Επιστήμονες από το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών (ΕΑΑ) και τη Νέα Ζηλανδία χαρτογράφησαν συστηματικά ολόκληρη την ηπειρωτική Ελλάδα, αξιοποιώντας λεπτομερή Ψηφιακά Μοντέλα Εδάφους (DEMs) από το Ελληνικό Κτηματολόγιο, με στόχο την καταγραφή και ταξινόμηση των ενεργών σεισμικών ρηγμάτων της χώρας.

Η ερευνητική ομάδα εντόπισε εκατοντάδες νέα ρήγματα και αποτύπωσε με μεγαλύτερη ακρίβεια τα ήδη γνωστά, δημιουργώντας την AFG (Active Faults Greece), την πρώτη ολοκληρωμένη βάση ενεργών ρηγμάτωνπου στηρίζεται αποκλειστικά στο αποτύπωμά τους στο ανάγλυφο και δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature.

Η AFG αποτελεί τον πρώτο πανελλαδικό χάρτη ενεργών ρηγμάτων σε συνεπή κλίμακα 1:25.000. Συνολικά καταγράφονται 3.815 ίχνη ρηγμάτων, ομαδοποιημένα σε 892 επιμέρους ρήγματα, εκ των οποίων περισσότερα από τα μισά χαρτογραφούνται για πρώτη φορά. Περιλαμβάνονται επίσης 35 επιφανειακές διαρρήξεις συνδεδεμένες με ιστορικούς σεισμούς.

Κάθε ρήγμα ταξινομείται ως ενεργό, πιθανώς ενεργό ή αβέβαιο, ανάλογα με το πόσο πρόσφατα έχει παραμορφωθεί το ανάγλυφο και την ποιότητα των διαθέσιμων δεδομένων. Περισσότερα από 2.000 ίχνηχαρακτηρίζονται ως ενεργά και περίπου 1.600 ως πιθανώς ενεργά. Πάνω από τα μισά επηρεάζουν άμεσα τη ροή ποταμών, την απόθεση ιζημάτων και τα όρια ανάμεσα σε ορεινούς όγκους και κοιλάδες, επιβεβαιώνοντας ότι το ελληνικό τοπίο διαμορφώνεται διαρκώς από τη σεισμική τεκτονική.

Οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι, με την ελληνική οικονομία να στηρίζεται όλο και περισσότερο στον τουρισμό και με τη φιλοδοξία η χώρα να γίνει ενεργειακός κόμβος, είναι κρίσιμη η βαθύτερη κατανόηση της διασποράς των σεισμικών πηγών. Η γνώση της ακριβούς θέσης και των χαρακτηριστικών των ρηγμάτων είναι καθοριστική για τον σχεδιασμό οδικών αξόνων, γεφυρών, φραγμάτων και ενεργειακών υποδομών, ενισχύοντας τα μοντέλα σεισμικής επικινδυνότητας.

Παρά την προηγμένη τεχνολογία, οι ερευνητές τονίζουν ότι «η τεχνολογία από μόνη της δεν αρκεί». Η ερμηνεία των DEMs απαιτεί γεωλογική εμπειρία ώστε να διαχωριστεί ένα τεκτονικό ίχνος από μια απλή επιφάνεια διάβρωσης. Η δύναμη της AFG, όπως σημειώνουν, βρίσκεται στον συνδυασμό σύγχρονων εργαλείων με δεκαετίες γεωλογικής γνώσης.

Η βάση δεδομένων AFG είναι ελεύθερα προσβάσιμη στο κοινό μέσω διαδραστικού χάρτη, όπου μηχανικοί, ερευνητές και πολίτες μπορούν να εντοπίζουν τα ενεργά ρήγματα στην περιοχή που τους ενδιαφέρει και να ενημερώνονται για τα χαρακτηριστικά τους, συμβάλλοντας σε μια πιο ενημερωμένη και ανθεκτικήπροσέγγιση απέναντι στον σεισμικό κίνδυνο.

Ο ΟΑΣΑ λανσάρει σήμερα το ATH.ENA GO, μια νέα ψηφιακή εφαρμογή που επιτρέπει στους επιβάτες να χρησιμοποιούν μόνο το κινητό τους για να εκδίδουν και να επικυρώνουν εισιτήρια, χωρίς πλαστική κάρτα ή χάρτινο εισιτήριο.

Η πιλοτική λειτουργία ξεκινά το Σάββατο 15 Νοεμβρίου σε τμήμα του δικτύου, προτού επεκταθεί σταδιακά σε όλα τα μέσα μεταφοράς της Αττικής.

Η χρήση είναι απλή: ο χρήστης κατεβάζει την εφαρμογή, δημιουργεί λογαριασμό, αγοράζει το εισιτήριό του και πλησιάζει το κινητό στον επικυρωτή (NFC), όπως έκανε με την ATH.ENA Card. 

Όλα τα εισιτήρια αποθηκεύονται ψηφιακά και η εφαρμογή υποστηρίζει όλους τους τύπους, από απλά 90 λεπτών μέχρι ημερήσια, πενθήμερα, μηνιαία και ετήσια. Η εφαρμογή έρχεται να προστεθεί στο σύστημα ανέπαφων πληρωμών που εγκαινιάστηκε στις αστικές συγκοινωνίες της Αττικής στις αρχές του χρόνου, χωρίς έκδοση εισιτηρίου και με την επικύρωση να γίνεται στην πύλη απλά με τη χρήση τραπεζικής κάρτας.

Μία από τις σημαντικότερες λειτουργίες είναι η κάλυψη όλων των δικαιούχων μειωμένων εισιτηρίων. Άτομα άνω των 65 ετών, φοιτητές, παιδιά 7-12 ετών, πολύτεκνοι και άτομα με αναπηρία 67% και πάνω δεν θα χρειάζεται πια να πάνε σε εκδοτήριο. Η εφαρμογή αναγνωρίζει αυτόματα την κατηγορία τους και εκδίδει το αντίστοιχο εισιτήριο χωρίς έγγραφα και διαδικασίες. 

Το νέο σύστημα φέρνει πρακτικές αλλαγές στην καθημερινότητα των επιβατών. Δεν υπάρχει πια ανησυχία για χαμένες ή κατεστραμμένες κάρτες, καθώς όλα βρίσκονται αποθηκευμένα ψηφιακά. Αν χαθεί το κινητό, το ψηφιακό εισιτήριο μεταφέρεται άμεσα σε άλλη συσκευή χωρίς να χαθούν χρήματα. Οι ανανεώσεις γίνονται από οπουδήποτε, χωρίς ουρές σε εκδοτήρια και χωρίς μετρητά.

Η εφαρμογή προσφέρει πλήρη εικόνα των διαδρομών, του υπολοίπου και των χρεώσεων, δίνοντας άμεσο ιστορικό σε κάθε χρήστη για έλεγχο ανά πάσα στιγμή. Οι ελεγκτές θα πραγματοποιούν έλεγχο με ηλεκτρονικές φορητές συσκευές, πιο γρήγορα από σήμερα, περιορίζοντας τις περιπτώσεις λαθρεπιβίβασης.

Ένα επιπλέον πλεονέκτημα είναι η διαχείριση πολλαπλών καρτών από τον ίδιο λογαριασμό. Ένας χρήστης μπορεί να διαχειρίζεται πολλές "ψηφιακές κάρτες" από το ίδιο κινητό, ενώ για οικογένειες με παιδιά, ο γονιός μπορεί να φορτίζει την κάρτα του παιδιού απευθείας από το δικό του κινητό.

Η χρήση της άυλης κάρτας αναμένεται να μειώσει σημαντικά το κόστος παραγωγής χάρτινων εισιτηρίων. Υπολογίζεται ότι το 2024 κυκλοφόρησαν περίπου 50 εκατομμύρια χάρτινα εισιτήρια, με κόστος 10 λεπτά το καθένα. Η σταδιακή κατάργησή τους μπορεί να εξοικονομήσει γύρω στα 5 εκατομμύρια ευρώ ετησίως — χρήματα που μπορούν να αξιοποιηθούν για την αγορά νέων λεωφορείων, την ενίσχυση δρομολογίων ή τη βελτίωση της συχνότητάς τους.

Όπως ξεκαθαρίζεται, το χάρτινο εισιτήριο δεν καταργείται άμεσα, αλλά η νέα κατεύθυνση στοχεύει σε ψηφιακή μετάβαση. Η Αθήνα αφήνει πίσω το χαρτί και το πλαστικό και περνά σε εποχή όπου το κινητό αναλαμβάνει τον ρόλο του "έξυπνου εισιτηρίου".

Το ζητούμενο είναι η εφαρμογή να λειτουργήσει ομαλά, να εξασφαλιστεί επαρκής κάλυψη δικτύου κινητής τηλεφωνίας σε όλες τις γραμμές και να τηρούνται αυστηρά πρωτόκολλα για την προστασία προσωπικών δεδομένων. Ο ΟΑΣΑ διαβεβαιώνει ότι όλα τα στοιχεία των μετακινήσεων θα κρυπτογραφούνται πλήρως και δεν θα χρησιμοποιούνται για ατομική παρακολούθηση, παρά μόνο συνολικά για τη βελτίωση των δρομολογίων και της απόδοσης του συστήματος.

Download: ATH.ENA Go app για Android | και για iPhone (διαθέσιμο τις επόμενες ημέρες)

Στο Gov.gr Wallet μπορούν από σήμερα, 21 Νοεμβρίου, οι πολίτες να προσθέτουν την ψηφιακή «εικόνα» ιδιόκτητου ακινήτου. Με τον τρόπο αυτό, αποκτούν άμεση πρόσβαση σε πληροφορίες και στοιχεία που αφορούν στα ακίνητά τους.

Πιο συγκεκριμένα, οι πολίτες εισέρχονται στο Gov.gr Wallet και μέσω της επιλογής «Τα ακίνητά μου» εκδίδουν ψηφιακό έγγραφο, το οποίο περιλαμβάνει το σύνολο της ακίνητης περιουσίας τους, όπως έχει καταχωρισθεί στο «Ελληνικό Κτηματολόγιο».

Οι πολίτες για κάθε ακίνητο ιδιοκτησίας του βρίσκουν στο Gov.gr Wallet τις ακόλουθες πληροφορίες :

• Απόσπασμα χάρτη με τα όρια του γεωτεμαχίου (polygon).

• Τον μοναδικό Κωδικό Αριθμό Εθνικού Κτηματολογίου (ΚΑΕΚ) και τα στοιχεία που υποδεικνύουν ύπαρξη κάθετης ή οριζόντιας ιδιοκτησίας.

• Αναλυτικά στοιχεία διεύθυνσης (Οδός, Αριθμός, ΤΚ, Νομός, ΟΤΑ, Τοπωνύμιο).

• Όροφο, εμβαδόν, μερίδιο κυριότητας και  ονομασία ακινήτου στον αντίστοιχο τίτλο.

Τα δεδομένα αντλούνται μέσω διαλειτουργικότητας από το «Ελληνικό Κτηματολόγιο». Οι πληροφορίες είναι διαθέσιμες μόνο για ακίνητα που βρίσκονται σε περιοχές που έχουν χαρακτηρισθεί «σε λειτουργία» από το «Ελληνικό Κτηματολόγιο».

Οι πολίτες σε περίπτωση μεταβολής στοιχείων του ακινήτου, όπως για παράδειγμα αγορά ή αλλαγή καθεστώτος ιδιοκτησίας, μπορούν να ανανεώσουν το ψηφιακό έγγραφο μέσω της επιλογής «Ανανέωση», υπό την προϋπόθεση ότι οι αλλαγές έχουν καταχωρισθεί στο «Ελληνικό Κτηματολόγιο».

Αξίζει να σημειωθεί ότι «Τα ακίνητά μου» αποτελούν την 20^η  δυνατότητα που προστίθεται στο Gov.gr Wallet, το οποίο ήδη περιλαμβάνει 19 ψηφιακά έγγραφα και δυνατότητες: από την αποθήκευση του Δελτίου Αστυνομικής Ταυτότητας και της Άδειας Οδήγησης, έως την ψηφιακή ταυτοποίηση για την είσοδο των φιλάθλων, τον μηχανισμό επιβεβαίωσης ηλικίας για την αποτροπή πρόσβασης ανηλίκων σε προϊόντα αλκοόλ, καπνού και άτμισης, καθώς και την ενσωμάτωση της «Θυρίδας Πολίτη» και του Ψηφιακού Βοηθού «mAigov».

Το Gov.gr Wallet εξελίσσεται σε βασικό σημείο αλληλεπίδρασης των πολιτών με το κράτος. Στόχος είναι, μέσω της συνεχούς ενίσχυσης των διαθέσιμων δυνατοτήτων, η διαρκής διευκόλυνση της καθημερινότητας των πολιτών και η παροχή φιλικών και  ασφαλών ψηφιακών υπηρεσιών.

Η Μηχανολογία, ως κλάδος της επιστήμης και της τεχνολογίας, έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του σύγχρονου κόσμου.

Ένας δυναμικός και συνεχώς εξελισσόμενος τομέας

Αναμφισβήτητα η Αρχιτεκτονική είναι η πρώτη τεχνική επιστήμη μέσω της οποίας ο άνθρωπος κατάφερε να αναπτυχθεί και σε προσωπικό επίπεδο ως είδος και σε επιστημονικό επίπεδο ως νοήμων οργανισμός και σε διαφοροποίηση από τους υπόλοιπους νοήμονες επίσης οργανισμούς. Ακόμα όμως και στα πιο πρώιμα στάδιά του με δημόσια έργα του ο άνθρωπος, όπως η Ακρόπολις, ξεκίνησε να χρησιμοποιεί υγρό μέταλλο για την σταθερή σύνδεση των μαρμάρων πάνω από του κίονες του μνημείου.

Αυτή του η σύλληψη για ενσωμάτωση του μετάλλου στην τέλεια γεωμετρικά και αισθητικά κατασκευή του Παρθενώνα αποδεδειγμένα από μελέτες σχετικών επιστημόνων δηλώνει και προετοιμάζει το μέλλον για το τι θα επακολουθήσει. Πρόκειται για μία μικρή επανάσταση, αφού στο μέλλον το μέταλλο ως πρώτη ύλη θα πάρει τη θέση που του αξίζει. Με κτίρια, τα οποία θα κατασκευάζονται αποκλειστικά από μέταλλο και μηχανές, οι οποίες θα γεννήσουν με τη σειρά τους την 1^η 2^η 3^η και 4^η βιομηχανική επανάσταση από το 1750 περίπου και μετά. Καθώς και άλλα δημόσια έργα ειδικού χαρακτήρα όπως η εμβληματική γέφυρα Ρίου Αντιρρίου η οποία είναι από τις μεγαλύτερες καλωδιωτές γέφυρες πολλαπλών ανοιγμάτων στον κόσμο και από το θαύμα της σύγχρονης στατικής επιστήμης στον 21 αιώνα και για τα ελληνικά δεδομένα και παγκοσμίως.

Σε σχέση με το μνημείο του Παρθενώνα ειδικά για την διατήρηση των λίθων στη θέση τους σε περίπτωση σεισμού εξασφαλιζόταν όχι μόνον με την πλοκή αλλά και με τους συνδέσμους οι οποίοι ήταν συνήθως σιδερένιοι. Για τις οριζόντιες συνδέσεις χρησιμοποιούσαν συνδέσμους διαφόρων τύπων, ιδίως εκείνους που έχουν σχήμα διπλού ταφ και για τις κατακόρυφες συνδέσεις μικρούς ορθογώνιους συνδέσμους, τους γόμφους.

Σε όλες τις περιπτώσεις λάξευαν στους λίθους που επρόκειτο να συνδεθούν εγκοπές, τις “εντορμίες”. Oι εντορμίες είχαν το σχήμα του αντίστοιχου συνδέσμου αλλά σημαντικά μεγαλύτερες τις διαστάσεις ώστε γύρω από τον σύνδεσμο να απομένει χώρος, για τη χύτευση λειωμένου μολύβδου-διαδικασία που λεγόταν μολυβδοχόηση.

O μόλυβδος εξασφάλιζε πλήρη μηχανική συνέχεια μεταξύ συνδέσμου και λίθου, απορροφούσε ως μαλακότερο και παραμορφώσιμο υλικό μέρος των κραδασμών και της ενέργειας ενός σεισμού και επίσης προστάτευε το σίδερο από την οξείδωση, απομονώνοντας τον από το περιβάλλον.

