Σαν σήμερα, στις 11 Μαρτίου 2011, η Ιαπωνία βρέθηκε αντιμέτωπη με τη χειρότερη κρίση της μεταπολεμικής ιστορίας της: σεισμός 9,0 Ρίχτερ, γιγαντιαίο τσουνάμι και, λίγο αργότερα, η πυρηνική καταστροφή στη Φουκουσίμα Νταΐτσι. Η αλληλουχία αυτή άφησε πίσω της περίπου 20.000 νεκρούς και αγνοούμενους και οδήγησε στο σοβαρότερο πυρηνικό ατύχημα μετά το Τσερνόμπιλ, σε επίπεδο 7, την ανώτατη βαθμίδα της διεθνούς κλίμακας INES.
Δεκαπέντε χρόνια μετά, η Φουκουσίμα δεν είναι μια τραγωδία που απλώς μνημονεύεται κάθε Μάρτιο. Παραμένει μια ανοιχτή πληγή για την Ιαπωνία, γιατί το δυστύχημα δεν άλλαξε μόνο την ενεργειακή της πολιτική, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο οι Ιάπωνες αντιλαμβάνονται την ασφάλεια, το κράτος, την τεχνολογία και την ίδια την έννοια της επιστροφής στην κανονικότητα.
Το τσουνάμι έθεσε εκτός λειτουργίας τα κρίσιμα συστήματα ψύξης του πυρηνικού σταθμού, προκαλώντας τήξη καυσίμου σε τρεις αντιδραστήρες και εκτεταμένη διαρροή ραδιενεργών υλικών. Χιλιάδες άνθρωποι ξεριζώθηκαν από τα σπίτια τους και ολόκληρες κοινότητες μετατράπηκαν σε ζώνες εκκένωσης.
Ακόμη και σήμερα, η αποξήλωση του σταθμού παραμένει ένα έργο πρωτοφανούς δυσκολίας, με την ιαπωνική πλευρά να συνεχίζει να μιλά για ορίζοντα ολοκλήρωσης γύρω στο 2051.
Στο επίκεντρο βρίσκεται το λεγόμενο fuel debris, τα λιωμένα πυρηνικά καύσιμα και τα συντρίμμια που παραμένουν μέσα στους κατεστραμμένους αντιδραστήρες. Η πλήρους κλίμακας απομάκρυνσή τους έχει ήδη μετατεθεί ξανά και, σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις, δεν αναμένεται να αρχίσει πριν από το 2037 ή και αργότερα. Αυτό δείχνει πόσο δύσκολο είναι ακόμη και σήμερα να χαρτογραφηθεί με ακρίβεια τι ακριβώς βρίσκεται στο εσωτερικό των αντιδραστήρων.
Παράλληλα, συνεχίζεται η έντονη συζήτηση για την απόρριψη του επεξεργασμένου νερού από το εργοστάσιο στη θάλασσα. Η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας έχει αναφέρει ότι η διαδικασία που εφαρμόζει η Ιαπωνία παραμένει εντός των διεθνών προτύπων ασφαλείας, ενώ στις αρχές Μαρτίου 2026 επιβεβαίωσε ότι και η 18η παρτίδα είχε επίπεδα τριτίου πολύ κάτω από το ιαπωνικό επιχειρησιακό όριο. Ωστόσο, οι αντιδράσεις από αλιείς και τμήμα της κοινής γνώμης δεν έχουν κοπάσει.
Η εικόνα στην ίδια τη Φουκουσίμα είναι πιο σύνθετη από μια απλή αφήγηση επιστροφής στην κανονικότητα. Η απορρύπανση έχει προχωρήσει, όμως στα τέλη του 2025 περίπου 309 τετραγωνικά χιλιόμετρα σε επτά δήμους παρέμεναν ακόμη κλειστά για κατοίκηση. Την ίδια στιγμή, η ιαπωνική κυβέρνηση προωθεί σχέδιο για την τελική διάθεση του μολυσμένου εδάφους εκτός Φουκουσίμα, με τις τελικές αποφάσεις να τοποθετούνται γύρω στο 2035 και τη μεταφορά να προβλέπεται να ολοκληρωθεί έως το 2045.
Το ανθρώπινο αποτύπωμα της καταστροφής παραμένει εξίσου βαρύ. Σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι εξακολουθούν να ζουν ως εκτοπισμένοι ή να βρίσκονται μακριά από τις παλιές τους εστίες, ενώ ακόμη και σε περιοχές όπου οι περιορισμοί έχουν αρθεί, η επιστροφή είναι συχνά περιορισμένη. Σε ορισμένες κοινότητες έχει επιστρέψει μόνο ένα μέρος του προ του 2011 πληθυσμού, καθώς πολλοί έφτιαξαν τη ζωή τους αλλού ή συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν με δυσπιστία τις διαβεβαιώσεις περί ασφάλειας.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο
1669: Εκρήγνυται η Αίτνα, προκαλώντας το θάνατο 15.000 ανθρώπων.

