν, φτάνει στην Αθήνα. Το αεροσκάφος που τον μετέφερε προσγειώθηκε στις 29 Ιανουαρίου 1999, ημέρα Παρασκευή, στο αεροδρόμιο του Ελληνικού.
2000: Την πρώτη ημέρα λειτουργίας του μετρό της Αθήνας, η χρήση του μέσου από το επιβατικό κοινό ξεπερνάει κάθε ρεκόρ. Μόνο μέχρι το μεσημέρι υπολογίζεται ότι σχεδόν 1.000.000 επιβάτες χρησιμοποίησαν το Μετρό.
2002: Στο State of the Union, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Γ. Μπους χρησιμοποιεί τη φράση «Axis of Evil» («Άξονας του Κακού») για να περιγράψει κράτη όπως το Ιράκ, το Ιράν και η Βόρεια Κορέα, υποστηρίζοντας ότι, μαζί με «τρομοκρατικούς συμμάχους», απειλούν την παγκόσμια ειρήνη καθώς επιδιώκουν όπλα μαζικής καταστροφής. Η διατύπωση αυτή γίνεται σημείο καμπής στη μετα-11ης Σεπτεμβρίου ρητορική της Ουάσινγκτον και επηρεάζει καθοριστικά τη δημόσια και διπλωματική συζήτηση για την «αντιτρομοκρατία» τα επόμενα χρόνια.

2022: Πεθαίνει η Τζωρτζίνα Δασκαλάκη στο Νοσοκομείο Παίδων, ύστερα από απόπειρα δολοφονίας από τη μητέρα της, Ρούλα Πισμπιρίγκου. Η Τζωρτζίνα εισήχθη στο Καραμάνδειο τον Απρίλιο του 2021, όπου της έκαναν ΚΑΡΠΑ αλλά διαγνώσθηκε υποξική ισχαιμική εγκεφαλοπάθεια. Μετά το θάνατό της, ασκήθηκε ποινική δίωξη στη μητέρα που τελικά καταδικάστηκε σε ισόβια.

2025: Σύγκρουση επιβατικού αεροσκάφους με στρατιωτικό ελικόπτερο πάνω από τον Ποτόμακ προκαλεί 67 θανάτους κοντά στο Ronald Reagan Washington National Airport.
Γεννήσεις

1860 – Αντόν Τσέχοφ (Anton Chekhov), Ρώσος θεατρικός συγγραφέας και διηγηματογράφος, γιατρός στο επάγγελμα, από τις πιο καθοριστικές μορφές του ρεαλισμού και της νεότερης δραματουργίας. Με λεπτή ειρωνεία και βαθιά ανθρωπιά ανανέωσε το θέατρο, δίνοντας βάρος στις σιωπές και στα ανείπωτα. Έγραψε κλασικά έργα όπως «Ο γλάρος», «Θείος Βάνιας», «Τρεις αδελφές» και «Ο βυσσινόκηπος», ενώ τα διηγήματά του θεωρούνται υπόδειγμα οικονομίας και παρατήρησης.

1946 – Αλέκα Κανελλίδου, Ελληνίδα τραγουδίστρια με χαρακτηριστική, αισθαντική φωνή και ισχυρή παρουσία από τα 60s. Μεγαλώνει στην Πλάκα σε οικογένεια μουσικών και γίνεται ευρύτερα γνωστή όταν τραγουδά το «Crazy Girl» στην ταινία «Οι θαλασσιές οι χάντρες» (1967), ντουμπλάροντας τη Ζωή Λάσκαρη. Το 1974 κερδίζει Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το «Άσε με να φύγω», ενώ δισκογραφικά ξεχωρίζουν τα άλμπουμ «Για λίγους» και «Νύχτα είναι θα περάσει».

1954 – Όπρα Γουίνφρεϊ (Oprah Winfrey), Αμερικανίδα παρουσιάστρια, παραγωγός και επιχειρηματίας των media, από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες της τηλεόρασης παγκοσμίως. Έγινε σύμβολο με το «The Oprah Winfrey Show», που κράτησε 25 σεζόν (1986-2011) και διαμόρφωσε το σύγχρονο talk show. Ίδρυσε τη Harpo Productions και αργότερα το δίκτυο OWN, ενώ η λέσχη βιβλίου της επηρέασε εκδοτικές επιτυχίες και η φιλανθρωπία της έχει τεράστιο αποτύπωμα.

1985 – Αθηνά Ωνάση, Γαλλο-Ελληνίδα κληρονόμος και αθλήτρια ιππασίας (άλματα), η μοναδική επιζώσα απόγονος του Αριστοτέλη Ωνάση, κόρη της Χριστίνας Ωνάση και του Τιερί Ρουσέλ. Στα 18 της απέκτησε τον έλεγχο της κληρονομιάς και στράφηκε στον αγωνιστικό στίβο της ιππασίας, με συμμετοχές σε διεθνείς διοργανώσεις. Παντρεύτηκε τον Βραζιλιάνο αναβάτη Άλβαρο ντε Μιράντα Νέτο το 2005 και χώρισε το 2017.
Θάνατοι

1941 – Ιωάννης Μεταξάς, Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός, πρωθυπουργός και δικτάτορας με το καθεστώς της 4ης Αυγούστου (1936-1941). Κατάργησε τον κοινοβουλευτισμό, επέβαλε λογοκρισία και διώξεις, ενώ ίδρυσε και την ΕΟΝ ως οργανωτικό πυλώνα του καθεστώτος. Συνδέθηκε ιστορικά με την απόρριψη του ιταλικού τελεσιγράφου στις 28 Οκτωβρίου 1940, το «Όχι», που οδήγησε την Ελλάδα στον ελληνοϊταλικό πόλεμο. Πέθανε αιφνιδίως εν μέσω της σύρραξης.

1963 – Ρόμπερτ Φροστ (Robert Frost), Αμερικανός ποιητής, από τις πιο αναγνωρίσιμες φωνές της Αμερικανικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα, που ένωσε την καθημερινή γλώσσα με φιλοσοφικό βάθος, συχνά μέσα από εικόνες της αγροτικής Νέας Αγγλίας. Κέρδισε τέσσερα Πούλιτζερ και έγραψε ποιήματα-σύμβολα όπως «The Road Not Taken» και «Stopping by Woods on a Snowy Evening». Το 1961 απήγγειλε ποίημα στην ορκωμοσία του Τζον Κένεντι.
Εορτολόγιο
Βαρσαμία, Βαρσιμαίος

Event details