Οι κίονες των ναών αποτελούνταν από σπονδύλους ασύνδετους μεταξύ τους. Το βάρος τους και η επιφάνεια επαφής τους αρκούσαν για να εξασφαλιστεί η στερεότητα του κίονα. Για την κέντρωση των σπονδύλων κατά την τοποθέτηση και ίσως ακόμη και την περιστροφή τους για την επίτευξη καλύτερης επαφής έφτιαχναν τετράγωνες εγκοπές στο κέντρο του σπονδύλου όπου τοποθετούσαν ξύλινα τετράπλευρα πρίσματα, τα εμπόλια, μέσα στα οποία περνούσε ένας κυλινδρικός άξονας από σκληρότερο ξύλο, ο πόλος. O κατώτερος σπόνδυλος απλώς πατούσε επάνω στον στυλοβάτη, χωρίς πόλο και εμπόλιο. Σε αρχαϊκά ή σε μικρά κτήρια οι κορμοί των κιόνων ήταν μονολιθικοί, όπως στον ναό του Aπόλλωνα στην Kόρινθο και της Aθηνάς Nίκης στην αθηναϊκή Aκρόπολη αντίστοιχα.

Μηχανολογία 21^ος αιώνας

Ακολουθεί τρίτη στην σειρά μετά την Αρχιτεκτονική και την Στατική Επιστήμη, η Μηχανολογία η οποία άλλαξε τον κόσμο δημιουργώντας πάρα πολλούς ξεχωριστούς διαφορετικούς τομείς και λύνοντας τεχνικά προβλήματα, τα οποία από μόνα τους τα κτίρια παρά τον τέλειο παθητικό σχεδιασμό τους δεν ήταν σε θέση να τα λύσουν, όπως φωτισμός – κλιματισμός – θέρμανση – εξαερισμός – ενεργητική πυροπροστασία – δίκτυα ίντερνετ – δίκτυα ηλεκτρολογικά – δίκτυα υδραυλικά. Μιλάμε προφανώς για την επανάσταση της τεχνολογίας σε όλα τα επίπεδα όσο αφορά την οικοδομή και τα δημόσια έργα χωρίς να έχουμε συμπεριλάβει μέσα τομείς όπως τεχνολογία άμυνας κρατών – διαστημική τεχνολογία – ιατρική μηχανολογία – βιολογία & μηχανολογία – γενετική & μηχανολογία – βιομηχανία μεταφορών – βιομηχανία τροφίμων – βιομηχανία προϊόντων – βιομηχανία μουσικής – εν συντομία 1^η 2^η 3^η & 4^η βιομηχανική επανάσταση.

Και κλείνουμε την συνεισφορά της Μηχανολογίας στον τομέα της επιστήμης με την δημιουργία σύγχρονων τηλεσκοπίων όπως humbble, webb telescope και event horizon telescope τα οποία κατάφεραν σε συνεργασία με άλλα τηλεσκόπια και με παγκόσμια πανεπιστημιακά κέντρα γνώσης και τεχνολογίας  να αποκωδικοποιήσουν τα μυστικά του σύμπαντος και φτάσαμε μέχρι τις 6 Οκτωβρίου 2020. Η απονομή Nobel prize για την εύρεση τεκμηριωμένα της μελανής οπής του γαλαξία μας και την νέα αντίληψη της περιστροφής των αστέρων γύρω από αυτές. Επισυνάπτουμε σχετικά τμήματα από το Nobel prize ανώτερης φυσικής – κοσμολογίας.

Μιλάμε δηλαδή για το θρίαμβο της επιστήμης χωρίς να γνωρίζουμε τι άλλο θα επακολουθήσει με τρόπο τεκμηριωμένο και απόλυτα επιστημονικό σε συλλογικό και οργανωμένο επίπεδο με πιστοποιημένους φορείς, όπως γνωρίζει να το κάνει καλά μόνο ο άνθρωπος. Συνεπώς βλέπουμε ότι υπάρχει ένας συσχετισμός μεταξύ των βασικών τεχνικών επιστημών όπως αρχιτεκτονική επιστήμη – επιστήμη του πολιτικού μηχανικού – μηχανολογική επιστήμη με την κοσμολογία η οποία με την σειρά της μας δίνει πρόσβαση σε πάρα πολύ σημαντικά συμπαντικά δεδομένα τα οποία διευρύνουν το πνεύμα και τις γνώσεις μας ως ανθρώπινο γένος και μας φέρνουν όλο και πιο κοντά στην συμπαντική αλήθεια και στο Θεό.

(Γενική θεωρία σχετικότητας Albert Einstein NOV 1915). Το παρόν κείμενο το αφιερώνω στον παγκόσμιο Νίκο Καζαντζάκη από το νησί της Κρήτης και στην οικογένειά μου Λενακάκη Ελευθέριο – Αριστείδη και Αριστέα καθώς και στην μελετητική και κατασκευαστική εταιρεία μας www.arcconsultants.gr – Αrcconsultants company 2002.

Συσχετισμός της αρχιτεκτονικής – μηχανολογίας και κοσμολογίας

ΠΗΓΗ: O διαδικτυακός τόπος “Μάθε Περισσότερα” που είναι συμπληρωματικός του “Ένας Αρχαίος Ναός” και απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς, γονείς και νέους που ενδιαφέρονται να αποκτήσουν μια πιο συστηματική γνώση για την αρχιτεκτονική των αρχαίων ελληνικών ναών  https://learnmore.ancienttemple.ysma.gr/construction καθώς και στην γνωστή και μη εξαιρετέα

σελίδα https://www.nobelprize.org.

Το παρόν κείμενο το αφιερώνω στον παγκόσμιο Νίκο Καζαντζάκη από το νησί της Κρήτης και στην οικογένειά μου Λενακάκη Ελευθέριο – Αριστείδη και Αριστέα καθώς και στην μελετητική και κατασκευαστική εταιρεία μας www.arcconsultants.gr – Αrcconsultants company 2002.

πηγή: Εργοληπτικόν Βήμα Νο_145 της ΠΕΣΕΔΕ

Κωνσταντίνος Λενακάκης,

Διπλωματούχος Μηχανολόγος Μηχανικός

πηγή gobhma.gr

Μία νέα πλατφόρμα και ένας ολοκληρωμένος χάρτης σεισμικού κινδύνου για την Ευρώπη προσφέρουν πολύτιμη γνώση για την πρόληψη και την προστασία από τους σεισμούς.

Η πλατφόρμα EFEHR συνδυάζει δεδομένα σεισμολόγων και μηχανικών για την εκτίμηση κινδύνου και την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των κοινοτήτων.

Η εκτίμηση σεισμικού κινδύνου, γνωστή και ως σεισμικό ρίσκο, αξιολογεί τον πιθανό αντίκτυπο των μελλοντικών σεισμών στις υποδομές και στην ασφάλεια των πολιτών. Για την εκτίμησή του απαιτούνται πληροφορίες σχετικά με την πυκνότητα των κτιρίων και των ανθρώπων, τη δομική ευπάθεια και τις τοπικές συνθήκες εδάφους.

Με την εισαγωγή του Ευρωπαϊκού Μοντέλου Σεισμικού Κινδύνου ESRM20 το 2020, η Ευρώπη απέκτησε την πρώτη ανοικτή και εναρμονισμένη βάση για τον υπολογισμό του σεισμικού κινδύνου. Το μοντέλο επισημαίνει ότι παλαιότερα κτίρια, πυκνοκατοικημένες περιοχές και περιοχές υψηλής σεισμικότητας οδηγούν τον χάρτη κινδύνου. Παρά την ύπαρξη σύγχρονων κανονισμών, χιλιάδες παλιά ή ανεπαρκώς ενισχυμένα κτίρια παραμένουν υψηλού κινδύνου.

Η κατηγοριοποίηση των περιοχών -Οι πιο επικίνδυνες

Η κοινοπραξία EFEHR και η βάση δεδομένων EM-DAT καταγράφουν ότι κατά τον 20ό αιώνα, οι σεισμοί προκάλεσαν πάνω από 200.000 θανάτους στην Ευρώπη, με τις μεγαλύτερες απώλειες σε Ιταλία και Τουρκία. Ο χάρτης κινδύνου κατηγοριοποιεί περιοχές σε ζώνες χαμηλού, μέτριου και υψηλού κινδύνου, βοηθώντας στον αντισεισμικό σχεδιασμό και στη λήψη προληπτικών μέτρων.

Με τη χρήση της πλατφόρμας, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να συγκρίνουν τον σεισμικό κίνδυνο μεταξύ χωρών, να βελτιώσουν τα μέτρα πρόληψης και να μειώσουν τις πιθανές οικονομικές και ανθρώπινες απώλειες.

Οι πιο επικίνδυνες περιοχές στην Ευρώπη περιλαμβάνουν την Τουρκία, την Ελλάδα, την Αλβανία, την Ιταλία και τη Ρουμανία, με πόλεις όπως η Κωνσταντινούπολη, η Σμύρνη, η Αθήνα, η Κατάνια και το Βουκουρέστι να αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα υψηλές σεισμικές απειλές.

EΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΛΙΑΜΗΣ

πηγή iefimerida.gr

Ηεποχή που οι τιμές ακινήτων βασίζονταν σε «φουσκωμένες» αγγελίες τελειώνει.
Μέχρι το καλοκαίρι του 2026, το Price Map, η νέα κρατική πλατφόρμα, θα επιτρέπει σε κάθε πολίτη να βλέπει με ένα κλικ πόσο πραγματικά πωλούνται τα σπίτια στη γειτονιά του.

Πίσω από την ιδέα βρίσκεται η ανάγκη για διαφάνεια και αλήθεια στην αγορά κατοικίας, σε μια περίοδο που οι τιμές συνεχίζουν να σκαρφαλώνουν, αφήνοντας εκτός χιλιάδες νοικοκυριά και νέους αγοραστές.

Τι θα προσφέρει στους πολίτες

Η πλατφόρμα θα δίνει τη δυνατότητα σε κάθε πολίτη να βλέπει τον μέσο όρο πραγματικών τιμών ανά περιοχή, να συγκρίνει τις αξίες των συμβολαίων με αυτές που αναγράφονται στις αγγελίες και να υπολογίζει την εκτιμώμενη αξία του ακινήτου του.
Μέχρι σήμερα, η αγορά λειτουργεί κυρίως με “τιμές προσδοκίας”, δηλαδή όσα ζητούν οι πωλητές στις αγγελίες όχι όσα πραγματικά πληρώνονται.

Το Price Map έρχεται να καλύψει αυτό το κενό, παρέχοντας ακριβή και επικαιροποιημένα δεδομένα για όλη την Ελλάδα.

Οι πραγματικές τιμές, όχι αυτές των αγγελιών

Σήμερα, οι περισσότερες τιμές που βλέπουμε στις αγγελίες είναι τιμές “προσδοκίας” – όσα ζητά ο πωλητής, όχι όσα πραγματικά δίνονται. Το Price Map θα αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού:
με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης, θα αντλεί στοιχεία από συμβόλαια μεταβίβασης, φορολογικά δεδομένα και το Κτηματολόγιο, και θα δείχνει τον πραγματικό μέσο όρο τιμής πώλησης ανά περιοχή.

Με απλά λόγια: ο χρήστης θα μπορεί να δει σε χάρτη πόσο πουλήθηκαν σπίτια παρόμοια με το δικό του, χωρίς να χρειάζεται μεσίτη ή ειδικό.

Πώς θα λειτουργεί το Price Map

Το σύστημα θα βασίζεται σε τεχνητή νοημοσύνη και αλγορίθμους μηχανικής μάθησης, που θα αναλύουν στοιχεία από:

• συμβόλαια μεταβίβασης,

• αγγελίες πώλησης και ενοικίασης,

• φορολογικές δηλώσεις,

• και το Εθνικό Κτηματολόγιο.

Η πλατφόρμα θα ενημερώνεται συνεχώς, αποτυπώνοντας τις πραγματικές τάσεις της αγοράς σε πραγματικό χρόνο. Θα εμφανίζονται μόνο βασικά χαρακτηριστικά κάθε ακινήτου — όπως επιφάνεια, είδος, παλαιότητα και τίμημα  χωρίς προσωπικά δεδομένα, ώστε να διασφαλίζεται η ανωνυμία των ιδιοκτητών.

Ένα εργαλείο για όλους -Πρόσβαση σε τρία επίπεδα

Η πρόσβαση στο Price Map θα παρέχεται σε τρεις βαθμίδες:

• Δωρεάν πρόσβαση για πολίτες που θέλουν να δουν την τρέχουσα και διαχρονική αξία των ακινήτων τους.

• Πρόσβαση με αντίτιμο, για όσους χρειάζονται αναλυτικά στοιχεία ανά περιοχή ή τύπο ακινήτου — χρήσιμο εργαλείο για υποψήφιους αγοραστές.

• Επαγγελματική πρόσβαση για μεσίτες, τράπεζες και επενδυτικούς φορείς, με πλήρη δεδομένα αγοράς για στρατηγικές αποφάσεις.

Θα επεκταθεί και στα ενοίκια

Στη δεύτερη φάση, το Price Map θα επεκταθεί και στα ενοίκια, δίνοντας πλήρη εικόνα για το κόστος στέγασης στην Ελλάδα. Έτσι, ένας ενοικιαστής θα μπορεί να ξέρει αν το σπίτι που ψάχνει αξίζει τα χρήματα που ζητά ο ιδιοκτήτης.

«Να ξέρει ο πολίτης την πραγματική αξία»

Μιλώντας για το νέο εργαλείο, ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος ανέφερε:
«Μέχρι σήμερα, η εκτίμηση της αξίας ενός ακινήτου γινόταν κυρίως μέσω αγγελιών, που συχνά αφορούν προσδοκώμενες τιμές. Αυτό δημιουργεί στρεβλώσεις στην αγορά. «Με το Price Map, ο πολίτης θα έχει πλέον ξεκάθαρη εικόνα για το πόσο πραγματικά πωλούνται τα ακίνητα σε κάθε περιοχή.»

Οι τάσεις στην αγορά ακινήτων

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδοςοι τιμές κατοικιών εξακολουθούν να ανεβαίνουν: στο δεύτερο τρίμηνο του 2025, τα νέα διαμερίσματα αυξήθηκαν κατά 6,8%, ενώ τα παλαιά κατά 7,6%.
Στην Αθήνα η αύξηση έφτασε το 5,9%, ενώ στη Θεσσαλονίκη και άλλες περιοχές το 8,8%, ξεπερνώντας κάθε προηγούμενο ρεκόρ.

Διαφάνεια στην αγορά, σιγουριά για τον πολίτη

Το Price Map δεν είναι απλώς μια ψηφιακή καινοτομία – είναι ένα εργαλείο εμπιστοσύνης.
Για πρώτη φορά, οι πολίτες θα μπορούν να γνωρίζουν την πραγματική αξία του σπιτιού τους, να συγκρίνουν τιμές και να παίρνουν τεκμηριωμένες αποφάσεις.
Σε μια αγορά που αλλάζει ραγδαία, η αλήθεια στα νούμερα μπορεί να κάνει τη διαφορά.