1822: Ξεκινά η επαναστατική κίνηση στη Χίο, όταν Σαμιώτες υπό τον Λυκούργο Λογοθέτη αποβιβάζονται στο νησί, υψώνουν την ελληνική σημαία και επιχειρούν να πιέσουν την οθωμανική φρουρά, παρασύροντας μέρος του ντόπιου πληθυσμού στην εξέγερση. Η οθωμανική αντίδραση θα είναι σφοδρή, οδηγώντας σύντομα στη Σφαγή της Χίου, με μαζικές σφαγές και αιχμαλωσίες του χριστιανικού πληθυσμού, γεγονός που συγκλονίζει την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και ενισχύει σημαντικά το φιλελληνικό ρεύμα υπέρ της Ελληνικής Επανάστασης.
1912: Το Κόμμα των Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου κερδίζει τις βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα, εξασφαλίζοντας συντριπτική κοινοβουλευτική πλειοψηφία και εδραιώνοντας την πολιτική του κυριαρχία. Η νίκη αυτή στηρίζει το φιλόδοξο πρόγραμμα θεσμικών, στρατιωτικών και διοικητικών μεταρρυθμίσεων και την ανασυγκρότηση του κράτους, που θα αποδειχθούν καθοριστικά για την προετοιμασία της χώρας ενόψει των Βαλκανικών Πολέμων και των εδαφικών επεκτάσεων που θα ακολουθήσουν.
1918: Καταγράφεται στις ΗΠΑ ένα από τα πρώτα γνωστά περιστατικά της ισπανικής γρίπης, που μέσα σε λίγους μήνες θα εξελιχθεί σε παγκόσμια πανδημία. Το κύμα του 1918–1919 θα αφήσει πίσω του δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς, επηρεάζοντας κοινωνίες, οικονομίες και την ίδια την εξέλιξη της δημόσιας υγείας στον 20ό αιώνα.
1941: Ο Φράνκλιν Ρούζβελτ υπογράφει τον νόμο Lend-Lease, ανοίγοντας τον δρόμο για μαζική αμερικανική στρατιωτική και υλική βοήθεια προς χώρες που πολεμούν τον Άξονα. Η ρύθμιση θα ενισχύσει αποφασιστικά τους Συμμάχους και θα σηματοδοτήσει την κλιμάκωση της αμερικανικής εμπλοκής στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
1956: Η 6η Πλατιά Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ στο Βουκουρέστι καθαιρεί τον Νίκο Ζαχαριάδη από τη θέση του γενικού γραμματέα, στο κλίμα της αποσταλινοποίησης μετά το 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ. Η αλλαγή ηγεσίας θα επηρεάσει βαθιά τη φυσιογνωμία και τις εσωτερικές ισορροπίες της Ελληνικής Αριστεράς για χρόνια.
1985: Ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ εκλέγεται γενικός γραμματέας του ΚΚΣΕ, μετά τον θάνατο του Κονσταντίν Τσερνιένκο. Η άνοδός του θα συνδεθεί με την περεστρόικα και τη γκλάσνοστ, οδηγώντας σε μεγάλες ανατροπές στην ΕΣΣΔ και στην πορεία προς το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.
1991: Αρχίζει στο Ειδικό Δικαστήριο η δίκη για το σκάνδαλο της Τράπεζας Κρήτης, με κεντρικά πολιτικά πρόσωπα να βρίσκονται στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης της εποχής. Η υπόθεση γίνεται σημείο αιχμής για το πολιτικό κλίμα των αρχών της δεκαετίας του 1990 και αφήνει έντονο αποτύπωμα στη συζήτηση για ευθύνη υπουργών και θεσμικές εγγυήσεις.
2004: Σειρά βομβιστικών επιθέσεων πλήττει προαστιακά τρένα και σταθμούς στη Μαδρίτη, σκοτώνοντας 191 ανθρώπους και τραυματίζοντας πάνω από 1.400. Η επίθεση, που αποδόθηκε σε εξτρεμιστικά ισλαμιστικά δίκτυα, επηρέασε άμεσα το πολιτικό κλίμα στην Ισπανία και αναζωπύρωσε τη συζήτηση για την τρομοκρατία στην Ευρώπη.
2011: Ισχυρός σεισμός μεγέθους 9,0 πλήττει τη βορειοανατολική Ιαπωνία και ακολουθεί τσουνάμι που σαρώνει παράκτιες περιοχές. Η καταστροφή οδηγεί στο πυρηνικό ατύχημα της Φουκουσίμα Νταΐιτσι και σε τεράστιες ανθρώπινες και υλικές απώλειες, με περίπου 16.000 νεκρούς και χιλιάδες αγνοούμενους.
Γεννήσεις

1922 – Κορνήλιος Καστοριάδης (11 Μαρτίου 1922 – 26 Δεκεμβρίου 1997), Έλληνας-Γάλλος, φιλόσοφος, κοινωνικός θεωρητικός και ψυχαναλυτής, από τις πιο επιδραστικές μορφές της ευρωπαϊκής σκέψης του 20ού αιώνα. Συνδέθηκε με την ομάδα «Socialisme ou Barbarie» και άσκησε αιχμηρή κριτική στον σοβιετικό γραφειοκρατικό ολοκληρωτισμό και στις αυταπάτες του «ορθόδοξου» μαρξισμού. Κεντρικές έννοιες του έργου του είναι η αυτονομία και το «κοινωνικό φαντασιακό», με σημαντική επίδραση σε πολιτική θεωρία, κοινωνιολογία και φιλοσοφία των θεσμών.

1931 – Ρούπερτ Μέρντοχ, Αυστραλός-Αμερικανός, εκδότης και επιχειρηματίας των ΜΜΕ, δημιουργός ενός από τα πιο ισχυρά παγκόσμια μιντιακά δίκτυα μέσω της News Corp και της Fox. Συνδέθηκε με τίτλους και δίκτυα όπως The Wall Street Journal, The Times και Fox News, ασκώντας μεγάλη επιρροή στον τρόπο που παράγονται και διακινούνται ειδήσεις και πολιτική ατζέντα. Το 2023 αποχώρησε από την εκτελεστική ηγεσία των ομίλων, παραδίδοντας τη σκυτάλη στον Λάχλαν Μέρντοχ.
Θάνατοι

1955 – Αλεξάντερ Φλέμινγκ (6 Αυγούστου 1881 – 11 Μαρτίου 1955), Βρετανός, βακτηριολόγος, από τις πιο καθοριστικές μορφές της ιατρικής του 20ού αιώνα. Το 1928 παρατήρησε ότι ένας μύκητας ανέστειλε την ανάπτυξη βακτηρίων και οδηγήθηκε στην ανακάλυψη της πενικιλίνης, ανοίγοντας τον δρόμο για τα αντιβιοτικά και αλλάζοντας ριζικά τη θεραπεία των λοιμώξεων. Το 1945 τιμήθηκε με Νόμπελ Ιατρικής μαζί με τους Χάουαρντ Φλόρεϊ και Έρνστ Τσέιν, που συνέβαλαν στην ανάπτυξη και εφαρμογή της.