πηγή govnews.gr

Το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας και το Υπουργείο Πολιτισμού σας προσκαλούν σε Ημερίδα με θέμα :

" ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ  ΓΕΦΥΡΕΣ  ΣΤΗΝ  ΕΛΛΑΔΑ "

που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2025 και ώρα έναρξης 10:00 στην Αίθουσα «Δημήτρης Παντερμαλής» στο Μουσείο Ακρόπολης.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Χαιρετισμοί
10:00   Στασινός Γεώργιος, Πρόεδρος ΤΕΕ,  Διδασκάλου Γεώργιος, Γενικός Γραμματέας ΥΠΠΟ

Ομιλίες

• 10:10 Τάσιος Θεοδόσης, Ομότιμος Καθηγητής Ε.Μ.Π. - «Εύριπος: 2500 χρόνια συνεχούς γεφύρωσης»

• 10:30 Βιντζηλαίου Ελισάβετ, Ομότιμη Καθηγήτρια Ε.Μ.Π. - «Γέφυρα Πλάκας και Γέφυρα Κόνιτσας: Τεκμηρίωση φέροντος οργανισμού και συμπεριφοράς»

• 10:50 Γιαννέλος Χρήστος, MSc Πολιτικός Μηχανικός - «Προστασία και Αποκατάσταση Ιστορικών Λίθινων Γεφυρών, Κρίσιμες Παράμετροι - Πρόσφατα Παραδείγματα»

• 11:10 Τάκος Χρήστος, MSc Αρχιτέκτονας Μηχανικός - «Γέφυρες Ξηροκαμπίου, Νερούτσου, Πλάκας και Κερίτη: αρχές και μεθοδολογία των μελετών αποκατάστασης»

• 11:30 Κασκάνης Βασίλειος, Προϊστάμενος ΥΝΜΤΕΗΒΙΔΜ ΥΠΠΟ - «Μελέτη και Εργασίες Αποκατάστασης Γέφυρας Σπανού Γρεβενών»

11:50 Συζήτηση

12:20 Διάλειμμα

• 12:50 Κορρές Μανόλης, Ομότιμος Καθηγητής Ε.Μ.Π. - «Γεφυροποιία: γενικά (αρχές-τύποι) και ένα παράδειγμα»

• 13:10 Παπαηλίου Νικόλας, Πολιτικός Μηχανικός Ε.Μ.Π. - «Τοξωτές Γέφυρες Οπλισμένου Σκυροδέματος στην Ελλάδα»

• 13:30 Κολώνας Χρήστος, Πολιτικός Μηχανικός ΥΝΜΤΕΔΕΠΝΙ ΥΠΠΟ - «Συνήθεις βλάβες και κίνδυνοι σε ιστορικά γεφύρια στις περιοχές Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Νοτίου Ιονίου»

• 13:50 Κάντζος Θεόδωρος, Πολιτικός Μηχανικός Ε.Μ.Π. - «Γέφυρες τύπου INGLIS στην Ελλάδα»

• 14:10 Ποζιόπουλος Άρης, τ. Προϊστάμενος Μελετών Μεταβυζαντινών Μνημείων ΔΑΒΜΜ ΥΠΠΟ - «Η Γέφυρα De Bosset Αργοστολίου και η Διάσωσή της»

14:30 Συζήτηση
Τη συζήτηση συντονίζει η Δρ. Ανδρουλιδάκη Αμαλία, Προϊσταμένη Γενικής Διεύθυνσης Αναστήλωσης, Μουσείων και Τεχνικών Έργων ΥΠΠΟ

Παρακάτω θα βρείτε τον σύνδεσμο για απομακρυσμένη παρακολούθηση της ημερίδας με θέμα: "Ιστορικές Γέφυρες στην Ελλάδα":

από

Από τη θεωρία στην πράξη με απτά αποτελέσματα και νούμερα έχουν περάσει επτά χώρες σε όλο τον κόσμο εφαρμόζοντας καινοτόμες στρατηγικές κυκλικής οικονομίας. Οι πολιτικές εστιάζουν στην αναβάθμιση των συστημάτων διαλογής και ανακύκλωσης, στη ρομποτική, τον εφοδιασμό των νοικοκυριών με απαραίτητο εξοπλισμό και την εκπαίδευση στα σχολεία. Ανάμεσα στην "χρυσή επτάδα" βρίσκονται και κράτη όπως η Κίνα και η Νότια Κορέα τα οποία αποτελούν ευχάριστη έκπληξη για την προσήλωσή τους στις στρατηγικές της κυκλικής οικονομίας. Αλλά και η Ευρώπη έχει όπως είναι αναμενόμενο να αναδείξει τα δικά της παραδείγματα προς μίμηση.

Σουηδία: Ρεύμα και θέρμανση από τα απόβλητα για 1,2 εκατομμύρια σπίτια

Η Σουηδία δείχνει να κατέχει τα ηνία στη διαχείριση αποβλήτων, με το 99% των απορριμμάτων της να ανακυκλώνεται ή να χρησιμοποιείται για ανάκτηση ενέργειας ήδη από το 2024. Οι μονάδες παραγωγής ενέργειας της χώρας παρέχουν ρεύμα και θέρμανση σε σχεδόν 1,2 εκατομμύρια σπίτια, καθιστώντας τα σκουπίδια πολύτιμο πόρο και όχι πρόβλημα.

Η Σουηδική Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος αύξησε τις επενδύσεις σε αυτοματοποιημένες εγκαταστάσεις διαλογής, με στόχο να βελτιώσει περαιτέρω τα ποσοστά ανακύκλωσης και να μειώσει τη χρήση των χωματερών, η οποία τώρα ανέρχεται σε μόλις 1%. Τα τελευταία χρόνια, εκστρατείες ευαισθητοποίησης του κοινού έχουν τονίσει τη σημασία της διαλογής των απορριμμάτων στο σπίτι, με πάνω από το 85% των Σουηδών να αναφέρουν τακτική συμμετοχή σε προγράμματα ανακύκλωσης.

Η πρωτοβουλία της κυβέρνησης για το 2024, «Από τα απόβλητα στον πλούτο», παρείχε επιχορηγήσεις στους δήμους για να καινοτομήσουν νέες τεχνολογίες ανακύκλωσης και να δημιουργήσουν τοπικές πράσινες θέσεις εργασίας. Μια πρόσφατη έκθεση τόνισε ότι ο τομέας της κυκλικής οικονομίας της Σουηδίας συνεισφέρει πλέον περισσότερα από 5 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως στο ΑΕΠ, από 3,8 δισεκατομμύρια δολάρια το 2021.

Το φιλόδοξο σχέδιο της χώρας να επιτύχει ουδετερότητα εκπομπών άνθρακα έως το 2045 εξαρτάται από αυτές τις κυκλικές πρακτικές, καθιστώντας τη Σουηδία όχι μόνο ηγέτη ευρωπαϊκό επίπεδο αλλά και σε παγκόσμιο.

Φιλανδία: Φορολογικά κίνητρα για την κυκλικότητα

Η στρατηγική της Φινλανδίας προς μια κυκλική οικονομία βασίζεται σε ένα μείγμα διαφορετικών πολιτικών και στον κυβερνητικό «Χάρτη πορείας προς την κυκλικότητα» για το 2020, ο οποίος έθεσε σαφή ορόσημα. Το Πακέτο Κυκλικής Οικονομίας, που κυκλοφόρησε το 2023, προσφέρει φορολογικά κίνητρα για τις εταιρείες που μεταβαίνουν από τα γραμμικά σε κυκλικά επιχειρηματικά μοντέλα.

Σύμφωνα με ανάλυση του 2024 από το Φινλανδικό Ταμείο Καινοτομίας, Sitra, αυτές οι αλλαγές αναμένεται να εξοικονομήσουν 4 εκατομμύρια τόνους εκπομπών CO2 ετησίως έως το 2030. Η δέσμευση της Φινλανδίας να μειώσει τα απόβλητα στο μισό έως το 2035 έχει ήδη δείξει αποτελέσματα: τα κατά κεφαλήν αστικά απόβλητα μειώθηκαν κατά 7% μεταξύ 2021 και 2024.

Οι συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, όπως το έργο «Material Loop», έχουν δημιουργήσει αλυσίδες εφοδιασμού κλειστού βρόχου για ηλεκτρονικά και κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα. Φέτος, πόλεις της Φινλανδίας όπως το Ελσίνκι χρησιμοποιούν πιλοτικά έξυπνους κάδους που σηματοδοτούν πότε χρειάζονται άδειασμα, βελτιστοποιώντας τις διαδρομές συλλογής και μειώνοντας τις εκπομπές.

Οι μελέτες δείχνουν ότι οι κυκλικές δραστηριότητες αντιπροσωπεύουν πλέον το 13% του ΑΕΠ της Φινλανδίας και οι κυβερνητικές προβλέψεις προβλέπουν 40.000 νέες θέσεις εργασίας στον κλάδο έως το 2035.

Ολλανδία: Επαναχρησιμοποιούνται παλιά κτίρια και υποδομές

Η Ολλανδία έχει θέσει έναν από τους πιο τολμηρούς στόχους στον κόσμο, με στόχο μια πλήρως κυκλική οικονομία έως το 2050. Η ολλανδική κυβέρνηση ανέφερε στις αρχές του 2024 ότι το 24% όλων των υλικών που χρησιμοποιούνται ανακυκλώνονται τώρα, από μόλις 14% το 2019.

Το «Πρόγραμμα Κυκλικής Οικονομίας», που ξεκίνησε το 2022, ενθαρρύνει τους κατασκευαστές να σχεδιάζουν προϊόντα για ανθεκτικότητα και εύκολη επισκευή, με περισσότερες από 12.000 εταιρείες να συμμετέχουν. Καινοτόμα πιλοτικά έργα στο Άμστερνταμ και το Ρότερνταμ επαναχρησιμοποιούν παλιά κτίρια και υποδομές, μετατρέποντάς τα σε κόμβους για κυκλικές νεοφυείς επιχειρήσεις και έρευνα.

Η Ολλανδία απαιτεί όλες οι πλαστικές συσκευασίες μιας χρήσης να περιέχουν τουλάχιστον 50% ανακυκλωμένο περιεχόμενο έως το 2026, ένας κανονισμός που ήδη ωθεί τις επενδύσεις σε προηγμένες εγκαταστάσεις διαλογής και επανεπεξεργασίας.

Έρευνα από το Ολλανδικό Κεντρικό Γραφείο Στατιστικής το Μάρτιο του 2024 δείχνει ότι η απόδοση των υλικών είχε βελτιωθεί κατά 11% από το 2020. Με αυτά τα συγκεκριμένα βήματα, η Ολλανδία μετατρέπει το φιλόδοξο όραμά της σε μετρήσιμη πρόοδο.

Γερμανία: Στο 67% η ανακύκλωση

Το ποσοστό ανακύκλωσης της Γερμανίας ανέρχεται στο 67% από το 2024, κυρίως χάρη στο ολοκληρωμένο σύστημα «Green Dot», το οποίο απαιτεί από τις εταιρείες να πληρώνουν για την ανακύκλωση των συσκευασιών τους. Η έκθεση της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Περιβάλλοντος για το 2024 αποδίδει μείωση 12% στα απορρίμματα συσκευασίας τα τελευταία πέντε χρόνια σε αυτά τα μέτρα διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού.

Οι πρόσφατοι κανονισμοί έχουν επεκτείνει τα συστήματα υποχρεωτικής απόθεσης ώστε να περιλαμβάνουν όχι μόνο μπουκάλια, αλλά και κουτιά και χαρτοκιβώτια, οδηγώντας σε ποσοστό επιστροφής 93% για τα δοχεία αναψυκτικών το 2023. Ο νέος νόμος περί κυκλικής οικονομίας της Γερμανίας, που θεσπίστηκε στα τέλη του 2023, επιβάλλει αυστηρές ποσοστώσεις ανακύκλωσης στους κατασκευαστές και ορίζει κυρώσεις για όσους δεν συμμορφώνονται.

Η συμμετοχή του κοινού είναι επίσης υψηλή, καθώς το 79% των νοικοκυριών χρησιμοποιεί τουλάχιστον τρεις ξεχωριστούς κάδους για τη διαλογή των απορριμμάτων. Γερμανικές πόλεις όπως το Βερολίνο έχουν εγκαινιάσει τα "Repair Café", τα οποία προωθούν την επισκευή ηλεκτρονικών και οικιακών ειδών αντί για την απόρριψή τους, μειώνοντας τα ηλεκτρονικά απόβλητα κατά περίπου 8.000 τόνους ετησίως.

Ιαπωνία: Ηγέτης στην ανακύκλωση ηλεκτρονικών αποβλήτων

Η Ιαπωνία ηγείται παγκοσμίως στην ανακύκλωση ηλεκτρονικών απορριμμάτων, με ποσοστό ανακύκλωσης ηλεκτρονικών απορριμμάτων 80% το 2024. Ο «Νόμος για την Ανακύκλωση Οικιακών Συσκευών» υποχρεώνει τόσο τους καταναλωτές όσο και τους κατασκευαστές να διασφαλίζουν τη σωστή απόρριψη και ανάκτηση υλικών από παλιά ηλεκτρονικά.

Μόνο το 2023, η Ιαπωνία συνέλεξε και επεξεργάστηκε περισσότερους από 600.000 τόνους ηλεκτρονικών αποβλήτων, ανακτώντας πολύτιμα μέταλλα αξίας άνω του 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων, σύμφωνα με το Υπουργείο Περιβάλλοντος. Οι μεγάλοι λιανοπωλητές ηλεκτρονικών ειδών δέχονται πλέον χρησιμοποιημένες συσκευές δωρεάν, καθιστώντας την ανακύκλωση πιο προσιτή.

Το σύστημα παρακολούθησης ηλεκτρονικών αποβλήτων της Μητροπολιτικής Κυβέρνησης του Τόκιο παρακολουθεί τη ροή των υλικών για να αποτρέψει την παράνομη απόρριψη και να μεγιστοποιήσει τα ποσοστά ανάκτησης. Τα σχολικά προγράμματα εκπαιδεύουν τα παιδιά σχετικά με την αξία της ανάκτησης πόρων και πάνω από το 90% των ιαπωνικών νοικοκυριών συμμετέχει στη διαλογή ηλεκτρονικών απορριμμάτων.

Στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την Osaka Expo 2025, η Ιαπωνία εφαρμόζει πιλοτικά νέες ρομποτικές τεχνολογίες διαλογής που αναμένεται να αυξήσουν τις αποδόσεις ανακύκλωσης κατά επιπλέον 10%. Αυτή η εστίαση τόσο στις υποδομές όσο και στη δημόσια δέσμευση καθιστά την Ιαπωνία παγκόσμιο μοντέλο για τη διαχείριση αποβλήτων.

Νότια Κορέα: Οι κάτοικοι πληρώνουν για τα μη ανακυκλώσιμα σκουπίδια

Η προσέγγιση της Νότιας Κορέας για τα απόβλητα είναι τόσο αυστηρή όσο και καινοτόμος, επιτυγχάνοντας ποσοστό ανακύκλωσης 60% το 2024, με στόχο το 70% έως το 2030. Το «Σύστημα Τέλους Απορριμμάτων βάσει Όγκου» χρεώνει τους κατοίκους ανάλογα με το βάρος των μη ανακυκλώσιμων σκουπιδιών που παράγουν, οδηγώντας σε σημαντικές μειώσεις στα οικιακά απορρίμματα.

Η «Νέα Πράσινη Συμφωνία» του 2023 προέβλεπε 5 δισεκατομμύρια δολάρια για την επέκταση των εγκαταστάσεων παραγωγής ενέργειας από απόβλητα και τις πρωτοβουλίες ανακύκλωσης, ιδιαίτερα σε αστικές περιοχές όπως η Σεούλ και το Μπουσάν. Τον τελευταίο χρόνο, τα ποσοστά ανακύκλωσης απορριμμάτων τροφίμων έχουν ξεπεράσει το 95%, με τα υπολείμματα που συλλέγονται να μετατρέπονται σε ζωοτροφές και βιοαέριο.

Κίνα: Ρομπότ διαλογής και κοινωνική ευαισθητοποίηση

Η Κίνα υφίσταται μια ταχεία μεταμόρφωση στη διαχείριση απορριμμάτων, με το ποσοστό ανακύκλωσης σε εθνικό επίπεδο να φθάνει στο 35% το 2024 και επίσημο στόχο το 50% έως το 2025. Ο «Νόμος για τη Διαλογή Απορριμμάτων» του 2020 καλύπτει πλέον περισσότερες από 46 μεγάλες πόλεις, απαιτώντας από τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις να διαχωρίζουν τα ανακυκλώσιμα υλικά, τα απορρίμματα τροφίμων και τα άχρηστα υλικά.

Το 2024, η Κίνα επένδυσε επιπλέον 12 δισεκατομμύρια δολάρια σε σύγχρονα κέντρα ανακύκλωσης και εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας από απόβλητα, εστιάζοντας σε πόλεις όπως η Σαγκάη, το Πεκίνο και το Shenzhen. Το Υπουργείο Οικολογίας και Περιβάλλοντος ανέφερε ότι το υλικό που ανακτήθηκε από την ανακύκλωση αυξήθηκε κατά 28% τον περασμένο χρόνο, χάρη στην αυστηρότερη επιβολή και τις διευρυμένες εκστρατείες δημόσιας εκπαίδευσης.

Η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα αυξάνεται γρήγορα, με τις νεοφυείς επιχειρήσεις να αναπτύσσουν ρομπότ διαλογής με γνώμονα την τεχνητή νοημοσύνη τα οποία έχουν μειώσει τα ποσοστά μόλυνσης στα ρεύματα ανακύκλωσης κατά 15%. Τον Απρίλιο του 2024, η Σαγκάη έγινε η πρώτη πόλη στην Κίνα που ανέφερε ότι πάνω από το 50% των αστικών απορριμμάτων της ανακυκλώνονται ή κομποστοποιούνται.

πηγή insider.gr

Ένα πρωτότυπο βιβλίο για την κλιματική αλλαγή

Πρόσφατα είχα την τιμή να βρεθώ στην παρουσίαση του εξαιρετικού βιβλίου για την κλιματική αλλαγή «Ένας Κόσμος Χωρίς Τέλος» (εκδόσεις Κριτική) που απευθύνεται στο ευρύ κοινό, και το πετυχαίνει με έναν πρωτότυπο τρόπο.

Το «Ένας Κόσμος Χωρίς Τέλος» είναι ένα  graphic novel που συνδυάζει την τέχνη των κόμικ με τις επιστημονικές ανησυχίες γύρω από την κλιματική αλλαγή. Δημιουργημένο από τον Jean-Marc Jancovici, και εικονογραφημένο από τον Christophe Blain, το βιβλίο εστιάζει στις καταστροφικές συνέπειες της ανθρώπινης δραστηριότητας και την εξάντληση των φυσικών πόρων.