1978 – Σοφία Βέμπο (10 Φεβρουαρίου 1910 – 11 Μαρτίου 1978), Ελληνίδα, τραγουδίστρια και ηθοποιός, γνωστή ως «Τραγουδίστρια της Νίκης». Στον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 ταυτίστηκε με τραγούδια που εμψύχωσαν το μέτωπο και την κοινωνία και έμειναν σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής. Μεταπολεμικά συνέχισε στο μουσικό θέατρο και συνδέθηκε με το Θέατρο Βέμπο στην Αθήνα, αφήνοντας ισχυρό αποτύπωμα στη λαϊκή μνήμη και στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού.
Εορτολόγιο
Ευλόγιος, Ευλογία, Λουκρητία, Σωφρόνιος, Σωφρονία
Εθνικές Γιορτές – Επέτειοι
Ημέρα Μνήμης για τα θύματα της τρομοκρατίας στην Ευρώπη
Παγκόσμια Ημέρα Υδραυλικών Εγκαταστάσεων
πηγή newsbeast.gr

Event details

Σαν σήμερα, στις 26 Φεβρουαρίου 2020, ανακοινώθηκε το πρώτο επιβεβαιωμένο κρούσμα COVID-19 στην Ελλάδα, με επίκεντρο τη Θεσσαλονίκη. Η ανακοίνωση εκείνη αποτέλεσε το σημείο εκκίνησης μιας περιόδου που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο η χώρα αντιλαμβανόταν την υγεία, την καθημερινότητα και την ίδια την έννοια της πρόληψης.
Η ανακοίνωση που άλλαξε την καθημερινότητα
Την είδηση έκανε γνωστή ο Σωτήρης Τσιόδρας, ο οποίος εκείνη την περίοδο είχε τον ρόλο του εκπροσώπου του Υπουργείου Υγείας για τον νέο κορονοϊό. Σύμφωνα με την ενημέρωση, επρόκειτο για γυναίκα 38 ετών που είχε ταξιδέψει πρόσφατα στην Ιταλία, ενώ νοσηλευόταν σε καλή κατάσταση στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ, σε ειδικά διαμορφωμένο θάλαμο. Παράλληλα, οι αρχές ξεκίνησαν άμεσα ιχνηλάτηση επαφών και απομόνωση στενών επαφών, όπως προέβλεπε το πρωτόκολλο.
Ποια ήταν η «ασθενής μηδέν»
Η γυναίκα που έμεινε στη δημόσια μνήμη ως «ασθενής μηδέν» ήταν μια 38χρονη από τη Θεσσαλονίκη, επιχειρηματίας και δραστήρια στον χώρο της μόδας, η οποία είχε ταξιδέψει στο Μιλάνο για επαγγελματικούς λόγους και επέστρεψε αεροπορικώς στην Ελλάδα. Αργότερα μίλησε και η ίδια δημόσια για εκείνες τις ώρες, περιγράφοντας την αβεβαιότητα και το σοκ της πρώτης διάγνωσης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο όρος «ασθενής μηδέν» χρησιμοποιήθηκε κυρίως δημοσιογραφικά. Στην πράξη, περιγράφει το πρώτο επιβεβαιωμένο περιστατικό και όχι κατ’ ανάγκη τον πρώτο άνθρωπο που μολύνθηκε στη χώρα.
Από το πρώτο κρούσμα στα πρώτα μέτρα
Η επιβεβαίωση του πρώτου κρούσματος ενεργοποίησε αμέσως έναν μηχανισμό επιτήρησης και πρόληψης. Ήδη από τις πρώτες ώρες υπήρξαν αποφάσεις για προληπτικά κλεισίματα σχολικών μονάδων στη Θεσσαλονίκη, ενώ μέσα σε λίγες ημέρες η χώρα πέρασε σε σαφώς αυστηρότερα μέτρα.
Στις 10 Μαρτίου 2020 η Ελλάδα προχώρησε σε αναστολή λειτουργίας σχολείων, πανεπιστημίων και άλλων εκπαιδευτικών δομών για περιορισμό της διασποράς. Λίγες ημέρες αργότερα, από τις 23 Μαρτίου, τέθηκαν σε ισχύ οι αυστηροί περιορισμοί μετακίνησης σε εθνικό επίπεδο, στο πρώτο καθολικό lockdown της πανδημικής περιόδου.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στην Ελλάδα και τον κόσμο