Με την εξαιρετική εικονογράφηση, το βιβλίο καταφέρνει να συνδυάσει την αμεσότητα της γραφικής τέχνης με την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση, δημιουργώντας ένα έργο που προσελκύει το ενδιαφέρον τόσο για το περιεχόμενο όσο και για την αισθητική του αξία.

Η πλοκή του βιβλίου είναι γεμάτη από επιστημονικές αναλύσεις και ενδελεχείς παρατηρήσεις για την παγκόσμια κατάσταση, ενώ οι διάλογοι και οι εικόνες αποτυπώνουν τις προσωπικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής με έναν ρεαλιστικό αλλά συνάμα αλληγορικό τρόπο. Αναδεικνύει την ανάγκη για άμεση δράση, παρακινώντας τον αναγνώστη να αναλογιστεί τη δική του ευθύνη απέναντι στο περιβάλλον.

Γράφει ο Παναγιώτης Γιαννόπουλος,
Μετεωρολόγος – Πρεσβευτής για το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για το Κλίμα.

πηγή climatebook.gr

Περίληψη

Το παρόν άρθρο εξετάζει το φαινόμενο της ρευστοποίησης των εδαφών κατά τη διάρκεια ισχυρών σεισμικών διεγέρσεων και παρουσιάζει μεθοδολογίες για την αξιολόγηση και αντιμετώπιση του κινδύνου σε έργα πολιτικού μηχανικού. Αναλύονται οι παράγοντες που επηρεάζουν την επιδεκτικότητα των εδαφών σε ρευστοποίηση, οι μέθοδοι αναγνώρισης δυνητικά επικίνδυνων εδαφών, και οι σύγχρονες τεχνικές βελτίωσης και ενίσχυσης των εδαφών θεμελίωσης. Επιπλέον, παρατίθενται περιπτώσεις μελέτης από πρόσφατα σεισμικά γεγονότα και συγκεκριμένες κατευθυντήριες οδηγίες για την αποτελεσματική διαχείριση του φαινομένου στην Ελλάδα.

1. Εισαγωγή

Η ρευστοποίηση των εδαφών αποτελεί ένα από τα πλέον καταστροφικά δευτερογενή φαινόμενα που συνδέονται με ισχυρούς σεισμούς, ιδιαίτερα σε περιοχές με χαλαρά, κορεσμένα εδάφη. Το φαινόμενο χαρακτηρίζεται από την προσωρινή μετατροπή του εδαφικού υλικού από στερεά κατάσταση σε ιξώδες ρευστό, λόγω της αύξησης της πίεσης του νερού των πόρων, με αποτέλεσμα την απώλεια της διατμητικής αντοχής του εδάφους (Kramer, 1996). Οι συνέπειες περιλαμβάνουν καθιζήσεις, πλευρικές εξαπλώσεις, αστοχίες πρανών και σημαντικές ζημιές σε θεμελιώσεις και υπόγειες κατασκευές.

Στον ελλαδικό χώρο, με την έντονη σεισμική δραστηριότητα και την παρουσία εκτεταμένων παράκτιων και αλλουβιακών αποθέσεων, η αντιμετώπιση του κινδύνου ρευστοποίησης αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τον σχεδιασμό ανθεκτικών και ασφαλών κατασκευών. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις εκδήλωσης του φαινομένου έχουν καταγραφεί κατά τους σεισμούς της Λευκάδας (2003, 2015), της Κεφαλονιάς (2014) και πιο πρόσφατα στη Σάμο (2020), επιβεβαιώνοντας την ανάγκη συστηματικής προσέγγισης του ζητήματος (Papathanassiou et al., 2021).

2. Παράγοντες που Επηρεάζουν την Επιδεκτικότητα σε Ρευστοποίηση

Η επιδεκτικότητα ενός εδαφικού σχηματισμού σε ρευστοποίηση εξαρτάται από πολλαπλούς παράγοντες που μπορούν να κατηγοριοποιηθούν σε εδαφικά χαρακτηριστικά, υδρογεωλογικές συνθήκες και σεισμικές παραμέτρους.

2.1 Εδαφικά Χαρακτηριστικά

Η κοκκομετρική διαβάθμιση των εδαφών αποτελεί καθοριστικό παράγοντα, με τις χαλαρές αποθέσεις μέσης έως λεπτής άμμου να παρουσιάζουν την υψηλότερη επιδεκτικότητα. Σύμφωνα με τους Tsuchida & Hayashi (1971), εδάφη με συντελεστή ομοιομορφίας Cu < 10 και μέγεθος κόκκων D50 μεταξύ 0.075 και 0.4 mm είναι πιο επιρρεπή σε ρευστοποίηση. Επιπλέον, η σχετική πυκνότητα (Dr) και ο δείκτης πόρων (e) επηρεάζουν άμεσα την αντίσταση σε ρευστοποίηση, με τα πυκνότερα εδάφη να παρουσιάζουν σημαντικά μεγαλύτερη αντίσταση (Seed & Idriss, 1971).

Η παρουσία λεπτόκοκκων υλικών (ιλύος και αργίλου) επηρεάζει επίσης τη συμπεριφορά του εδάφους. Σύμφωνα με νεότερες έρευνες (Boulanger & Idriss, 2006), το ποσοστό και η πλαστικότητα των λεπτόκοκκων διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο, με μη-πλαστικά λεπτόκοκκα να συμβάλλουν στην επιδεκτικότητα σε ρευστοποίηση.

2.2 Υδρογεωλογικές Συνθήκες

Ο βαθμός κορεσμού και το βάθος του υδροφόρου ορίζοντα αποτελούν κρίσιμες παραμέτρους. Εδάφη κάτω από τη στάθμη του υδροφόρου ορίζοντα είναι περισσότερο επιρρεπή σε ρευστοποίηση λόγω του πλήρους κορεσμού τους. Η υδραυλική αγωγιμότητα επηρεάζει επίσης την ταχύτητα διάχυσης των υπερπιέσεων πόρων και, κατά συνέπεια, τη διάρκεια της ρευστοποιημένης κατάστασης (Kokusho, 1999).

2.3 Σεισμικές Παράμετροι

Η ένταση και η διάρκεια της σεισμικής διέγερσης επηρεάζουν καθοριστικά την εκδήλωση του φαινομένου. Σύμφωνα με τους Idriss & Boulanger (2008), απαιτείται ελάχιστη μέγιστη εδαφική επιτάχυνση (PGA) περίπου 0.10g για την έναρξη της ρευστοποίησης σε επιρρεπή εδάφη. Η συχνότητα και ο αριθμός των κύκλων φόρτισης παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο, με μεγαλύτερες διάρκειες να αυξάνουν την πιθανότητα εκδήλωσης του φαινομένου.

3. Μέθοδοι Αναγνώρισης Επιρρεπών σε Ρευστοποίηση Εδαφών

Η ορθή αναγνώριση των εδαφών που παρουσιάζουν κίνδυνο ρευστοποίησης αποτελεί το πρώτο βήμα για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Οι σύγχρονες μεθοδολογίες περιλαμβάνουν συνδυασμό γεωλογικών κριτηρίων, επιτόπου και εργαστηριακών δοκιμών.

3.1 Γεωλογικά Κριτήρια

Ιστορικά στοιχεία προηγούμενων περιστατικών ρευστοποίησης, γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά και ηλικία των αποθέσεων αποτελούν σημαντικούς δείκτες. Οι Youd & Perkins (1978) ανέπτυξαν πίνακες που συσχετίζουν το είδος του εδαφικού σχηματισμού και την ηλικιακή του περίοδο με την πιθανότητα ρευστοποίησης. Νεότερες αλλουβιακές αποθέσεις, παράκτια περιβάλλοντα και τεχνητές επιχωματώσεις συχνά παρουσιάζουν αυξημένη επιδεκτικότητα.

3.2 Επιτόπου Δοκιμές

Οι δοκιμές Τυποποιημένης Διείσδυσης (SPT), Στατικής Πενετρομέτρησης (CPT) και Διατμητικού Κύματος (Vs) αποτελούν τα κύρια εργαλεία για την ποσοτική αξιολόγηση της αντίστασης σε ρευστοποίηση. Η μεθοδολογία που βασίζεται στις τιμές (N1)60 από δοκιμές SPT (Seed et al., 1985, με μεταγενέστερες αναθεωρήσεις από τους Youd et al., 2001 και Idriss & Boulanger, 2010) παραμένει ευρέως διαδεδομένη στην πράξη. Για τις δοκιμές CPT, οι συσχετίσεις μεταξύ της κανονικοποιημένης αντίστασης αιχμής qc1N και του Συντελεστή Ασφαλείας έναντι Ρευστοποίησης (FSL) παρέχουν αξιόπιστες εκτιμήσεις (Robertson & Wride, 1998).

3.3 Εργαστηριακές Δοκιμές

Οι δοκιμές ανακυκλικής τριαξονικής θλίψης και απλής διάτμησης επιτρέπουν τον λεπτομερή προσδιορισμό της αντίστασης σε ρευστοποίηση σε ελεγχόμενες συνθήκες. Ο λόγος κυκλικής αντοχής (CRR) προσδιορίζεται ως η αναγκαία διατμητική τάση για την πρόκληση ρευστοποίησης σε συγκεκριμένο αριθμό κύκλων φόρτισης, συνήθως 15 κύκλους που αντιστοιχούν σε σεισμό μεγέθους M=7.5 (Kramer, 1996).

4. Μεθοδολογίες Αντιμετώπισης του Κινδύνου Ρευστοποίησης

Οι στρατηγικές αντιμετώπισης του κινδύνου ρευστοποίησης μπορούν να κατηγοριοποιηθούν σε: (α) τεχνικές βελτίωσης του εδάφους θεμελίωσης, (β) ειδικά συστήματα θεμελίωσης, και (γ) σχεδιασμό ανθεκτικών στη ρευστοποίηση κατασκευών.

4.1 Τεχνικές Βελτίωσης Εδάφους

4.1.1 Συμπύκνωση

Η δυναμική συμπύκνωση, η δονητική συμπύκνωση και η συμπύκνωση με βαρέα υπερσυμπιεστή (Heavy Tamping) αποσκοπούν στην αύξηση της σχετικής πυκνότητας του εδάφους. Η δυναμική συμπύκνωση, που περιλαμβάνει την επαναλαμβανόμενη πτώση βάρους 10-40 τόνων από ύψος 10-40 μέτρων, είναι αποτελεσματική για βάθη έως 10 μέτρα (Lukas, 1995). Για μεγαλύτερα βάθη, οι δονητικές τεχνικές όπως η δονητική αντικατάσταση (Vibro–replacement) και η δονητική μετατόπιση (Vibro–displacement) προσφέρουν καλύτερα αποτελέσματα.

4.1.2 Στραγγιστικές Τεχνικές

Η εγκατάσταση κατακόρυφων στραγγιστηρίων άμμου ή χαλικιών και προκατασκευασμένων κατακόρυφων στραγγιστηρίων (PVDs) επιτρέπει την ταχεία εκτόνωση των υπερπιέσεων των πόρων κατά τη διάρκεια της σεισμικής φόρτισης, μειώνοντας την πιθανότητα ρευστοποίησης. Ο βέλτιστος σχεδιασμός περιλαμβάνει στραγγιστήρια διαμέτρου 30-80 εκατοστών σε αποστάσεις 2-4 μέτρων (Brennan & Madabhushi, 2002).

4.1.3 Ενισχυτικές Τεχνικές

Οι τσιμεντενέσεις, μικροπασσάλωση και jet grouting αποσκοπούν στην αύξηση της συνοχής και της διατμητικής αντοχής του εδάφους. Η τεχνική jet grouting, που περιλαμβάνει την έγχυση τσιμεντενέματος υπό υψηλή πίεση, επιτρέπει τη δημιουργία στηλών βελτιωμένου εδάφους διαμέτρου 0.6-2.0 μέτρων και αντοχής 1-10 MPa (Croce et al., 2014).

4.2 Ειδικά Συστήματα Θεμελίωσης

4.2.1 Βαθιές Θεμελιώσεις

Η χρήση πασσάλων που διαπερνούν τα επιρρεπή σε ρευστοποίηση στρώματα και εδράζονται σε σταθερό υπόβαθρο αποτελεί συνήθη πρακτική. Ωστόσο, απαιτείται προσεκτικός σχεδιασμός για την αντιμετώπιση των πλευρικών φορτίσεων λόγω της κινητικής αλληλεπίδρασης εδάφους-πασσάλου (Tsiapas et al., 2017). Η πρόσφατη έρευνα τονίζει τη σημασία της ομαδικής συμπεριφοράς των πασσάλων και του σχεδιασμού για οριζόντιες μετακινήσεις που μπορεί να υπερβαίνουν τα 30 εκατοστά σε έντονα φαινόμενα πλευρικής εξάπλωσης.

4.2.2 Θεμελιώσεις με Σεισμική Μόνωση

Η ενσωμάτωση συστημάτων σεισμικής μόνωσης μεταξύ της ανωδομής και της θεμελίωσης μπορεί να μειώσει τις σεισμικές απαιτήσεις και να περιορίσει τις επιπτώσεις της ρευστοποίησης. Τα ελαστομεταλλικά εφέδρανα με πυρήνα μόλυβδου (LRB) και οι ολισθαίνοντες μονωτήρες τριβής (Friction Pendulum) έχουν εφαρμοστεί επιτυχώς σε περιοχές υψηλού κινδύνου ρευστοποίησης (Constantinou et al., 2011).

4.3 Σχεδιασμός Ανθεκτικών Κατασκευών

4.3.1 Δομικά Μέτρα

Η αύξηση της δυσκαμψίας της θεμελίωσης μέσω συνδετήριων δοκών και πλακών, η ενίσχυση της πλαστιμότητας της ανωδομής και η χρήση εύκαμπτων συνδέσεων για δίκτυα κοινής ωφέλειας αποτελούν αποτελεσματικά μέτρα για τον περιορισμό των ζημιών. Ο Ευρωκώδικας 8 (EN 1998-5) και ο Ελληνικός Αντισεισμικός Κανονισμός παρέχουν συγκεκριμένες οδηγίες για τον σχεδιασμό σε περιοχές με κίνδυνο ρευστοποίησης, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων για ελάχιστη δυσκαμψία της θεμελίωσης και ειδικών συντελεστών ασφαλείας.

4.3.2 Οικονομοτεχνική Αξιολόγηση

Η επιλογή της βέλτιστης μεθόδου αντιμετώπισης απαιτεί συστηματική οικονομοτεχνική αξιολόγηση, λαμβάνοντας υπόψη το κόστος εφαρμογής, τη διαθεσιμότητα εξοπλισμού και τεχνογνωσίας, και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Σύμφωνα με τους Mitrani & Madabhushi (2012), ο συνδυασμός τεχνικών βελτίωσης εδάφους με κατάλληλο σχεδιασμό θεμελίωσης συχνά παρέχει την πιο οικονομικά αποδοτική λύση.

5. Περιπτώσεις Μελέτης

5.1 Ο σεισμός της Κεφαλονιάς (2014)

Οι δίδυμοι σεισμοί της Κεφαλονιάς (Μ6.1 και Μ6.0) προκάλεσαν εκτεταμένα φαινόμενα ρευστοποίησης στην περιοχή του Ληξουρίου, με πλευρικές εξαπλώσεις και καθιζήσεις που προκάλεσαν σημαντικές ζημιές σε λιμενικές εγκαταστάσεις και οδικά δίκτυα. Οι μεταγενέστερες αναλύσεις (Papathanassiou et al., 2017) επιβεβαίωσαν την παρουσία επιρρεπών σε ρευστοποίηση στρωμάτων σε βάθη 3-8 μέτρων, με τιμές SPT–N < 15. Η περίπτωση ανάδειξε τη σημασία της λεπτομερούς γεωτεχνικής διερεύνησης και της προληπτικής βελτίωσης των εδαφών σε κρίσιμες υποδομές.

5.2 Εφαρμογή Βελτιωτικών Τεχνικών στο Λιμένα Θεσσαλονίκης

Κατά την πρόσφατη επέκταση του 6ου προβλήτα του Λιμένα Θεσσαλονίκης, εντοπίστηκαν στρώματα επιρρεπή σε ρευστοποίηση σε βάθη 5-15 μέτρων. Η συνδυασμένη εφαρμογή χαλικοπασσάλων (διαμέτρου 80 εκατοστών σε κάνναβο 2,5x2,5 μέτρων) και προφόρτισης επέτρεψε την αύξηση της σχετικής πυκνότητας κατά 15-20% και τη μείωση του δείκτη πόρων, επιτυγχάνοντας συντελεστή ασφαλείας έναντι ρευστοποίησης FSL > 1,25 για το σχεδιαστικό σεισμό με περίοδο επαναφοράς 475 ετών (Ανδρέου et al., 2018).