1815: Ο Ναπολέων Α΄ δραπετεύει από την Έλβα και επιστρέφει στη Γαλλία, ανοίγοντας το τελευταίο και πιο δραματικό κεφάλαιο της πολιτικής και στρατιωτικής του πορείας. Η επιστροφή του οδηγεί στην περίοδο των «Εκατό Ημερών», που θα κλείσει λίγους μήνες αργότερα με την ήττα στο Βατερλώ.
1822: Περίπου 2.000 Οθωμανοί λεηλατούν και πυρπολούν τη Χαλανδρίτσα στην Αχαΐα, μέσα στη δίνη της Ελληνικής Επανάστασης. Το γεγονός εντάσσεται στις σκληρές επιχειρήσεις αντιποίνων και καταστολής στην Πελοπόννησο, που πλήττουν άμαχο πληθυσμό και οικισμούς.
1910: Ιδρύεται το Εργατικό Κέντρο Αθήνας από τέσσερα σωματεία, των ραφτάδων, των μαρμαρογλυπτών, των λατόμων και των τυπογράφων. Η ίδρυσή του αποτελεί σημαντικό σταθμό για την οργάνωση του συνδικαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα και τη συλλογική εκπροσώπηση των εργαζομένων στην πρωτεύουσα.

1914: Καθελκύεται στο Μπέλφαστ ο Βρεταννικός, αδελφό πλοίο του «Τιτανικού» και ένα από τα μεγαλύτερα υπερωκεάνια της εποχής. Το πλοίο θα αποκτήσει ιδιαίτερο ελληνικό ενδιαφέρον, καθώς θα βυθιστεί το 1916 κοντά στην Κέα, όπου παραμένει μέχρι σήμερα.
1936: Εκδηλώνεται στην Ιαπωνία το αποτυχημένο πραξικόπημα της 26ης Φεβρουαρίου από νεαρούς αξιωματικούς, που επιδιώκουν βίαιη πολιτική ανατροπή στο Τόκιο. Παρότι καταστέλλεται, το γεγονός επιταχύνει την ενίσχυση του στρατιωτικού παράγοντα στην ιαπωνική πολιτική ζωή.
1968: Ιδρύεται το ΠΑΚ (Πανελλήνιο Απελευθερωτικό Κίνημα) από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ως αντιδικτατορική οργάνωση της εξορίας, με κεντρικό πυρήνα στη Στοκχόλμη. Το κίνημα αποκτά ρόλο στην αντίσταση κατά της χούντας και συνδέεται πολιτικά με τις μετέπειτα εξελίξεις της μεταπολίτευσης.
1969: Πραγματοποιείται η πρώτη προβολή της ταινίας «Ζ» του Κώστα Γαβρά, βασισμένης στο βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού. Η ταινία, με επίκεντρο τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη και τους μηχανισμούς συγκάλυψης, γίνεται διεθνές πολιτικό και κινηματογραφικό ορόσημο.

1986: Πεθαίνει η Αμαλία Φλέμιγκ, γιατρός, αντιδικτατορική αγωνίστρια και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ. Πέρα από τη σχέση της με τον Αλεξάντερ Φλέμιγκ, άφησε ισχυρό πολιτικό και κοινωνικό αποτύπωμα στην Ελλάδα με τη δημόσια δράση της.

1993: Έκρηξη φορτηγού‑βόμβας στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου της Νέας Υόρκης σκοτώνει έξι ανθρώπους και τραυματίζει πάνω από 1.000, προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές στο υπόγειο τμήμα των δίδυμων πύργων. Η επίθεση θεωρείται κομβικό προειδοποιητικό χτύπημα της ισλαμιστικής τρομοκρατίας στις ΗΠΑ, χρόνια πριν από την 11η Σεπτεμβρίου.
1995: Καταρρέει η βρετανική επενδυτική τράπεζα Barings, έπειτα από τεράστιες ζημιές από συναλλαγές παραγώγων του χρηματιστή Νικ Λίσον στη Σιγκαπούρη. Η υπόθεση γίνεται παγκόσμιο παράδειγμα αποτυχίας εσωτερικού ελέγχου και χρηματοοικονομικού ρίσκου.
2004: Σκοτώνεται σε αεροπορικό δυστύχημα κοντά στο Μόσταρ ο πρόεδρος της τότε ΠΓΔΜ, σημερινής Βόρειας Μακεδονίας, Μπόρις Τραϊκόφσκι. Ο θάνατός του προκαλεί πολιτικό σοκ στα Βαλκάνια, καθώς επρόκειτο για κεντρική φυσιογνωμία της μεταπολεμικής σταθεροποίησης της χώρας.