6. Συμπεράσματα και Προτάσεις

Η αντιμετώπιση του κινδύνου ρευστοποίησης απαιτεί ολοκληρωμένη προσέγγιση που περιλαμβάνει λεπτομερή γεωτεχνική έρευνα, ορθή αξιολόγηση του κινδύνου και εφαρμογή κατάλληλων μέτρων αντιμετώπισης. Οι σύγχρονες τεχνικές βελτίωσης εδαφών και οι εξελιγμένες μεθοδολογίες σχεδιασμού επιτρέπουν την κατασκευή ασφαλών έργων ακόμα και σε περιοχές υψηλού κινδύνου.

Για την αποτελεσματική διαχείριση του προβλήματος στον ελλαδικό χώρο, προτείνονται:

1. Η ανάπτυξη λεπτομερών χαρτών μικροζωνικής μελέτης για περιοχές υψηλής σεισμικότητας, με έμφαση στον προσδιορισμό των ζωνών επιδεκτικών σε ρευστοποίηση.

2. Η ενίσχυση του κανονιστικού πλαισίου για τις απαιτούμενες γεωτεχνικές έρευνες σε περιοχές με πιθανό κίνδυνο ρευστοποίησης, συμπεριλαμβανομένης της υποχρεωτικής αξιολόγησης του κινδύνου για κρίσιμες υποδομές.

3. Η προώθηση της έρευνας σε καινοτόμες και οικονομικά αποδοτικές μεθόδους βελτίωσης εδαφών, με έμφαση σε τεχνικές φιλικές προς το περιβάλλον.

4. Η συστηματική καταγραφή και αξιολόγηση περιστατικών ρευστοποίησης μετά από σεισμικά γεγονότα, για τη βελτίωση των υφιστάμενων μεθοδολογιών πρόβλεψης και αντιμετώπισης.

Η συνεχής εξέλιξη των μεθοδολογιών αξιολόγησης και αντιμετώπισης του κινδύνου ρευστοποίησης, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη κατανόηση του φαινομένου, προσφέρει τη δυνατότητα σημαντικής μείωσης της τρωτότητας των κατασκευών. Η στενή συνεργασία μεταξύ ερευνητικής κοινότητας και επαγγελματιών του κλάδου αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την αποτελεσματική διαχείριση του κινδύνου και την κατασκευή ανθεκτικών έργων υποδομής στις σεισμογενείς περιοχές της Ελλάδας.

*Ο Δρ. Κώστας Σαχπάζης είναι πολιτικός μηχανικός και καθηγητής της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας.

πηγή news.b2green.gr

Εκπλήττει πολλούς η συνεχιζόμενη σεισμική διεργασία στις Κυκλάδες. Περισσότερο γιατί είναι ένα άγνωστο φυσικό φαινόμενο, τέτοιο που αδυνατεί να αντιληφθεί ο ανθρώπινος νους. «Πρόκειται όμως για μια εκδήλωση ενός γεωδυναμικού φαινόμενου που εξελίσσεται εδώ και αρκετά εκατομμύρια χρόνια στη γειτονιά μας και είναι ακόμη και σήμερα ενεργό!» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Νίκος Ζούρος, γεωλόγος, καθηγητής του τμήματος Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Και συνεχίζει: «Είναι το αποτέλεσμα της βύθισης της λιθοσφαιρικής πλάκας της Αφρικής κάτω από την λεκάνη του Αιγαίου. Καθώς βυθίζεται η αφρικανική λιθόσφαιρα στο πυρακτωμένο ανώτερο τμήμα του μανδύα, λιώνει και προκαλεί την άνοδο μάγματος το οποίο διεισδύει στην λιθόσφαιρα του Αιγαίου προκαλώντας σεισμικές δονήσεις και ηφαιστειακές εκρήξεις».

   Είναι πάει να πει, μια φυσική διαδικασία που εξελίσσεται χωρίς στάσεις, αλλά οι άνθρωποι την αντιλαμβάνονται μόνο τις στιγμές του παροξυσμού, όταν εκδηλώνεται μια σεισμική ακολουθία, ή μια ηφαιστειακή έκρηξη! Κι όμως...

   Σε ετούτη τη γειτονιά, ακόμα και στο σημερινό βορειοανατολικό Αιγαίο, υπήρξαν στην ιστορία έντονα φυσικά φαινόμενα που δεν μπορεί να αντιληφθεί ανθρώπου νους. Γιατί αυτό που συμβαίνει σήμερα στις Κυκλάδες είναι τίποτα μπροστά σε τούτο που συνέβη εδώ πριν από εκατομμύρια χρόνια. Μια απίστευτα έντονη σεισμική και ηφαιστειακή δραστηριότητα που ξεκίνησε πριν από περίπου 20 εκατομμύρια χρόνια και διαμόρφωσε το Ελληνικό αρχιπέλαγος. Ξεκίνησε τότε που το σημερινό Αιγαίο δεν ήταν παρά μια εκτεταμένη χερσαία περιοχή που οι επιστήμονες βάφτισαν Αιγηίδα.

   Στα δυτικά...

   Σε ετούτη την Αιγηίδα, στη ζωή της και στις δύσκολες εκείνες «μέρες» που άρχισαν πριν από 20 εκατομμύρια χρόνια μας ξεναγεί ο Νίκος Ζούρος. Που είναι και Διευθυντής του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου. Ενός μουσείου για ετούτη τη μεγάλη ηφαιστειο-σεισμική δραστηριότητα - δημιουργό της «σύγχρονης» γεωμορφολογίας του Αιγαίου.

   Πίσω λοιπόν 20 εκατομμύρια χρόνια. Κι αν ένας μέσος όρος ανθρώπινης ζωής είναι τα 75 χρόνια, πίσω 265.000 ανθρώπινες ζωές!

   «Τότε, την εποχή του Μειόκαινου, μας λέει ο κ. Ζούρος, το κλίμα ήταν πολύ πιο θερμό από το σημερινό και την επιφάνεια της Αιγηίδος κάλυπταν εκτεταμένα δάση και σαβάνες που τις διέκοπταν εκτεταμένες λίμνες με γλυκό νερό. Η βλάστηση περιλάμβανε κυρίως κωνοφόρα και καρποφόρα δέντρα, όπως οι γιγαντιαίες σεκόιες, οι κουνιχάμιες, οι κυπαρισίδες, οι πευκίδες, αλλά και μπανανόδενδρα, κανελόδενδρα, βαλανιδιές, τροπικές καρυδιές, δαφνίδες, λεύκες, σκλήθρα και πολλά άλλα είδη. Δεν έλειπαν ακόμη τα φοινικόδενδρα αλλά και πολλά άλλα φυτά της οικογένειας των φοινικίδων.

   Στο χερσαίο αυτό χώρο έζησαν κατά καιρούς πάρα πολλά είδη ζώων, προβοσκιδωτών όπως ελέφαντες και δεινοθήρια, σαρκοφάγα, αντιλόπες, γαζέλες, μικρόσωμα ελάφια, καμηλοπαρδάλεις, ιπποπόταμοι, ρινόκεροι, ιππάρια, τρωκτικά, πουλιά, αμφίβια και ερπετά, όπως οι αλιγάτορες».

   Κι όλα αυτά χάθηκαν όταν τα δάση του Βορειανατολικού Αιγαίου σκεπάσθηκαν από τα προϊόντα εκατοντάδων βίαιων αλλεπάλληλων ηφαιστειακών εκρήξεων που πραγματοποιήθηκαν για μια περίοδο τεσσάρων εκατομμυρίων ετών!

   Σεισμογενείς περιοχές...

   Ο χώρος του σημερινού Αιγαίου αποτελεί ακόμα και σήμερα μία από τις πλέον ενεργές περιοχές του φλοιού της γης. Εδώ, οι γεωλογικές μεταβολές είναι έντονες και συνεχείς.

   Η εξέλιξη της μορφής του χώρου του Αιγαίου κατά τη διάρκεια της πιο «πρόσφατης» περιόδου της ιστορίας της γης που ονομάζεται ανώτερος Καινοζωικός αιώνας, δηλαδή τα τελευταία 25 εκατομμύρια χρόνια, σημαδεύτηκε από σημαντικές γεωτεκτονικές μεταβολές. Οι μεταβολές αυτές σχετίζονται με την κίνηση μεγάλων κομματιών του γήινου φλοιού, που ονομάζονται λιθοσφαιρικές πλάκες, στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου. Αυτή η κίνηση είχε ως αποτέλεσμα έντονη ηφαιστειακή και σεισμική δραστηριότητα, όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα.....

   Η Αφρικανική λοιπόν λιθοσφαιρική πλάκα κινείται και βυθίζεται κάτω από την Ευρασιατική πλάκα, γεγονός που στις μέρες μας συμβαίνει στην περιοχή νότια της Κρήτης. «Η βύθιση αυτή λέει ο κ. Ζούρος, προκαλεί στον εσωτερικό χώρο του Αιγαίου πελάγους εφελκυστικές δυνάμεις σε διεύθυνση Βορρά - Νότου. Έτσι, δημιουργούνται μεγάλα ρήγματα στο φλοιό που προκαλούν τη σεισμικότητα. Το ίδιο φαινόμενο δίνει τη δυνατότητα σε ηφαιστειακό υλικό να ανέρχεται και να εκχύνεται στις θέσεις των ηφαιστείων. Με τη διαδικασία αυτή σχηματίσθηκαν στο πρόσφατο γεωλογικό παρελθόν μια σειρά ηφαιστείων, οι θέσεις των οποίων σχηματίζουν ένα τόξο, που είναι γνωστό ως το ηφαιστειακό τόξο του Νοτίου Αιγαίου και αποτελείται από γνωστά και άγνωστα ηφαίστεια, τη Σαντορίνη, το Κολούμπο τη Νίσυρο, τη Μήλο, τα Μέθανα και εκτείνεται μέχρι τις Μικροθήβες στη Μαγνησία».

   Ωστόσο το Αιγαίο δεν είναι δημιούργημα μόνο της βύθισης της Αφρικανικής λιθοσφαιρικής πλάκας κάτω από την Ευρωπαϊκή, αλλά μια πολύπλευρη κίνηση που επηρεάζεται από την κίνηση και άλλων μικρότερων κομματιών του γήινου φλοιού στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, όπως είναι η Αραβική μικροπλάκα. «Η Αραβική μικροπλάκα, σύμφωνα με τον ειδικό επιστήμονα, αποσπάται από την υπόλοιπη Αφρική στην Ερυθρά θάλασσα και κινείται με μεγαλύτερη ταχύτητα από την Αφρικανική, πιέζει με διεύθυνση από Νότο προ Βορρά, ένα άλλο μικρότερο κομμάτι της λιθόσφαιρας, τη Μικρασιατική λιθοσφαιρική μικροπλάκα, και την αναγκάζει να κινείται προς τα δυτικά και να συμπιέζει το χώρο του Αιγαίου. Ο φλοιός στο Αιγαίο αναγκάζεται έτσι να επεκτείνεται προς τα νοτιοδυτικά δημιουργώντας την σύγχρονη ενεργό γεωδυναμική κατάσταση στο Αιγαίο».

   Το ηφαίστειο ...Λέσβος

   Πριν από 20 εκατομμύρια χρόνια το σημείο όπου βυθιζόταν η Αφρικανική λιθοσφαιρική πλάκα κάτω από την Ευρωπαϊκή δεν ήταν νότια της Κρήτης όπως σήμερα. Τότε βρισκόταν αρκετά βορειότερα και συγκεκριμένα στον χώρο των σημερινών Κυκλάδων. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα λοιπόν τότε, δημιούργησε εντυπωσιακά ηφαιστειακά κέντρα στο βόρειο και κεντρικό Αιγαίο και τη δυτική Μικρά Ασία. Δείγματά της βρίσκουμε στα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου, Ίμβρο, Λήμνο, Αγ. Ευστράτιο και Λέσβο, τα οποία διασώθηκαν από τη μεταγενέστερη καταβύθιση της περιοχής μεταξύ των νησιών.

   Χαρακτηριστικό δείγμα της εποχής βρίσκουμε σήμερα στη Λέσβο. Η δημιουργία του παγκόσμια γνωστού απολιθωμένου δάσους στο δυτικό νησί αλλά και του εν πολλοίς άγνωστου απολιθωμένου δάσους της Λήμνου αντανακλά τη δημιουργία και τον τρόπο δημιουργίας του Αιγαίου. «Στη Λέσβο, λέει ο διευθυντής του μουσείου φυσικής ιστορίας, τα μεγαλύτερα ηφαιστειακά κέντρα εντοπίζονται σήμερα στο κέντρο του νησιού, στις περιοχές του όρους Λεπέτυμνου, που είναι το υψηλότερο βουνό της Λέσβου αλλά και των χωριών Βατούσα, Ανεμώτια, Μεσότοπος και Άγρα. Οι ηφαιστειακές εκρήξεις δημιούργησαν σύνθετα ηφαιστειακά οικοδομήματα με ηφαιστειακούς κρατήρες, θόλους, λαιμούς και φλέβες που μπορεί κανείς να παρατηρήσει σε όλη τη βόρεια και δυτική Λέσβο.

   Η ηφαιστειακή δραστηριότητα συνοδεύτηκε και από έντονη σεισμική δραστηριότητα που προηγήθηκε ή συνόδευε τις μεγάλες ηφαιστειακές εκρήξεις. Κατά τη διάρκεια των ηφαιστειακών εκρήξεων εκτινάχτηκαν τεράστιες ποσότητες ηφαιστειακής στάχτης αρκετά χιλιόμετρα στην ατμόσφαιρα και ηφαιστειακές βολίδες σε απόσταση αρκετών χιλιομέτρων από τους ηφαιστειακούς κρατήρες. Ακολούθησαν οι ποταμοί της πυρακτωμένης λάβας που σκέπασαν μεγάλα τμήματα της ξηράς γύρω από τα ηφαίστεια. Η ηφαιστειακή στάχτη μεταφέρθηκε από τους ανέμους σε μεγάλες αποστάσεις. Όταν κάθισε στην επιφάνεια σχηματίσθηκαν στρώματα πάχους δεκάδων μέτρων που σκέπασαν τη βλάστηση. Τα ζώα έχοντας προειδοποιηθεί από τις σεισμικές δονήσεις που προηγήθηκαν απομακρύνθηκαν από την περιοχή της μεγάλης αυτής φυσικής καταστροφής και διασώθηκαν, γι αυτό δεν τα εντοπίζουμε εύκολα στην περιοχή του απολιθωμένου δάσους.

   Όμως, δεν ήταν μόνο αυτά τα στοιχεία που διαμόρφωναν το σκηνικό εκείνη την περίοδο. Η μεγάλη θερμότητα των ηφαιστειακών εκρήξεων διατάραξε την ισορροπία στην ατμόσφαιρα προκαλώντας έντονες καταιγίδες. Τα νερά παράσυραν τη στάχτη και άλλα ηφαιστειακά υλικά από τα σημεία με το μεγαλύτερο υψόμετρο προκαλώντας κατολισθήσεις, πλημμύρες και λασποροές, σκεπάζοντας μεγάλες εκτάσεις. Οι νέες αυτές ποσότητες ηφαιστειακών υλικών κατέκλυσαν τις περιοχές με χαμηλότερο υψόμετρο και κάλυψαν ολοκληρωτικά τη βλάστηση της περιοχής, γεγονός που αποτέλεσε τον καθοριστικό παράγοντα για τη δημιουργία του απολιθωμένου δάσους».

   Οι διαδοχικές ηφαιστειακές εκρήξεις κατέστρεφαν κάθε φορά τη σύγχρονη βλάστηση της περιοχής γύρω από τα ηφαιστειακά κέντρα. Με τον τρόπο αυτό, δημιουργήθηκαν επάλληλα απολιθωμένα δάση που συναντάμε σήμερα το ένα πάνω από το άλλο στη δυτική Λέσβο.

   Πάντα παράδεισος

   Ο «παράδεισος» της Αιγηίδας μετατρέπεται σε μια σκεπασμένη από λάβες και ηφαιστειακή στάχτη απέραντη έκταση που με τη σειρά της μετατρέπεται σε έναν άλλο παράδεισο με εναλλαγές λιμνών και μεγαλύτερων θαλάσσιων τμημάτων. Είναι η περίοδος του Μέσου και Ανώτερου Μειόκαινου, πριν από 12 έως πέντε εκατομμύρια χρόνια. Η έντονη σεισμική και ηφαιστειακή δραστηριότητα έχει μεταφερθεί νοτιότερα, στην περιοχή της Σάμου μέχρι την Κω και της νοτιοδυτικής σημερινής Μικράς Ασίας. «Μπορεί κανείς να μιλήσει για μέγεθος των σεισμών εκείνης της εποχής;» ρωτούμε με αφέλεια ίσως τον κ. Ζούρο. «Όχι μας λέει. Ήταν σεισμοί που το μέγεθος τους δεν μπορούμε να το εκτιμήσουμε».