2014: Ανακοινώνεται η ίδρυση του κόμματος «Το Ποτάμι» από τον Σταύρο Θεοδωράκη. Η εμφάνισή του καταγράφει την αναζήτηση νέων πολιτικών σχημάτων στην Ελλάδα της κρίσης και επηρεάζει τη δημόσια συζήτηση εκείνης της περιόδου.
2020: Ανακοινώνεται το πρώτο επιβεβαιωμένο κρούσμα κορονοϊού στην Ελλάδα, στη Θεσσαλονίκη, σε γυναίκα που είχε ταξιδέψει στο Μιλάνο. Η ανακοίνωση σηματοδοτεί την επίσημη έναρξη της πανδημικής φάσης στη χώρα και προηγείται των μέτρων που θα ακολουθήσουν.
2022: Την τρίτη ημέρα της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, οι ελληνικές αρχές ανακοινώνουν τον θάνατο ομογενών στην περιοχή της Μαριούπολης, στα χωριά Σαρτανά και Μπουγάς, από βομβαρδισμούς. Το γεγονός φέρνει τον πόλεμο στο επίκεντρο του ελληνικού ενδιαφέροντος με άμεσο και τραγικό τρόπο.
Γεννήσεις

1802 – Βικτόρ Ουγκώ (26 Φεβρουαρίου 1802 – 22 Μαΐου 1885), Γάλλος, συγγραφέας, από τις κορυφαίες μορφές του Ευρωπαϊκού Ρομαντισμού και εμβληματικό όνομα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Με τα «Οι Άθλιοι» και «Η Παναγία των Παρισίων» έφτιαξε ιστορίες που έγιναν παγκόσμια σύμβολα για τη φτώχεια, τη δικαιοσύνη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, με αμέτρητες μεταφορές σε θέατρο και κινηματογράφο. Υπήρξε ενεργός δημόσιος διανοούμενος, με έντονη πολιτική παρουσία και μακρά περίοδο εξορίας.

1829 – Λίβαϊ Στρως (26 Φεβρουαρίου 1829 – 26 Σεπτεμβρίου 1902), Γερμανοαμερικανός, επιχειρηματίας, δημιουργός των τζιν Levi’s και από τα πρόσωπα που σημάδεψαν τη βιομηχανία ένδυσης. Με τον ράφτη Jacob Davis κατοχύρωσε το 1873 την ιδέα των μεταλλικών πριτσινιών σε ανθεκτικά παντελόνια εργασίας, κάτι που εξελίχθηκε στα κλασικά τζιν. Το προϊόν πέρασε από τα ορυχεία και την εργασία στη νεανική κουλτούρα, τη μόδα και την παγκόσμια μαζική αγορά.

1884 – Κώστας Βάρναλης (14 Φεβρουαρίου 1884 – 16 Δεκεμβρίου 1974), Έλληνας, ποιητής, πεζογράφος, κριτικός και μεταφραστής, από τις σημαντικότερες μορφές της νεοελληνικής λογοτεχνίας με ισχυρό κοινωνικό και πολιτικό βλέμμα. Έργα όπως «Το φως που καίει» και «Η αληθινή απολογία του Σωκράτη» έγιναν σημεία αναφοράς για τη σάτιρα και την κοινωνική κριτική του. Η γραφή του συνδέθηκε με τον κοινωνικό ρεαλισμό και παραμένει διαβασμένη και διδαγμένη για τη γλώσσα και τη στάση της.

1932 – Τζόνι Κας (26 Φεβρουαρίου 1932 – 12 Σεπτεμβρίου 2003), Αμερικανός, τραγουδιστής και τραγουδοποιός, από τις πιο εμβληματικές φιγούρες της country και του ροκ, γνωστός ως «Man in Black». Με τραγούδια όπως το «Ring of Fire» («Δαχτυλίδι της φωτιάς») και το «I Walk the Line» («Περπατώ στη γραμμή») καθιέρωσε ύφος που ενώνει folk αφήγηση, ρυθμό και σκοτεινή ευαισθησία. Οι εμφανίσεις του σε φυλακές, όπως το Folsom, έγιναν μέρος του μύθου του και κράτησαν το έργο του ζωντανό σε πολλές γενιές.

1938 – Ευαγόρας Παλληκαρίδης (26 Φεβρουαρίου 1938 – 14 Μαρτίου 1957), Κύπριος, αγωνιστής της ΕΟΚΑ, σύμβολο του αντιαποικιακού αγώνα με ιδιαίτερο συναισθηματικό βάρος για τον Ελληνισμό. Συλλαμβάνεται από τις Βρετανικές αρχές, καταδικάζεται σε θάνατο και απαγχονίζεται στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας σε ηλικία 19 ετών, γεγονός που τον καθιερώνει ως μορφή αυτοθυσίας. Παράλληλα έμεινε στη μνήμη και ως νεαρός ποιητής, με στίχους που συνδέθηκαν με την εποχή και το κλίμα του Αγώνα.
Θάνατοι

1883 – Αλέξανδρος Κουμουνδούρος (4 Φεβρουαρίου 1815 – 26 Φεβρουαρίου 1883), Έλληνας, πολιτικός και νομικός, από τους πιο καθοριστικούς πρωταγωνιστές της πολιτικής σκηνής του 19ου αιώνα. Διετέλεσε δέκα φορές πρωθυπουργός, για συνολικό διάστημα σχεδόν 7,5 ετών, σε μια περίοδο όπου χτίζονται θεσμοί, ισορροπίες και κυβερνητικές πρακτικές του νεοελληνικού κράτους. Η πορεία του ταυτίστηκε με τις μεγάλες διακυμάνσεις της εποχής και με την προσπάθεια σταθεροποίησης της κοινοβουλευτικής ζωής.

1986 – Αμαλία Φλέμινγκ (28 Ιουνίου 1912 – 26 Φεβρουαρίου 1986), Ελληνίδα, ιατρός και πολιτικός, με έντονη αντιδικτατορική και ανθρωπιστική δράση. Εργάστηκε στο Λονδίνο δίπλα στον Αλεξάντερ Φλέμινγκ και αργότερα ανέλαβε διευθυντική θέση στον «Ευαγγελισμό». Στη Χούντα συνελήφθη το 1971, βασανίστηκε, καταδικάστηκε και στη συνέχεια απελάθηκε με αφαίρεση ιθαγένειας, ενώ μετά τη Μεταπολίτευση εκλέχθηκε βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ και συνδέθηκε με δράσεις υπέρ ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

2020 – Κώστας Βουτσάς (31 Δεκεμβρίου 1931 – 26 Φεβρουαρίου 2020), Έλληνας, ηθοποιός, από τις πιο αγαπημένες φυσιογνωμίες του ελληνικού κινηματογράφου και θεάτρου, με καριέρα περίπου επτά δεκαετιών. Ταυτίστηκε με κλασικές κωμωδίες που παίζονται διαρκώς, όπως «Νόμος 4000», «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης» και «Η Αλίκη στο ναυτικό», ενώ έμεινε ενεργός μέχρι το τέλος, εμφανιζόμενος και στη σκηνή λίγο πριν από τον θάνατό του. Τιμήθηκε και με ειδική διάκριση ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (1984).

2025 – Μανώλης Λιδάκης (28 Φεβρουαρίου 1960 – 26 Φεβρουαρίου 2025), Έλληνας, τραγουδιστής έντεχνου και λαϊκού, από τις χαρακτηριστικές φωνές που σημάδεψαν τη δισκογραφία από τη δεκαετία του 1980 και μετά. Έγινε ευρύτερα γνωστός το 1982 μέσα από την εκπομπή «Να η Ευκαιρία» και καθιερώθηκε με δίσκους όπως το «Ούτε Που Ρώτησα», χτίζοντας πορεία με μεγάλες συνεργασίες και έντονη σκηνική παρουσία. Πέθανε στην Κρήτη, δύο ημέρες πριν κλείσει τα 65.
Εορτολόγιο
Θεόκλητος, Θεοκλήτη, Πορφύριος, Πορφυρία, Φωτεινός, Φωτεινή
πηγή newsbeast.gr

Event details