   Tην περίοδο του Ανωτέρου Μειόκαινου, από τα 12 έως και πέντε περίπου εκατομμύρια χρόνια η συνεχιζόμενη τεκτονική δραστηριότητα οδηγεί στον κατακερματισμό της Αιγηίδας χέρσου. Αρκετές υφάλμυρες λίμνες αλλά και λίμνες γλυκών νερών σχηματίσθηκαν ενώ διαπιστώνονται εναλλαγές θαλάσσιων και λιμναίων ιζημάτων σε ορισμένες περιοχές. Πράγμα που σημαίνει ότι περιοχές με χαμηλό ανάγλυφο σκεπάζονται από θάλασσα και το αντίθετο, ως αποτέλεσμα βυθίσεων και υψώσεων τμημάτων του φλοιού της γης. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα τότε «μεταναστεύει» νοτιότερα και δείγματα της βρίσκουμε από τη Σάμο μέχρι την Κω.

   Η διαδικασία αυτή συνεχίσθηκε με αποτέλεσμα η ξηρά να περιοριστεί σημαντικά. Αλλά ακόμη και κατά τη διάρκεια του Πλειόκαινου, πριν από δυόμιση εκατομμύρια χρόνια τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου παρέμεναν συνδεδεμένα με τις Μικρασιατικές ακτές από τις οποίες αποκόπηκαν οριστικά πολύ πιο πρόσφατα, τα τελευταία 500.000 χρόνια. Τότε, τα τελευταία τμήματα της Αιγηίδος χέρσου καταποντίστηκαν λόγω της έντονης σεισμικής δραστηριότητας της περιοχής με αποτέλεσμα τα απολιθωμένα δένδρα στην περιοχή του Σιγρίου Λέσβου, τα οποία απολιθώθηκαν σε χερσαίο περιβάλλον, όταν σκεπάστηκαν από την ηφαιστειακή στάχτη, να βρίσκονται σήμερα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

   Όσο κι αν φαίνεται περίεργο η διαδικασία της δημιουργίας του Αιγαίου συνεχίστηκε - αν δεν συνεχίζεται - μέχρι τις μέρες μας, την περίοδο του Ολοκαίνου. Τότε και γεννήθηκε το Αιγαίο που ξέρουμε... Παράδεισος σωστός. «Παραδεισένιος πάντα ήταν ο χώρος του σημερινού Αιγαίου» συμπληρώνει ο κ. Ζούρος..

   Περπατάς στους διαδρόμους των πάρκων απολιθωμάτων ή στο Μουσείο του Σιγρίου. Κορμοί πακτωμένοι σε λάβα, «πόνος» της φύσης. Η φύση δεν έχει αρχή, δεν έχει μέση, δεν έχει τέλος. Ως παράδεισος και μόνο αντιμετωπίζεται. Κι εσύ ένα τόσο δα μόριο, μια ζωή και μόνο στη σειρά 265.000 ανθρώπινων ζωών από το σήμερα ως το πριν από 20 εκατομμύρια χρόνια. Πόσες άραγε κι ως το πότε;

πηγή protothema.gr

Οι Ολλανδοί, οι οποίοι διαθέτουν μερικούς από τους παλαιότερους ανεμόμυλους της Ευρώπης, πρωτοπορούν προς μια νέα γενιά αιολικής ενέργειας. Λαμβάνοντας τεχνολογικά στοιχεία από την αεροναυπηγική αρχιτεκτονική των αρχαίων Ελλήνων, οι Ολλανδοί μηχανικοί δημιούργησαν μια ανεμογεννήτρια που είναι σχεδόν αθόρυβη και έχει τη δυνατότητα να μεταμορφώσει την ανανεώσιμη αιολική ενέργεια για τις πόλεις.

Η αστική ανεμογεννήτρια LIAM F1 (UWT ) αποτελεί εκπληκτική απόδειξη της διορατικότητας και της σοφίας του πιο διάσημου επιστήμονα των Ελλήνων, του Αρχιμήδη. Η μηχανή είναι σπειροειδώς σχεδιασμένη και ακολουθεί το σχέδιο της Αρχιμήδους σπείρας που επιτρέπει τη σύλληψη του ανέμου από διαφορετικές κατευθύνσεις. Η βιομιμητική εφαρμόζεται στην τοποθέτηση της τουρμπίνας ώστε να προσαρμόζεται φυσικά στα ρεύματα του ανέμου, πράγμα που σημαίνει μέγιστη μετατροπή ενέργειας.

Θέλετε να εξοικονομήσετε ενέργεια; Αυτή η τουρμπίνα λειτουργεί σχεδόν αθόρυβα στις πόλεις.

Το κύριο μειονέκτημα των συμβατικών ανεμογεννητριών είναι ότι είναι θορυβώδεις και καταλαμβάνουν πολύ χώρο. Τα παραπάνω ζητήματα αντιμετωπίζονται από την LIAM F1 UWT, η οποία έχει διάμετρο μόλις 1,5 μέτρο και βάρος μικρότερο από εκατό κιλά. Αυτό το είδος ανεμογεννήτριας είναι προτιμότερο για οικιακή χρήση, διότι δεν παράγει σχεδόν καθόλου θόρυβο που μπορεί να ενοχλήσει τους άλλους ανθρώπους στη γειτονιά, ενώ οι ιδιοκτήτες εκμεταλλεύονται την αιολική ενέργεια.

Χρησιμοποιήστε το σε συνδυασμό με ηλιακούς συλλέκτες για να έχετε πάντα άφθονη καθαρή ενέργεια.

Ακόμη και η ενσωμάτωση του LIAM F1 UWT με ηλιακούς συλλέκτες καθιστά μια διαφωνημένη τέλεια περίπτωση ενεργειακής αυτάρκειας. Παράγει ηλεκτρική ενέργεια κατά τη διάρκεια των καιρικών συνθηκών ανέμου, ενώ τις ηλιόλουστες ημέρες οι ηλιακοί συλλέκτες συμβάλλουν στην παραγωγή ενέργειας. Αυτές οι εναρμονίσεις είναι πολύ σημαντικές προκειμένου να δημιουργηθεί μια αξιόπιστη παροχή ενέργειας για την εξάλειψη της μεγάλης εξάρτησης από την ηλεκτρική εταιρεία και, κατά συνέπεια, την ελαχιστοποίηση του κόστους των τιμολογίων ηλεκτρικής ενέργειας.

Αυτό το ολοκληρωμένο μοντέλο βελτιώνει επίσης την ενεργειακή ασφάλεια και συνεπάγεται περιβαλλοντικές ανέσεις, καθώς μειώνεται το αποτύπωμα άνθρακα. Πολλά νοικοκυριά μπορούν να είναι υπερήφανα που συμμετέχουν σε καθαρές ενεργειακές λύσεις που συμβαδίζουν με την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

Το μέλλον της ανανεώσιμης ενέργειας: Ανανεώσιμη η ζωή μας για βιώσιμες πόλεις

Το LIAM F1 UWT είναι ένα τέλειο παράδειγμα του πώς είναι δυνατόν να συνδυαστούν χαρακτηριστικά της αρχαιότητας στο σχεδιασμό με την τεχνολογία της πληροφορικής για την επίλυση σύγχρονων προβλημάτων. Η εμφάνισή του δεν είναι ογκώδης και χάρη στην έξυπνη προβολή του θα μπορούσε να αλλάξει την προσέγγιση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στις πόλεις, καθιστώντας την πράσινη ζωή προσιτή για μια μέση οικογένεια.

Συνολικά, μια τέτοια ανεμογεννήτρια εμπνευσμένη από τον Δία είναι το μοναδικό μείγμα των παλαιών ελληνικών εφευρέσεων και της σημερινής κατεχόμενης μηχανικής: η εφεύρεση σχετικά με το δούναι και λαβείν της ενέργειας μεταξύ του Δία και του Προμηθέα έχει διοχετευτεί στην περιστροφή των ανεμογεννητριών με τις δυνατότητες της ενέργειας των συγχρόνων μας. Με το LIAM F1 UWT ως πιθανό σχέδιο για το μέλλον, είναι ένα εντυπωσιακό όραμα για ένα νέο είδος ενεργειακού μέλλοντος και ένα αισιόδοξο όραμα για μια ευτυχισμένη/βιώσιμη ζωή στις πόλεις της Γης.

πηγή newsbomb.gr

Η ΑΑΔΕ θα έχει τη δυνατότητα να διασταυρώνει άμεσα τα ακίνητα που δηλώνονται ως εκμισθούμενα καθώς και τα ποσά των ενοικίων που εισπράττονται και δηλώνονται 

Έναν νέο ψηφιακό φάκελο με αναλυτικά στοιχεία για την ακίνητη περιουσία που έχουν στην κατοχή τους πάνω από 7 εκατ. φορολογούμενοι δημιουργεί η ΑΑΔΕ, σύμφωνα με Τα Νέα.

Σύμφωνα με τον σχεδιασμό της ΑΑΔΕ, το Μητρώο θα ολοκληρωθεί τον Σεπτέμβριο, θα διασυνδεθεί με τα δεδομένα του Κτηματολογίου και θα τεθεί σε παραγωγική λειτουργία μέχρι το τέλος του έτους.

Ο νέος ηλεκτρονικός φάκελος για την ακίνητη περιουσία των φορολογούμενων θα περιλαμβάνει:

Κτηματολόγιο

Όπως αναφέρουν ακόμη τα Νέα, το Μητρώο θα διασυνδεθεί:

Οι κεραυνοί σε όλο τον πλανήτη δεν σταματούν ποτέ.

Ε΄δώ σε διαδραστικό χάρτη, μπορούμε να δούμε σε real time όλους τους κεραυνούς.

Η μετεωρολογική εφαρμογή blinzortung καταγράφει σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης και φυσικά μπορούμε να εστιάσουμε και στην Ελλάδα, Βαλκάνια κλπ

Tα τελευταία χρόνια, μετά την οικονομική κρίση, πολλοί επιλέγουν να αγοράσουν ένα «φτηνό» σπίτι/διαμέρισμα για να το ανακατασκευάσουν περιορίζοντας το κόστος αγοράς σε σχέση με την ανέγερση μίας νέας σύγχρονης κατοικίας. Επίσης, για να γλιτώσουν το κόστος της άδειας και της επίβλεψης, απευθύνονται για την επισκευή κατευθείαν στον εργολάβο παρακάμπτοντας τον μηχανικό εκδίδοντας μία άδεια μικρής κλίμακας ή ακόμα και χωρίς άδεια. Αυτό όμως μπορεί να αποβεί μοιραίο γεγονός και να τους κοστίσει πολλαπλάσια, όπως συνέβη πρόσφατα με την κατάρρευση του ορόφου ενός παλιού κτιρίου στον Πειραιά που ανακατασκευάζονταν χωρίς την απαιτούμενη άδεια από την πολεοδομία και είχε ως αποτέλεσμα να χάσει την ζωή του ένας άνθρωπος και να είναι υπόλογοι σήμερα στη δικαιοσύνη, ο ιδιοκτήτης, ο εργολάβος και ο μηχανικός που εξέδωσε βεβαίωση ότι θα γίνονταν απλές μικροεπισκευές στο κτίριο, χωρίς να έχει την ευθύνη της επίβλεψης. Για αυτό το λόγο θα πρέπει οι πολίτες να είναι πολύ προσεκτικοί και να απευθύνονται στον αρμόδιο μηχανικό για τον στατικό έλεγχο του κτιρίου και να γίνονται όλες οι εργασίες με τις απαιτούμενες μελέτες και την επίβλεψη μηχανικού.

• Τι πρέπει να προσέχουμε κατά την ανακαίνιση ενός κτιρίου;

Στην ανακαίνιση υπάρχουν κανόνες που πρέπει να τηρούνται, προκειμένου να προστατευτεί τόσο η περιουσία, όσο και η ίδια η ζωή των ενοίκων του ακινήτου.

Οι ιδιοκτήτες λοιπόν θα πρέπει να γνωρίζουν τα εξής:

• Μια ριζική ανακαίνιση με γκρέμισμα τοίχων ή δοκαριών απαιτεί την παρουσία μηχανικού. Μια λάθος επιλογή μπορεί να επιβαρύνει το κτίριο και να προκύψουν μεγάλες καταστροφές ενώ υπάρχει κίνδυνος και για τη ζωή των ενοίκων. Τα κεντρικά δοκάρια δεν πρέπει να πειράζονται ποτέ, διότι στηρίζουν όλο το οικοδόμημα.
• Ηλεκτρικά και υδραυλικά συστήματα, τα οποία είναι παλαιά πρέπει να αλλάζουν. Είναι καλύτερη η ριζική αφαίρεσή τους παρά να γίνονται εργασίες επιδιόρθωσης κάθε φορά που προκύπτει μια ζημιά.
• Η αλλαγή των εξωτερικών χώρων ενός διαμερίσματος/πολυκατοικίας απαιτεί άδεια από την πολεοδομία, αλλά και τη σύμφωνη γνώμη των συνιδιοκτητών.

• Η Ανακαίνιση απαιτεί Οικοδομική Άδεια;

Όχι, σε όλες τις περισσότερες περιπτώσεις. Συγκεκριμένα, υπάρχουν εργασίες για τις οποίες δεν χρειάζεται να εκδοθεί οικοδομική άδεια, ούτε έγκριση εργασιών μικρής κλίμακας, απλά εκδίδεται μία ηλεκτρονική βεβαίωση από μηχανικό σε περίπτωση που δεν απαιτούνται εγκρίσεις εγκρίσεις από άλλους φορείς ή συλλογικά όργανα.

• Πότε απαιτείται Οικοδομική Άδεια;

Εφόσον έχουμε νέες οικοδομικές εργασίες όπως: ενίσχυση υφιστάμενου οικοδομικού σκελετού, αλλαγή διαρρύθμισης που επηρεάζει τη στατικότητα του κτιρίου καθώς και όταν γίνονται εργασίες αλλαγής υδραυλικών και ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων, τότε απαιτείται κανονική οικοδομική άδεια (ΑΔΕΙΑ ΔΟΜΗΣΗΣ). Δυστυχώς, πολλοί για λόγους οικονομίας επιλέγουν να εκδίδουν μία Άδεια Μικρής Κλίμακας χωρίς να δηλώνεται όλος ο όγκος των εργασιών. Σε περίπτωση όμως καταγγελίας ή ελέγχου από την Πολεοδομία θα κριθεί το κτίσμα αυθαίρετο και θα καταλογιστούν πρόστιμα.

• Ποιες εργασίες ανακαίνισης απαιτούν Άδεια Μικρής Κλίμακας;

• Εργασίες εξωτερικών χρωματισμών ή αντικατάσταση κιγκλιδωμάτων ή επισκευή επιχρισμάτων ή επισκευή όψεων με χρήση ικριωμάτων.
• Επένδυση όψεων και αντικατάσταση υαλοπετασμάτων με χρήση ικριωμάτων.
• Κατασκευή πέργκολας επιφάνειας άνω των πενήντα (50) τ.μ. σε ακάλυπτους χώρους, προκήπια, βεράντες ισογείων. Σε δώματα, υπαίθριους χώρους και ανοιχτούς εξώστες επιβάλλεται η έγκριση εργασιών δόμησης μικρής κλίμακας ανεξαρτήτως επιφάνειας.
• Αγωγοί αερισμού και λοιπές εγκαταστάσεις και κατασκευές.
• Εσωτερικές διαρρυθμίσεις, με την προϋπόθεση ότι δεν θίγονται τα στοιχεία του φέροντος οργανισμού του κτιρίου.
• Κατασκευή φυτεμένων δωμάτων και φυτεμένων επιφανειών.
• Τοποθέτηση εξωτερικής θερμομόνωσης ή παθητικών ηλιακών συστημάτων στις εξωτερικές όψεις.
• Συντήρηση και επισκευή στεγών με χρήση ικριωμάτων.
• Κατασκευή τζακιών με τις καπνοδόχους τους σε οριζόντιες ιδιοκτησίες με χρήση κατοικίας, εφόσον δεν επηρεάζεται η στατική επάρκεια του κτιρίου.
• Ανακατασκευή στέγης, με υποβολή δήλωσης στατικής επάρκειας αρμόδιου μηχανικού.
• Εγκατάσταση αυτόνομου συστήματος θέρμανσης.
• Στέγαστρα και προστεγάσματα.
• Επεμβάσεις στις όψεις κτιρίων για την τροποποίηση ή τη διάνοιξη νέων ανοιγμάτων, εφόσον δεν θίγεται ο φέρων οργανισμός.
• Εργασίες εγκατάστασης Φωτοβολταϊκών Συστημάτων, για τις περιπτώσεις που απαιτείται σύμφωνα με ειδικότερες διατάξεις.

Προσοχή! Όταν κάνουμε πολλές εργασίες μαζί και ο προϋπολογισμός των εργασιών είναι πάνω από 25.000 ευρώ, τότε απαιτείται Αδεια Δόμησης.

• Ποιες εργασίες επιτρέπονται χωρίς άδεια, αλλά με βεβαίωση μηχανικού;

• Μικρές εσωτερικές επισκευές ή διασκευές που δεν επηρεάζουν την στατικότητα του κτιρίου και δεν αλλάζουν τις όψεις του.
• Εξωτερικοί χρωματισμοί ή αντικατάσταση κιγκλιδωμάτων ή επισκευή επιχρισμάτων ή επισκευή όψεων χωρίς χρήση ικριωμάτων.
• Αλλαγή ή επισκευή δαπέδων και επενδύσεων τοίχων ή οροφών.
• Συντήρηση, επισκευή ή διασκευή ή τμηματική αντικατάσταση των ηλεκτρολογικών και υδραυλικών εγκαταστάσεων.
• Αντικατάσταση εσωτερικών ή εξωτερικών κουφωμάτων και υαλοπινάκων στο ίδιο άνοιγμα.
• Συντήρηση, επισκευή στεγών χωρίς χρήση ικριωμάτων.
• Μικρές διαμορφώσεις του εδάφους μέχρι συν/πλην 0,80 μέτρων από το φυσικό έδαφος και πλακοστρώσεις.
• Τοποθέτηση κλιματιστικών και επιτοίχιων λέβητων αερίου, εγκατάσταση φυσικού αερίου.
• Τοποθέτηση ηλιακών θερμοσιφώνων.
• Τοποθέτησης ή αντικατάστασης καμινάδων στις εξωτερικές όψεις υφιστάμενων κτιρίων, χωρίς χρήση ικριωμάτων, στο πλαίσιο του προγράμματος «Εξοικονόμηση κατ’ οίκον».
• Αντικατάστασης εξωτερικών κουφωμάτων ή τοποθέτησης ή αντικατάστασης καμινάδων στις εξωτερικές όψεις υφιστάμενων κτιρίων χωρίς χρήση ικριωμάτων.
• Τοποθέτηση ή εγκατάσταση εξοπλισμού σε κτίρια, όπως ντουλάπες και γλάστρες κλπ.
• Κατασκευή εστιών, φούρνων και τζακιών με τις καπνοδόχους τους σε ακάλυπτους χώρους οικοπέδων ή γηπέδων.
• Κατασκευή πέργκολας με ή χωρίς προσωρινά σκίαστρα επιφανείας έως πενήντα (50) τ.μ., σε ακάλυπτους χώρους, προκήπια και βεράντες ισογείων.
• Κατασκευές, όπως σκάλες, κεκλιμένα επίπεδα (ράμπες), αντηρίδες και πεζούλια σε ακάλυπτους χώρους οικοπέδων.
• Τοποθέτηση προσωρινών σκιάστρων, περσίδων, προστεγασμάτων και τεντών.
• Διάστρωση δαπέδου ακάλυπτου χώρου, με την προϋπόθεση ότι αυτή δεν υπερβαίνει το 1/3 του ακάλυπτου χώρου.

• Τι γίνεται όταν γκρεμίζω τοίχους για αλλαγή διαρρύθμισης;

Στην περίπτωση αυτή χρειάζεται άδεια μικρής κλίμακας από την πολεοδομία, εφόσον δεν θίγονται τα στοιχεία του φέροντος οργανισμού του κτιρίου. Για την αίτηση χρειάζεται τοπογραφικό, κάτοψη, φωτογραφίες και τεχνική έκθεση – βεβαίωση μηχανικού στην οποία αναφέρει ότι δεν θίγεται ο στατικός φορέας του κτιρίου.

• Τι πρέπει να προσέξω όταν θέλω να κάνω μία προσθήκη πάνω ή δίπλα από το παλιό κτίσμα;

Πρώτα εξετάζει ο μηχανικός αν τα πολεοδομικά στοιχεία που ισχύουν σήμερα (υπόλοιπο δόμησης, κάλυψης, μέγιστου επιτρεπόμενου ύψους, επιβολή πρασιάς, απόσταση από τα όρια κλπ) επιτρέπουν να γίνει προσθήκη. Στην περίπτωση αυτή θα χρειαστεί η έκδοση νέας οικοδομικής άδειας και τότε απαιτούνται όλες οι μελέτες (τοπογραφικό, αρχιτεκτονική και στατική μελέτη, μελέτη ύδρευσης και αποχέτευσης, μελέτη πυρασφάλειας και ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων, μελέτη Κανονισμού Ενεργειακής. Απόδοσης Κτηρίων (Κ. Ε. Ν. Α. Κ.).

• Τι θεωρείται ριζική ανακαίνιση και τι άδεια απαιτείται;

Η ριζική ανακαίνιση κτιρίου, αναφέρεται σε εργασίες μεγάλης κλίμακας και συνήθως ο προϋπολογισμός των εργασιών που απαιτούνται ξεπερνά στις 25.000 ευρώ. Σε αυτή την περίπτωση απαιτείται Άδεια Δόμησης και όχι Άδεια Μικρής Κλίμακας.

Της ΓΡΑΜΜΑΤΗΣ ΜΠΑΚΛΑΤΣΗ,
τοπογράφου – πολεοδόμου μηχανικού,
baklatsi@yahoo.gr

taxydromos.gr

Ο Απόστολος Κωνσταντινίδης, Πολιτικός Μηχανικός και Συγγραφέας, με την εμπειρία πάνω από 40 ετών,

ξεκαθαρίζει  τον μύθο του BIM για τα έργα υποδομών, παρουσιάζει τη σημερινή πραγματικότητα και ρίχνει και μια ματιά στο μέλλον.

Το μέλλον:

Ο Μύθος γενικά κρύβει πάντοτε μία Πραγματικότητα, εδώ τι συμβαίνει και πως έχει προκύψει ο μύθος του BIM για τα έργα υποδομών; Η σημερινή πραγματικότητα του BIM ξεκίνησε συστηματικά το 1994 όταν η βιομηχανία βλέποντας το χάος και την αδιαφάνεια στις παραγγελίες των υλικών κατασκευής των κτιρίων, έφτιαξε την πρώτη έκδοση του ASCI αρχείου I.F.C. (Industry Foundation Classes) ώστε να μπορεί να έχει πρόσβαση και η ίδια στις ποσότητες, τις ποιότητες και τις παραγγελίες των υλικών.

Σήμερα (2024) έχουν περάσει 30 χρόνια και το IFC format ωρίμασε και η χρήση του BIM γενικεύτηκε σε κάποιο μικρό βαθμό αλλά ικανό να αποδείξει πόσο απλό, έξυπνο και παραγωγικό είναι ώστε παρακινήθηκαν και οι τομείς των έργων υποδομής (γέφυρες, δρόμοι, σιδηρόδρομοι, ύδρευση, αποχέτευση, κ.τ.λ.) να ακολουθήσουν σε κάποιο εφικτό βαθμό την αυθεντική λογική του BIM που είναι μόνο για κτίρια.

Σήμερα υπάρχουν οργανισμοί και κυρίως ο building SMART International, που προσπαθούν να φτιάξουν έναν πρώτο βαθμό προτύπων με ονομασίες ‘’IFC Bridge’’, ‘’IFC Road’’, ‘’IFC Rail’’, κ.α.

Βέβαια, αν προκύψει τυχαία κάποια προδιαγραφή έργου υποδομής με τη υποχρέωση BIM χωρίς άλλες επεξηγήσεις, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μία αυτοσχέδια λογική που θα καλύπτει τις 7 διαστάσεις του BIM κατά το National BIM Standards Committee- NBIMS US όπως συνοπτικά περιγράφετε στη συνέχεια.

Ε΄δω το PDF 

pi-article-1.pdf

Έχοντας χρησιμοποιηθεί για αιώνες και χιλιετίες ως το αποτελεσματικότερο εργαλείο διαχείρισης της γης του νησιωτικού Αιγαίου, οι αναβαθμίδες όχι μόνον έκαναν δυνατή και διαχρονικά βιώσιμη την παραγωγική διαδικασία, πρωταρχικό στόχο, άλλωστε, για τον οποίον είχαν δημιουργηθεί, αλλά και παράλληλα λειτούργησαν προσδίδοντας στα φυσικά οικοσυστήματα ικανότητα προσαρμογής στις όποιες κλιματικές και άλλες περιβαλλοντικές αλλαγές. Ταυτόχρονα, αποτέλεσαν τη βάση για τη διατήρηση ενός συνεκτικού κοινωνικού ιστού και, συναφώς, για την ανάπτυξη του ανυπέρβλητου πολιτισμού του Αιγαίου.

Κατά τη διάρκεια υλοποίησης του έργου LIFETERRACESCAPE - Μετατροπή των εγκαταλειμμένων τοπίων αναβαθμίδων σε Πράσινες Υποδομές μέσω Συμμετοχικής Επιστασίας Γης για καλύτερη προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή που, χρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, είχε θέσει ως σκοπό τη λειτουργική αποκατάσταση μεγάλης έκτασης αναβαθμίδων της Νήσου Άνδρου, μέσω επανακαλλιέργειάς τους με την επικουρία του πρώτου Οργανισμού Συμμετοχικής Επιστασία Γης στη χώρα μας, δημιουργήθηκε η «Ξερολιθιά», ένα 30λεπτο ντοκιμαντέρ που φιλοδοξεί να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες σχετικά με τις ποικίλες αξίες του αναβαθμιδωμένου τοπίου μια υποδομή που σήμερα καταρρέει.

Το ντοκιμαντέρ σκιαγραφεί τη διαχρονική σχέση των νησιωτών με το τοπίο του Αιγαίου, εστιάζοντας στη γένεση και καλλιέργεια των αναβαθμίδων, απόλυτα συνυφασμένων με τη νησιώτικη ζωή. Παρουσιάζεται το παρελθόν, παρόν και μέλλον της καλλιέργειας σε αναβαθμίδες, η πολιτιστική και οικολογική τους αξία, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην περιβαλλοντική σημασία τους, μέσα από τη διαχρονική λειτουργία τους ως Πράσινες Υποδομές που αποτελούν εργαλείο ανυπέρβλητο για την ανάσχεση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής που απειλούν σήμερα το Αιγαίο.

Στο ντοκιμαντέρ αποτυπώνονται βιώματα της καθημερινής αγροτικής ζωής των κατοίκων της Άνδρου, προβάλλονται οι παραδοσιακές γεωργικές πρακτικές που εφαρμόσθηκαν διαχρονικά και αναδεικνύεται η τέχνη της ξερολιθιάς, η οποία το 2018 εντάχθηκε από την UNESCO στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας.

Η πρώτη προβολή του ντοκιμαντέρ έγινε στις 10 Σεπτεμβρίου 2022 στην Άνδρο, κατά τα εγκαίνια της έκθεση Αναβαθμίδες του Aιγαίου: Εικόνες από το Παρελθόν έως το Μέλλον που πραγματοποιείται στην Καΐρειο Βιβλιοθήκη της Χώρας (10.09.2022 - 31.01.2023). Τον Οκτώβριο, το ντοκιμαντέρ έλαβε το Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ (Odysseus Awards) στο 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Επιδαύρου 2022, όπου διακρίθηκε μεταξύ πολλών ταινιών μεγάλου και μικρού μήκους. Η σκηνοθεσία είναι του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου, επιστημονικώς υπεύθυνη η Θεοδώρα Πετανίδου, και η παραγωγή του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Ψήγματα του ντοκιμαντέρ είναι διαθέσιμα στην ιστο - σελίδα του έργου:

- http://www.lifeterracescape.aegean.gr/mia-progeysitou-ntokimanter-xerolithia--smileyontas-topia-stisaimasies-tou-aigaiou-n-76

- http://www.lifeterracescape.aegean.gr/to-2odemo-tou-eperxomenou-ntokimanter-xerolithia-smileyontas-topia-stis-aimasies-tou-aigaiou-n-95

- http://www.lifeterracescape.aegean.gr/mia-deyterimatia-sto-eperxomeno-ntokimanter-xerolithia-smileyontas-topia-stis-aimasies-tou-n-81

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Στέλιος Χαραλαμπόπουλος

Επιστημονικώς υπεύθυνη: Θεοδώρα Πετανίδου

Παραγωγή: Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Πηγή video: LIFE TERRACESCAPE

Πηγή: https://helecos.gr/el/publications/newsletter/Newsletter_HELECOS_January_2022.pdf

Φώτο: https://www.lifeterracescape.aegean.gr/optikoakoustiko-yliko-w-31824

Άρθρο της Θεοδώρας Πετανίδου,

Προς ολοκλήρωση οδεύει ο λεγόμενος ψηφιακός χάρτης όπου ο καθένας θα μπορεί να γνωρίζει τι και που μπορεί να χτίσει.

Το έργο το οποίο τρέχει το Τεχνικό επιμελητήριο (ΤΕΕ), αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στους επόμενους 6 μήνες.

Μέσω του ψηφιακού έργου προωθείται η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου πληροφοριακού συστήματος, το οποίο θα συγκεντρώνει, συστηματοποιεί και ενσωματώνει ψηφιακή γεωχωρική πληροφορία που τηρείται από διαφορετικούς φορείς της δημόσιας διοίκησης και ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και αφορά το καθεστώς ιδιοκτησίας, δόμησης, εκμετάλλευσης ή και προστασίας της ακίνητης περιουσίας, με σκοπό αυτή να καταστεί διαλειτουργικά διαθέσιμη μέσω ενιαίας διαδικτυακής πλατφόρμας.

Στόχος του είναι η βελτίωση και διεύρυνση της εξυπηρέτησης του πολίτη, των δημόσιων και ιδιωτικών φορέων και επενδυτών, μέσω της δημιουργίας ολοκληρωμένων υπηρεσιών “μίας στάσης” για τις οικονομικές και επενδυτικές δραστηριότητες, που σχετίζονται με τη δόμηση στους τομείς Τουρισμού, Παραγωγικών-Επιχειρηματικών Δραστηριοτήτων, Ανάπτυξης Δημοσίων Ακινήτων και Κατοικίας. Ταυτόχρονα, θα συμβάλλει στην αποδοτικότητα του εκάστοτε δημόσιου φορέα, παρέχοντας όλη την πληροφόρηση που χρειάζεται για την ορθότερη λήψη αποφάσεων, την ορθολογικότερη διαχείριση των οικονομικών και ανθρώπινων πόρων, καθώς και την εφαρμογή διορθωτικών και αναπτυξιακών ενεργειών, ώστε να επιτευχθούν οι στρατηγικές κατευθύνσεις.

Το έργο αξιοποιήσει όλα τα απαραίτητα δεδομένα για τη διευκόλυνση της επιχειρηματικής δραστηριότητας, όπως: α) όρους και περιορισμούς δόμησης, β) χρήσεις γης. γ) σχέδια πόλεων, δ) γεωτεμάχια κτηματολογίου, ε) δασικές εκτάσεις, στ) περιοχές του δικτύου Natura 2000 ή περιοχές προστασίας ειδικών οικοτόπων, ζ) ζώνες αιγιαλού, παραλίας και λιμένα, η) προστατευόμενους χώρους. Οι πληροφορίες αυτές θα συμβάλλουν στην ταχύτερη αδειοδότηση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, στον περιορισμό της γραφειοκρατίας και στην καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών.

Σύμφωνα με τον Πρόεδρο του ΤΕΕ Γ. Στασινό ο νέος ψηφιακός χάρτης θα καλύπτει το 80% της χώρας και στόχος είναι να μπορεί ο οποιοσδήποτε πολίτης, μηχανικός ή επενδυτής, από το σπίτι του ή το γραφείο του, με το πάτημα ενός κουμπιού στον υπολογιστή του, να πάρει ολοκληρωμένη, έγκυρη και θεσμικά ασφαλή πληροφορία, με ισχύ διοικητικής πράξης, για το τί επιτρέπεται, τί απαγορεύεται, με ποιους όρους και προϋποθέσεις, για να φτιάξει αυτό που τον ενδιαφέρει.

Από την Ελένη Μπότα

πηγή capital.gr

Οι Τοπικές Κοινωνίες και οι Περιφέρειες της Χώρας στο Επίκεντρο του Ενδιαφέροντος της Πράσινης και Ψηφιακής Μετάβασης. ΓΓΕΚ: Εμβληματική Δράση JustReDi

Η συμμετοχή, η ενημέρωση και η δίκαιη αντιμετώπιση των τοπικών κοινωνιών και των περιφερειών της χώρας στην επιχειρούμενη «Πράσινη και Ψηφιακή Μετάβαση» είναι ένα από τα κύρια σημεία που αναδείχτηκαν και τονίστηκαν στην Ημερίδα Ενημέρωσης της Εμβληματικής Δράσης «Ανθεκτικότητα, Συμπερίληψη, και Ανάπτυξη: Προς μια Δίκαιη, Πράσινη και Ψηφιακή Μετάβαση των ελληνικών περιφερειών» (JustReDI, https://www.justredi.gr/). Η εναρκτήρια ημερίδα της Εμβληματικής αυτής Δράσης έγινε την Τρίτη 16 Ιανουαρίου 2024, στην Κεντρική Αίθουσα της Τράπεζας της Ελλάδος παρουσία όλων των συμμετεχόντων στη Δράση Ερευνητικών φορέων και Πανεπιστημίων αλλά και με συμμετοχή δημόσιων θεσμικών και κοινωνικών φορέων.

Οι σχεδιαζόμενες ταχύτατες εξελίξεις και αλλαγές τόσο σε θέματα κάλυψης των ενεργειακών αναγκών με καθαρές ενεργειακές πηγές όσο και η συνεχής ανάπτυξη των ψηφιακών τεχνολογιών, παρότι διαθέτουν θετικό πρόσημο και δημιουργούν ένα ελπιδοφόρο μήνυμα για το μέλλον, επιχειρούν να μετασχηματίσουν την κοινωνία με τρόπους που ακόμη δεν μπορούν να προβλεφθούν με ακρίβεια. Η δίκαιη αλλά και επιτυχημένη μετάβαση τόσο στα ενεργειακά θέματα όσο και στην αποδοχή και ομαλή αξιοποίηση των ψηφιακών τεχνολογιών απαιτεί βαθύτερη γνώση και ανάλυση των συνιστωσών της, συστηματικά βήματα, καινοτομική προσέγγιση, εύστοχες πολιτικές αλλά και διαρκή αλληλεπίδραση με την κοινωνία.

Η εν λόγω Εμβληματική Δράση υλοποιείται με τη σύμπραξη έξι ερευνητικών κέντρων και πανεπιστημίων (ΕΚΚΕ, ΕΑΑ, ΠαΔΑ, Αθηνά, ΕΛΚΕΘΕ, ΔΙΠΑΕ) συντονίζεται από το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ) στο πλαίσιο του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0», με τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Next Generation EU της τάξεως των 4.915.000 ευρώ. Αντικείμενο της Ημερίδας ήταν η παρουσίαση του σχεδιασμού υλοποίησης και των αναμενόμενων αποτελεσμάτων της Δράσης, καθώς και ο προβληματισμός γύρω από τις προκλήσεις και τις προοπτικές της διττής μετάβασης στο πλαίσιο της κλιματικής κρίσης και της εξελισσόμενης ψηφιοποίησης των δραστηριοτήτων της κοινωνίας και της οικονομίας.

Οι χαιρετισμοί του Επιστημονικού Υπεύθυνου, των προσκεκλημένων ομιλητών από την Τράπεζα της Ελλάδας, το Δήμο Αθηναίων, την πολιτική ηγεσία, επιβεβαίωσαν τη σημασία που έχουν οι στόχοι και τα αναμενόμενα αποτελέσματα της Δράσης.

Μετά από τους χαιρετισμούς και την εναρκτήρια εισήγηση του Επιστημονικού Υπεύθυνου, που έθεσαν τα θεμέλια της Ημερίδας, ακολούθησαν δύο «στρογγυλά τραπέζια» με τη συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων φορέων και άλλων προσκεκλημένων ομιλητών, στα οποία αφενός μεν αναδείχτηκαν τα διάφορα θεματικά πεδία της Εμβληματικής Δράσης, αφετέρου δε έγινε ουσιαστικός διάλογος και διατύπωση των διαφορετικών απόψεων σε σχέση με τους άξονες της επιχειρούμενης «δίκαιης μετάβασης» (https://www.ertflix.gr/series/ser.215736-periballon).

Ειδικότερα, τέθηκαν πολύ ενδιαφέροντα ζητήματα, όπως ποιοι είναι οι πραγματικά ορθολογικοί και υλοποιήσιμοι στόχοι της εγκατάστασης νέων έργων ΑΠΕ στη χώρα μας, η ιδιαίτερη σημασία της εξοικονόμησης ενέργειας, οι πραγματικές προοπτικές της ηλεκτροκίνησης, η μέτρηση και αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας, η ερήμωση των περιφερειών που πλήττονται από τον ενεργειακό μετασχηματισμό, η έλλειψη ψηφιακών δεξιοτήτων, οι προϋποθέσεις της διττής μετάβασης, το ποιος θα επωμισθεί το συνεπαγόμενο κόστος των αλλαγών, η ιδιαιτερότητα και οι ανάγκες των νησιωτικών περιοχών, τα οποία προκάλεσαν διαφορετικές απόψεις και προβληματισμούς αναδεικνύοντας τόσο τη σημασία όλων αυτών των ζητημάτων, όσο και τη σκοπιμότητα της υλοποίησης και του Εμβληματικού χαρακτήρα της Δράσης, που οραματίζεται να παραδώσει στην ελληνική κοινωνία πραγματικά στοιχεία, ρεαλιστικές προτάσεις, αποτελεσματικά εργαλεία και βιώσιμες πολιτικές για τον πραγματικά δίκαιο μετασχηματισμό και την επιτυχή προσαρμογή της κοινωνίας στις νέες αυτές συνθήκες.

Την απαιτητική και εξωστρεφή αυτή Εμβληματική Δράση αναλαμβάνουν να υλοποιήσουν έξη φορείς καθένας εξ αυτών με ειδική τεχνογνωσία, εξειδίκευση και εμπειρία στα θεματικά πεδία της εμβληματικής δράσης. Ειδικότερα οι συμμετέχοντες φορείς του έργου είναι δύο Πανεπιστήμια, το Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδας και το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής και τέσσερα Ερευνητικά Ιδρύματα, το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, που έχει και τη συνολική ευθύνη της Δράσης, το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, το Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών και το Ερευνητικό Κέντρο ΑΘΗΝΑ. Το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής συμμετέχει και στις δύο κατευθύνσεις της Εμβληματικής Δράσης αξιοποιώντας τη μακρόχρονη εμπειρία πέντε Ερευνητικών του Εργαστηρίων (Εργ. Ήπιων Μορφών Ενέργειας και Προστασίας Περιβάλλοντος, Εργ. Αριστοποίησης Παραγωγικών Συστημάτων, Εργ. Εκπαιδευτικής Τεχνολογίας και Συστημάτων Ηλεκτρονικής Μάθησης, Εργ. Υπολογιστικών και Ενσωματωμένων Συστημάτων, ΙοΤ & Βελτιστοποίησης και Εργ. Μάρκετινγκ & Έρευνας Αγοράς). Η ολοκλήρωση της συγκεκριμένης Ερευνητικής Δράσης τοποθετείται στο τέλος του 2025.

Η μελέτη της παθητικής πυροπροστασίας αποτελεί ίσως και ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία στην κατασκευή ενός κτιρίου. Ο μελετητής θα πρέπει να λάβει υπόψη του όλες τις αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες του κτιρίου να τις συνδυάσει με τις απαιτήσεις του κανονισμού (Π.Δ. 41/2018) και να αποφασίσει τις τεχνικές κατασκευαστικές λύσεις που θα εφαρμοστούν καθώς και τα υλικά που θα τις αποτελούν. Στην περίπτωση που δεν έχουμε νέα κατασκευή αλλά ανακαίνιση μιας υπάρχουσας τότε δεν ορίζεται από τον κανονισμό απαίτηση για αναμόρφωση της μελέτης παθητικής προστασίας. Αυτό έχει ως συνέπεια να αγνοούνται σημεία που πρέπει να δοθεί εξαιρετική προσοχή ιδιαίτερα στην εξωτερική όψη ενός κτιρίου.

Σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κανονισμού για κάθε δομικό στοιχείο θα πρέπει να ορίζουμε την αντίδραση και την αντίστασή του στη φωτιά. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάποιο πρότυπο που να μπορεί να προσδιορίσει την αντίσταση ενός συστήματος εξωτερικής θερμομόνωσης στη φωτιά. Αυτό που ακολουθείται στην περίπτωση των εξωτερικών όψεων είναι οι απαιτήσεις του πίνακα 15 του κανονισμού.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί τα τελευταία χρόνια να παρουσιάσει μια συνολική πρόταση που να λαμβάνει υπόψη όλες τις λεπτομέρειες που πρέπει να μελετηθούν στην περίπτωση της εξωτερικής τοιχοποιίας του κτιρίου. Αναλυτικότερα εκτός από το δείκτη πυραντίστασης ή την αντίδραση στη φωτιά μιας κατασκευαστικής λύσης το νέο πρότυπο λαμβάνει υπόψη του και τις ακόλουθες παραμέτρους που μπορούν και πρέπει να αποτελέσουν σημεία προσοχής στην επιλογή υλικών για τις κατασκευαστικές λύσεις που εφαρμόζονται.

Τα 8 σημεία προσοχής λοιπόν είναι:

1. Περιορισμός της φωτιάς στην επιφάνεια της εξωτερικής τοιχοποιίας τόσο σε οριζόντιο όσο και σε κατακόρυφο επίπεδο.
2. Περιορισμός της φωτιάς στις εσωτερικές στρώσεις της εξωτερικής τοιχοποιίας.
3. Εκτίμηση του κινδύνου και περιορισμός του στην περίπτωση πτώσης μέρους της όψης
4. Μελέτη στο σημείο σύνδεσης της κατασκευής τόσο οριζόντια όσο και κατακόρυφα (δάπεδο μεταξύ ορόφων, κατακόρυφες κολώνες διαχωριστικές διαμερισμάτων)
5. Προσδιορισμός και μείωση των φλεγόμενων σωματιδίων που μπορεί να προκαλέσουν μετάδοση της φωτιάς.
6. Υπολογισμός του καπνού που εκλύεται κατά την καύση της εξωτερικής τοιχοποιίας
7. Περιορισμός της αυτανάφλεξης με χρήση κατάλληλα ενηλίκων
8. Περιορισμός μετάδοσης φωτιάς από τα ανοίγματα

Για κάθε ένα από τα παραπάνω σημεία η μελέτη παθητικής προστασίας πρέπει να δίνει λύση με τη χρήση κατάλληλων υλικών τις εφαρμοζόμενες κατασκευαστικές λύσεις που συναντάμε στην εξωτερική τοιχοποιία. Οι συχνότερες κατασκευαστικές λύσεις είναι τα σύνθετα συστήματα εξωτερικής θερμομόνωσης (εικόνα1) και η αεριζόμενη όψη (εικόνα2).

Ανατρέχοντας λοιπόν τα σημεία που αναφέρθηκαν παραπάνω θα πρέπει να μελετήσουμε τις τεχνικές λεπτομέρειες σε κάθε κατασκευαστική λύση που θα μας εξασφαλίσουν την απαιτούμενη συμπεριφορά του δομικού μας στοιχείου στη φωτιά.

Το πρώτο σημείο που χρήζει προσοχής είναι η ένωση της μιας ιδιοκτησίας με την άλλη είτε αυτή βρίσκεται σε διπλό είτε σε υπερκείμενο όροφο. Σύμφωνα με τις απαιτήσεις θα πρέπει η φωτιά να μην μπορεί να μεταδοθεί οπότε θα πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι υπάρχει μια άκαυστη περιοχή που θα αποτρέψει τη μετάδοση της. Αυτό ορίζεται και στον κανονισμό προστασίας και φαίνεται στο παρακάτω σχήμα.

Μια εύκολα κατασκευαστική λύση τόσο στα συστήματα εξωτερικής θερμομόνωσης όσο και στην αεριζόμενη όψη θα είναι ζώνες πυροφραγής με τη χρήση πετροβάμβακα. Ο πετροβάμβακας ως άκαυστο υλικό με την καλύτερη αντίδραση στη φωτιά θα μπορέσει να καθυστερήσει τη μετάδοση της το μεγαλύτερο δυνατό χρονικό διάστημα.

Το επόμενο σημείο που χρήζει προσοχής και αντιμετώπισης η συμβολή των υλικών στην παραγωγή καπνού αλλά και φλεγόμενων σωματιδίων. Σύμφωνα με το σύστημα των Ευρωπαϊκών κλάσεων, τα δομικά προϊόντα κατατάσσονται σε 3 δευτερεύουσες κατηγορίες, ανάλογα με το βαθμό που αυτά συμβάλουν στην παραγωγή καπνού:

S1: Μηδενική ή πολύ μικρή παραγωγή καπνού

S2: Μέτρια παραγωγή καπνού

S3: Σημαντική παραγωγή καπνού

Επιπρόσθετα σύμφωνα με το 110 σύστημα των Ευρωπαϊκών κλάσεων, τα δομικά προϊόντα κατατάσσονται σε 3 δευτερεύουσες κατηγορίες, ανάλογα με το βαθμό που αυτά συμβάλλουν στην παραγωγή φλεγόμενων σωματιδίων ή σταγονιδίων:

d0: Μηδενική παραγωγή φλεγόμενων σωματιδίων ή σταγονιδίων

d1: Μικρή παραγωγή φλεγόμενων σωματιδίων ή σταγονιδίων

d2: Σημαντική παραγωγή φλεγόμενων σωματιδίων ή σταγονιδίων

Ο προσδιορισμός των παραπάνω στοιχείων γίνεται από το πρότυπο ΕΝ 13501 και οι πιθανοί συνδυασμοί μπορεί να προκύψουν φαίνεται στον πίνακα παρακάτω.

Συνεπώς στην εξωτερική τοιχοποιία όχι μόνο η επίδραση του καπνού αλλά και των φλεγόμενων σωματιδίων είναι εξαιρετικά σημαντική καταλληλότερα υλικά είναι αυτά της κατηγορίας Α1 s1-d0, τα οποία έχουν την καλύτερη συμπεριφορά και στον καπνό και στα φλεγόμενα σωματίδια.

Τα πιο συνηθισμένα θερμομονωτικά υλικά που χρησιμοποιούνται στην εξωτερική θερμομόνωση κατατάσσονται σύμφωνα με τον παρακάτω πίνακα.

Από τον πίνακα γίνεται φανερό πως ο πετροβάμβακας αποτελεί ίσως το μοναδικό υλικό το οποίο μπορεί να προστατεύσει καλύτερα την εξωτερική τοιχοποιία καθώς δεν συμβάλλει στη μετάδοση της φωτιάς δεν παράγει καπνό και δεν συνεισφέρει στην πτώση φλεγόμενων σωματιδίων. Ο πετροβάμβακας εξάλλου είναι το υλικό που χρησιμοποιείται στις πυροφραγές τόσο στην λύση της εξωτερικής θερμομόνωσης όσο και σε αυτής αεριζόμενη όψεις.

Παράλληλα δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως τα κτίρια μας πρέπει να συνδυάσουμε τόσο την πυροπροστασία τους αλλά και την ενεργειακή τους αναβάθμιση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι λύσεις που θα προτείνουμε να συνδυάζουν ιδιότητες όπως υψηλή ενεργειακή συμπεριφορά υψηλή αντοχή στη φωτιά αλλά και ηχομόνωση και διαπνοή του κτιρίου. Τα τελευταία χρόνια τα προγράμματα τα οποία εφαρμόζονται στη χώρα μας στοχεύουν αποκλειστικά στην ενεργειακή αναβάθμιση των υφιστάμενων κατοικιών παραβλέποντας το κόμματι πυροπροστασίας. Οι καταστροφικές φωτιές που έχουμε αντιμετωπίσει στη χώρα μας και αντιμετωπίζουμε μέχρι και σήμερα πρέπει να μας ευαισθητοποιήσουν ακόμα περισσότερο και να βάλουμε τη σωστή πυροπροστασία των κατασκευών μας ως μία από τις πρώτες προτεραιότητες. Ο τεχνικός κόσμος φέρει λοιπόν την ευθύνη της επιλογής κατασκευαστικών λύσεων που θα προστατεύσουν το κτίριο τόσο ενεργειακά όσο και απέναντι στη φωτιά.

*της Δρ. Στέλλας Χαδιαράκου, Μηχανολόγου Μηχανικού

πηγή ΕΛ.Ι.ΠΥ.ΚΑ

Εδώ κατεβάζεις το πλήρες εγχειρίδιο του κανονισμού πυροπροστασίας.